“జ్ఞానాన్ని పొందటం కాదు. తానే అదిగా అయిపోతాడు"- రమణ మహర్షి

23, అక్టోబర్ 2018, మంగళవారం

Sham E Gham Ki Kasam - Talat Mehamood


Shaam E Gham Ki Kasam - Aaj Gamgeen Hai Hum
Aabhi Jaa Aabhi Jaa - Aaj Mere Sanam

అంటూ తలత్ మెహమూద్ మధురాతి మధురంగా ఆలపించిన ఈ గీతం 1953 లో వచ్చిన Foot Path అనే చిత్రం లోనిది. ఈనాటికీ మరపురాని ఆపాత మధురగీతాలలో ఇదీ ఒకటి. సరియైన మూడ్ లో వింటే ఈ గీతం వేరేలోకానికి మిమ్మల్ని తీసుకుపోతుంది. ఈ మత్తులో నుంచి చాలాసేపు మీరు తేరుకోలేరు. ఈ పాటలో దిలీప్ కుమార్ నటించాడు.

ఈ గీతాన్ని నా స్వరంలో వినండి మరి !

Movie:--Foot Path (1953)
Lyrics:-- Majrooh Sultanpuri (?)
Music:--Khayyam
Singer:--Talat Mehamood
Karaoke Singer:--Satya Narayana Sarma
Enjoy
-----------------------------------------


Shaam E gham kee kasam – Aaz gamgee hai hum
Aabhi jaa aabhi jaa aaj mere sanam
Shaam E gham ki kasam

Dil pareshaan hai Raat veeraan hai
Dekh jaa kis tarah Aaz tanhaa hai ham
Shaam E gham ki kasam

Chain kaisa jo pahlu me tuhee nahi
Maar dale na dard E zudayi kahi
Rut hasi hai tho kya Chaandni hai tho kya
Chandni zulm hai Aur zudaayi sitam
Shaam E gham ki kasam – Aaz gamgee hai hum
Aabi jaa aabi jaa aaj mere sanam
Shaam E gham ki kasam

[Ab tho aaja ke ab raat bhi so gayi
Zindagi gham ke saharaavu me kho gayi] - 2
Doondthi hai nazar Too kaha hai magar
Dekte dekte aaya aakho me dam
Shaam E gham ki kasam – Aaz gamgee hai hum
Aabhi jaa aabhi jaa aaj mere sanam
Shaam E gham ki kasam

Meaning

I swear by this sorrowful evening
I am very much depressed today
Come to me, come to be Oh my love
I swear by this sorrowful evening

My heart is depressed and confused
This night is too lonely
Just see how I am longing for you

How can there be peace of mind
when you are not by my side
This pain of separation from you
is killing me outright
What if the weather is alluring
and the moon enchanting?
In reality, the moonlight is agony
and this separation is a tyranny

At least come now because
the night itself is sleeping
And life is lost in the garlands of sorrow
My eyes are looking for you
but you are nowhere
Looking and looking for you
my eyes are becoming tearful

I swear by this sorrowful evening
I am very much depressed today
Come to me, come to be Oh my love
I swear by this sorrowful evening

తెలుగు స్వేచ్చానువాదం

ఈ బాధామయ సాయంత్రం సాక్షిగా చెబుతున్నాను
ఈరోజు మనసులో చాలా దిగులుగా ఉంది
ఓ ప్రియతమా ! ఇప్పుడైనా నా దగ్గరకు రావా?

నా హృదయం బాధగా ఉంది
ఈ రాత్రి ఒంటరిదై పోయింది
నీకోసం ఎంతగా వేచిచూస్తున్నానో
తెలుసుకోలేవా?

నువ్వు నా ప్రక్కనే లేకుంటే
నాకు మనశ్శాంతి ఎలా ఉంటుంది?
వాతావరణం మనోహరంగా ఉంటే ఏమైంది?
వెన్నెల హాయిగా ఉంటే ఏమైంది?
నిజానికి వెన్నెల నన్ను బాధపెడుతోంది
నీ ఎడబాటు నరకంలా ఉంది

ఈ రాత్రి మత్తుగా నిద్రిస్తోంది
కనీసం ఇప్పుడన్నా రావా నా దగ్గరకు?
లోకమంతా బాధామయ సుమాలలో జోగుతోంది
నా చూపులు నీకోసం వెదుకుతున్నాయి
నువ్వెక్కడా కనిపించడం లేదు
నీకోసం ఎదురు చూచీ చూచీ
నా కన్నులు మసకబారుతున్నాయి

ఈ బాధామయ సాయంత్రం సాక్షిగా చెబుతున్నాను
ఈరోజు మనసులో చాలా దిగులుగా ఉంది
ఓ ప్రియతమా ! ఇప్పుడైనా నా దగ్గరకు రావా?
read more " Sham E Gham Ki Kasam - Talat Mehamood "

22, అక్టోబర్ 2018, సోమవారం

శబరిమల వివాదం - ఇంత గోల అవసరమా?

మెన్సెస్ జరిగే వయస్సులో ఉన్న ఆడవాళ్ళు కూడా శబరిమల గుడిలోకి వెళ్ళవచ్చని సుప్రీంకోర్టు మొన్నీమధ్యనే తీర్పు చెప్పింది. దశాబ్దాల నుంచీ అటక మీద మూలుగుతున్న వేలాది కేసులు ఆ కోర్టులో పెండింగ్ లొ ఉన్నాయి. అవన్నీ ఒదిలిపెట్టి ఇలాంటి తీర్పులను మాత్రం చాలా అర్జెంట్ గా ఇచ్చేస్తూ ఉంటుంది మన సుప్రీం కోర్టు !

ఇక గోల మొదలైంది. దేశంలో చాలాచోట్ల నుంచి పనీపాటా లేని ఆడాళ్ళు అక్కడికి వెళ్లాలని పొలోమంటూ ప్రయత్నించడమూ అయ్యప్ప భక్తులు రౌడీల లాగా ప్రవర్తిస్తూ వాళ్ళను బూతులు తిట్టి, రాళ్ళు విసిరి తరిమి కొట్టడమూ, అలా చెయ్యడం కోసం రోజుల తరబడి వాళ్ళు అడవిలో దాక్కోవడమూ మొదలైన డ్రామాలన్నీ శబరిమలలో జరుగుతున్నాయి.

ఈ మొత్తం ప్రహసనంలో పోలీసులు ఫూల్స్ అవుతున్నారు. కోర్టు తీర్పును వాళ్ళు అమలు పరచాలి. ఆలయంలోకి వెళ్ళాలి అనుకునే స్త్రీలకు వాళ్ళు రక్షణ కల్పించాలి. ఆడాళ్ళకు తోడుగా వెళ్ళకపోతే పై అధికారులు ఊరుకోరు. వెళితే అయ్యప్పలు రాళ్ళతో కొడుతున్నారు. మధ్యలో పోలీసులు చస్తున్నారు. అయ్యప్ప భక్తులేమో రౌడీలలాగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. రౌడీలకు లా అండ్ ఆర్డర్ అంటే. అత్యున్నత న్యాయస్థానం అంటే, దాని తీర్పంటే ఏమిటో ఎలా తెలుస్తుంది?

ఇదే అదనుగా, రాజకీయ పార్టీలు రంగప్రవేశం చేసి ఈ ఇష్యూను పొలిటికల్ గా మార్చి ఓట్లు దండుకునే పనిలో పడ్డాయి. కొన్నేమో ఈ తీర్పు మంచిదే అంటాయి. కొన్నేమో తప్పంటాయి. కానీ అందరికీ కావలసింది మాత్రం ఓట్లే. కొన్ని పార్టీలు వీధిరౌడీలకు అయ్యప్ప భక్తుల వేషాలేసి వాళ్ళని అడవిలో క్యాంప్ చేయించి వాళ్ళచేత ఆడాళ్ళను, పోలీసులను తరిమి కొట్టిస్తున్నాయని కొందరంటున్నారు. నిజానిజాలు దేవుడికే తెలియాలి !

డ్రామా మాత్రం చాలా రసవత్తరంగా జరుగుతోంది.

ఈ సందర్భంగా నాకు కొన్ని డౌట్స్ వస్తున్నాయి.

1. సుప్రీం కోర్టు ఒక్క అయ్యప్ప గుడి విషయంలోనేనా? లేక దేశంలోని అన్ని ఇష్యూస్ లోనూ ఇలాగే తీర్పులిస్తుందా? మసీదుల్లోకి కూడా ఆడాళ్ళు రావచ్చని తీర్పునివ్వగలదా? ముస్లిం మహిళకు కూడా సమానత్వం కావాలి కదా? అసలు ఆమెకు బురఖా ఎందుకు? అది అవమానం కాదా? సుప్రీం కోర్టు బురఖాని బ్యాన్ చెయ్యగలదా? పోనీ ఏ రాజకీయ పార్టీ అన్నా అలాంటి చట్టం తేగలదా?

2. అసలు నన్నడిగితే ముస్లిం మహిళ బురఖా వేసుకోవడం ముస్లిమ్ మొగాళ్ళకే అవమానం అంటాను. ఎందుకో వినండి. అసలు బురఖా ఎందుకు వేసుకుంటారు? అది వేసుకోకపోతే ఆడదాని అందం బయటకు కనిపిస్తుందట. అలా కన్పిస్తే నేరాలు ఘోరాలు జరుగుతాయట. అందుకని అలా మొత్తం కప్పుకుని ఉండాలట. ఈ మాటను కొందరు ముస్లిమ్ స్నేహితులే నాకు చెప్పారు.

వాళ్ళు ఇంకోమాట కూడా చెప్పారు. మసీదులలోకి ఆడాళ్ళను రానిచ్చి వాళ్లను కూడా మగాళ్ళ పక్కనే నిలబడి నమాజ్ చెయ్యడానికి అనుమతిస్తే, అక్కడున్న మగాళ్ళు ఎవరూ నమాజ్ చెయ్యలేరట. వాళ్ళ దృష్టి అంతా ఆడాళ్ళ మీదే ఉంటుందట. అక్కడ రేపులు జరిగినా జరగొచ్చట. అందుకనే, ఎంతో దూరదృష్టితో మహమ్మద్ అలాంటి నియమం పెట్టాడట !

ఇదంతా విని నాకు పొట్ట చెక్కలయ్యే నవ్వొచ్చింది. ముస్లిమ్స్ లొ మగాళ్ళకు అంతగా సెల్ఫ్ కంట్రోల్ లేదన్నమాట. పక్కన నిలబడి కళ్ళు మూసుకుని అల్లాను ప్రేయర్ చేస్తున్న ఆడదాన్ని కూడా వాళ్ళు కామదృష్టితోనే చూస్తారన్నమాట. అవున్లే ! ఇస్లాం ప్రకారం ఆడదానికి ఆత్మే లేదుకదా. అదొక వాడి పారేసే వస్తువు లాంటిది. ఎవడికి బలం ఉంటే వాడు దాన్ని ఎంజాయ్ చెయ్యవచ్చు. అందుకనే, కళ్ళు తప్ప ఇంకేమీ కనపడకుండా మొత్తం బురఖాలో కప్పేశారు ఆడాళ్ళను.

ఈ బురఖా ఏం చెప్తోందసలు? "ఒరే మొగ వెధవల్లారా ! మీరంతా మృగాలు.  మీకు మానవత్వం లేదు. మీరు మనుషులు కారు, జంతువులు. కనుక మిమ్మల్నించి దాక్కోడానికి మేము ఇలా ఒళ్లంతా కప్పుకుంటున్నాము" - అని చెప్తోంది. ఈ విషయం అర్ధమైతే ముస్లిమ్స్ అందరూ సిగ్గుతో చచ్చిపోవాలి. ఇది అర్ధంగాక, అదేదో గొప్ప రెలిజియస్ నియమం అని భ్రమిస్తూ విర్రవీగుతున్నారు వాళ్ళు !! లోకం ఎంత మాయలో ఎంత అజ్ఞానంలో ఉందిరా దేవుడా ?? అనిపించింది నాకు.

3. సొసైటీలో సమానత్వం అంతగా కావాలంటే ముందుగా రిజర్వేషన్స్ ని రద్దు చెయ్యాలి. రిజర్వేషన్లతో ఒక పక్క దేశాన్ని కులాల వారీగా చీలుస్తూ, మళ్ళీ సమానత్వం ఏంటో నాకైతే ఎప్పుడూ అర్ధం కాదు. ఈ పనిని సుప్రీం కోర్టు చెయ్యగలదా? లేక రాజకీయ పార్టీలు చెయ్యగలవా? అంత ధైర్యం వాటికుందా? కులాల పరంగా, మతాల పరంగా ఇన్ని లుకలుకలున్న మన సమాజంలో సమానత్వం ఎలా వస్తుందసలు? అది జరిగే పనేనా?

4. ఈ దేశపు అత్యున్నత న్యాయస్థానం అంటే కూడా ఎవడికీ లెక్కలేదన్న విషయం అయ్యప్పల తిరుగుబాటు చూస్తే తెలుస్తోంది. వాళ్లకు వాళ్ళ రెలిజియస్ మూర్ఖత్వమే కరెక్ట్ గాని, న్యాయస్థానం, చట్టం, రాజ్యాంగం అనే పదాలు ఏవీ వాళ్లకు తెలీవు. అందుకే చట్టాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని పోలీసుల్ని కూడా ఎటాక్ చేస్తున్నారు. వీధి రౌడీల లాగా ప్రవర్తిస్తున్నారు. మన దేశంలో లా అండ్ ఆర్డర్ అనేది పెద్ద ఫార్స్ అన్న విషయం ఇలాంటి సంఘటనలు జరిగినప్పుడు మనకు కరెక్ట్ గా తెలుస్తూ ఉంటుంది.

4. పోనీ ఈ అయ్యప్ప భక్తులు ఏమన్నా ఆజన్మబ్రహ్మచారులా అంటే అదీ లేదు. బోడి నలభైరోజుల పాటు ఉగ్గబట్టుకుని ఉండే దీక్షకు ఇంత పోజొకటి !! వాళ్ళు నిజంగా బ్రహ్మచర్యం పాటించాలంటే, అయ్యప్ప లాగా, అస్సలు పెళ్లి జోలికి పోకుండా ఉండాలి. అమ్మాయి వైపు చూడకుండా నిజంగా ఆజన్మబ్రహ్మచారులై ఉండాలి. అలా ఉండి అప్పుడు మాట్లాడమంటే సరి ! ఒక్కడు కూడా ఆ గుళ్ళో కనిపించడు ! మొక్కుబడి కోసం చేసే దీక్షకు కూడా ఎంత పోజురా దేవుడా? అనిపిస్తోంది.

5. అసలు, ఆడదంటే అంత ద్వేషం ఎందుకో వీళ్ళకి? వాళ్ళ అమ్మ ఆడది కాదా? కూతురు ఆడది కాదా? అక్కలు చెల్లెళ్ళు ఆడవాళ్ళు కారా? ఈ బోడి దీక్ష తర్వాత కావలసివచ్చే పెళ్ళాం ఆడది కాదా? నలభై రోజులు పనికిరాని ఆడది సడన్ గా నలభై ఒకటో రోజున ఎలా పనికి వస్తుందో? ఏంటో ఇదంతా? గుడిలోకి ఆడవాళ్ళు వస్తామంటే అంత కోపం ఎందుకు వీళ్ళకి? ఆ వచ్చే ఆడవాళ్ళు మెన్సస్ ఏజ్ లో ఉన్నారుగాని మెన్సస్ టైంలో గుళ్ళోకి రావడం లేదు కదా? ఎందుకంత అభ్యంతరం? ఒకవేళ అభ్యంతరం ఉన్నప్పుడు మాలికా పురత్తమ్మ అనే ఆవిడను వీళ్ళు ఎలా కొలుస్తున్నారసలు? ఆవిడ ముసలమ్మ కాదు కదా? పెళ్లి చేసుకునే వయసులోనే ఉంది కదా? అప్పుడు వీళ్ళకు అభ్యంతరం రాలేదా? ఒక ఆడదాన్ని కొలుస్తూ ఇంకో ఆడదాన్ని గుడిలోకి రావద్దు అనడం ఏంటసలు? దీనికి ఏం పేరు పెట్టాలి? మనసులో అంత ద్వేషం, కోపం, సుపీరియారిటీ ఫీలింగ్ ఉన్నవాళ్ళకు దైవత్వం ఎలా వస్తుంది? ఎక్కడనుంచి వస్తుంది?

6. అయ్యప్ప దేవాలయ ప్రధాన పూజారి, చెన్నైలో తన కీప్ ఇంట్లో రెడ్ హ్యాండెడ్ గా పట్టుబడ్డాడు. అదేంటి మరి? అతను బ్రహ్మచారి ఎలా అవుతాడు? బ్రహ్మచారి కానివాడు అయ్యప్పకు ప్రధాన పూజారి ఎలా అవుతాడు? అది తప్పు కాదా? కీప్ తో కులుకుతున్నవాడు అయ్యప్పకి డైరెక్ట్ గా పూజలు చెయ్యగా లేనిది, ఒక ఆడది భక్తిగా గుడిలోకి వస్తే తప్పేముంది?

దీనిలో ఇంకో కోణాన్ని ఇప్పుడు గమనిద్దాం.

7. పోనీ కోర్టు ఏదో తీర్పు ఇచ్చిందే అనుకుందాం. ఈ ఆడాళ్ళకు వేరే పనీ పాటా లేదా? ఏం ఆ గుళ్ళోకి ఎగురుకుంటూ పోకపోతే ఏమైంది? దేశంలో కొన్ని వేల గుళ్ళున్నాయి కదా! అంతగా భక్తి పగిలిపోతూ ఉంటే ఆ గుళ్ళన్నీ తిరగొచ్చు కదా? అదే గుళ్ళోకి మేము కూడా పోతాం అంటూ, రాళ్ళదెబ్బలు, తిట్లు, చీదరింపులు భరిస్తూ అక్కడికి పోకపోతే ఏం? అయ్యప్ప గుడికి పోయోస్తే ఏమొస్తుంది? ముప్పై ఏళ్ళ నించీ ఆ గుడికి పోతూ దీక్ష చేస్తున్నవాళ్ళకే ఏమీ రాలేదు. మీకేమొస్తుంది అక్కడ?

వాళ్ళు "రావద్దు" అని చెబుతుంటే "మేం వస్తాం" అని మీకెందుకంత పట్టుదల? చేతనైతే మీరు కూడా ఒక దేవత గుడి కట్టుకుని అక్కడకు మగాళ్ళను రానివ్వకండి. మీ ఇద్దరి దీక్షలూ అయిపోయాక మళ్ళీ ఒకే ఇంట్లో ఇద్దరూ చక్కగా సంసారం చేసుకోవచ్చు !!

ఏడాదిలో నలభై రోజులు ఉగ్గబట్టుకున్నంత మాత్రాన ఏమొస్తుంది అన్న జ్ఞానం లేని కొందరు, వాళ్ళు వద్దంటున్నా సరే అక్కడికే మేం పోతాం అనేవాళ్ళు మరికొందరు - భలే సొసైటీరా బాబూ !

ఎంత చెత్త సొసైటీలో బ్రతుకుతున్నామో మనం! రోజురోజుకూ ఈ దేశమన్నా ఈ దేశపు మనుషులన్నా చీదర పెరిగిపోతోంది నాకు. సిద్ధాంతపరంగా ఇండియా ఎంత వెనుకబడిన దేశమో, ఎంతగా చట్టరహిత దేశమో, ఎంత ఆటవిక దేశమో ఈ సంఘటనలు రుజువు చేస్తున్నాయి. ఇవన్నీ చూస్తున్న తర్వాత నేనొక ఇండియన్ అని చెప్పుకోవాలంటేనే సిగ్గేస్తోంది !

ఇలాంటి మనుషులతో నిండి ఉన్న ఈ దేశం బాగుపడటం కల్ల అనిపిస్తోంది నాకు. అక్రమంగానో, సక్రమంగానో డబ్బు సంపాదించవచ్చు, కానీ సంస్కారం ఎక్కడనుంచి వస్తుంది ఈ గొర్రెలకు?? 
read more " శబరిమల వివాదం - ఇంత గోల అవసరమా? "

20, అక్టోబర్ 2018, శనివారం

నిజమౌతున్న జ్యోతిష్యం - కౌంట్ డౌన్ మొదలైంది

ఆగస్ట్ 26 న నేను ఒక పోస్ట్ వ్రాస్తూ, 'అక్టోబర్ 19 నుండి 26 వరకూ ప్రమాద సమయం - జాగ్రత్త వహించండి' అని హెచ్చరించాను. ఆ ప్రిడిక్షన్ నిజమౌతోంది.

నిన్న సాయంత్రం అమృత్ సర్ లో జరిగిన రైలు ప్రమాదంలో కనీసం 60 మంది చనిపోయారు. దాదాపు ఇంకో వందమంది గాయాల పాలయ్యారు. విచిత్రమేమంటే ఇది రైలు ప్రమాదం కాదు. రైలుపట్టాల మీద అడ్డదిడ్డంగా నిలబడి దసరా సందర్భంగా జరుగుతున్న రావణ దహనాన్ని వీడియోలు తీస్తూ రైలు వస్తున్న విషయాన్ని గమనించలేదట జనం ! వినడానికి కూడా విడ్డూరంగా ఉంది !!

It happens only in India అనే సీరీస్ లో దీన్ని కూడా తీసుకోవచ్చు.

ఇండియాలో ప్రజలకు డిసిప్లిన్ లేదని, సివిక్ సెన్స్ లేదని, కనీసం కామన్ సెన్స్ కూడా లేదని, నేను ఎప్పుడూ చెబుతున్నది అక్షరాలా నిజం అని ఈ సంఘటన కూడా రుజువు చేస్తున్నది.

ఇలాంటివి చెదురు మదురుగా అక్కడక్కడా జరిగితే సరిపోదు. ప్రతిచోటా జరగాలి. ప్రతిరోజూ జరగాలి. ఇంకా పెద్దపెద్ద ప్రమాదాలు జరగాలి. అప్పుడే ఇండియాకు పట్టిన పనికిమాలిన జనాభా దరిద్రం వదులుతుంది !
read more " నిజమౌతున్న జ్యోతిష్యం - కౌంట్ డౌన్ మొదలైంది "

19, అక్టోబర్ 2018, శుక్రవారం

జిల్లెళ్లమూడి స్మృతులు - 23 (కార్యక్రమం శాస్త్రోక్తమేగా?)

రవన్నయ్య వచ్చి వెళ్ళాక, మేమంతా లేచి, ఒకసారి వసుంధర అక్కయ్య దగ్గరకు పోయి వద్దామని క్రిందకు దిగడం మొదలు పెట్టాము. గ్రౌండ్ ఫ్లోర్ లో ఒకాయన ఎదురయ్యాడు.

'మీ క్రింది ఫ్లాట్ లో ఈయన ఉంటారు.' అని శ్రీమన్నారాయణగారు ఆయన్ని నాకు పరిచయం చేసాడు.

నేను నమస్కారం చేస్తూ ఆయనవైపు చూచాను. చాదస్తపు బ్రాహ్మడిలా కనిపించాడు.

'కార్యక్రమం శాస్త్రోక్తంగానే జరిగిందిగా?' అని అనుమానంగా ఆయన శ్రీమన్నారాయణగారిని అడిగాడు.

నేను ప్రక్కనే ఉండటంతో జవాబు చెప్పడానికి ఆయన మొహమాటపడి ఊరకే నవ్వి ఊరుకున్నాడు.

ఆయన నన్నడక్క పోయినా, నేను కల్పించుకుని - 'అవును. శాస్త్రోక్తంగానే జరిగింది. కానీ మా శాస్త్రం వేరు.' అని జవాబిచ్చాను.

'అదే ! మంత్రాలూ అవీ వినపడకపోతే అలా అడిగాన్లెండి' అన్నాడాయన మళ్ళీ అనుమానంగా.

'మా మంత్రాలు పైకి వినపడవు లెండి' అని చెప్పి, 'ఈ పుస్తకం ఈ మధ్యనే వ్రాశాను. చదవండి.' అంటూ 'జాబాల దర్శనోపనిషత్' పుస్తకాన్ని ఆయన చేతిలో ఉంచాను.

'ఓ ! ఉపనిషత్తు కదా? ఎక్కడనుంచి తీసుకున్నారు?' అడిగాడాయన.

'ఉపనిషత్తుల్లోంచే తీసుకున్నాను' అన్నా నేను నవ్వుతూ.

నా ధోరణి ఆయనకర్ధం కాలేదు లాగుంది కొంచం ముఖం చిట్లించాడు.

ఇలాంటి వాళ్ళను కొన్ని వందలమందిని చూచీచూచీ విసిగి పోయి ఉండటంతో - 'సరే. పోదాం పదండి' అని అందరితో చెబుతూ నేను రోడ్డుమీదకు వచ్చాను.

చాలామంది ఇంతే ! వాళ్లకు తెలిసినదే శాస్త్రం అనుకుంటూ ఉంటారు. శాస్త్రంలొ ఎన్నో లెవల్స్ ఉన్నాయని పాపం వారికి తెలీదు. అమ్మగారి తత్త్వం వీళ్ళకు ఎప్పుడు వంటపడుతుందా అని జాలి కలిగింది.

అమ్మ అనేమాట ఒకటి గుర్తొచ్చింది.

'మీరు చెప్పేది మంత్రం. నేను చేసేది తంత్రం' అని అమ్మ కొంతమంది పురోహిత బ్రాహ్మలతో అన్నది.

అంటే, మంత్రాలతో పని లేకుండా అమ్మ సూటిగా ఆ పనిని చేసేస్తుంది. మంత్రాలనేవి ఒక వయా మీడియా లాంటివి. నిశ్చలం కాలేని మనస్సుకు అవి ఒక సపోర్ట్ లాంటివి. డైరెక్ట్ గా మూలానికి వెళ్లేవారికి మంత్రాలు అవసరం లేదు. చెయ్యగలిగితే, మంత్రం చెయ్యలేని పనిని తంత్రం ద్వారా డైరెక్ట్ గా చెయ్యవచ్చు.

'ఎలాంటి మనుషులతో వేగుతున్నావమ్మా?' అన్న ఆలోచన నా మదిలో మెదిలింది. మనసులోనే నవ్వుకుంటూ అక్కయ్య ఇంటికి నడక సాగించాం.
read more " జిల్లెళ్లమూడి స్మృతులు - 23 (కార్యక్రమం శాస్త్రోక్తమేగా?) "

జిల్లెళ్లమూడి స్మృతులు - 22 (మా గృహప్రవేశానికి అమ్మే స్వయంగా వచ్చింది)

అమ్మగారి ఫోటోనూ, శ్రీరామకృష్ణులు, శారదామాత, వివేకానందస్వాముల ఫోటోనూ పూజామందిరంలో ఉంచి, తలతిప్పి వెనక్కు చూచేసరికి రవన్నయ్య హాల్లో నిలబడి కన్పించారు. ఒక్క క్షణం నోటమాటరాక నిలబడి పోయాను !

రవన్నయ్య జిల్లెళ్ళమూడి అమ్మగారి కుమారుడు. బ్యాంకింగ్ రంగంలో చాలాకాలం పనిచేసి రిటైరైన ఆయన ప్రస్తుతం బాపట్లలో ఉంటున్నారు. ఈ సమయంలో ఆయనిక్కడ ఉన్నట్లుగా మాకు తెలీదు. ఆయన వస్తారని కూడా మేము ఊహించలేదు. ఆర్భాటం లేకుండా సింపుల్ గా మా కార్యక్రమం చేసుకుందామని అనుకోవడంతో జిల్లెళ్ళమూడిలో కూడా ఎవరినీ ఆహ్వానించలేదు. వసుంధరక్కయ్యను పిలుద్దామంటే, లిఫ్ట్ పని ఇంకా పూర్తి కాలేదు. లిఫ్ట్ లేకుండా తను సెకండ్ ఫ్లోర్ కి రాలేదు.

అమ్మగారి సంతానంలో పోయినవాళ్ళు పోను మిగిలింది సుబ్బారావన్నయ్య, హైమక్కయ్య, రవన్నయ్యలు మాత్రమే. వీరిలో హైమక్కయ్య 1966 లోనే చాలా చిన్న వయసులో గతించింది. సుబ్బారావన్నయ్య చాలాకాలం తర్వాత పెద్ద వయసులోనే పోయాడు. ప్రస్తుతం మన ఎదురుగా మనకు కన్పిస్తున్నది రవన్నయ్య మాత్రమే. ఆయనలో అమ్మగారి పోలికలు స్ఫుటంగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. ఆయన వస్తే అమ్మగారు వచ్చినట్లే !

వెంటనే నేను ఆయన పాదాలను స్పృశించి స్వాగతం చెప్పి, మిగిలిన అందరినీ కూడా ఆయనకు ప్రణామం చెయ్యమని చెప్పాను. ఆ తర్వాత అమ్మ ఫోటోకు పుష్పాంజలి సమర్పించమని అన్నయ్యను కోరాను. ఆయన తర్వాత వరుసగా అందరం అమ్మకు, శ్రీరామకృష్ణులకు పుష్పాంజలి సమర్పించాము. ఆవుపాలు రెడీగా ఉన్నాయి. పాయసం చేసే కార్యక్రమం మొదలైంది.

'జాబాల దర్శనోపనిషత్' ప్రింట్ పుస్తకాన్ని జిల్లెళ్ళమూడిలో అమ్మ సమక్షంలో విడుదల చేద్దాం అన్న సంకల్పంతో కొన్ని ఇంగ్లీషు పుస్తకాలను, కొన్ని తెలుగు పుస్తకాలను మాతో తెచ్చాము. రవన్నయ్య కనిపించేసరికి వాటిని అన్నయ్య చేతులమీదుగానే విడుదల చేయించాము. అమ్మే స్వయంగా తన చేతులతో వాటిని విడుదల చేసినంత ఆనందం మాకు కలిగింది.

ప్రసాదం రెడీ అయ్యే లోపు రవన్నయ్యను హాల్లో కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి మేమందరం ఆయన చుట్టూ నేలమీద కూచున్నాము. అన్నయ్య ముఖం వైపు కాసేపు చూస్తూ ఉండిపోయాము. ఆయన కూడా ఏమీ మాట్లాడకుండా మా వైపు చిరునవ్వుతో చూస్తూ ఉండిపోయారు. ఆయన్ను చూస్తుంటే అమ్మను చూస్తున్నట్లే నాకు అనిపించింది. అమ్మే అక్కడకు అన్నయ్య రూపంలో వచ్చిందా అన్నట్లు అనిపించింది. అలా కూర్చుని ఉన్న అన్నయ్య ముఖంలో కూడా ఏదో మార్పు కనిపించింది మాకు. అచ్చం అమ్మ చిరునవ్వు నవ్వుతున్నట్లే ఆయన ముఖం మారిపోయింది. ఉన్నట్టుండి ఆ గదిలో వాతావరణంలో ఏదో తెలియని మార్పు రావడం మొదలైంది. గాలిలో విద్యుత్తు ప్రాకుతున్నదా అన్నంతగా ఆ గది మొత్తం చార్జ్ అయిపోయింది. 

అప్రయత్నంగా  నాకు ధ్యానస్థితి రావడం మొదలైంది. ఏ ప్రయత్నమూ చెయ్యకుండానే మనస్సు నిశ్చలమై అంతర్ముఖమై పోతున్నది. నా ప్రమేయం లేకుండా కళ్ళలోంచి నీళ్ళు ధారలుగా కారిపోతున్నాయి. రవన్నయ్య మౌనంగా ఇదంతా గమనిస్తూ కాసేపు ఆయన కూడా కళ్ళు మూసుకున్నారు. చుట్టూ కూచున్న వారంతా ఈ దృశ్యాన్ని మౌనంగా వీక్షిస్తున్నారు.

అట్లా ఒక పది నిముషాలు ఉన్న తర్వాత భావావేశం కొంచం తగ్గుముఖం పట్టింది. మెల్లిగా కళ్ళు తెరిచాను, రవన్నయ్య కూడా కళ్ళు తెరిచి నా వైపు చిరునవ్వుతో చూచారు.

'ఇలాంటి దృశ్యాలను నా చిన్నప్పటి నుంచీ ఎన్నో చూచాను. అమ్మ దగ్గరకు వచ్చినవాళ్ళలో చాలామంది వెక్కిళ్ళు పెట్టి ఏడ్చేవారు. నా చిన్నతనంలో ఈ సీన్లన్నీ చూచి ఏడవడం ఇక్కడ ఒక రూలేమో, అందరూ అలా ఏడవాలేమో అని అనుకునేవాడిని.' అన్నారాయన.

మేం మౌనంగా వింటున్నాం.

'జిల్లెళ్ళమూడిలో ఈ ఇల్లు కొనడంలో మీ ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? అసలు మీ మార్గం ఏమిటి?' అడిగారాయన.

'మాది ధ్యానమార్గం అన్నయ్యా. నా దారిలో నడవడానికి ఇష్టపడే వారికంటూ ఒక ఆశ్రమం ఉండాలన్నది మా ఆశయం. అక్కడ ఉంటూ ప్రశాంతంగా సాధన చేసుకోవడం మా లక్ష్యం. ప్రాధమికంగా నేను శ్రీరామకృష్ణుల భక్తుడిని అయినప్పటికీ, రామకృష్ణా మిషన్ కు నా దారి భిన్నమైనది. మేము సోషల్ సర్వీస్ జోలికి వెళ్ళం. మాకు చేతనైనంతలో నిశ్శబ్దంగా సాటివారికి సహాయం చేస్తాం. కానీ అదే పనిగా సోషల్ సర్వీస్ చెయ్యం. ప్రస్తుతం ఇండియాలో అది అవసరం లేదు. సాధన కోసం మాకంటూ ఇక్కడ ఒక ఇల్లు ఉండాలని కోరుకున్నాం. అప్పుడప్పుడూ ఇక్కడకు వచ్చి కొన్నాళ్ళు ఉండి తపస్సు చేసుకోవడం కోసం ఈ ఇల్లు కొన్నాము' అని చెప్పాను.

గత స్మృతులను గుర్తుకు తెచ్చుకుంటున్నట్లు అన్నయ్య కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయారు.

'ఇప్పుడు మీరు చూస్తున్న శివాలయం ఉన్న స్థలంలొనే 1950 కి ముందు అమ్మ ఒక పూరిపాకలో ఉండేది. 1960 నుంచి 70 లోపల, ఇప్పుడు అఖండనామం జరుగుతున్న చోట ఇంకొక పూరింట్లో ఉండేది. ఆ తర్వాత ఇప్పుడున్న డాబా ఇంటికి మారింది. 1950 ప్రాంతాలలో కోటంరాజు నారాయణరావు గారని ఒకాయన అమ్మను వెతుక్కుంటూ వచ్చారు. ఆయనకేదో అంతరిక అనుభవం కలిగింది. 'అమ్మా! నువ్వింత మారుమూల పల్లెటూళ్ళో దాక్కుని ఉన్నావు. నీ గురించి అందరికీ తెలియాలి. నీ గురించి పత్రికలలో నేనొక వ్యాసం వ్రాస్తానమ్మా' అని ఆయన అడిగారు.

దానికమ్మ ' ఇప్పుడెవరి వ్యాసం చదివి నువ్వొచ్చావు నాయనా? నిన్ను రప్పించిన శక్తే వాళ్ళనూ రప్పిస్తుంది. నీకెందుకు? నీ సంగతి నువ్వు చూసుకో' అన్నట్లు జవాబు చెప్పింది. అమ్మ ప్రచారానికెప్పుడూ పెద్దపీట వెయ్యలేదు. ఆ కాలంలోనే అమ్మ ఇంకో మాటన్నది. 'ముందు ముందు ఇది తపోస్థలం అవుతుంది. ఎంతోమంది యోగులు, సాధకులు ఇక్కడకు వస్తారు. ఇక్కడ ఉంటారు.' అని. బహుశా మీ రాక దానికి సంకేతం అని నాకనిపిస్తున్నది.' అన్నాడన్నయ్య.

'1950 లలో అమ్మ ఈ మాటన్నపుడు ఇక్కడున్న మేమెవ్వరమూ ఇంకా పుట్టలేదన్నయ్యా' అని నేనన్నాను.

'అమ్మ దృష్టి జన్మలకు అతీతంగా ఉండేది. ఇంకో సంఘటన వినండి. దాదాపుగా అదే సమయంలో ఒకసారి ఒక పెద్దాయన అమ్మను చూడ్డానికి వస్తే, ' ఇంతకు ముందే నిన్ను నేను చూశాను నాయనా' అని అమ్మ అన్నది.

'ఎక్కడ చూచావమ్మా' అని ఆయన అడిగాడు.

'మంగళగిరిలోని అన్నసత్రంలో వడ్డిస్తున్నపుడు పలానా సంవత్సరంలో నిన్ను చూచాను.' అని అమ్మ అన్నది.

ఆ సంవత్సరంలో ఆయన మంగళగిరి అన్నసత్రానికి వెళ్ళినది నిజమే. అయితే, అమ్మ అప్పటికి ఇంకా పుట్టలేదు. అలా, తను పుట్టక ముందరి విషయాలు కూడా చూచినట్లుగా అమ్మ చెప్పేది.' అన్నారు రవన్నయ్య.

'మేము కూడా గతజన్మలలో అమ్మను చూచే ఉంటాము. అందుకనే ఈ జన్మలో మళ్ళీ ఇక్కడకు వచ్చామేమో?' అన్నాన్నేను.

కావచ్చు అన్నట్లుగా అన్నయ్య తల పంకించారు.

ఈ లోపల పాయసం వండటం అయిపోయింది. అమ్మకు నైవేద్యం పెట్టి, అందరం కొద్ది కొద్దిగా తీసుకున్నాము. ఆ తర్వాత 'వెళ్లి వస్తానంటూ' అన్నయ్య లేచి క్రిందకు వెళ్ళారు.

అందరి వైపూ ఒక్కసారి చూచాను.

ఏదో ఒక అద్భుతాన్ని అప్పటిదాకా చూచినట్లు అందరి ముఖాలూ సంభ్రమంగా ఉన్నాయి. ఎప్పుడో 70 ఏళ్ళ క్రితం జరిగిన సంగతులను అన్నయ్య చెబుతుంటే టైం ట్రావెల్ చేసి ఆ కాలానికి వెళ్ళిన అనుభూతి చాలామందికి కలిగింది.

అన్నయ్య రూపంలో అమ్మే వచ్చి మమ్మల్ని అందరినీ ఆశీర్వదించిందని మాకందరికీ అనిపించింది.



















(ఇంకా ఉంది)
read more " జిల్లెళ్లమూడి స్మృతులు - 22 (మా గృహప్రవేశానికి అమ్మే స్వయంగా వచ్చింది) "

జిల్లెళ్ళమూడి స్మృతులు - 21 (పెట్టిన ముహూర్తం - జరిగిన ముహూర్తం)

13 వ తేది ఉదయం జిల్లెళ్ళమూడిలో మా గృహప్రవేశం జరిగింది. ముహూర్తాన్ని 8.31 AM నుంచి 8.45 AM లోపుగా నిర్ణయించడం జరిగింది. వారం ముందే అందరికీ చెప్పడం ఆహ్వానించడం జరిగిపోయింది. ఉదయం 5.30 కి ఇక్కడ బయలుదేరి 7.30 కల్లా జిల్లెల్లమూడి చేరాలని అనుకున్నాము. కానీ, హైద్రాబాద్ నుంచి రావలసిన వాళ్ళు ఆలస్యం అయ్యి, 6.15 కి గుంటూరులో బయలుదేరాము.

మూర్తి, రాజు మోటార్ సైకిల్ మీద బయలుదేరారు. మాకంటే కొంచం ముందుగా స్పీడుగా వెళ్లి అక్కడ పనులు ఏమన్నా ఉంటే చూస్తామని అన్నారు. సరేనన్నాను.

'మనం పెట్టుకున్న ముహూర్తం అవదేమో? "పెట్టింది ముహూర్తం కాదు. జరిగినదే ముహూర్తం" అని అమ్మ అన్నది కదా? అయినప్పుడే అవుతుందిలే' - అని నాతో వస్తున్నవారు కొందరన్నారు.

నేనేం మాట్లాడలేదు.

అమ్మ భక్తులలో చాలామందిని నేను గమనించాను. అమ్మ మాటల్లోని లోతులను వారు ఏమాత్రమూ పట్టుకోలేక పోతున్నారు. ఊరకే పైపైన యధాలాపంగా అమ్మ వాక్యాలను మాత్రం ఉదాహరిస్తూ ఉంటారు. వీరిని చూస్తే నాకు నవ్వూ జాలీ ఒకేసారి కలుగుతూ ఉంటాయి.

అమ్మ చెప్పిన ఈ వాక్యంలో కూడా కనపడని లోతు చాలా ఉంది. ఈ మాటలో పాపపుణ్యాలూ, పూర్వకర్మా, ఇప్పటి ప్రయత్నమూ, దైవానుగ్రహమూ - ఇవన్నీ కలసి మెలసి పడుగుపేకల లాగా పెనవేసుకుని ఉన్నాయి. ఆ లోతులను అర్ధం చేసుకోవాలంటే సూక్ష్మదృష్టి కావాలి. అలాంటి లోతైన దృష్టితో చూడకుండా, ఊరకే పైపైన అమ్మ వాక్యాలను మనకు నచ్చినట్లుగా ఉదాహరిస్తే ఎంతమాత్రమూ సరిపోదు. కానీ అమ్మ భక్తులలో చాలామంది ఇలాగే కాజువల్ గా మాట్లాడటం నేను గమనించాను.

పెట్టిన ముహూర్తమే ఎందుకు జరుగుతుంది? ఇంకొందరికి ఎందుకు తప్పిపోతుంది? అసలు ముహూర్తం పెట్టేది ఎవరు? పెట్టించేది ఎవరు? తప్పించేది ఎవరు? జరిగిందని సంతోషపడేది ఎవరు? తప్పిందని బాధపడేది ఎవరు? జరిగినంత మాత్రాన ఆ తర్వాత అంతా మంచే జరుగుతుందా? తప్పిందని అంతా చెడే జరుగుతుందా? సృష్టిలో ప్రతిదీ ఏ ముహూర్తం ప్రకారం జరుగుతోంది?

ఆలోచిస్తూ డ్రైవ్ చేస్తున్నాను. పెద్ద స్పీడుగా డ్రైవ్ చెయ్యకపోయినా 8.05 AM కల్లా జిల్లెళ్ళమూడి చేరుకున్నాము. అనేక ప్రాంతాల నుండి అప్పటికే అక్కడకు చేరుకొని సిద్ధంగా ఉన్న పంచవటి సభ్యులను చూచి ఆనందం కలిగింది. ముందుగా అమ్మ ఆలయానికి వెళ్లి దర్శనం చేసుకుని, వసుంధరక్కయ్యతో కాసేపు మాట్లాడి, శ్రీమన్నారాయణ గారి దగ్గరకు వెళ్ళాము. అమ్మ ఫోటోని పట్టుకుని అందరూ అక్కడ మాకోసం వేచి ఉన్నారు. అక్కడనుంచి అందరం ఊరేగింపుగా బయల్దేరి నడుచుకుంటూ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చాము.

పురోహితుడూ మిగతా తంతూ వద్దని ముందే నేను చెప్పి ఉండటంతో ఆ ఏర్పాట్లు ఏమీ చెయ్యలేదు. సింపుల్ గా రిబ్బన్ కత్తిరించి లోనికి వెళ్లి అమ్మ ఫోటోను, శ్రీరామకృష్ణులు, శారదామాత, వివేకానందస్వాముల ఫోటోలను పూజా మందిరంలో ఉంచేసరికి సరిగ్గా 8.35 AM అయింది.

ఆ విధంగా, పెట్టిన ముహూర్తమే జరిగిన ముహూర్తం కూడా అయింది.

మామూలు దృష్టిలో అయితే అమ్మ చెప్పినమాట కరెక్టే. అహంకార పూరితంగా మనం ఉన్నప్పుడు మన సంకల్పం కొన్నిసార్లు నెరవేరవచ్చు, ఇంకొన్నిసార్లు నెరవేరకపోవచ్చు. కానీ మన సంకల్పం దైవసంకల్పంతో కలిసిపోయినప్పుడు, అక్కడ చేరిన మనుషుల కర్మకూడా దానికి అనుకూలంగా ఉన్నప్పుడు, మనం పెట్టిన ముహూర్తమే జరిగే ముహూర్తం కూడా అవుతుంది. ఆ రోజున జరిగింది అదే.

'కర్మ' అని ఎందుకంటున్నానంటే, ఇలాంటి విషయాలలో దాని ప్రభావం తప్పకుండా ఉంటుంది. ఉదాహరణకు - ఈ కార్యక్రమానికి రమ్మని చాలామందికి ముందుగానే చెప్పాను. కానీ వాళ్ళలో చాలామంది రాలేకపోయారు. ఇంకొందరిని పిలవకపోయినా (క్రొత్తవాళ్ళు) ఆ సమయానికి అక్కడకు రాగలిగారు. రాలేనివారికి, చెడుకర్మ చాలా బలంగా ఉన్నదని అర్ధం. వారి కారణాలు వారికి ఉండవచ్చు. కాని సత్యం ఏమంటే - పూర్వం చేసుకున్న చెడుకర్మ చాలా బలంగా వారి ఎకౌంట్లో ఉంటుంది. అది వారిని రానివ్వదు. ఇది సత్యం. దానిని అధిగమించి రాగలిగినప్పుడే వాళ్ళు పూర్వకర్మను జయిస్తున్నట్లు లెక్క. లేకుంటే దానికి లొంగిపోయినట్లే. అప్పుడు దైవశక్తికి వారు దూరమైనట్లే.

ఇదే, అమ్మ చెప్పిన మాటకు నేనిచ్చే వివరణ.

లోకంలో ఎన్నెన్నో ముహూర్తాలు పెడుతూ ఉంటారు. ఆ కార్యక్రమాలలో చాలావరకూ అదే ముహూర్తానికి జరుగుతూ ఉంటాయి కూడా. వారికందరికీ దైవానుగ్రహం ఉన్నట్లేనా? అని ప్రశ్న ఉదయిస్తుంది. వారందరిమీదా పరిపూర్ణంగా దైవానుగ్రహం ఉన్నట్లు కాదు. ఆ ముహూర్తం జరగడానికి మాత్రం ఉన్నట్లు లెక్క !!

మా ఈ గృహప్రవేశం చాలా విలువైన కార్యక్రమం. ఇది పంచవటి ప్రస్థానంలో ఒక మైలురాయి. దీని ప్రాముఖ్యతను కొంతమంది గుర్తించలేకపోవడం వారి దురదృష్టం. దైవం ఇచ్చిన ఆశీస్సులను, మన అహంకారం, నిర్లక్ష్యాలతోనే మనం చాలావరకూ చేజార్చుకుంటూ ఉంటాం. మన పాత్రతను బట్టే గదా మన యాత్ర జరిగేది !!



















read more " జిల్లెళ్ళమూడి స్మృతులు - 21 (పెట్టిన ముహూర్తం - జరిగిన ముహూర్తం) "

11, అక్టోబర్ 2018, గురువారం

Shaam Se Aankh Me Nami Si Hai - Jagjit Singh


Shaam Se Aankh Me Nami Si Hai...

ఈ రోజుకు జగ్జీత్ సింగ్ చనిపోయి ఏడేళ్ళు అవుతోంది. అయినా ఆ మధుర గాయకుడిని లక్షలాది మంది తలచుకుంటూ ఉన్నారు. మధురగానం యొక్క ప్రభావం అది !! జగ్జీత్ సింగ్ ఆలపించిన మధుర గీతాలు ఎన్నో ఉన్నాయి.

Shaam Se Aankh Me Nami Si Hai...అనే ఈ గీతం గుల్జార్ రచించినది. మరాసిమ్ (అనుబంధం) అనే ఆల్బం లోనిది. ఈ మధుర గీతాన్ని నా స్వరంలో కూడా వినండి.

జగ్జీత్ ని తలచుకుంటూ సాయంత్రం నుంచీ నా కన్నులు తడిగానే ఉన్నాయి మరి !

Album:-- Murasim
Lyrics:-- Gulzar
Singer:-- Jagjit Singh
Karaoke Singer:--Satya Narayana Sarma
Enjoy
----------------------------------

Shaam se aankh me nami si hai -2
Aaj phir aapki kami si hai
Shaam se aankh me nami si hai

Dafn kardo hame - ke saans mile – 2
Nafj kuch der se – Thami si hai – 2
Aaj phir aap ki kami si hai

Waqt rehta nahi – Kahi thik kar – 2
Iski aadat bhi - aadmee si hai – 2
Aaj phir aap ki kami si hai

Koi rishta nahi raha - phir bhi – 2
Ek tasleem laajmee si hai – 2
Shaam se aankh me nami si hai
Aaj phir aapki kami si hai

Meaning

Since evening my eyes are wet
Today I feel I really miss you badly

Bury me (in your thoughts) so that I regain my breath
For, my pulse is slowing down for some time

Time, never rests anywhere with peace
It is like human beings in this habit

There is no relation of any kind now (between you and me)
Still, I really want to have one of your pictures with me 

Since evening my eyes are wet
Today I feel I really miss you badly

తెలుగు స్వేచ్చానువాదం

సాయంత్రం నుంచి
నా కన్నులలో తడి ఉంటోంది
ఈరోజెందుకో
నీ లోటు బాగా తెలుస్తోంది

నన్ను (నీ జ్ఞాపకాలలో) పూడ్చిపెట్టు
నా ఊపిరి నాకు తిరిగి వస్తుంది
ఈ నాడి కొంతకాలం నుంచీ
చాలా మెల్లిగా కొట్టుకుంటోంది

కాలం ఎక్కడా ఒకచోట స్థిమితంగా ఉండదు
అది కూడా మనుషుల లాంటిదే మరి !

ప్రస్తుతం మన మధ్య ఏ బాంధవ్యమూ లేదు
కానీ నీ చిత్రం కావాలని నాకెందుకో అనిపిస్తోంది

సాయంత్రం నుంచి
నా కన్నులలో తడి ఉంటోంది
ఈరోజెందుకో
నీ లోటు బాగా తెలుస్తోంది
read more " Shaam Se Aankh Me Nami Si Hai - Jagjit Singh "

10, అక్టోబర్ 2018, బుధవారం

ఇండియా అంటే ఇదా?

నాకొక ఇటలీ ఫ్రెండ్ ఉన్నాడు. హిందూమతం మీద పీ.హెచ్.డీ చేస్తున్నాడు. నా ఇంగ్లీష్ బ్లాగ్ చూచి, అప్పుడప్పుడూ హిందూమతం గురించి నన్ను ప్రశ్నలు అడుగుతూ ఉంటాడు. నాకు తెలిసినవి చెబుతూ ఉంటాను. ఎప్పుడూ మన మతాన్ని గురించి అడిగే అతను ఈసారి మాత్రం ఎందుకో మన దేశం గురించి అడిగాడు.

'పుస్తకాలు చదివి ఇండియా గురించి ఎంతో గొప్ప అభిప్రాయం ఏర్పాటయ్యింది నాకు. అలాంటి దేశంలో పుట్టిన మీరు అదృష్టవంతులు.' అన్నాడొకసారి.

'పుస్తకాలు వేరు నిజం వేరు. ఏమేం పుస్తకాలు చదివారు మీరు?' అన్నాను.

'భగవద్గీత, ఉపనిషత్తులు, బ్రహ్మసూత్రాలు, యోగసూత్రాలు, వేదాలు చదివాను' అన్నాడు.

'అది కొన్నివేల ఏళ్ళ క్రిందటి ఇండియా. ఇప్పటి ఇండియా అది కాదు. ఆ పుస్తకాలు చూచి ఇండియా అంటే అదే అనుకుంటే మీరు ఘోరంగా మోసపోయినట్లే' అన్నాను.

'అదేంటి మీరు ఇండియన్ అయి ఉండి అలా చెబుతున్నారు?' అడిగాడు.

'నేను నిజమైన ఇండియన్ కనుకనే సత్యం చెబుతున్నాను. నాకేమీ మా దేశం అంటే దురభిమానం లేదు. మా దేశం పెద్ద పత్తిత్తు అని నేనేమీ చెప్పను. అది ఒకప్పటి సంగతి. ఇప్పుడది నానాజాతి సమితి. ఎవడు బడితే వాడు ఇష్టం వచ్చినట్లు దోచుకుంటున్న ఒక నిస్సహాయురాలు.' - అన్నాను.

'అయితే ప్రస్తుతం ఇండియా ఎలా ఉంటుందో క్లుప్తంగా చెప్పగలరా?' అడిగాడు.

అతనికి ఇలా చెప్పాను.

>> పైపైన మతం, లోపల అంతా మోసం
>>పైకి సెక్యులరిజం, లోపల ఆపర్ట్యునిజం
>>మాటల్లో దైవత్వం, ఆచరణలో రాక్షసత్వం
>>పైకి నిజాయితీ, లోపల అవినీతి
>>బైటకు అన్నీ నీతులే, అవకాశం వస్తే అంతా బూతే
>>సందు సందుకూ దేవాలయాలు, వాటి ప్రక్కనే సారాయి షాపులు
>>మాటల్లో సమానత్వం, ప్రతిదాంట్లో - కులం, స్వార్ధం.
>>నోరు తెరిస్తే ఆధ్యాత్మికత, పెట్టెలో మాత్రం లెక్కలేనంత నల్లడబ్బు
>>అందరూ నీతులు చెప్తారు, ఒక్కరు కూడా ఆచరించరు
>>శుచీ శుభ్రతా పాటించడం, ట్రాఫిక్ రూల్స్ పాటించడం మా రక్తంలోనే లేదు.
>>అవినీతి నాయకులూ, నిజాయితీ లేని ఉద్యోగులూ, నెంబర్ టూ తప్ప ఇంకేమీ తెలియని వ్యాపారులూ, ఎకౌంటబిలిటీ లేని ఆర్ధికవ్యవస్థా, నాయకుల బినామీలైన దొంగ స్వామీజీలూ, వాళ్ళ సామ్రాజ్యాలూ, కులగ్రూపులూ, వాళ్ళ దోపిడీ మా దేశంలో సర్వసాధారణం.
>>'లా' అనేది మాకు లేదు. అధికారం నీ చేతిలో ఉంటే ఎలాంటి నేరం చేసినా ఈజీగా తప్పుకోవచ్చు'.
>>వెరసి మా దేశం ఒక పెద్ద మేడిపండు. బయటకు అంతా నవనవలాడుతూ ఉంటుంది. కానీ లోపలన్నీ పురుగులే'

ఇవి విని అతను నోరెళ్ళబెట్టాడు.

'అంత ఘోరంగా ఉందా పరిస్థితి ?' అడిగాడు.

'నేను చెప్పింది చాలా తక్కువ. ఇండియా నిజస్వరూపం చూస్తే నువ్వు హార్ట్ ఎటాక్ వచ్చి అక్కడికక్కడే పోతావు' చెప్పాను.

'ఏమో నేను నమ్మలేక పోతున్నాను.' అన్నాడు.

'దానిక్కారణం నువ్వు చదివిన పుస్తకాలు. ఆ పుస్తకాలలో నీక్కనిపించే ఇండియా చచ్చిపోయి కొన్నివేల ఏళ్ళు గడిచాయి. ఇప్పుడున్న ఇండియా దానికి పూర్తి ఆపోజిట్. ఒక చిన్న ఉదాహరణ చెప్తా విను. మీ దేశంలో గాని, అమెరికాలాంటి దేశాలలో గాని, ఒక ఆడది ఒంటరిగా అర్ధరాత్రి పూట కారు డ్రైవ్ చేసుకుంటూ హాయిగా తిరగ్గలదు. కానీ ఇండియాలో అలా రాత్రిపూట తిరుగుతూ ఉంటే, తెల్లారేసరికి గ్యాంగ్ రేప్ కు గురైన ఆమె శవం మాత్రమే దొరుకుతుంది. కొన్నిసార్లు అదీ దొరకదు. ఇంతకంటే ఇంకేమీ చెప్పలేను. అర్ధం చేసుకో.' - చెప్పాను.

'మీరింతగా చెప్పినా నేను నమ్మలేకపోతున్నాను' అన్నాడు మళ్ళీ.

'అంటే నీకు అనుభవించే ఖర్మ ఉందన్నమాట. సరే నేనేం చెయ్యగలను? చేతులుకాలితే గాని ఎవడికైనా విషయం అర్ధం కాదు. ఎప్పుడైనా ఒకసారి ఇండియా వచ్చి ఇక్కడ తిరుగు, నీకే అర్ధమౌతుంది నేను చెప్పినదాంట్లో నిజం. లేదా ఇక్కడ దోపిడీకీ, రేప్ కీ గురైన మీ టూరిస్ట్ లను అడుగు. వాళ్ళు చెబుతారు నిజానిజాలు. అప్పుడు నమ్ముదువుగాని' అన్నాను.

కొన్ని నెలల తర్వాత అతను మళ్ళీ మెయిల్ ఇచ్చాడు.

'సారీ ! మీరు చెప్పినది నిజమే. నా ఫ్రెండ్స్ చాలామంది మీరు చెప్పినదే చెప్పారు. వారిలో కొందరు చాలా చేదు అనుభవాలను మీ దేశంలో ఎదుర్కొన్నారు. అవి వింటుంటే నాకు చాలా భయం వేసింది. అలాంటి పరిస్థితుల్లో నేనుంటే మాత్రం చాలా పానిక్ అయ్యేవాడిని. పుస్తకాలనుంచి నేను ఏర్పరచుకున్న అర్ధంలేని అభిప్రాయాలను పోగొట్టి నిజాన్ని తెలియజేసినందుకు చాలా ధాంక్స్. ఇండియా వద్దామని అనుకున్న నా ఆలోచన ఇప్పుడు మార్చుకున్నాను.' అన్నది ఆ మెయిల్ సారాంశం.

'నువ్వు చదివిన ఇండియా ఒకప్పుడు మా దేశంలో ఎక్కడ చూచినా ఉండేది. కానీ ఇప్పుడది మినుకు మినుకు మంటున్న దీపాల్లా అక్కడక్కడా ఉంది. దానికోసం వెదికినా కూడా నీకది దొరకదు. ఇండియా వచ్చి చూస్తే అలాంటి ఇండియా కనిపించక నువ్వు చాలా ఘోరంగా నిరాశపడటం ఖాయం. అలాంటి పని చెయ్యకు' అని అతనికి చెప్పాను.

ఏ రకమైన చేదు అనుభవాన్నీ పర్సనల్ గా పొందకుండానే నిజాన్ని అతను గ్రహించేలా చెయ్యగలిగినందుకు నన్ను నేనే అభినందించుకున్నాను.

అంత్య నిష్టూరం కంటే ఆది నిష్టూరం మేలు కదూ !
read more " ఇండియా అంటే ఇదా? "