'మనిషి స్వతంత్రుడు కాడు. తన కర్మ చేతిలో బానిస'

17, అక్టోబర్ 2019, గురువారం

Wooden Dummy Practice - 1

Wooden Dummy మీద కొన్ని రకాల పంచెస్ అభ్యాసం చేయడాన్ని ఇక్కడ చూడండి.






read more " Wooden Dummy Practice - 1 "

Mosquito Kung Fu

చెట్ల మధ్యన ప్రాక్టిస్ చేసే సమయంలో చెట్ల దోమలు మనల్ని కుడుతూ ఉంటాయి. వాటినుంచి కాచుకుంటూ డమ్మీ ప్రాక్టిస్ చెయ్యడమే 'మస్కిటో కుంగ్ ఫూ'. సరదాగా చేసిన ఈ క్లిప్ ను చూడండి. 'మస్కిటో కుంగ్ ఫూ' ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకోండి !


read more " Mosquito Kung Fu "

13, అక్టోబర్ 2019, ఆదివారం

Making of Wooden Dummy

హైదరాబాద్ కు వచ్చాక ప్రతి ఆదివారమూ మా ఇంట్లో యోగసాధన జరుగుతోంది. ఆ తర్వాత కాసేపు మాట్లాడుకుని టీ త్రాగి ఎవరిదారిన వారు వెళ్లడం జరుగుతోంది. కానీ ఈ రోజు మాత్రం యోగా తర్వాత Martial Arts practice కోసం Wooden Dummy ని తయారు చేసే కార్యక్రమం పెట్టుకున్నాం. దానికోసం తోటలో ఒకచోట పడిపోయి ఉన్న చెట్టును సేకరించి దానిని చక్కగా రెండుముక్కలుగా నరికి ఒక చక్కని స్థలంలో దానిని పాతాము. ఆ తర్వాత దానికి కావలసిన పాడింగ్ చుట్టి కొద్దిసేపు దానిమీద పంచెస్ ప్రాక్టీస్ చెయ్యడం జరిగింది. Iron body training లో ఇదొక ముఖ్యమైన అంశం. ఆ ఫోటోలను ఇక్కడ చూడండి.











 



read more " Making of Wooden Dummy "

9, అక్టోబర్ 2019, బుధవారం

సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 2

ఇంటర్ నెట్ వల్ల చాలా ఉపయోగాలున్నాయి. అందులో ఒకటి, ప్రపంచం ఏ మూలన ఉన్నవాళ్ళైనా సరే, మనలాటి భావాలే ఉన్నవాళ్లు మనకు తేలికగా పరిచయం అవుతారు. మంచి స్నేహితులూ అవుతారు. ఇంతకు మునుపు ఇంత చాయిస్ మనకు ఉండేది కాదు. బావిలో కప్పలాగా మన పరిధిలోనే, అంటే, మన ఊళ్ళోనో, మన కాలేజీలోనో, మనం ఉద్యోగం చేసిన ఆఫీసులోనో, స్నేహితులను వెదుక్కోవలసి వచ్ఛేది. ఇప్పుడలా కాదు. ఇంటర్నెట్ పుణ్యమాని ప్రపంచం ఒక చిన్న కుగ్రామం అయిపోయింది. భూమి నలుమూలనుంచీ మనకు నచ్చిన స్నేహితులను వెదుక్కోవడం ఇప్పుడు చాలా తేలిక.

నా భావాలు నచ్చేవాళ్ళు నా పాఠకులలో చాలామంది ఉన్నారు. వాళ్లలో చాలామంది నాకు మంచి స్నేహితులయ్యారు. అలాంటి వారిలో ఒకమ్మాయి, సాంప్రదాయాలు చట్టబండలు టాపిక్ మీద ఫోన్లో మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నప్పుడు ఒక మాట చెప్పింది.

'నా మాంగల్యం ఎప్పుడూ చల్లగా ఉంటుంది' 

'ఎలా?' అడిగాను.

'ఎలా అంటే, పెళ్ళవగానే దాన్ని తీసి ఫ్రిజ్ లో పెట్టేసాను కాబట్టి' - అందామె.

'అదేంటి? మీరు తాళి మెడలో ఉంచుకోరా?' అడిగాను భయం భయంగా.

'ఎందుకు? అదొక బోర్' అందామె.

'మరి మీ ఆయన ఏమీ అనడా?' అడిగాను.

'ఆయన మనంత నేరో మైండెడ్ కాదు. అర్ధం చేసుకుంటాడు' అందామె కూల్ గా.

సంతోషం వేసింది - ఆచారాలతో సంబంధం లేని నిజమైన బాంధవ్యాన్ని అర్ధం చేసుకుని ఆచరిస్తున్నందుకు.

ఇదే మాటను మొన్న ఒక బంధువుతో అంటే, ఆమె సూర్యకాంతం టైపులో దీర్ఘాలు తీస్తూ ' అయ్యో అయ్యో అదేం పోయే కాలం? పెళ్లైన పిల్ల, తాళి తీసి ఫ్రిజ్ లో పెట్టిందా అనాచారం ! కలికాలం !' అంటూ బుగ్గలు నొక్కుకుంది.

'నాచారమూ లేదు బొలారమూ లేదుగాని ఎక్కువ నొక్కుకోకండి. హోలు పడుతుంది. ఒక సంగతి చెప్పండి. మీ అమ్మాయి ఎక్కడుంది?' అడిగాను, ఎప్పుడో ఆమె చెప్పిన విషయం గుర్తుచేసుకుంటూ. 

'యూ ఎస్ లో ఉంది' అందామె గర్వంగా.

'పెళ్లయింది కదా?' అడిగాను.

'అయింది. అయ్యాకే అల్లుడితో కలసి అక్కడికి వెళ్ళింది?' అందామె.

'సముద్రాలు దాటి మ్లేచ్చదేశాలకు వెళ్లడం వల్ల కులభ్రష్టత్వమూ ధర్మభ్రష్టత్వమూ వస్తుందని మన ధర్మశాస్త్రాలలో వ్రాసుంది. మీకు తెలుసా?' అడిగాను.

ఆమె మాట్లాడలేదు.

'దానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా, తిరిగి మన దేశానికి వచ్చినపుడు, నాలుకను నిప్పుతో కాల్చాలనీ, నలభై రోజులపాటు, ఏకభుక్తం, భూశయనం, బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తూ, గాయత్రిని జపించాలనీ, అప్పుడే ఆ దోషం పోతుందనీ కూడా వ్రాసుంది. పోనీ ఇదైనా తెలుసా?' అడిగాను.

ఆమె మళ్ళీ మాట్లాడలేదు.

'ఒక్కసారి మీ అమ్మాయికి వీడియో కాల్ చెయ్యండి. నేను చూస్తాను' అడిగాను.

వీడియో కాల్ కలిసింది.

వాళ్ళమ్మాయి ఎక్కడో బయట షాపింగ్ లో ఉంది. మెడలో తాళి లేకపోగా, మోస్ట్ మోడర్న్ డ్రెస్సులో ఉంది. మొహాన బొట్టు లేదు. పొడుగాటి జుట్టూ లేదు. కత్తిరించుకుంది. కాసేపు అదీఇదీ మాట్లాడాక, 'ఏమ్మా? బొట్టు లేదు. తాళీ లేదు? జుట్టు కత్తిరించావ్?' అన్నాను.

'అవన్నీ ఇక్కడ కుదరవు అంకుల్. తాళి తీసి లాకర్లో పెట్టాను. బొట్టు పర్సులో ఉంది. ఇంటికెళ్ళాక పెట్టుకుంటా. వర్కింగ్ వుమెన్ కి జడ కష్టం అంకుల్. ఇదే హాయి' అంది నవ్వుతూ.

' అంతేలే. అక్కడకు తగ్గట్టు అక్కడ ఉండాలి మరి. ఓకే మా. బై' అంటూ ఫోన్ పెట్టేశా.

ఇటు తిరిగి 'ఏంటమ్మా ఇది?' అన్నా.

ఆమె ముఖంలో కత్తి వేటుకు నెత్తురు చుక్క లేదు.

'ఇండియాలో ఉన్న మా ఫ్రెండ్ తాళి తీసి ఫ్రిజ్ లో పెడితేనేమో, తప్పా? అనాచారమా? మరి అమెరికాలో ఉన్న మీ అమ్మాయి తాళి తీసి లాకర్లో పెడితేనేమో అది తప్పు కాదా? దాన్ని సాంప్రదాయం అంటారా?' అడిగాను.

'అంటే, అక్కడ నల్లవాళ్ళకు మన ఇండియన్స్ కి ఉన్న బంగారం పిచ్చి గురించి బాగా తెలుసు.  ఇక్కడలాగా, అక్కడ బంగారం వేసుకుని రోడ్డుమీద తిరిగితే ప్రాణాలకే ప్రమాదం' అందామె.

'ఓహో. ప్రాణం మీదకు వస్తే ఏదీ తప్పు కాదన్నమాట! మరి మన సాంప్రదాయం ప్రకారం ఆడవాళ్లు జుట్టు కత్తిరించుకోవచ్చా? అలాంటి డ్రస్సులు వేసుకుని రోడ్డుమీద తిరగొచ్చా?' అన్నాను పాతసామెతను ఒకదాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ.

'అదీ. అదీ....' అంటూ నీళ్లు నమిలింది ఆమె.

'నార్త్ ఇండియాలో హిందూస్త్రీలు తాళి వేసుకోరు. మరి వాళ్ళు హిందువులు కారా? అని నువ్వు అడగాలమ్మా నన్ను' అన్నాను.

ఆ హింట్ కూడా ఆమెకు అర్ధం కాలేదు.

'అవన్నీ నాకు తెలీవండి, మా పెద్దవాళ్ళు చెప్పినంతవరకే నేను పాటిస్తాను. లోకంలో ఉన్న అన్ని సాంప్రదాయాలూ మనం పాటించలేం కదా?' అంటూ లాజిక్ తెచ్చింది ఆమె.

'అవున్లే. మనకు నచ్చినవి వీలైనవి పాటిద్దాం. నచ్చనివి, వీలుకానివి, చక్కగా వదిలేద్దాం. ఎదుటివాళ్ళకు మాత్రం నీతులు చెబుదాం. వాళ్లకు నచ్చనివీ వీలుకానివీ వాళ్ళు కూడా మనలాగే వదిలేస్తారు కదా అని మాత్రం ఆలోచించం. ఇదేకదా మన సాంప్రదాయం?' అడిగాను.

జవాబు లేదు.

ఇక ఎక్కువగా ఆమెతో మాట్లాడాలనిపించలేదు. వదిలేశాను.

ఆ సంభాషణ అంతటితో ముగిసింది.

మన సాంప్రదాయాలూ, ఆచారాలూ అన్నీ ఇంతే. ఏదైనా మనకు వీలైనంతవరకే పాటిస్తాం. కానీ ఇదే రూలు ఎదుటివారికి కూడా వర్తిస్తుందన్న విషయం మర్చిపోతాం. వారికి మాత్రం ఎక్కడలేని నీతులూ చెప్పబోతాం. హిందూమతంలో ఉన్న ఇంకో డొల్ల కోణం ఇది.

'సాంప్రదాయాలు ఎలా పుట్టాయి? వాటికున్న చారిత్రక నేపధ్యం ఏమిటి? ప్రాంతీయంగా వీటిలో ఇన్ని తేడాలు ఎందుకున్నాయి? మళ్ళీ అన్నీ హిందూ సాంప్రదాయంగానే ఎందుకు ఎలా ఆమోదింపబడుతున్నాయి? అసలు సాంప్రదాయం ఏమిటి? దాని ఉద్దేశ్యం ఏమిటి?' ఇవేవీ తెలీకుండా టీవీలు చూచి, వినేవాళ్ళు వెర్రి వెంగళప్పలనుకుని, వారికి చాగపాటి కబుర్లు చెప్పబోవడం వల్లనే హిందూమతం భ్రష్టు పడుతోంది.

అందుకే 'ఎదుటి మనిషికి చెప్పేటందుకే నీతులు ఉన్నాయి. డోంట్ కేర్' అంటూ ఘంటసాల తాగి ఎప్పుడో ఒక పాట పాడాడు.

కాదంటారా?
read more " సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 2 "

సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 1

హిందూమతంలో అనవసరమైన గోల  చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. 'విషయం తక్కువ, గోల ఎక్కువ' అనే మాట నేటి హిందూమతానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది. అందులోనూ, సాంప్రదాయం పేరుతో నాశనమయ్యే ధోరణి బ్రాహ్మలలోనే ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. మిగతా కులాలలో ఇది ఉండదు. వారు చాలా ప్రాక్టికల్ గా ఉంటారు. బ్రాహ్మలు మాత్రం, పాత ఆచారాలను వదుల్చుకోలేక, నవీనతను అందిపుచ్చుకోలేక చూరుకు వేళ్ళాడుతున్న గబ్బిలాల్లా అఘోరిస్తూ ఉంటారు. అతి సాంప్రదాయం అతి చాదస్తం - ఇవే బ్రాహ్మల పతనానికి కారణాలని నా అభిప్రాయం. జీవితంలో ఏదైనా సరే, 'అతి' అయితే అది నాశనానికి దారి తీస్తుంది. ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణకుటుంబాలలో ఈ 'అతి' అనేది చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఈ అతి చాదస్తానికి కారణం చాలావరకూ నేటి టీవీ ఉపన్యాసకులు. వీరు నూరిపోస్తున్న అతి సాంప్రదాయమూ అతి చాదస్తమూ కలసి ఎన్నో కుటుంబాలను నాశనం చేస్తున్నాయి. నేటి పెళ్ళిళ్ళలో ఈ రెండు పోకడలూ చాలా ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. ముఖ్యంగా 'పెళ్లిళ్ల ఖర్చు' అనేది నేటి రోజులలో కొన్ని కుటుంబాలను పూర్తిగా నేలమట్టం చేసేస్తోంది.

మొన్నీ మధ్యన ఒకామె ఇలా చెప్పింది. 'మా అమ్మాయి పెళ్ళికి దాదాపు ముప్పై లక్షలు నాకు ఖర్చు అవుతోంది'. ఈ మాట విని నాకు మతి పోయినంత పని అయింది. పోనీ, వాళ్ళేమన్నా, కోట్లు మూలుగుతున్న వాళ్ళా అంటే అదీ కాదు. మామూలు మధ్యతరగతి మనుషులే. మరి వాళ్ళ శక్తికి మించి ఇంత ఖర్చు ఎందుకు పెడుతున్నారూ అంటే, లోకుల గొప్ప కోసం, బంధువులలో మెప్పు కోసం, వారి తాహతుకు మించి బట్టలూ, నగలూ, ఆర్భాటాలూ అప్పులూ చేసుకుంటూ, పెళ్లి అయిన తర్వాత లెక్కలు చూసుకుని భోరున ఏడుస్తున్నారు.

అసలు హిందూ వివాహాలలో జరిగే దుబారాని చూసీ చూసీ నాకు 'హిందూ వివాహం' అంటేనే చీదర పుట్టేసింది. ప్రస్తుతం జరుగుతున్నవేవీ హిందూ సాంప్రదాయ వివాహాలు కావని, ఆ పేరుతో జరుగుతున్న డొల్ల తంతులు మాత్రమేననీ నా ఖచ్చితమైన అభిప్రాయం.

ముప్పై ఏళ్ల క్రితం నా పెళ్లప్పుడు మా అత్తగారితో మామగారితో నేనిలా చెప్పాను. 'పెళ్ళంటూ దుబారా చెయ్యకండి. సింపుల్ గా రిజిస్టర్ మేరేజి చెయ్యండి. నాకు బంగారం, బట్టలూ వీటిమీద ఇంట్రస్ట్ లేదు. ఇన్ని రోజుల తంతులూ, గోలా నాకిష్టం ఉండదు. ఎంత సింపుల్ గా, క్లుప్తంగా చెయ్యగలిగితే అంతే చెయ్యండి.'

'అదెలా కుదురుతుంది నాయనా? మాకున్నది ఒక్కగానొక్క పిల్ల. పెళ్లి ఘనంగా చేస్తాము' అన్నారు వాళ్ళు.

'అంత ఘనం నాకవసరం లేదు. సింపుల్ గా చెయ్యండి చాలు' అన్నాను.

వాళ్ళు వినలేదు. నోరు మూసుకున్నాను.

నా పెళ్ళిలో నేను కట్నం తీసుకోలేదు. మా మామగారు ఏమి పెడతారో అడగలేదు. ఎంతిస్తారో అడగలేదు. అసలు వాళ్ళు ఏమి పెట్టారో కూడా నాకిప్పుడు గుర్తులేదు. పెళ్లి అయిన తర్వాత పండుగకు బట్టలు పెడతామంటే కూడా నేను వద్దన్నాను.

ఇదంతా చూచి మా అత్తగారు ఇలా అన్నారు 'ఇదేంటి నాయనా? ఇలాంటి అల్లుడివి దొరికావు. అందరూనేమో, ఇంకా కావాలి, ఇంకా కావాలి, అని అడిగి మరీ తీసుకుంటుంటే నువ్వెంటి 'నాకేమీ వద్దు' అంటావు. కనీసం పండుగకు బట్టలు కూడా వద్దంటే ఎలా?'

ఆమెతో నేనిలా అన్నాను.

'అత్తయ్యగారు. నా కష్టార్జితం నాకు చాలు. ఒకరి సొమ్ము నాకొద్దు. అది మీదైనా సరే, నేను తీసుకోను. అందుకని మీరు పెట్టేవేవీ నాకొద్దు'.

ఆమె ఇలా అన్నారు.

'మేము ఉన్నంతవరకే మేము పెడతాము నాయనా! మేము పోయాక మీకెవరు పెడతారు? అందుకని ఇచ్చినవి కాదనకు. తీసుకో'. 

'అందరికీ ఇచ్చేది భగవంతుడే. ఆయనే నాకిస్తాడు. నాకొద్దు' అని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పేశాను.

నా పెళ్లి ఎలాగూ నా ఇష్టప్రకారం జరగలేదు. కనీసం, నా పిల్లల పెళ్లిళ్లన్నా నాకిష్టం వచ్చినట్లు చేద్దామని అనుకున్నాను. అదీ కుదరడం లేదు. ఇప్పుడు చూస్తుంటే, ముప్పై ఏళ్ల క్రితం కంటే చాదస్తాలు వందరెట్లు ఎక్కువయ్యాయి. అనవసరపు గోలా, తంతూ విపరీతంగా ఎక్కువైంది. చెబితే వినేవారు ఎవరూ లేరు. పాతకాలంలో మునులు అందర్నీ వదిలిపెట్టి కొండల్లోకి అడవుల్లోకి ఎందుకు పారిపోయారో నాకిప్పుడు బాగా అర్ధమౌతోంది.

మనకు మనస్ఫూర్తిగా నచ్చే మనుషులు మన కుటుంబాలలో, బంధువులలో, స్నేహితులలో, చివరకు 'నా' అనుకునే వారిలో కూడా ఎవరూ ఉండరన్న విషయం నాకిప్పుడు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. మన డొల్ల ఆచారాలు సాంప్రదాయాలు అంటే అసహ్యం కలుగుతోంది.

'(నోర్మూసుకుని) ఊరుకున్నంత ఉత్తమం లేదు, బోడిగుండంత సుఖమూ లేదు' అన్న సామెతలో ఎంత నిజముందో ! మనకు రెండూ ఉన్నాయిగా మరి !

ముప్పైఏళ్ల తర్వాత ఇప్పుడు కొన్ని పెళ్ళిళ్ళూ, వాటికి అవుతున్న గోలా చూస్తుంటే నాకు చచ్చే నవ్వూ, అసహ్యమూ రెండూ ఒకేసారి  కలుగుతున్నాయి. మనుషులంటే నాకిప్పటికే ఉన్న అసహ్యం కొన్ని లక్షల రెట్లు పెరిగిపోతోంది.

చీర అంచు ఎలా ఉండాలి, దారంలో ఎన్ని పోగులుండాలి, , పెళ్లి కార్డు ఏ రంగులో ఉండాలి, ఎంత సైజులో ఉండాలి, ఏ డిజైన్ లో ఉండాలి, కళ్యాణమంటపం స్టేజి ఎత్తెంత ఉండాలి, లోతెంత ఉండాలి, ఎన్ని గంటలకి ఇంట్లో బయలుదేరాలి, బయలుదేరే కారుకు ఎన్ని పూలు అతికించాలి, ఏవి ఏ రంగులో ఉండాలి, ఏ సైజులో ఉండాలి, బాయినేట్ మీద ఎంత దూరంలో వాటిని అతికించాలి, మధ్యలో అవి ఊడిపోతే మళ్ళీ ఎలా అతికించాలి, అలా అతికించడానికి ఏ కంపెనీ ఫెవికాల్ వాడాలి, క్యాటరింగ్ లో ఏయే పదార్ధాలు ఉండాలి, అవి ఎలా తయారు చెయ్యాలి, వాటిల్లో నూనె, నెయ్యీ ఎంతెంత వెయ్యాలి, ఎలా వడ్డించాలి, వడ్డించేవారు ఏయే బట్టలు వేసుకోవాలి, శ్వీట్లో ఎంత చక్కెర ఉండాలి, బాత్రూమ్ లో ఉండే సబ్బు ఏ కంపెనీది అయి ఉండాలి, బక్కెట్టు ఏ మూలన ఉండాలి, మగ్గు ఏ రంగులో ఉండాలి, అంట్లు తోమే పీచులో ఎన్ని వైర్లుండాలి?  -- ఈ విధంగా ప్రతి విషయాన్నీ శల్యపరీక్ష చేస్తూ, రోజులకు రోజులు ఈ చర్చలమీద కాలం గడిపేవాళ్లు ఎంతోమంది నాకు కనిపిస్తున్నారు. ఎంతసేపూ ఎదుటివారి మెప్పు కోసం, ఎదుటివారి దృష్టిలో గొప్పకోసం బ్రతుకుతున్న వీరి మానసికస్థితి చూస్తుంటే 'అయ్యో పాపం' అని నాకు విపరీతమైన జాలి కలుగుతోంది. నాకు తెలిసిన మానసిక రోగాల పేర్లన్నీ గుర్తొస్తున్నాయి.

ఇకపోతే ఇంకొక రకం మనుషులున్నారు.

'చీర కట్టుకునేటప్పుడు గోచీ పోసి కట్టాలా, వద్దా? వల్లెవాటు వెయ్యాలా వద్దా? నమస్కారం చేసేటప్పుడు వంగి చేస్తే చాలా, లేక సాష్టాంగం చెయ్యాలా, కుడిపక్కనించి నమస్కారం చెయ్యాలా ఎడమ పక్కనించి చెయ్యాలా, నమస్కారం పెట్టె సమయంలో కుడిచేత్తో కుడికాలికి పెట్టొచ్చా? లేక చేతులు క్రాస్ చేసి కుడిచేత్తో ఎడమకాలు, ఎడమచేత్తో కుడికాలూ తాకాలా? టాయిలెట్ కి వెళ్ళేటప్పుడు కూడా ముహూర్తం చూచే వెళ్ళాలా? దుర్ముహూర్తం ఉందని బిగబట్టుకోవాలా? శాస్త్రప్రకారం వంటల్లో ఎన్ని శ్వీట్లు ఉండాలి, ఎన్ని హాట్లు ఉండాలి? మంగళసూత్రంలో ఎన్ని దారాలుండాలి? వాటికి పసుపు పైనించి కిందికి పుయ్యాలా? లేక కిందినుంచి పైకి పుయ్యాలా? మారేడు చెట్టు ఇంట్లో ఉంటె, అది గుమ్మానికి కుడివైపే ఉండాలా? ఎడమవైపు కూడా ఉండొచ్చా? గులాబీ చెట్టైతే ఇంటి ముందుండాలా, పెరట్లో ఉండాలా? పిల్లి మనకు కుడినుంచి ఎడమవైపు వెళ్ళాలి. రివర్స్ లో వెళితే, మనం వెనక్కు నడుస్తూ ఇంట్లోకి పారిపోవాలి. ఇక ఆరోజున ఏ పనీ చెయ్యకూడదు.' -  ఇలాంటి గోలతో సతమతమౌతూ చాగంటిని, గరికపాటిని పరమప్రమాణంగా తీసుకుంటూ 'చాగపాటి' గా తయారౌతున్న వాళ్ళు మరికొందరు. ఇలాంటి వారిని చూచినా నాకు జాలీ నవ్వూ తెగ పుడుతున్నాయి. వీళ్ళని చూస్తుంటే మరికొన్ని మానసిక రోగాల పేర్లు గుర్తొస్తున్నాయి.

ఫేస్ బుక్ లోనేమో అమ్మాయి చెడ్డీతో ఉన్న ఫోటోలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. పెళ్ళిలోనేమో తొంభై గజాల పట్టు చీరె నిండుగా కప్పుకుని ఫోటోలకు పూజిస్తూ ఉంటుంది. అబ్బాయి ఫేస్ బుక్ లోనేమో పబ్బుల్లో ఫ్రెండ్స్ తో సీసాలు పట్టుకుని ఫోటోలుంటాయి. పెళ్ళిలో పట్టుపంచె, లాల్ఛీ వేసుకుని ముఖాన పదిహేను బొట్లు పెట్టుకుని భక్తిగా ఫోజిస్తాడు. ఎంత డొల్ల బ్రతుకులో మనవి !

మన పెళ్ళిళ్ళల్లో జరిగే తంతులలో 95% శుద్ధ వేస్ట్ తంతులు. అదేమంటే, వేదప్రమాణం అంటారు. ఆ వేదాలలో ఏముందో ఎవడికీ తెలీదు. లోకల్ అలవాట్లన్నీ వేదప్రమాణం అనే ముసుగులో చలామణీ అవుతున్నాయి. వారివారి గోత్రఋషులు ఎందరున్నారో, వారి చరిత్రలేమిటో తెలియని మనుషులు సాంప్రదాయం అంటూ మాట్లాడుతుంటే తన్నాలన్నంత కోపం వస్తోంది నాకు.

మన దేశంలో, ఒక్కొక్క రాష్ట్రంలో ఒక్కొక్క పెళ్లి తంతు ఉంటుంది.  మళ్ళీ అన్నీ హిందూ వివాహాలే. అన్నీ వేదం ప్రకారం జరిగేవే.  మరి, ఇన్ని తేడాలెందుకు? ఒక రాష్ట్రానికీ ఒక రాష్ట్రానికే కాదు. ఒకే రాష్ట్రంలో ఒక ప్రాంతానికీ మరో ప్రాంతానికీ ఈ సాంప్రదాయాలలో ఎంతో భేదం ఉంటుంది. ఈ భేదాలు ఎలా పుట్టాయి? ఈ నానారకాల లోకల్ ఆచారాలకు వేదప్రామాణికత ఎక్కడుంది? ఇది ఎవరి సాంప్రదాయం? అసలు సాంప్రదాయం అంటే ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు ఎవడూ జవాబు చెప్పలేడు.

సౌత్ లో మంగళ సూత్రానికి విలువ. నార్త్ లో నల్లపూసలకు విలువ. నార్త్ లో మంగళసూత్రమే వేసుకోరు. అక్కడ పాపిట్లో సిందూరం పెట్టుకుంటారు. సౌత్ లో అలా పెట్టుకుంటే కేరెక్టర్ లేని మనిషిగా భావిస్తారు. ఒకే ఆచారం నార్త్ లో మహామంచిది, సౌత్ లో అదే ఆచారం మహా చెడ్డది. ఇదంతా ఏంటసలు? ఏంటీ నాటకాలు? ఇలాంటి ఉదాహరణలు తొంభై ఆరు ఇవ్వగలను నేను.

ఈ గోలంతా చూచి, విసుగు పుట్టిన దయానందసరస్వతి స్వామి, నూట యాభై ఏళ్ల క్రితమే, ఈ చెత్తనంతా తీసిపారేసి, హిందూ వివాహాన్ని వేదాల ప్రకారం స్టాండర్డైజ్ చేసి పెట్టాడు. అదే ఆర్యసమాజపు హిందూ వివాహం. అతి సింపుల్ గా ఉన్న ఈ తంతు మాత్రమే వేదాలలో ఉన్న అసలైన తంతు. ఇక మిగతా చెత్తనంతా మనం పోగేసుకుని, మన చుట్టూ అల్లుకుని, అది సాంప్రదాయం అంటూ, ఆచారం అంటూ చస్తున్నాం. అప్పులు చేసి పెళ్లిళ్లకు తగలేస్తూ నాశనమౌతున్నాం. మనం పాటిస్తున్నది వైదిక సాంప్రదాయం ఏమాత్రమూ కాదు. దానిపేరుతో మనిష్టప్రకారం చేస్తున్న చెత్తతంతు మాత్రమే. ఈ తంతంతా వద్దన్నాడని దయానంద సరస్వతీస్వామినే మనం తిరస్కరించాం. ఆయన చెప్పినవి 'ఆర్యసమాజం' వరకే పరిమితం, మనకు వర్తించదు అని తీర్పిచ్చేశాం. ఇదీ మన హిందూమతపు ఘనత !

మనకున్న 29 రాష్ట్రాలు, 7 కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాలలో కొన్ని వందల పద్ధతులలో హిందూ వివాహాలు జరుగుతూ ఉంటాయి. మళ్ళీ అన్నీ హిందూ సాంప్రదాయాలే. అన్నీ వేదప్రమాణం అని చెప్పేవే. ఇదేంటి? వీటిల్లో ఏది కరెక్ట్ సాంప్రదాయం? ఏది తప్పు ఏది ఒప్పు? మనం చేసేవన్నీ కరెక్ట్ ఎలా అవుతాయి? అని ఎవడికీ సందేహం మాత్రం రాదు. ఇదే హిందూమతపు ఆచారాల డొల్లతనం.

ఈ అన్ని హిందూ పెళ్ళిళ్ళలోనూ కామన్ గా ఉండేది ఒక్కటే. అగ్ని చుట్టూ ఏడడుగులు వెయ్యడం ! అదొక్కటే కామన్ తంతు. అదే అసలైన వేదవివాహం. ఆ పైని తంతులన్నీ మన సరదాలకోసం, డబ్బులు ఎక్కువై, కొవ్వెక్కి,  మనం కల్పించుకున్నవే. ఇవన్నీ హిందూ సాంప్రదాయం కాదు. ఈ విషయాన్ని ముందు హిందువులు స్పష్టంగా అర్ధం చేసుకోవాలి.

అగ్ని చుట్టూ ఏడడుగులు వెయ్యడాన్ని సప్తపది అంటారు. ఇదొక్కటే హిందూ వివాహంలో most essential ritual. దయానంద సరస్వతి స్వామి దీనినే స్థిరపరచారు. కానీ మనం వినం కదా !

హిందువులలో ఉన్న పెద్ద రోగం ఏంటంటే - తాము చేస్తున్న ప్రతిదీ సాంప్రదాయం అనుకోవడమే. ప్రతిదీ వైదికం అనుకోవడమే. కానీ నేడు మనం చేస్తున్న అనేక తంతులకు వైదికప్రమాణం లేనేలేదు. ఈ సంగతి మనం చెప్పినా ఎవడూ వినడానికి సిద్ధంగా లేడు. చాగంటీ, గరికపాటీ మొదలైనవారు ఇవి చెప్పకుండా, పిలకలు పెట్టుకోండి, పంచెలు కట్టుకోండి, నమ్మకాలు పెంచుకోండి అంటూ ఇంకా ఇంకా జనాన్ని చీకటి యుగాల చాదస్తాలలోకి తీసుకుపోతున్నారు.

ఆధారరహితాలైన చాదస్తాలూ, గొప్పకోసం అప్పులు చేసి ఆర్భాటంగా పెళ్లిళ్లు చెయ్యడాలూ - ఈ రెండే నేడు ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు సర్వనాశనం కావడానికి కారణాలు. హిందూ సమాజంలో ప్రధానంగా ఈ ధోరణి పోవాలి. హిందూవివాహం అనేది సాధ్యమైనంత సింపుల్ గా ఉండాలి.

నా వేదం ప్రకారం హిందూ వివాహం ఇలా జరగాలి.

1. అమ్మాయివైపు వారు, అబ్బాయి వైపు వారు ఒకచోట కూచోవాలి. అమ్మాయీ అబ్బాయీ అక్కడే ఉండాలి. అందరూ కలసి టీనో, కాఫీనో త్రాగాలి.

2. ఒక కాగితం మీద ' మేమిద్దరం ఒకరి మనసును మరొకరు నొప్పించకుండా కలసి బ్రతుకుతాం' అని వ్రాసి అబ్బాయీ అమ్మాయీ సంతకాలు చెయ్యాలి.

3. ఒక గిన్నెలో అగ్నిని వెలిగించి, దానిచుట్టూ అబ్బాయి అమ్మాయి ఏడు ప్రదక్షిణలు చెయ్యాలి.

4. వారి వారి పెద్దలను తలచుకుని నమస్కరించాలి.

5. సింపుల్ గా భోజనాలు ముగించాలి.

పెళ్లి అయిపోయింది. అంతే !

దీనికి పట్టే సమయం అరగంట. అయ్యే ఖర్చు మహా అయితే పదివేలు. ఎవరికీ ఏవీ ఇచ్చేది లేదు, తీసుకునేదీ లేదు. కళ్యాణమంటపాలూ, బట్టలూ, నగలూ, షాపింగూ, నసా, గోలా ఏవీ ఉండవు. ఫినిష్ !

నాకే గనుక అధికారం ఉంటే, హిందూ వివాహాలను ఈ విధంగా మార్చేస్తాను. ప్రస్తుతం జరుగుతున్న చెత్త గోలా, అలుగుళ్ళూ, విసుగులూ, కోపాలూ, తాపాలూ, అలసిపోయి సిక్ అయిపోవడాలూ, అప్పులు చేసి ఆర్భాటంగా పెళ్లి చేయడాలూ, ఆ తర్వాత ఏడాదికే తిట్టుకుని కొట్టుకుని విడిపోవడాలూ, ఏడుస్తూ బ్రతకడాలూ, ఏవీ ఉండవు.

ఒక ఆడా, ఒక మగా కలసి బ్రతకడానికి ఇంత గోల అవసరమా? దానికి సాంప్రదాయం, చట్టుబండలు అని పేర్లు పెట్టడం అవసరమా? అసలెవడు ఇవన్నీ పెట్టింది? వేదాలలో అతి సింపుల్ గా చెప్పబడిన హిందూ వివాహాన్ని ఇంత కాంప్లెక్స్ గా మార్చి, ఇంత గందరగోళాన్ని సృష్టించినవాళ్లెవరు? వాడిని ముందు ఉరి తియ్యాలి. ఆ పని చెయ్యలేం. ఎందుకంటే, ఇలా మార్చుకుంది మనమే గాబట్టి. మనల్ని మనమే ఉరి తీసుకోవాలి. ప్రతి చాదస్తపు బ్రాహ్మణుడూ ముందు వాడిని వాడు ఉరేసుకోవాలి. ఇదే నా తీర్పు.

ఇంత అనవసరమైన చెత్తని మన చుట్టూ పోగేసుకుని ఇదేదో పెద్ద సాంప్రదాయంగా అనుకుంటూ అఘోరిస్తున్న మనకు - నూరేళ్ల క్రితం వివేకానంద స్వామి చెప్పిన  - 'మన మతం వంటింట్లో మాత్రమే ఉంది. వంటపాత్రలలో అంట్లగిన్నెలలో అఘోరిస్తోంది. 'నన్ను ముట్టుకోకు, నేను పవిత్రుడిని. నువ్వు అపవిత్రుడివి' అనేదే దాని మంత్రం. ఈ ధోరణి పోనంతవరకూ హిందూమతానికి నిష్కృతి లేదు' - అన్న ఋషివాక్కులు ఎలా గుర్తుంటాయి? ఎలా అర్ధమౌతాయి? ఎప్పుడు మనం నిజంగా ఎదుగుతాం? మనుషులుగా బ్రతకడం ఎప్పుడు నేర్చుకుంటాం? 

దయానంద సరస్వతి స్వామి, వివేకానందస్వామి, కందుకూరి వీరేశలింగం వంటి వేదపండితులు చెప్పినా మన చెత్త ధోరణులు మనం మార్చుకోము  కదా ! నేటి టీవీ ఉపన్యాసకులు నేర్పించే డొల్ల ఆచారాలే మన మతం అయిపాయె ! ఇదే విధంగా బ్రతుకుతూ ఉంటే, మన హిందూ సమాజానికి, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణజాతికి నిష్కృతి ఎప్పటికి వస్తుంది మరి?
read more " సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 1 "

7, అక్టోబర్ 2019, సోమవారం

బాసర సరస్వతీ అమ్మవారిని దర్శించాను

ఒకరోజున బాసర స్టేషన్ తనిఖీకి వెళ్లాను. అక్కడి స్టాఫ్ ని అడిగితే ఉదయం నాలుగున్నరకే ఆలయం తెరుస్తారని చెప్పారు. ఉద్యోగానికి సంబంధించిన పని అయిపోయాక తెల్లవారు ఝామున నాలుగున్నరకు బయల్దేరి పది నిముషాలలో ఆలయం దగ్గరకు చేరుకున్నాను. అక్కడ చడీచప్పుడూ ఏమీ లేదు. షాపులూ, ఆలయం కౌంటర్లూ అన్నీ మూసేసి ఉన్నాయి. జోగుతున్న సెక్యూరిటీ వారిని అడిగితే ఆరుగంటలకు మాత్రమే లోనికి వదుల్తామనీ, ఈలోపల అమ్మవారికి అలంకారం చేస్తుంటారనీ అన్నారు.

ఒక గంటసేపు ఆ బజార్లు అన్నీ తనిఖీ చేశాను. ఎక్కడా శుచీ శుభ్రతా లేదు. వానలు బాగా పడుతున్నాయేమో రోడ్లన్నీ తడిగా బురదగా ఉన్నాయి. దానికి తోడు, యాత్రికులు, హోటలు వాళ్ళు రోడ్డుమీదే పారేసిన చెత్త ఎక్కడబడితే అక్కడ కనిపిస్తోంది. దేశమంతా స్వచ్చభారత్ పాటిస్తోంది. ఇక్కడ మాత్రం చెత్త భారత్ కనిపించింది. బాధ కలిగింది.

మన పౌరుల దగ్గరా, అందులోనూ భక్తుల దగ్గరా సివిక్ సెన్స్ ఆశించడం అనేది ఒక పెద్ద పొరపాటనే విషయం నాకు బాగా తెలుసు. అసలు భక్తులనేవాళ్ళే పెద్ద దొంగలు. స్వార్ధపూరితమైన కోరికలతో మాత్రమే వాళ్ళు గుళ్ళూగోపురాలూ తిరుగుతూ ఉంటారు. అలాంటి స్వార్ధపూరిత మనస్తత్వాలు ఉన్నవాళ్ళు పర్యావరణం గురించి, శుభ్రత గురించి, సివిక్ సెన్స్ గురించి ఎందుకు ఆలోచిస్తారు? అందుకే మన యాత్రాస్థలాలన్నీ చెత్త కుప్పలుగా ఉంటుంటాయి. అందుకే, నేను అసహ్యించుకునే వారిలో సోకాల్డ్ భక్తులు మొదటి వరుసలో ఉంటారు.

దాదాపు ముప్పైఏళ్ళ క్రితం ఒకసారి బాసర వచ్చాను. కానీ నేను వెళ్ళిన సమయంలో ఆలయం మూసేసి ఉంది. తలుపులు వేసున్నా తీసున్నా మనకు పెద్ద తేడా ఉండదు గనుక, బయటనుంచే దణ్ణం పెట్టుకుని తిరిగి వచ్చేశాను. తర్వాత మళ్ళీ ఇన్నేళ్ళకు కుదురుతోంది.

బాసరలో అప్పటికీ ఇప్పటికీ చాలా మార్పు ఉంది. అప్పట్లో దేవాలయం చాలా చిన్నగా ఉండేది. వాతావరణం ఒక కుగ్రామంలా ఉండేది. షాపులు ఇన్ని ఉండేవి కావు. ఇప్పుడు చుట్టూ చాలా హంగులు వచ్చాయి. వ్యాపారం పెరిగింది. మనుషుల సందడితో, వ్యాపారాలతో వచ్చే దరిద్రపు 'ఆరా' ఎక్కువైంది. ప్రకృతి సహజమైన ఆధ్యాత్మిక ఆరా తగ్గింది. ఈ ఆలయాన్ని కూడా ఒక పర్యాటకస్థలంగా వృద్ధి చేద్దామనే ప్రభుత్వతపన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఈ క్రమంలో అసలైన ఆధ్యాత్మికత గంగలో కలుస్తోంది. అప్పటికీ ఇప్పటికీ, ఇదే నాకు కనిపించిన పెద్ద తేడా.

బయట ఉన్న వ్యాసుని ఆలయం వద్ద కాసేపు కూచున్నాను. 'ఇక్కడ గోదావరి నది ఉన్నది గనుక ఆయన కొన్నాళ్ళు ఈ కొండమీది గుహలో ఉంటూ తపస్సు చేశాడన్నమాట. ఏం చెయ్యాలన్నా తిండీ నీరూ ఉండాలి. అవి లేకుంటే తపస్సు కూడా సాగదు! కనీసం వ్యాసమహర్షి ఎందుకు ఇక్కడ తపస్సు చేశాడు? అని కూడా ఎవరూ ఆలోచించడం లేదు! అయితే అక్షరాభ్యాసం, లేకపోతే పర్యాటకం. ఇదీ జనానికి అర్ధమైన విషయం !' అనుకున్నాను.

టైం ఆరయింది. కౌంటర్లు తెరిచారు. దర్శనానికి కదిలాను. అప్పటికే లోపల ఒక పదిమంది ఉన్నారు. పెద్ద సందడి లేదు. అమ్మ దర్శనం చేసుకుని, కొండపైన ఉన్న వ్యాసగుహకు వెళ్లాను. అక్కడైతే, నేను తప్ప ఎవరూ లేరు. అక్కడికి వెళ్ళే దారిలో షాపులన్నీ మూసేసి ఉన్నాయి. గుహకు అడ్డంగా ఇనుప రెయిలింగ్ ఉన్నది. గుహకు వెళ్ళే దారిలో భక్తులూ షాపుల వాళ్ళూ పారేసిన గార్బేజ్ చూస్తె రెండోసారి అక్కడకు రావాలనిపించలేదు. అంతగా వాడేసిన పూజాసామగ్రీ, దండలూ, చెత్తా చెదారమూ ఎక్కడ బడితే అక్కడ గుట్టలుగా వేసి ఉన్నాయి.

గుహనుంచి తిరిగి వస్తుంటే అప్పుడే షాపులు తెరుస్తున్నారు. ఏం చెబుతాడో చూద్దామని, 'ఆ గుహలో ఏముంటుంది?' అని ఒకాయన్ని అడిగాను. 'అమ్మవారు ఆక్కడే మొదటగా పుట్టింది' అన్నాడు. చచ్చే నవ్వొచ్చింది. ' మీ వ్యాపారాల కోసం ఎన్నెన్ని అబద్దాలు చెబుతార్రా మీరు? అమ్మవారు ఇక్కడ పుట్టిందని నిజంగా మీరనుకుంటే ఈ ప్రదేశాన్ని ఇంత దరిద్రంగా ఎలా ఉంచుతారు?' అనుకున్నా.

మన దేవాలయాల కంటే, చర్చిలూ మసీదులూ చాలా శుభ్రంగా, పద్దతిగా ఉంటాయి. దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని వాళ్ళు నమ్ముతారు గనుక వాటిని ఎంతో శుభ్రంగా ఉంచుతారు. మనకేమో ఆ స్పృహే ఉండదు. మన దేవాలయాలన్నీ మురికికూపాలు. అక్కడ దేవుడున్నాడని మనం అనుకుంటే అక్కడ చెత్తా చెదారం ఎలా పారేస్తాం? అక్కడే నానా రాజకీయాలూ మాట్లాడుకుంటూ అరుచుకుంటూ ఒకరినొకరు తోసుకుంటూ ఎలా ఉంటాం? అందుకే పాపులర్ హిందూమతమంతా పెద్ద డొల్ల అని నేనెప్పుడూ అంటాను. 

బయటకొచ్చాను. ఆటోలు లేవు. ఉన్న ఒకడూ 'ఒక్కరికైతే నేను రాను' అన్నాడు. 'సరే, మార్నింగ్ వాక్ చేసినట్లు ఉంటుంది' అనుకుంటూ రెండు కి.మీ. దూరంలో ఉన్న స్టేషన్ కు నడక సాగించాను. దారిలో అన్ని కులాల సత్రాలూ దండిగా దర్శనమిచ్చాయి. 'అకులా సమయాంతస్థా సమయాచార తత్పరా' అనే లలితానామం గుర్తొచ్చింది. నవ్వుకున్నాను. 

ప్రభుత్వమూ, ప్రజలూ కలసి ఈ క్షేత్రంలో పిల్లల అక్షరాభ్యాసానికి ఎక్కువగా ప్రాధాన్యతను పెంచుతున్నారు. మిగతా వాళ్ళు, ఏవేవో గొంతెమ్మ కోరికలతో ఇక్కడకు వస్తున్నారు. కులసత్రాలు కడుతున్నారు. పూజారులేమో వాళ్ళ ఉద్యోగాలు వాళ్ళు చేస్తున్నారు. అంతేగాని, సరస్వతీదేవి అసలైన తత్వాన్ని ఎవరూ గమనిస్తున్నట్లు నాకు అనిపించలేదు. ఉపాసకులనేవాళ్ళు ఎక్కడా లేరు. ఇది తపోభూమి అన్న విషయం కూడా ఎవరికీ గుర్తు లేదు. 'తారాస్తోత్రం' లో అమ్మవారిమీద నేను వ్రాసిన కొన్ని శ్లోకాలూ పద్యాలూ గుర్తొచ్చాయి. ప్రపంచమంతా ఇంతే ! చక్రవర్తి దర్బార్ లో నిలబడి పుచ్చు వంకాయలు కోరుతున్నారు మనుషులు ! తపోభూమిని షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ గా మారుస్తున్నారు. ఛీ ! అని అసహ్యం వేసింది.

'ఈ చౌకబారు మనుషులని ఎలా భరిస్తున్నావమ్మా?' అని మనసులో అనుకుంటూ స్టేషన్ కు నడక సాగించాను.
read more " బాసర సరస్వతీ అమ్మవారిని దర్శించాను "

6, అక్టోబర్ 2019, ఆదివారం

లంబస్తనీం వికృతాక్షీం.....

'లంబస్తనీం వికృతాక్షీం
ఘోరరూపాం మహాబలాం
ప్రేతాసన సమారూడాం
జోగులాంబాం నమామ్యహమ్'

(పెద్ద పాలిండ్లు కలిగి, వికృతమైన కన్నులతో, ఘోరమైన రూపంతో, మహాబలశాలియై, శవంమీద కూర్చొని ఉన్న జోగులాంబను ధ్యానిస్తున్నాను)

ఆలంపురం జోగులాంబ ధ్యానశ్లోకం ఇది.

మొన్న ఒకరోజున కర్నూల్ టౌన్ ఆలంపురం మధ్యలో అర్ధరాత్రి తనిఖీకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. అది కూడా నవరాత్రుల మధ్యలో.

ముప్పై ఏళ్ల క్రితం నేను ఆదోనిలో ఉన్నప్పుడే తంత్రసాధన చేస్తూ ఉండేవాడిని. అక్కణ్ణించి వయా కర్నూల్ రూట్లో వస్తే అలంపురం దగ్గరే గనుక, అలంపురం వెళదామని అనుకున్నాను. కానీ అవలేదు. ఇప్పటికి ఆ అవకాశం వచ్చింది. ఖడ్గమాలలో చెప్పబడిన యోగినుల ఆలయాలు ఇక్కడ ఉండేవని నేను విన్నాను.

కర్నూల్ లో దిగి ఆలంపురం దగ్గరకు చేరేసరికి సరిగ్గా రాత్రి పన్నెండున్నర అయింది. వచ్చిన పని ముగించుకుని తిరుగు ప్రయాణంలో ఉండగా, 'సార్. గుడికి పోనిమ్మంటారా' అని డ్రైవర్ అడిగాడు.

'ఒద్దు. ఈ టైం లో గుడి మూసేసి ఉంటుంది కదా ! ఇంకోసారి వద్దాం. కానీ ఇక్కడే కాసేపు ఆపు' అన్నాను.

కారాగింది.

బయటకు దిగి, ఆలయం ఉన్న దిక్కుగా చూస్తూ అక్కడే చీకట్లో కాసేపు నిలుచున్నాను. చుట్టూ చీకటి, పొలాలు, వర్షపునీటికి కప్పల బెకబెకలు తప్ప ఇంకేమీ వినిపించడం లేదు. 'సార్ చీకట్లో అలా నిలబడకండి. పాములుంటాయి'. అన్నాడు డ్రైవర్.

నవ్వాను.

కాసేపు అక్కడ ఉన్న తర్వాత కారెక్కి 'పోనీ' అన్నా. కారు కర్నూల్ చేరింది.

నవరాత్రులలో అర్ధరాత్రి పూట అక్కడకు వచ్చిన పని పూర్తయింది.

ఈ ఆలయం ఏడో శతాబ్దం నాటిది. అంటే తంత్రయుగానికి చెందినది. ఇక్కడ అమ్మవారి అసలు విగ్రహం భయంకరంగా ఉంటుంది. జోగులాంబ అంటే యోగుల అమ్మ అని అర్ధం. అంటే జగన్మాత అన్నమాట. ఇది జమదగ్ని మహర్షి, రేణుకాదేవులు నివసించిన ప్రదేశం అని ఒక స్థలపురాణం చెబుతున్నది. శివుని కోసం బ్రహ్మ తపస్సు చేసిన ప్రదేశం అని ఇంకో పురాణం అంటుంది. ఈ కధలు నిజమైనా కాకపోయినా, దాదాపు పన్నెండు వందల ఏళ్ళ క్రితమే ఇది ప్రసిద్ధి చెందిన తాంత్రికక్షేత్రం అన్నది వాస్తవం. అక్కడ నాకు కలిగిన అనుభవం దీనినే రూడి చేస్తున్నది. తంత్రం పుట్టుక గురించి నా పాత వ్యాసాలు 'ఛిన్నమస్తా సాధన' అనే సీరీస్ లో చదవండి.

బెంగాల్ ప్రాంతంలో ఎనిమిదో శతాబ్దంలో పుట్టిన తంత్రం అక్కణ్ణించి హిందూమతంలోనూ, బౌద్ధంలోనూ ప్రవేశించింది. శైవ, శాక్త, వైష్ణవ సాంప్రదాయాలలో అది వేళ్ళూనుకున్నప్పటికీ, శైవం లోనూ, శాక్తమ్ లోనూ బాగా నిలదొక్కుకున్నది. వజ్రయానంగా టిబెటన్ బౌద్ధంలో ప్రవేశించింది. మహాయానాన్ని ప్రభావితం చేసింది. కాలక్రమేణా అసలు తంత్రం కనుమరుగై, పనులు కావడం కోసం పూజలు చేసే క్షుద్రతంత్రం అక్కడక్కడా మిగిలి పోయింది.  ఆ ఆలయాలన్నీ తమతమ రూపురేఖలు మార్చుకుని, వైదిక సాంప్రదాయం ప్రకారం మార్చబడి, ప్రాంతీయంగా ఉన్న అమ్మతల్లుల పూజలతో కలసిపోయి, నేడు ఈ రూపంలో మనకు కనిపిస్తున్నాయి. ముస్లిం దండయాత్రలలో ఈ ఆలయం పూర్తిగా నేలమట్టం చెయ్యబడింది. ఆ తర్వాత కొన్ని వందల ఏళ్లకు దీనిని మళ్ళీ కట్టారు. ఇప్పుడు ఆలయం ఉన్న స్థలం అసలైన స్థలం కాదు.

జోగులాంబ అమ్మవారి జుట్టులో బల్లి, గుడ్లగూబ, తేలు ఉంటాయి. ధ్యానశ్లోకం ప్రకారం ఆమె మూర్తి చాలా భయంకరం. కాళీమాతకు ఒక రూపం ఈమె. శ్మశానకాళిక అని ఈమెను అనుకోవచ్చు. పిచ్చిలోకులు ఈమెను గృహదోషాలు పోగొట్టే దేవతగా ఆరాధిస్తున్నారు. కానీ, మార్మిక సంకేతాలతో కూడిన ఈమె రూపం అత్యంత ఉన్నతమైన పరిపూర్ణ యోగసిద్ధిని కలిగించే దేవతారూపం అన్న సంగతి తాంత్రికయోగులు మాత్రమే గ్రహించగలరు. లోకులకు భయాన్ని కలిగించే తల్లి రూపం, వారికి అత్యంత ప్రేమను పుట్టిస్తుంది.

'లంబస్తని' అనేది జీవులకు పాలిచ్చి పోషించాలనే అత్యంత ప్రేమకు, మెత్తని హృదయానికి సంకేతపదం. 'వికృతాక్షి' అంటే, ఇంద్రియలోలత పైన అమితమైన కోపానికి, జాగృతమైన మూడవకంటికి సూచన. విరూపాక్ష అనే పదమూ, వికృతాక్షి అనే పదమూ సమానార్థకాలే. వికసించిన ఆజ్ఞాచక్రానికి ఇవి సూచికలు. 'ఘోరరూపా' అంటే, ప్రపంచపు డొల్ల కట్టుబాట్లను లెక్కచెయ్యని విశృంఖలత్వమూ, ఆత్మచైతన్యమూ అని అర్ధాలు. 'మహాబలా' అనేది అమితమైన వీర్యశక్తికి, ప్రాణశక్తికి సూచిక. 'ప్రేతాసన సమారూడా' అనేపదం సమాధిస్థితిలో జాగృతమైజడత్వాన్ని అధిరోహించిన దివ్యచైతన్యశక్తికి మార్మిక సూచన. ఈ మార్మికకోణాలలో దర్శిస్తే ఆమె భయంకరరూపం అత్యంత సౌమ్యంగా, ప్రేమమయంగా కనిపిస్తుంది.  

దేహమే ఆత్మకు గృహం. గృహదోషాలంటే మనం ఉండే ఇంటిదోషాలు కావు. జన్మజన్మాన్తరాలలో దేహాన్ని పట్టుకుని ఉన్న సంస్కార దోషాలు. వాటిని పోగొట్టడం అంటే, సంస్కార నాశనం చేసి కర్మపరంపర అనబడే పొలిమేరను దాటించడం. ఎల్లలను దాటిస్తుంది గనుక ఎల్లమ్మ అయింది. కుండలినీ శక్తికి ఈమె ప్రతిరూపం. పొలిమేరలు దాటించే దేవతను, పొలిమేరల లోపల ఉండే సుఖాల కోసం పూజిస్తున్నారు పిచ్చి లోకులు !

ఛిన్నమస్త, రేణుక, భైరవి, ఎల్లమ్మ - ఇవన్నీ ఈమె పేర్లు. తెలంగాణా ప్రాంతానికి ఈమె అధిష్టానదేవతగా అనేక వేల ఏళ్ళనుంచి కొలువై ఉంది. శ్రీవత్సగోత్రం వారికి ఈమె కులదేవత అవుతుంది. వారిలో ఆమె రక్తమే ప్రవహిస్తున్నది. సరియైన సిద్ధుల వద్ద గ్రహించి ఈమె ఉపాసన గావిస్తే, మహత్తరమైన యోగసిద్ధిని అచిరకాలంలో కలిగించి, మానవజీవితపు పొలిమేరలు దాటిస్తుంది.

ఈ విధంగా, నవరాత్రులలో, అర్ధరాత్రిపూట చీకట్లో, అలంపురం దగ్గర పొలాలలో, ఈ దేవతను దర్శించాను.
read more " లంబస్తనీం వికృతాక్షీం..... "

25, సెప్టెంబర్ 2019, బుధవారం

శుక్రుని నీచస్థితి - సెక్స్ కుంభకోణాలు - అర్ధాంతర మరణాలు

ప్రతి ఏడాదీ సెప్టెంబర్ లో శుక్రుడు నీచస్థితిలోకి (కన్యారాశిలోకి) వస్తూ ఉంటాడు. ఈ స్థితిలో ఆయన ఒక నెలపాటు ఉంటాడు. అదేచోట బుధుడు ఉఛ్చస్థితిలో ఉంటాడు. కన్యారాశి మూడోపాదంలో ఉన్నపుడు నవాంశలో వీరిద్దరి స్థితులు రివర్స్ అవుతాయి. అంటే బుధుడు నీచస్థితిలోకి, శుక్రుడు ఉఛ్చస్థితిలోకి పోతారు. రాశి నవాంశలలో వ్యతిరేక స్థితులలో వీరుండటం సమాజంలో గందరగోళ పరిస్థితులను సృష్టిస్తుంది. ముఖ్యంగా ఇవి, సెక్స్ కుంభకోణాలు, అసహజమైన మానవసంబంధాలు బయటపడటం, జలప్రమాదాలు జరగడం, శుక్రసంబంధమైన రోగాలతో మనుషులు చనిపోవడం మొదలైన రూపాలలో మనకు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. కొన్నేళ్లపాటు సెప్టెంబర్ అక్టోబర్ లలో వార్తలను గమనిస్తే, నేను చెప్పిన ఈ ట్రెండ్ చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మిమ్మల్ని ఆశ్చర్య చకితులను చేస్తుంది. మనుషుల మీద గ్రహప్రభావం ఖఛ్చితంగా ఉంది అనడానికి ఇదొక ఉదాహరణ. 

ఈ నెల 15 తేదీన శుక్రుడు నవాంశలో ఉఛ్చస్థితికి వచ్చాడు.  కానీ రాశిలో నీచస్థితిలో ఉన్నాడు. సరిగ్గా ఒకరోజు ముందు అంటే సెప్టెంబర్ 14 తేదీన స్వామి చిన్మయానంద్ తనను రేప్ చేశాడంటూ ఒకమ్మాయి ఫిర్యాదు చెయ్యడమే కాక, దానికి సంబంధించిన 43 వీడియో క్లిప్స్ ఉన్న పెన్ డ్రైవ్ ను సిట్ టీమ్ కి సమర్పించింది. ఈ వీడియో క్లిప్స్ ఇప్పుడు చాలామంది దగ్గర ఉన్నాయి. మా ఫ్రెండ్ ఒకడి మొబైల్లో కూడా ఉన్నాయి. చూస్తావా అని ఫ్రెండ్ గాడు నన్నడిగాడు. నాకు అక్కర్లేదని చెప్పాను. ఈ కేసు ఇంకా తేలలేదు. విచారణ జరుగుతూనే ఉంది.

సెప్టెంబర్ 16 న గోదావరిలో లాంచీ మునిగి దాదాపు 40 మంది చనిపోయారు. ఇది కూడా శుక్రుని నీచ/ఉఛ్చస్థితుల ప్రభావమే. చంద్రునితోబాటు శుక్రుడు కూడా నీటికి, వరదలకు, జలప్రమాదాలకు కారకుడని గుర్తుండాలి.

సెప్టెంబర్ 17 న రాజస్థాన్ లోని అనేక ప్రాంతాలు భారీ వర్షాల వల్ల జలమయం అయ్యాయి. ఇది కూడా శుక్రుని జలకారకత్వపు విపరీత పరిణామమే.

సెప్టెంబర్ 23 న సౌత్ ఢిల్లీలోని ఒక బార్ లో రాత్రి పదిన్నర సమయంలో , కొందరు యువకులు తమను వేధించారంటూ కొందరు యువతులు కేసు పెట్టారు. ఆ సమయంలో అమ్మాయిలు బార్లో ఉండి త్రాగడం ఏమిటని మాత్రం ఎవరూ అడగడం లేదు.

వానలకు అమీర్ పేట మెట్రో స్టేషన్ సీలింగ్ పెచ్చు ఊడి తలమీద పడి 26 ఏళ్ల యువతి మొన్న చనిపోయింది. వానలు, యువతీ, రెండూ శుక్రుని కారకత్వం లోనివే.  

నిన్నటినుండీ ఆంధ్రా తెలంగాణాలలో భారీ వర్షాలు పడుతున్నాయి. నిన్న హైదరాబాద్లో పడిన వానకు అనేక రోడ్లు పూర్తిగా మునిగిపోయాయి. చాలాచోట్ల ట్రాఫిక్ స్తంభించిపోయింది. జనం నానా అవస్థలు పడ్డారు. స్కూటర్లు మునిగిపోయేంత నీరు పారడం హైదరాబాద్లో నేను స్వయంగా చూచాను. ఇదీ శుక్రుని జలకారకత్వ పరిధిలోదే.

ఇవిగాక ప్రతిరోజూ చిన్నాచితకా సెక్స్ కుంభకోణాలు, వెర్రిపోకడలు మన దేశంలో బయటపడుతూనే ఉన్నాయి. ఇక భూమ్మీది మిగతా దేశాలలోని వార్తల గురించి నేను వ్రాయబోవడం లేదు. మీరే చూసుకోండి.

ఇవి గాక, ఇదే సమయంలో కోడెల శివప్రసాద్ బలవన్మరణమూ (ఇది బుధుని స్థితివల్ల జరిగింది. దీనివల్ల తీవ్రమైన మానసిక అలజడి అశాంతి పుట్టుకొస్తాయి), నేడు సినీనటుడు వేణుమాధవ్ చనిపోవడమూ కూడా శుక్రుని నీచస్థితి పరిణామమే. వేణుమాధవ్ ఏదో నయంకాని రోగంతో బాధపడుతున్నాడని ఆ మధ్యన వార్తలు వచ్చాయి. అందులో నిజం ఉంటే, ఇదీ శుక్రుని కారకత్వమే.

జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, గ్రహస్థితులకూ మన చుట్టూ జరిగే సంఘటనలకూ ఈ విధమైన సూక్షసంబంధాలను మనం తెలుసుకోవచ్చు. 
read more " శుక్రుని నీచస్థితి - సెక్స్ కుంభకోణాలు - అర్ధాంతర మరణాలు "

24, సెప్టెంబర్ 2019, మంగళవారం

షిరిడీ సాయిబాబా శిష్యుడు దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమానికి వెళ్ళొచ్చాను







ఉద్యోగపనులలో భాగంగా మహారాష్ట్రలోని ఉమ్రీ స్టేషన్ తనిఖీకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. ఈ స్టేషన్ నాందేడ్ కు 30 కి. మీ దూరంలో ఉంటుంది. పని అయిపోయాక యధాలాపంగా చూస్తే, సాయిబాబా ముఖ్యశిష్యుడైన దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమం అక్కడకు దగ్గర్లోనే గోరఠీ గ్రామంలో ఉందని తెలిసింది.

నేనా  బోర్డు వైపు చూడటం గమనించి, స్టేషన్ మాస్టర్ ఇలా అన్నాడు - 'ఆశ్రమం బాగుంటుంది సార్. వెళ్ళిరండి.  చాలా దగ్గర. రెండు కి.మీ లోపే ఉంటుంది'. అక్కడి స్టాఫ్ అందరూ సాయిభక్తుల లాగా ఉన్నారు. ఆశ్రమం గురించి గొప్పగా చెప్పారు. దగ్గరే కదా చూద్దామని బయలుదేరాము. 'మధ్యాన్నం ఒంటిగంట దాటింది. ఆశ్రమం మూసేసి ఉంటారు. సాయంత్రం వెళ్ళండి' అని కొంతమంది అన్నారు. వాళ్లకు  ఒక చిరునవ్వును బహుమతిగా ఇచ్చి 'చలో, దర్శన్ కర్కే ఆయేంగే' అన్నాను. 'ప్రత్యేక పూజ చేయిద్దాం' అన్నారు మా స్టాఫ్. ప్రత్యేక పూజ కాదు, అసలుపూజ కూడా వద్దు. నా గురించి మీరేదో గొప్పగా వారికి చెప్పకూడదు. సామాన్య భక్తులలాగా హడావుడి లేకుండా వెళ్లి వద్దాం. నో స్పెషల్ ట్రీట్మెంట్ ప్లీజ్' అని మావాళ్లకు ఖరాఖండిగా చెప్పాను.

కాసేపట్లోనే గోరఠీ గ్రామంలోని ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాం. గోరఠీ అనేది చాలా చిన్న ఊరు. ఆ ఊళ్లోకి అడుగుపెడుతూనే ఒక 100 ఏళ్ళు వెనక్కు వెళ్లినట్లు అనిపించింది. అంత కుగ్రామం. ఊరి చుట్టూ పచ్చటి పొలాలు, సమృద్ధిగా నీళ్లు. కోనసీమలోని గ్రామంలాగా అనిపించింది.  గ్రామం మొదట్లోనే ఒక చిన్న గుట్టమీద పెద్ద భవనం కనిపించింది. ఆశ్రమం అదేనేమో అనుకున్నాను. నా సంశయాన్ని గమనించి బైక్ నడుపుతున్న స్టేషన్ మాస్టర్ ఇలా అన్నాడు. 'అది ఆశ్రమం కాదు. ఎమ్మెల్యే ఇల్లు'.  నాకు నవ్వొచ్చింది. అంత కుగ్రామంలో ఎమ్మెల్యే కి అంత రాజభవనమా? మన దేశంలో ప్రజాధనం దోపిడీ ఇంతేనేమో అనిపించింది.

కొంచం దూరంలోనే, వినమ్రంగా ఉన్నా, ఆధ్యాత్మిక తరంగాలను వెదజల్లుతున్న ఆశ్రమం ఉంది. ఆశ్రమం నిర్మానుష్యంగా ఉంది. కమిటీ మెంబర్లు కొంతమంది, బాంబే నుంచి వఛ్చిన భక్తులు కొంతమంది తప్ప  అందులో ఎవరూ లేరు. ముందువైపున దాసగణు మహారాజ్ సమాధి ఉంది. లోపలగా ఆ ఆశ్రమం స్థాపించిన స్వామి వరదానంద భారతి గారు ఉన్న గది ఉన్నది. ఆ కమిటీ వారికి మా స్టాఫ్ నన్ను పరిచయం చెయ్యబోతుంటే సున్నితంగా వారించాను. స్టాఫ్ అంతా ఇక్కడివారేనని నేనుమాత్రం హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చానని చెప్పాను.

దాసగణు గారు 1962 లో చనిపోయారు. ఈ ఆశ్రమాన్ని స్థాపించిన వరదానంద భారతి గారు 2002 లో ఉత్తరకాశీలో చనిపోయారట. స్వామీజీ గారి గదిలో ఒక ఫోటో చూశాము. కొండల మధ్యన ఒక రాతిమీద కూర్చుని ఉన్న చతుర్భుజ మహావిష్ణువు చిత్రం అది. మామూలుగా మనం ప్రతిచోటా చూచే చిత్రం కాదది. నేను దానివైపు తదేకంగా చూడటం గమనించి ఆశ్రమాన్ని మాకు చూపిస్తున్న పదహారేళ్ళ పూజారి ఇలా అన్నాడు. ' భగవంతుడు స్వామీజీకి అలా దర్శనం ఇచ్చారు. ఆయన చెప్పినట్లు ఆ చిత్రం గీశారు.'

స్వామీజీ గదిలో ఆయన నిలువెత్తు చిత్రం ఉన్నది. పక్కన ఉన్న గదిలో రాక్స్ నిండా ప్రాచీన గ్రంధాలున్నాయి. వివేకానందస్వామి, శంకరాచార్య, తుకారాం, విఠోబా చిత్రాలున్నాయి. ఆ గదిలోనే స్వామీజీ నివసించారని చెప్పారు. అక్కడ మంచి శక్తివంతమైన వేదాంత భావనా తరంగాలుండటం గమనించాను. స్వామీజీ డెబ్భైకి పైగా పుస్తకాలు వ్రాశారని పూజారి పిల్లవాడు చెప్పాడు.

దాసగణు మహారాజ్ పోలీసు ఉద్యోగిగా పనిచేసేవాడు. ఎస్సై కావాలని ఆయనకు గట్టి కోరిక ఉండేది. సాయిబాబా మీద అనేక పాటలు పద్యాలు వ్రాసేవాడు. చదువు అబ్బకపోయినా, పెద్దల నుంచి వఛ్చిన జీన్స్ ప్రభావమో ఏమోగాని 'తమాషా' అనే పల్లెపదాలలో అలవోకగా ఆశుకవితలు చెప్పేవాడు. సాయిబాబాను విష్ణువు, శివుడు, అని తన పాటల్లో పొగిడినా, ఆయనంటే గట్టి నమ్మకం లోలోపల ఉండేది కాదు. ఆ సంగతి సాయిబాబాకూ తెలుసు. సాయిబాబా ఒక ముస్లిం అని, తాను శుద్ధ బ్రాహ్మణవంశంలో పుట్టానని కొంచం తిరస్కార భావం ఆయనకు లోలోపల ఉండేది.

దాసగణు జీవితంలో సాయిబాబా అనేక అద్భుతాలు చేశాడు. ఎన్నోసార్లు అతని ప్రాణాలను రక్షించాడు. ఉద్యోగం పోయే పరిస్థితుల నుంచి రక్షించాడు. 'పోలీసు ఉద్యోగం మానుకో' అని సాయిబాబా అనేకసార్లు దాసగణుకు చెప్పాడు. దాసగణు వినేవాడు కాదు. 'ఫౌజుదార్ (ఎస్సై) అయ్యాక ఉద్యోగం వదిలేస్తా' అని దాసగణు, సాయిబాబాకు చెప్పేవాడు. కొన్నాళ్ళపాటు ఆ అధికారమూ హోదా చెలాయించాలని ఆయనకు కోరిక ఉండేది. చివరకు ఒక కేసులో ఇరికించబడి 32 రూపాయల కోసం  ఉద్యోగం మానుకోవలసిన పరిస్థితి వచ్చింది. మానుకున్నాడు. 'మంచిగా చెబితే నువ్వు వినడం లేదు. ముల్లుతో గుచ్చితే గాని వినవన్నమాట' అని సాయిబాబా ఈయనతో అన్నాడు.

బాసర దగ్గర గోదావరి ఉంది. నాందేడ్ లో కూడా ఉంది. గోదావరి అంటే దాసగణుకు భక్తి. గంగామాయి అని గోదావరిని పిలిచేవాడు. 'గోదావరిలో స్నానం చేసి వస్తానని' ఒకరోజున సాయిబాబాతో అన్నాడు దాసగణు. 'గోదావరి కోసం ఎక్కడికో పోవడం ఎందుకు. అది ఇక్కడ లేదా?' అన్నాడు బాబా. అలా అంటూ తన పాదాలనుండి గోదావరి నీటిధారను పుట్టించాడు. దాసగణు ఆ నీటిని నెత్తిన చల్లుకున్నాడు. సాయిబాబా మౌనంగా ఊరుకున్నాడు. కానీ సాయిబాబా గతించిన కొన్నేళ్ళకు దాసగణు ఇంకొక మహాత్ముడిని కలిశాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు 'నీవు సాయిబాబా భక్తుడివి, ఆయన దేవుడంటూ నువ్వు పాటలు వ్రాశావు. కానీ నీకు ఆయనంటే నిజమైన భక్తి లేదు'. దాసగణు బిత్తరపోయాడు. ఆ మహాత్ముడు కొనసాగించాడు. 'నీకోసం సాయిబాబా తన పాదాలనుండి గోదావరిని సృష్టించాడు. నీవా నీటిని నెత్తిన చల్లుకున్నావే గాని, లోపలకు త్రాగలేదు. సాయిబాబా ఒక ముస్లిం అని నీకు లోలోపల కొంత తిరస్కార భావం ఉంది. అందుకే నువ్వా నీటిని తీర్థంగా తీసుకోలేకపోయావు'. సాయిబాబా గతించిన అనేక సంవత్సరాల తర్వాత, ఆ విధంగా తాను చేసిన తప్పు దాసగణుకు అర్ధమైంది.

ఇలాంటి సంఘటనలు దాసగణు జీవితంలో చాలా జరిగాయి. దాసగణు, నానాసాహెబ్ చందోర్కర్ ఇద్దరూ సాయిబాబా ముఖ్యభక్తులు. దాసగణు మహరాజ్ యొక్క వస్త్ర సమాధి ఇక్కడ గోరఠీ గ్రామంలో ఉంది. 'వస్త్ర సమాధి' అంటే ఏమిటి? అని అక్కడివాళ్లను అడిగాను. ఆయన శరీరాన్ని సాంప్రదాయ బద్దంగా దహనం చేశారు. ఆయన వస్త్రాన్ని మాత్రం ఇక్కడ ఉంచి సమాధి కట్టారు అని అక్కడి పూజారి చెప్పాడు.

దాసగణు ఒక హరికథా భాగవతార్ వంటి కళాకారుడు. ఆశువుగా ఎన్నో పాటలు పద్యాలు పాడుతూ ఏడెనిమిది గంటల పాటు శ్రోతలను ఆయన రంజింపజెయ్యగలిగేవాడు. తాను అలా ఇఛ్చిన అనేక ప్రోగ్రాములలో, స్టేజిమీద ఒకవైపున సాయిబాబా ఫొటో ఉంచి, ఆయన మహిమలు. లీలలు, దైవత్వం గురించి చెప్పేవాడు. అవి విని వేలాదిమంది సాయిబాబా దర్శనార్ధం వచ్చేవారు. ఆ విధంగా సాయిబాబాను ప్రజలలోకి తీసుకువెళ్లడంలో ప్రముఖ పాత్ర వహించాడు దాసగణు. విజయదశమి నాడు షిరిడీలో జరిగే ఉత్సవంలో మొదటి నివేదనగా ఈ ఊరిలోని దాసగణు ఆశ్రమం నుండి వెళ్లిన నివేదననే సమర్పిస్తారని అక్కడి వారు నాకు చెప్పారు. బాంబే నుంచి వచ్చిన కొందరు మహిళా భక్తులు అక్కడ కనిపించారు. మౌనంగా  వచ్చేస్తున్న మమ్మల్ని ఆగమని చెప్పి, డైమండ్ కోవా శ్వీట్ ను మాకు ప్రసాదంగా ఇచ్చారు. బాబా ఆశీస్సులుగా భావించాం.

కాసేపు అక్కడ కూర్చుని తిరిగి ఉమ్రీ స్టేషన్ కు చేరుకున్నాం. సాయంత్రం వరకు వెళ్లిన పని ముగించుకుని, తిరుగు రైలెక్కి మల్కాజిగిరి స్టేషన్లో దిగాను. ఆ విధంగా సాయిబాబా ముఖ్య భక్తుడైన దాసగణు సమాధిని అనుకోకుండా సందర్శించాను. 'అనుకోకుండా జరిగేదే అనుగ్రహం' అని జిల్లెళ్ళమూడి అమ్మగారు అనలేదా మరి?
read more " షిరిడీ సాయిబాబా శిష్యుడు దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమానికి వెళ్ళొచ్చాను "

17, సెప్టెంబర్ 2019, మంగళవారం

సెప్టెంబర్ 2019 పౌర్ణమి ప్రభావం ఇలా చూపించింది

మనుషుల పైన చంద్రుని ప్రభావం తప్పకుండా ఉంటుందనే విషయం గత పదేళ్లుగా నా పోస్టులు చదువుతున్న వాళ్లకు స్పష్టంగా తెలిసే ఉంటుంది. అందులోనూ, పౌర్ణమి అమావాస్య ప్రభావాలు ఎలా ఉంటాయో అనేక ఉదాహరణల ద్వారా నేను వ్రాసిన గత పోస్టులలో ఇంకా స్పష్టంగా మీరు చూడవచ్చు.

ఈ నెల పౌర్ణమి ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక రకాలుగా ప్రభావాలు చూపించింది. వీటిల్లో, మన తెలుగు రాష్ట్రాలలో జరిగిన రెండు ముఖ్యమైన చెడు సంఘటనలు - గోదావరిలో లాంచీ మునిగి జనం చనిపోవడం, ఉరివేసుకుని కోడెల శివప్రసాద్ మరణించడం.

వీటికీ చంద్రుని స్థితిగతులకూ ఏమిటి సంబంధం? అని అనకండి. ఒక్కసారి నా గత పోస్టులు చదవండి. సంబంధం ఏమిటో అర్ధమౌతుంది. లాంచీ విషయం ప్రస్తుతం పక్కన ఉంచి, కోడెల ఉదంతం పరిశీలిద్దాం.

మానసికంగా కృంగిపోయి ఉన్నవారు ఇలాంటి సమయాలలో ఇలాంటి తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకుంటూ ఉంటారు. ఈ విషయం గతంలో ఉదయకిరణ్ విషయంలో గాని, జియాఖాన్ విషయంలో గాని, ఇంకా కొంతమంది మామూలు మనుషుల ఆత్మహత్యల విషయాలలో గాని, స్పష్టంగా నేను విశ్లేషించాను. కావలసినవారు ఆ పోస్టులు వెతికి చదవవచ్చు. వీరందరూ కూడా పౌర్ణమి అమావాస్య సమయాలలోనే ఆయా అఘాయిత్యాలకు పాల్పడ్డారు.

పౌర్ణమి అమావాస్య సమయాలలో పిచ్చివాళ్లకు పిచ్చి ఎక్కువౌతుందనేది ప్రపంచవ్యాప్తంగా రుజువైన వాస్తవం. అలాగే, మానసిక రోగులు కూడా, సమత్వాన్ని ఇంకా ఎక్కువగా కోల్పోయి ఈ సమయాలలో విపరీతంగా ప్రవర్తిస్తారనేది కూడా రుజువైన వాస్తవమే. ముఖ్యంగా ఆడవాళ్ళ ప్రవర్తనలో చాలా స్పష్టమైన ఊగిసలాటలను ఈ సమయాల్లో గమనించవచ్చు. ఎందుకంటే వాళ్ళు cycle based జీవులు. ఆడవారి మీద చంద్రుని ప్రభావం చాలా  అధికంగా ఉంటుంది.

అదలా ఉంచితే, డిప్రెషన్ లో ఉన్నవార్లు ఈ సమయంలో ఆత్మహత్యా ప్రయత్నాలు చేస్తారనేది కూడా ఎన్నోసార్లు రుజువైంది. కనుక, అలాంటి స్థితిలో ఉన్నవారిని కుటుంబ సభ్యులు ఒంటరిగా వదలిపెట్టి ఉండకూడదని, వాళ్లకు మానసికంగా ఆసరా ఇస్తూ, 24 గంటలూ వెన్నంటి జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ ఉండాలని, ఉదయకిరణ్ జాతకవిశ్లేషణలో నేను వ్రాశాను. ఇప్పుడు మళ్ళీ కోడెల విషయంలో కూడా ఇటువంటి డిప్రెషనే ఈ దుర్ఘటనకు కారణమైంది.

రాజులైనా, రాజ్యం ఏలినవారైనా, మహా ధనికులైనా, ఎవరూ కర్మకు అతీతులు కారు. సమయం వచ్చినపుడు ఈ ప్రపంచంలో ఎవరి కర్మను వారు అనుభవించక తప్పదు. ఆయా కర్మఫలితాలు, సూర్యచంద్రుల గతులను బట్టి మనుషులకు కలుగుతూ ఉంటాయి. డబ్బున్నవాడు పెద్ద ఆస్పత్రి లో పోతే, డబ్బు లేనివాడు వాడి ఇంట్లోనే పోతాడు. అంతే తేడా ! అయితే, డబ్బూ అధికారమూ ఎంతో ఎక్కువగా చూసినవాళ్లు చివరిలో ఇలా దుర్మరణం పాలు కావడం చేసుకున్న కర్మ  కాక మరేమిటి?

తెలుగుదేశం పార్టీని స్థాపించిన ఎన్టీఆర్ తన చివరిరోజులలో చాలా మానసిక క్షోభను అనుభవించాడు. తనవారు, తన అనుచరులు, తన నీడలు అనుకున్నవారి నుండి ఆయనకు చివరి క్షణాలలో ఎలాంటి ఆసరా కూడా దక్కలేదు. చివరి రోజులలో ఆయన పడిన క్షోభ ఈరోజున తెలుగుదేశం పార్టీ లీడర్లను ఇలా వెంటాడుతోందా? అందుకే తెలుగుదేశం నాయకులు చాలామంది రోడ్డు ప్రమాదాల లోనో, ఇతర కారణాల వల్లనో దుర్మరణం పాలౌతున్నారా? వారికి మానసికంగా శాంతి లేకుండా పోతున్నది ఇందుకేనా? ఉసురంటే ఇదేనా? ఏమో? మనకు తెలీదు. కాలమే నిర్ణయించాలి.
read more " సెప్టెంబర్ 2019 పౌర్ణమి ప్రభావం ఇలా చూపించింది "