ఒకటే రూల్

గతంలో ఒకమ్మాయి నా భావాలకు ఆకర్షితురాలై నన్ను సంప్రదించింది.

'నేను మీ సంస్థలో చేరతాను' అన్నది.

'సరే చేరు' అన్నాను.

'అయితే నాకు కొన్ని రూల్స్ ఉన్నాయి' అన్నది.

రూల్స్ పెట్టాల్సింది నేనుకదా అని నాకు డౌటొచ్చినా, తమాయించుకొని, 'చెప్పు ఏంటవి?' అన్నాను.

'మీ సంస్థ రూల్స్ ఏవీ నేను పాటించను. నా ఇష్టం వచ్చినట్లు ఉంటాను. మీరేమీ అడ్డుచెప్పకూడదు' అన్నది.

'ఎందుకలా?' అడిగాను.

'నాకు మొదట్నుంచీ స్వతంత్రంగా ఉండటం అలవాటు' అన్నది.

'అంతేనా ఇంకా ఏవైనా ఉన్నాయా?' అడిగాను.

'నామీద ఎవరూ అజమాయిషీ చెయ్యకూడదు. ఇది చెయ్యి అది చెయ్యి అంటూ చెప్పకూడదు. అలా చెబితే నాకు పిచ్చికోపం వస్తుంది' అన్నది.

'ఇంకా చెప్పు' అన్నాను.

'నాకు తంత్రా నేర్చుకోవాలని ఉంది. మీకది తెలుసని మీ వ్రాతలను బట్టి అర్ధమైంది. నాకు నేర్పించాలి' అన్నది.

'దానికి కొన్ని అర్హతలుండాలి. అందరికీ అది పనికిరాదు' అన్నాను.

'నన్ను మించిన అర్హతలు ఇంకెవరికుంటాయి?' అన్నది.

'సరే చూద్దాం. ముందు నీ రూల్స్ మొత్తం చెప్పు' అన్నాను.

'నా ఇష్టం వచ్చినపుడు మా ఊరికి వెళతాను. నా ఇష్టం వచ్చినపుడు వస్తూ ఉంటాను. ఆశ్రమంలో కూడా నా టైం టేబుల్ ప్రకారం నేనుంటాను. మీ షెడ్యూల్ నేను పాటించను. నాకు కొన్ని అలవాట్లున్నాయి. ఉదాహరణకు, సరిగ్గా అర్ధరాత్రి పన్నెండుకు నేను టీ త్రాగుతాను. అప్పుడు లేచి నేను టీ పెట్టుకుంటుంటే నాకు ఎవరూ  అడ్డు చెప్పకూడదు. ఇలాంటివి చాలా ఉన్నాయి' అన్నది.

'అమావాస్యకీ పౌర్ణమికీ ఒకరకంగా ప్రవర్తిస్తూ ఉంటావు. అప్పుడు కూడా మేమేమీ పట్టించుకోకూడదు. కదా?' అడిగాను.

'మీకెలా తెలుసు?' అడిగింది ఆశ్చర్యంగా.

'దీనికేదో పెద్ద నాలెడ్జి అవసరం లేదులే గాని, ఇంతేనా ఇంకా ఏవైనా ఉన్నాయా?' అడిగాను.

'ప్రస్తుతానికి ఇంతే. ఇంకా గుర్తొచ్చినపుడు ముందుముందు చెబుతాను' అన్నది.

'నీ రూల్స్ చాలా బాగున్నాయి. నాకు నచ్చాయి' అన్నాను.

'నిజంగానా?' ఆమెకు అనుమానమొచ్చింది.

'అవును. నాకిన్ని రూల్స్ లేవు. ఒక్కటే ఉంది. దాన్ని నీవు పాటిస్తే చాలు. ఆశ్రమంలో నీకు అడ్మిషన్ రెడీ' అన్నాను.

'ఒక్కటేనా? చెప్పండి' అన్నది ఉత్సాహంగా. 

'ఏమీలేదు. నాదగ్గర ఒక పంచింగ్ బ్యాగ్ ఉంది. దానిపైన పంచెస్ కిక్స్ ప్రాక్టీస్ చేస్తూ ఉంటాను. కొట్టీ కొట్టీ అది చినిగిపోయింది' అని ఆపాను.

ఆమె అనుమానంగా చూస్తోంది.

'దాని స్థానంలో నిన్ను వేలాడగడతాను. రోజూ ఒక గంటపాటు నా ప్రాక్టీస్ చేసుకుంటాను. ఆ తర్వాత కిందకి దించుతాను. నువ్వొప్పుకోవాలి. అంతే. వెరీ సింపుల్ ' అన్నాను.

యధావిధిగా ఆమెకూడా మాయమైపోయింది. తిరిగిచూస్తే ఒట్టు !

ఇంత సింపుల్ రూల్లో అంత నచ్చనిది ఏముందో నాకిప్పటికీ అర్ధం కావడం లేదు !

read more " ఒకటే రూల్ "

లక్ష డొనేషన్

'లక్షరూపాయలు మీకు డొనేషన్ ఇస్తున్నాను. తీసుకోండి' అన్నది ఒకామె.

వాళ్ళు అమెరికాలో ఉంటారు. రెండువారాల ట్రిప్పుమీద ఆమె ఇండియాకు వచ్చింది.

' నాకెందుకు నీ డొనేషన్?' అన్నాను.

'మీక్కాదు. సంస్థకు ఉపయోగపడుతుంది' అన్నది.

'ఇది నీ కష్టార్జితమా?' అడిగాను.

'కాదు. ఇది నా పాకెట్ మనీ. మా ఆయనిచ్చాడు. వాడుకోమని' అన్నది.

వాళ్ళాయన అమెరికాలో పెద్ద డాక్టరు.

'మీ ఆయన డబ్బులు నాకెందుకు? నేను తీసుకోను. నువ్వు సంపాదించు అప్పుడు చూద్దాం' అన్నాను.

'నాకు సంపాదించవలసిన అవసరం లేదు, మాకు ఒక చార్టర్ విమానమే ఉంది' అన్నది.

'వేరేవాళ్ళ సొమ్మును మనం దానం చెయ్యకూడదు. మనం కష్టపడి సంపాదించినది మాత్రమే దానానికి అర్హతను పొందుతుంది' అన్నాను.

'మా ఆయన వేరే ఎలా అవుతాడు?' అన్నది. 

'కర్మదృష్టిలో ఎవరి ఎకౌంట్ వారిదే' అన్నాను.

'పరవాలేదు తీసుకోండి'  అని బలవంతం చేసింది.

'ఆడపిల్ల పాకెట్ మనీని సంస్థకైనా సరే తీసుకోవడానికి నేను విరుద్ధం' అని ఖరాఖండిగా చెప్పేశాను.

'నేనిలా డొనేషన్ ఇచ్చినట్టు మా ఆయనకు తెలియదులెండి' అన్నది.

'అలా అయితే అస్సలు తీసుకోను. ఆయన ఈ డబ్బులు ఎందుకోసం నీకిచ్చాడో అందుకోసం మాత్రమే వాడాలి. వేరే పనులకు వాడకు' అన్నాను.

'నా పాకెట్ మనీ నా ఇష్టం' అన్నది.

'నీ డొనేషన్ తీసుకోవడం తీసుకోకపోవడం నా ఇష్టం' అన్నాను.

ఆమె ఈగో దెబ్బతిన్నది.

'చివరిగా అడుగుతున్నాను. తీసుకుంటారా లేదా?' అడిగింది.

'ఒకసారి చెప్పాక నా నిర్ణయంలో మార్పుండదు' అన్నాను.

'అయితే నేను మీ సంస్థలో ఇమడలేను. పోతున్నాను' అన్నది.

'ఆలస్యం చెయ్యకు' అన్నాను.

ఆమె మాయమైపోయింది.

ఎంతమంది పిచ్చోళ్ళురా దేవుడా నీ లోకంలో !

read more " లక్ష డొనేషన్ "

మొదటిసారి

'నేను మారాలని ఇంతరకూ ఎవరూ నాకు చెప్పలేదు. మొదటిసారిగా మీనుంచి మాత్రమే ఈమాటను వింటున్నాను' అని గతంలో ఒక శిష్యురాలు కాబోయినామె అన్నది.

నవ్వొచ్చింది.

'దేనికైనా మొదలనేది ఒకసారి ఉంటుందిగా' అన్నాను.

'ఉంటే, ఇప్పటిదాకా నాకెందుకు ఎవరూ చెప్పలేదు?' అన్నది.

ఆమె అతితెలివికి ముచ్చటేసింది.

'నీకు పెళ్లయిందా? అడిగాను.

'అయింది' అన్నది.

'మరి అప్పుడెందుకు ఈ మాటను నీవడగలేదు? నాకిప్పటిదాకా పెళ్లి కాలేదు. మొదటిసారి మీరు చేస్తున్నారు. మిమ్మల్నెలా నమ్మాలి? నేను చేసుకోను. అని మీ తల్లిదండ్రులను ఎందుకు అడగలేదు? ఎగురుకుంటూ ఎందుకు పెళ్లి చేయించుకున్నావు?' అన్నాను.

'అదీ ఇదీ ఒకటే ఎలా అవుతుంది?' అన్నది తెలివిగా.

'మరి ఏది ఏది ఒకటౌతుంది?' అడిగాను.

'ఏమో మరి ! మారడం ఎందుకసలు?' అన్నది మళ్ళీ.

'మారకు. మారమని ఎవరు నిన్ను బలవంతం చేస్తున్నారు? ' అడిగాను.

ఆమె మాయమైపోయింది.

ఆమె కనిపించడం అదే మొదటిసారి, అదే చివరిసారి.

కొన్నిసార్లు మొదటిసారే చివరసారి కూడా అవుతుంది !

read more " మొదటిసారి "

నక్సులైట్లు

'బయట ఎక్కడ చూసినా అందరూ మా మతంలోకి మారు, మా కల్ట్ లోకి మారు అని ఒకటే ఊదరగొడుతున్నారు' అంది గతంలో ఒక శిష్యురాలు.

'అవును. నక్సులైట్లు మీ ఇంటికి కూడా వచ్చారా?' అడిగాను.

'నక్సులైట్లా? వాళ్లెవరు?' అడిగింది.

అంటే, అలా ఇళ్ళంబడి తిరిగి మారమని పోరుపెట్టేవాళ్ళని నేనలా పిలుస్తాను. హోమియోలో నక్సువామికా అని ఒక మందుంది. ఆ పేషంట్లకు కాస్త అతి ఎక్కువగా ఉంటుంది. అందుకే ఇలాంటివాళ్ళను నేను అలా పిలుస్తూ ఉంటాను' అన్నాను.

'చాలామంది తగిలారు' అన్నది.

'మరి మారకుండా ఇంకా ఇలాగే ఉన్నావే/' అడిగాను.

'పెద్దలమార్గం అని కొంతమంది  వచ్చారు. తర్వాత పిల్లలమార్గం అని ఇంకొంతమంది వచ్చారు' అన్నది.

'ఏం? యువకులమార్గం, ముసలోళ్ళమార్గం రాలేదా?' అడిగాను.

'లేదు. సహజమార్గం వాళ్ళొచ్చారు. ఆ తర్వాత బెమ్మకుమారీలు, సాయిబాబీలు, దేవకన్యలు వచ్చారు. నల్లముసుగులేమో అలా రాకపోయినా స్నేహంగా ఉంటూ మతం మార్చాలని చూశారు.  ఇస్ ఖానులు కూడా ట్రై చేశారు. నేనెవ్వరికీ పడలేదు. ఎందుకో వాళ్లెవరూ నాకు నచ్చలేదు. పడినట్లైతే ఎక్కడ తేలేదాన్నో?' అన్నది.

'అది నీ అదృష్టం. పడితే, ఎక్కడ తేలేదానివో నీకే కాదు ఎవరికీ తెలీదు. నిజం చెప్పాలంటే ఇక తేలడం ఉండదు. మునిగి-'పోవడమే' అన్నాను. 

'మీరు కూడా అంతేనా?' అన్నది సూటిగా.

'నేనేమైనా నిన్ను మారు మారు అని చెప్పానా ఎప్పుడైనా? అడిగాను.

'లేదు. అందుకే ధైర్యంగా అడుగుతున్నాను' అన్నది.

'దేనిగానూ మారవద్దు, అసలు మారవలసిన పనే లేదు' అనే నేను చెబుతాను. నువ్వు దేనిగానూ మారవలసిన పని లేదు. నువ్వు నువ్వుగా ఉంటే చాలు' అన్నాను.

'అందరూ అలాగే ఉన్నారు కదా? తేడా ఏముంది?' అన్నది.

'అందరూ అలా  లేరు. అందరూ తమ సహజస్థితినుండి మారిపోయే ఉన్నారు. అలా మారినవాళ్ళని నక్సులైట్లు మళ్ళీ మారుస్తున్నారు. అంటే, ఇప్పటికే కల్తీ అయిన నూనెలో ఇంకా కల్తీని కలుపుతున్నారు. అదేమో మడ్డినూనెగా మారుతున్నది. ఆ మడ్డి అంతా వదిలించుకొని నువ్వు నువ్వుగా మారమని మాత్రమే నేను చెబుతున్నాను. కానీ అది నువ్వనుకుంటున్న 'మారడం' కాదు. ఇప్పటికే మారి, అంటించుకున్నదాన్ని వదిలించుకోవడం' అన్నాను.

'యిప్పుడు నేనేం చెయ్యాలి?' అడిగింది.

'ఏమీ చెయ్యద్దు. ఊరకే మాతో కలసి ఉండు. నీలో ఉన్న మురికి అంతా అదే వదిలిపోవడం నువ్వే చూస్తావు' అన్నాను.

'అదెలా జరుగుతుంది?' అడిగింది.

'ఎలా జరిగితే నీకెందుకు? చెప్పినట్లు ఉండు. జరగనప్పుడు అడుగు' అన్నాను.

read more " నక్సులైట్లు "

గురువిణి

గతంలో నాకు శిష్యురాలయ్యే అదృష్టాన్ని కొద్దిలో మిస్సయిన ఒకామె ఉండేది. ఆమె అప్పుడప్పుడూ మా ఇంటికి వచ్చి కొన్నాళ్ళుంటూ ఉండేది. కానీ అదేంటోగాని, నేను చేసే ప్రతిపనినీ తప్పుపడుతూ, సాధిస్తూ, నసపెడుతూ ఉండేది.

మనకేమో సరదాగా జోకులేస్తూ నవ్వుతూ నవ్విస్తూ ఉండటం అలవాటు. ఆమెకది నచ్చేది కాదు.

'మనం అలా జోకులెయ్యకూడదు. సీరియస్ గా ఉండాలి' అనేది.

'మనం' అంటోంది ఏమిటా అని డౌటొచ్చినా, 'ఏం కోల్పోయామని అంత సీరియస్ గా ఉండాలి?' అనడిగాను.

ఆమెకు బోల్డంత కోపమొచ్చేసింది.

'గురువులంటే సీరియస్ గానే ఉండాలి. అప్పుడే మనకు విలువ ఉంటుంది. లేదంటే నలుగురిలో చీపై పోతాం. మీరెందుకు అన్నన్ని పుస్తకాలు వ్రాస్తున్నారు? అన్ని టాపిక్స్ అవసరం లేదు. ఒక్క విపస్సానా  చాలు' అన్నది.

అంటే, తనను కూడా నాతో సమానంగా ఊహించుకుంటూ, నలుగురికీ బోధించాలని చూస్తోందని అర్ధమైంది.

'ఒక్క విప్పసారానే అందరికీ సరిపోయేపనైతే ఇన్నిన్ని బ్రాండ్లు ఎందుకు?' అన్నాను.

'అలాంటి చీప్ జోకులే వెయ్యద్దని చెప్పేది' అని ఆమెకు చాలా కోపమొచ్చింది.

'అబ్బో చాలా ముదిరిందే'  అనుకున్నాను.

ఒకసారి ఏదో పుణ్యక్షేత్రానికెళ్ళినపుడు, అటు వెళ్ళకూడదు, ఇటు వెళ్ళకూడదు. అలా నిలబడకూడదు, ఇలా కూచోకూడదు, వాళ్ళవైపు చూడకూడదు, వీళ్ళతో మాట్లాడకూడదు, అంటూ ప్రతిదానికీ నస  మొదలుపెట్టింది.

'నయం కావడం కష్టం. త్వరగా మంచి స్పెషలిస్టుకు చూపించాలి' అనుకున్నాను.

ఒకరోజున ఏదో చిన్నవిషయంలో గొడవేసుకుని, 'మీ మార్గం వేరు. నా మార్గం వేరు. నేను మీ దారిలో నడవలేను. పోతున్నాను, నమస్కారం' అన్నది.

నేనుకూడా ప్రతినమస్కారం చేస్తూ 'ఓకేనండి. నా పాదాలకు మీ నమస్కారం' అన్నాను.

తర్వాత ఏమైపోయిందో కనిపించలేదు.

పాపం ఎలా ఉందో? తగ్గిందో లేదో?

read more " గురువిణి "

సంజీవినీ మూలిక

'మీరు చెప్పేదంతా బాగానే ఉందిగానీ, మీ దగ్గరకు నేనిప్పుడే రాలేను' అన్నది గతంలో ఒక శిష్యురాలు. గతంలో అంటే, పదేళ్ళక్రితమన్నమాట.

'అదేంటి? నా దగ్గరకు రమ్మని నేనెప్పుడూ ఎవరినీ పిలవలేదే?' అన్నాను ఆశ్చర్యపోతూ.

'అంటే, మీ దారిలో నడవలేనని అర్ధం' అన్నది.

'సరే నడవలేకపోతే ఎవరైనా ఆర్ధోపెడిక్ డాక్టరుకు చూపించుకో' అన్నాను.

'కొన్ని బాధ్యతలు తీరితేగాని ఈ మార్గంలోకి రాలేను' అన్నది.

'ఏమిటా బాధ్యతలు?' అడిగాను.

'ముందు మా అమ్మాయి చదువు పూర్తి కావాలి'  అంది

'ఇప్పుడేం చదువుతున్నది మీ అమ్మాయి' అడిగాను.

'ఎనిమిదో క్లాసు' అన్నది.

'ఏం చదవాలనుకుంటున్నది?' అన్నాను.

'మెడిసిన్ చేస్తుందిట' అన్నది.

'అంటే ఇంకో ఇరవై ఏళ్ళు పడుతుందిగా' అన్నాను.

'అటూ ఇటూగా పట్టచ్చు' అన్నది.

'ఆ ! ఎంతసేపులే ఇరవైఏళ్ళేగా ఇరవైనిముషాల్లో అయిపోతుంది. కానీయ్' అన్నాను.

'ఆ తర్వాత దానికి పెళ్లి చెయ్యాలి' అంది.

'చేసుకుంటుందా?' అడిగాను.

'అదేం మాట?' తనకి కోపం వచ్చింది.

'అంటే, అమెరికాలో కుర్రకారు పెళ్లొద్దంటున్నారు కదా. పైగా ఇంకా ఇరవైఏళ్ల తర్వాతాయె. అప్పటికి ఎలా ఉంటుందో? పోనీ ఆ తర్వాతైనా కుదురుతుందా?' అన్నాను.

'దానికి ఒకరో ఇద్దరో పిల్లలు పుట్టాలిగా' అంది.

'అంటే ఇంకో పదేళ్లు. ఇక నే చెప్తా విను. ఆ తర్వాత ఆ పిల్లలు చదువుకోవాలి. పెద్దవాళ్ళు కావాలి. సెటిల్ కావాలి. పెళ్లిళ్లు చేసుకోవాలి. ఇదంతా అయ్యేటప్పటికి ఇంకో ఏభై ఏళ్ళు అవుతుంది. అప్పటికి నీకు నూటఇరవైఏళ్ళు వస్తాయి. పోనీలే అప్పుడైనా కుదురుతుందా?' అడిగాను.

'ఏంటి నా లైఫుతో మీకు ఎగతాళిగా ఉందా?' ఈ సారి కోపం ఎక్కువగా వచ్చింది.

'అబ్బే. నాకెందుకంత అదృష్టం? నీ లైఫు పూర్తిగా నీ ఇష్టమే. అలాగే కానియ్. నేను మాత్రం అర్జెంటుగా హిమాలయాలకు పోతున్నాను రేపే' అన్నాను.

'ఎందుకు?' అడిగింది.

'నీకంటే శక్తులున్నాయి గనుక 120 ఏళ్ళు ఉంటావు. నేనంతకాలం ఉండలేను. మరి ఉండాలంటే సంజీవినీమూలికను వెతుక్కోవాలి కదా. అదేమో హిమాలయాలలో తప్ప లోకల్ మెడికల్ షాపుల్లో దొరకడం లేదు. అందుకు' అన్నాను.

ఫోన్ కట్ అయిపోయింది.

ఆ తర్వాత ఆ శిష్యురాలేమైందో తెలియదు. బహుశా పిల్లల కాలేజీ అడ్మిషన్ల కోసం అమెరికాలో ఇంకా తిరుగుతూ ఉందేమో !

బోడి సాధనదేముంది? ఎన్నాళ్లయినా వెయిట్ చేస్తుంది. దానికంటే, పిల్లల చదువులు ముఖ్యం కదా !

తను చెప్పినట్టే పదేళ్లు వెయిట్ చేసినా తన జాడాజవాబూ కనిపించడం లేదు. ఏమైందో ఏమిటో? ఏ బెమ్మకుమారీ గానో, సాయిబాబీ గానో మారిపోలేదు కదా ! లేక, సంజీవినీ మూలికను అమెరికాకు పార్శిల్ చెయ్యాలేమో !

read more " సంజీవినీ మూలిక "

జ్యోతిష్యం నిజమేనోయ్

'ఇవాళేంటి ఇన్ని పోస్టులు టకాటకా రాస్తున్నారు?'కామెంటాడు  ఒక శిష్యుడు వాట్సప్ లో.

'జ్యోతిష్యమంటే నీకు నమ్మకం కలిగిద్దామని' అన్నాను. 

'అంటే?' అడిగాడు.

'ఇవాళ గ్రహస్థితులు చూడు అలా ఉన్నాయి మరి. అందరూ అతలాకుతలం అవుతారు. ఇరాన్ యుద్ధం చాలా ఊపందుకుంటుంది ఇవాళ' అన్నాను.

'ఏయే గ్రహాలు అలా ఉన్నాయి?' అడిగాడు.

'చంద్రుడు, కుజుడు, బుధుడు, శుక్రుడు, గురువు అందరూ ఇవాళ విలక్షణంగానే ఉన్నారు' అన్నాను.

'మరి శనిగ్రహాన్ని వదిలేశారేం?' అడిగాడు కించిత్ ఎగతాళిగా.

'నీరూపంలో తగులుకుందిగా. ఎక్కడ వదలగలిగాను?' అని ముగించాను.

read more " జ్యోతిష్యం నిజమేనోయ్ "

సాయిబాబీ

మొన్నీ మధ్యన ఇద్దరు సాయిబాబీలు ఆశ్రమం చూడటానికొచ్చారు.

సాయిబాబా భక్తురాళ్లని అలా పిలవడం నాకలవాటు.

భాభీ అంటే 'వదిన' కాబట్టి అలా పిలవడం తప్పుకాదు.

వచ్చినప్పటినించీ ఒకామె భయంభయంగా చుట్టూ చూస్తోంది.

'ఒకవేళ నాలో బాబా ఏమన్నా దర్శనమిచ్చాడేమో కొంపదీసి' అని నేను భయపడ్డాను.

చూసీ చూసీ, 'ఇంత అడివిలో ఉంటున్నారు. ఇక్కడ క్రూరజంతువులేమీ ఉండవా?' అందామె భయంగా.

'నేనున్నాగా వేరే జంతువులెందుకు?' అన్నాను.

ఇంతలో రెండో ఆమె కల్పించుకుని తన విజ్ఞానప్రదర్శన చేసింది.

బాబీలకు విజ్ఞానప్రదర్శన ఎక్కువని  నాకు ముందే తెలుసుకాబట్టి నేనేమీ ఆశ్చర్యపోలేదు.

'అవుండే చోటికి మనం వచ్చి ఉంటున్నాం. మనం ఉంటున్న చోటకు అవి రాలేదు' అందామె. ఈ మాటను చాలామంది అంటూనే ఉంటారు.

నేను నవ్వాను.

'అది కరెక్ట్ కాదు' అన్నాను.

'మరి?' అంటూ ప్రశ్నార్ధకంగా చూశారు బాబీలు.

'అడవులలో బోరుకొట్టి అవన్నీ సిటీలకు చేరాయి. వాటికి భయపడి మేము అడివిలోకి వచ్చి ఉంటున్నాము' అన్నాను.

నేనన్నది బాబీలకు అర్ధం కాలేదు. వాటికి కాగడాహారతి మాత్రమే అర్ధమౌతుంది. మనకేమో అది రాదు. ఏం చేస్తాం?

బాబీలు చాలామాట్లాడారు గాని బాబా విషయం ఎత్తలేదు.

బ్రతికిపోయారు.

read more " సాయిబాబీ "

కాలేజీ చదువు

'నేను మీతో మాట్లాడినవాటిని అందరితో ఎందుకు షేర్ చేస్తున్నారు?' అడిగింది ఒక శిష్యురాలు.

'నీ పేరు చెప్పడం లేదుగా. సబ్జెక్ట్ వరకూ చెబితే తప్పేముంది?' అన్నాను.

'మీకు దాపరికం అంటూ ఉండదా?' అడిగింది.

'ఉండదు. అంతా ఓపెనే' అన్నాను. 

'మరి మాకు ప్రైవసీ వద్దా?' అడిగింది.

'ప్రైమరీ క్లాసులో ఉన్నపుడు ప్రైవసీ కావాలి. కాలేజీకొచ్చాక ఎందుకు?' అడిగాను.

'ఏంటో మీ మాటలు అర్ధం కావు' అన్నది.

'అర్ధం అవుతాయని, అవ్వాలని నేను ఆశించడం లేదు' అన్నాను.

read more " కాలేజీ చదువు "

ఎన్ని?

'మీరు గతంలో బాగా వ్రాసేవారు, ఇప్పుడు మానేశారు' అని కామెంటింది ఒక శిష్యురాలు.

'ఇప్పుడూ వ్రాస్తున్నాను. కానీ బ్లాగులో వ్రాయడం లేదు' అన్నాను.

'తీరిక ఉండటం లేదేమో?' అడిగింది.

'అవును. ఏం చెయ్యాలా అని ఆలోచిస్తూ తీరిక ఉండటం లేదు' అన్నాను.

'రోజుకు అసలెన్ని పోస్టులు వ్రాయగలరు మీరు?' అడిగింది.

'నిమిషానికొకటి వ్రాయగలను' అన్నాను.

'ఏముంటుంది అలా వ్రాయడానికి?' అడిగింది.

'ఇవాళ వ్రాస్తాను చూడు' అన్నాను.

read more " ఎన్ని? "