The secret of spiritual life lies in living it every minute of your life

5, అక్టోబర్ 2022, బుధవారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 30 (అసలైన క్రియాయోగం)

'మీకు క్రియాయోగం తెలుసా?' అని ఇండియాలో ఉండగా ఒక జిజ్ఞాసువు నన్నడిగారు.

'తెలీదు' అని చెప్పాను. 

'మరి తెలిసినట్టు రాస్తుంటారు కదా?' అన్నారు.

'అంటే, దాన్ని మించినది తెలుసు' అన్నాను.

'అదేంటి?'అడిగాడాయన.

'దాన్ని నిష్క్రియాయోగం అంటారు' చెప్పాను.

'అదెక్కడుంది?' అనుమానమొచ్చింది అడిగినాయనకు.

'మీకు తెలీనంత మాత్రాన లేదని అనుకోకండి' అన్నాను.

'దాని మూలపురుషుడెవరు?' అడిగాడు విక్రమార్కుడు.

'ప్రస్తుతానికి నేనే' అన్నాను తాపీగా.

ఎగాదిగా చూసి మాయమైన విక్రమార్కుడు మళ్ళీ కనిపించలేదు.

నవ్వుకున్నాను.

నవ్వెందుకంటే, క్రియాయోగం పేరుమీద గ్లోబల్ గా జరుగున్న వ్యాపారాన్ని చూచి.

ఎప్పుడో నూరేళ్లక్రితం లాహిరీ మహాశయులు హిమాలయాల్లో బాబాజీ దగ్గర కొన్ని యోగక్రియలు నేర్చుకున్నాడు. దానిని కొంతమందికి నేర్పించాడు. అదే ఆయన చేసిన తప్పు. 

ఇక క్రియాయోగం బిజినెస్ మొదలైంది. ఆ బిజినెస్ ని గ్లోబల్ బిజినెస్ గా మార్చింది యోగానందగారి పుస్తకం.

కరార్ ఆశ్రమం పెట్టిన యుక్తేశ్వర్ గారు- అసలైన క్రియ మాదేనంటారు.

ఆయన మాట వినకుండా అమెరికా వెళ్లి అక్కడ క్రియాయోగాన్ని తెల్లవాళ్ళకు నేర్పిన యోగానంద, 'నాదే అసలైన క్రియ' అంటాడు.

అసలైన క్రియాయోగాన్ని ఆయన చాలా మార్చిపారేశాడని, అమెరికా శిష్యులకోసం దాని రూపురేఖలే మార్చేశాడని లాహిరీగారి శిష్యులంటారు.

యోగానంద గారి శిష్యులలో కూడా చీలికలొచ్చాయి.

స్వామి క్రియానంద అనే అమెరికన్ SRF నుండి విడిపోయి, ఒక వేరు కుంపటి పెట్టి 'నాదే అసలైన క్రియ' అన్నాడు. ఇంకా చాలామంది అన్నారు.

ఇక లాహిరీ గారి శిష్యుల్లో నూరు కుంపట్లున్నాయి.

ఆయన సంతానమైన తింకోరీ, దుకోరీలు, మనవళ్లు మాదే అసలైన క్రియాయోగమంటారు.

పంచానన్ భట్టాచార్య 'నాదే అసలైన క్రియ' అంటాడు.

అశోక్ కుమార్ భట్టాచార్య, 'అసలైన క్రియ నాదగ్గరుంది' అంటాడు.

వీళ్ళందరూ తప్పని, అసలైన క్రియాయోగం నాదగ్గరుందని హరిహరానంద గిరి గారంటారు.

ఈ గోలంతా చూసి విసిగిపోయిన 'ఎన్నియో నిమిస్' అనే యూరోపియన్ వనిత క్రియాయోగ టెక్నీక్స్ అన్నీ ఒక పుస్తకంలో రాసేసి ఫ్రీ బుక్ గా నెట్లో పెట్టేసింది.

శ్రీ M గారు 'నాదే అసలైన క్రియ' అంటారు.

ఈ మధ్యన జగ్గీ కూడా క్రియాయోగా పాట పాడుతున్నాడు. అది లాభసాటిగా ఉన్నట్లుంది. అవున్లే SSY ఎంతసేపని నేర్పిస్తాడు పాపం !

బెంగుళూరు, హైద్రాబాద్ లలో అయితే, ప్రతి ఇంట్లోనూ క్రియాయోగా గురువులున్నారు. వీళ్లంతా ఆన్లైన్ క్లాసులు పెట్టి, నెట్లోనే క్రియాయోగ దీక్షలిచ్చేస్తున్నారు. సంసారాలు చేస్తూ పిల్లాపాపలున్న ఆడాళ్ళు కూడా ఆత్మానంద, బ్రహ్మానంద మొదలైన పేర్లు పెట్టేసుకుని క్రియాయోగ గురువులౌతున్నారు. మొగుళ్ళు ఆఫీసుకెళ్లి వచ్చేలోపు ఒక సైడు బిజినెస్ గా బాగుంటుంది కదా ! ఆన్లైన్ బకరాలకు క్రియాయోగా అంటూ నాలుగు మాయమాటలు చెబితే సరిపోతుంది. డబ్బులు బాగానే వస్తాయి. పేరుకు పేరూ వస్తుంది. బాబాజీని అడ్డుపెట్టుకుని బాగా డబ్బులు దండుకోవచ్చు. ఎలా ఉంది ఐడియా?

ఎంత కామెడీనో?

వీళ్ళందరూ బాబాజీని చూశామంటారు. ఆయనే మాకు ఇలా చెయ్యమని చెప్పాడంటారు. కాపీ రైట్ లేకపోతే చాలు, ఎలా వాడేస్తారో జనం !!

ఇక అమెరికాలో, ముఖ్యంగా కాలిఫోర్నియా వైపు అయితే, ఎన్నున్నాయో క్రియాయోగా సెంటర్లు, స్కూళ్ళు లెక్కే లేదు. ప్రతివాడూ 'నాదే అసలైన క్రియాయోగం' అంటాడు. టెన్ మినిట్స్ క్రితమే బాబాజీ మా ఇంటికొచ్చి వెళ్ళాడంటాడు.

వెరసి కోట్లాది డాలర్ల వ్యాపారం క్రియాయోగా మీద జరుగుతోంది. వీళ్ళలో ఎవరికీ అసలైన క్రియాయోగా తెలీదు.

ఈ గ్లోబల్ ఫ్రాడ్ లో వెర్రివెంగళప్ప అయింది పాపం - బాబాజీనే.

వీళ్ళందర్నీ చూసి, బాబాజీకే పిచ్చెక్కి, హిమాలయాలలో తన గుహని వదిలేసి, ఇంకా లోలోపలి ప్రాంతాలకు పారిపోయాడని నేనంటాను. ఎందుకంటే, తీర్ధయాత్రలకెళ్లినట్టు ఆయన గుహకు కూడా వెళ్లి జనాలు అక్కడంతా పాడుచేస్తున్నారట ఈ మధ్య.

'నీకెలా తెలుసు?' అంటారా?

నాకూ బాబాజీనే చెప్పాడు.

'పొరపాటున లాహిరీకి నేర్పించాను. ఇంతగా భ్రష్టు పట్టిస్తారని నేనూహించలేదు. తప్పుచేశాను. అందరూ నా గుహకు వచ్చేస్తున్నారు. అక్కడ ప్రశాంతత ఎప్పుడో పోయింది. అందుకే హిమాలయాలలో ఇంకా లోపలి ప్రాంతాలకు పారిపోయి దాక్కుంటున్నాను' అని నాతో అన్నాడు.

ఏం? ఇంతమందికి కనిపించినాయన నాకు కనిపించకూడదా? తన బాధను నాతో చెప్పుకోకూడదా? ఉన్న నిజాన్ని చెబితే తప్పేంటి?

'నువ్వు అమెరికాలో ఉన్నావు బాబాజీ హిమాలయాలలో ఉంటాడు. మరి నీకెలా కనిపించాడు?' అనే చచ్చు సందేహం మీకు రాకూడదు.

యోగా ట్రెడిషన్ తో అస్సలంటూ సంబంధమే లేని జీసస్ కే బాబాజీ క్రియాయోగా దీక్షనిచ్చాడని యోగానంద అబద్దాలు వ్రాస్తే మీరు నమ్మేశారు. నేను నిజాలు చెబుతుంటే మాత్రం నమ్మరు ! భలే ! అలాంటి బాబాజీ అమెరికాకు రాలేడా నాకు కనిపించలేడా? నమ్మలేరా? 

అవున్లే ! అబద్దాలు రుచించినట్లుగా నిజాలు రుచించవు. అంతే కదూ?

'అయితే ఇప్పుడేంటి? అసలైన క్రియాయోగా నా దగ్గరుంది' అంటావు నువ్వు, అంతేకదా?' అంటారు మీరు.

'చ చ నేనలా ఎందుకంటాను? నాకు క్రియాయోగా తెలీదు. నిష్క్రియాయోగా మాత్రమే తెలుసు' అంటాను.

'ఏంటీ దాన్ని నేర్పాలా? ఓరి పిచ్చోళ్లారా ! సరిగ్గా చదవండి. దానిపేరే నిష్క్రియ. దానినెలా నేర్పిస్తారు? అస్సలు కుదరదు, దానితో బిజినెస్ అస్సలు కుదరదు' అనికూడా అంటాను.

అలాంటి కొత్త బిజినెస్ ఛాన్స్ లోకానికి ఎవరైనా ఎందుకిస్తారు? అందుకే బాబాజీ కూడా నిష్క్రియా యోగా ను ఎవరికీ నేర్పలేదు. పైపైన రెండు మూడు టెక్నీక్స్ లాహిరీకి చెప్పి ఇదే క్రియాయోగా అన్నాడు. దానిని MNC గురువులు వాడుకుంటూ, వాళ్ళ తెలివితేటలతో దానికి అవీ ఇవీ కలిపి పెంచి పారేశారు. బ్రహ్మాండంగా బిజినెస్ చేసుకుంటున్నారు. అంతే.

కాబట్టి, 'అసలైన క్రియాయోగా ఇదే' అని ఎవరైనా చెబితే నమ్మకండి. అదెవరికీ తెలీదు. కారణమేంటో చెప్పనా?

'అసలైన క్రియాయోగా' అనేది అసలు లేనేలేదు. ఆ మాటొక పెద్ద బూటకం.

ఇది పచ్చినిజం, నమ్మితే మీ అదృష్టం. నమ్మకపోతే మీ ఖర్మ !

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 30 (అసలైన క్రియాయోగం) "

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 29 (వేస్ట్ గురువు)

నవరాత్రులు అయిపోయాయి. డెట్రాయిట్లో చలికాలం వచ్చేసింది.

అటుమొన్న 22 డిగ్రీ నుండి మొన్న 12 డిగ్రీలకు, ఇవాళ 6 డిగ్రీలకు పడిపోయింది. రోజుకు పది డిగ్రీలు పడిపోతోంది ఉష్ణోగ్రత ఇక్కడ.

'ఇదేంటి బాబోయ్ ఇలా పెరిగిపోతోంది చలి?' అంటే, 'అప్పుడే ఏమైంది? ఇంకో నెలాగు. మైనస్ లోకి వెళ్లి మంచు కురుస్తుంది. అప్పుడుంటుంది అసలైన భజన' అంటున్నారు శిష్యులు.

మొన్న స్టోర్స్ కెళ్ళి జాకెట్లు కొనుక్కుందామని వాళ్లు ప్లాన్ చేశారు.

'ఛీ నేను జాకెట్టేంటి? చిన్నప్పుడెప్పుడో డ్రామాలో ఆడవేషం వేసినప్పుడు తొడిగా. ఇప్పుడొద్దు, బాగుండదు' అన్నా సీరియస్ గా.

'ఆ జాకెట్టు కాదు. ఎక్కువగా నటించకు. చిన్నప్పుడే కాదు. ఆఫీసర్ గా ఉన్నపుడు కూడా డ్రామాలో ఆడవేషం వేశావని మాకు తెలుసులే' అని అంతకంటే సీరియస్ వార్నింగ్ ఇచ్చిందొక శిష్యురాలు. మా దగ్గరింతే. నా శిష్యులే నాకు వార్నింగులిస్తుంటారు.

'ఏం చేస్తాం అలవిగానిచోట అధికులమనరాదు' అన్న సుమతీ శతకం గుర్తుతెచ్చుకుని నోర్మూసుకున్నా. 'సుమతి కాదు నేను' అంటూ గుర్రుగా చూస్తున్నాడు వేమన్న.

ఈ చలిని చూస్తుంటే చిన్నప్పుడు తొమ్మిదో తరగతిలో, అంటే 1976 లో చదువుకున్న పద్యం గుర్తొచ్చింది. ఈ పద్యం పోయినసారి అమెరికా వచ్చినపుడు కూడా గుర్తొచ్చింది. అప్పుడు భలే పద్యాలు రాశి పడేశా. అదేంటో గాని, 'నిన్న ఏం తిన్నావు?' అంటే గుర్తుండదు. ఎప్పుడో 40 ఏళ్ల క్రితం చదివిన పద్యాలు గుర్తుంటాయి. ఇదేదైనా రోగమేమో? ఎవరైనా మంచి హోమియోపతి వైద్యుడిని కలవాలి.

కం|| అహములు సన్నములయ్యెను
దహనము హితమయ్యె దీర్ఘ దశలయ్యె నిశల్
బహుశీతోపేతంబయి
ఉఁహుహూ యని వడకె లోకముర్వీనాథా !

ఈ సారి కూడా కొన్ని పద్యాలు రాద్దామనుకున్నా. వెంటనే దూకాయి.

కం || జాకెట్టులు కొనగబోవ
పాకెట్టులు వెక్కిరించె పాదములలసెన్
చీకొట్టుట తప్పదింక
టీకొట్టే లేదు ఎంత తిరిగిన గానిన్

గ్రేట్ లేక్స్ మాల్ అన్నచోటకు తీసికెళ్లారు నన్ను. అందులోని షాపులన్నీ తిరగాలంటే రెండ్రోజులు పట్టేలా ఉంది. అదొక లోకం ! రెండుషాపులు తిరిగేసరికి మతిపోయింది, నీరసమొచ్చింది. మనకేమో షాపులు తిరగాలంటే మహాచిరాకు. మనదంతా టార్గెటెడ్ షాపింగ్. ఒకటో రెండో షాపులు చూడటం, మనక్కావలసింది కొనేసుకోవడం. వచ్చెయ్యడం. అంతే.

ఇక్కడేమో ఎక్కడ చూసినా డ్రస్సులు, షూస్, సెంట్లు, ఫర్నిచర్, ఫుడ్ కోర్టులు, ఎలక్ట్రానిక్ వస్తువులు. పిచ్చిపుట్టేలా ఉన్నాయి. ఇండియాలో చూసీ చూసీ ఇక్కడకొస్తే ఇక్కడకూడా అదే గోల ! ఇంకా పెద్ద ఎత్తున ఉందిక్కడ. ఆమ్మో భయమేసింది. కన్స్యూమరిజం అంతా ఇక్కడే ఉన్నట్టుంది.

తిందామని ఫుడ్ కోర్ట్ కొస్తే, అంతా చికెన్, మీట్ మయం. వెజ్ ఐటమే లేదు. చివరకు సలాడ్ గడ్డి, గార్లిక్ బ్రెడ్ ముక్కతో సరిపెట్టుకోవాల్సి వచ్చింది. టీ త్రాగుదామంటే ఒక్క టీకొట్టు కూడా లేదు. ఛీ ! మన ఇండియాలో అయితే, అడుక్కి నూరు టీ అంగళ్లుంటాయి. ఎంత స్వర్గమో అది !

ఎంతసేపూ కందాలేనా, ఆటవెలదీ రామ్మా కొంచెం !

ఆ || ఎండ పేలగొట్టు ఎంతెంతొ కాంతిగా
చలికి పిచ్చి బుట్టు ఝల్లుమనుచు
ఏమి వెదరు బాబు? ఎన్నాళ్ళు ఈ లాగు?
జాకెటేయుమయ్య జాణవోలె !

ఆ || గ్రేటు లేక్సు మాలు రేట్లేమొ బెంబేలు
కాకిలెక్క దిరుగఁ కాళ్ళుబోయె
చికెను మీటు దప్ప సిద్ధాన్నమే లేదు
టీ కి దిక్కులేదు తిరిగి జూడ

'అదేంటి గురూజీ టీ మానేశానన్నారుగా' అని ఒకామె అడిగింది. నవ్వాను.

ఆ || ఇండియాల జెప్పు ఇచ్చకాలన్నియున్
ఫ్లయిటు ఎక్కువరకె పనికి వచ్చు
అమెరికాల కాలు అడ్డంబుగా బెట్ట
మాట మనసు రెండు మారిపోవు

ఆ || ఛాయి దాగుమన్న చక్కనౌ మాటేది?
బారు బీరు అనిన భాష దప్ప
ఆకులలములన్ని అడ్డంబుగా మెక్కి
ఇంటి దారి బడితి ఇస్సురనుచు

రెండ్రోజుల్లో గాంగెస్ రిట్రీట్ ఉంది. లేక్ మిషిగన్ ఒడ్డున. చలి మరీ వణికిస్తుందిట. అందుకని బందోబస్తుగా రమ్మన్నారు. అక్కడ ఉత్త టవల్ కట్టుకుని ఆరుబయట తిరగాలనుంది. తీరుతుందో లేదో? హిమాలయాల్లో మా అన్నలు గోచీతో తిరుగుతారు. నేను కనీసం టవల్తో అయినా తిరగకపోతే ఎలా?

'ఎందుకు గురువుగారు ఇలాంటి పోస్టులు రాసి మీ పరువు మీరే తీసుకుంటారు? మీ ఇమేజి ఎంత దెబ్బతింటుంది? ఇలాంటి పోస్టులు రాస్తే మేమేమైపోవాలి? మేమేమో మీ గురించి గొప్పగా చెప్పుకుంటాము. మీరేమో ఇలాంటి పోస్టులు రాసి చులకనైపోతున్నారు' అని శిష్యులు మొత్తుకుంటున్నారు.

'బోడి ఇమేజి ఎవడిక్కావాలి? నేనేమీ రెలిజియస్ బిజినెస్ లో లేనుకదా ఇమేజి బిల్డప్ చేసుకోడానికి? ఉన్న ఇమేజిని కూలగొట్టుకోవడమే నా జీవితాశయం !' అని చెప్పాను.

ఇంకా కావాలంటే, 'మా గురువుగారికి కొంచం పిచ్చుంది. మాక్కూడా ఉంది. అసలు కొద్దోగొప్పో పిచ్చి లేకుంటే మా గ్రూపులోకి ఎవరూ రాలేరు. వచ్చినా ఎక్కువకాలం బ్రతికి బట్టకట్టలేరు, మీ కోరికలకు అనుగుణంగా మా గురువుగారు ఉండరు. ఆయన్ని నమ్మవద్దని ఆయనే చెబుతూ ఉంటారు. అదే ఆయన ముఖ్యమైన బోధ' అని చెప్పమని మా వాళ్ళకి జ్ఞానబోధ గావించా.

ఆ || జనులు కోరినట్లు జరియించ నాకేల?
వారు కోరినట్లు వగలు బోవ
చిలకలూరిపేట చిత్రాంగి కానురా
నాదు గోల నాది; నమ్మబోకు;

అనే నేనూ చెప్పేది.

ఇదిలా ఉంటే, గాంగెస్ మాతాజీ చచ్చిపోయిందిట. ఈ చావుకబుర్ని అక్కడి స్వామీజీయే చల్లగా చెప్పాడు. అయిదేళ్లక్రితం వచ్చినపుడే అనుకున్నా. ఆమె ధోరణి చూసి, 'ఈ సారి మెమొచ్చేసరికి నువ్వుండవులే తల్లీ' అని. అలాగే అయింది. చూద్దాం ఆమె ఆత్మ ఏమైనా కనిపిస్తుందేమో అక్కడ? బ్రతికున్నపుడు చేయలేకపోయినా, ఇప్పుడైనా కొంచం సాయం చేద్దాం ఆమెకి.

ఇదొక ఖర్మ ఎక్కడికి పోయినా ఈ ఆత్మల గోల తప్పేటట్టు లేదు ! మామూలు మనుషులైతే సర్లే అనుకోవచ్చు. స్వామీజీలు మాతాజీలు కూడా ఆత్మలౌతుంటే ఎలా ఇంక?

ఏంటో పిచ్చిగోల ! డబ్బులొచ్చే మార్గం చెప్పరా గురువా అంటే అది తప్ప ఏదేదో చెబుతూ ఉంటాడు. ఛీ వేస్ట్ గురువు ! అంతేలే ! వేస్ట్ అవుతున్న జీవితాలను అలా వేస్ట్ చేసుకోవద్దని మొత్తుకునేవాడు వేస్ట్ గురువు కాక ఇంకేమౌతాడు మరి?
read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 29 (వేస్ట్ గురువు) "

2, అక్టోబర్ 2022, ఆదివారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 28 (బాధ్యతలు - ఆశలు)

బాధ్యతగా ఫీలయ్యేవాడు

బాధలతో పోతాడు

అనుభవాలు కోరేవాడు

ఆశలతో పోతాడు


బాధ్యతలు ఎన్నటికీ తీరవు

ఆశలు ఎన్నటికీ ఆరవు

మనిషి ప్రయాణం ఆగదు 

అతని జీవనశైలి మారదు


మారాలని కోరుకుంటూ

మారలేకపోవడం

అలా ఉండాలనుకుంటూ

ఉండలేకపోవడం

ఇదేగా జీవితం !


అంతులేని ఈ చిక్కుముడికి

పరిష్కారమేంటని

ఎవరో నన్నడిగారు

వారితో ఇలా అన్నాను


చేతనైతే నడువు, లేదంటే కూచో

ఎలాగైనా గమ్యం చేరతావు 

కొంచెం ముందూ, కొంచెం వెనుకా

అంతే తేడా !


ఈ ప్రయాణం విచిత్రమైనది

సరిగా కూచోవడం చేతనైతే

నడిచేవాడికంటే, పరిగెత్తేవాడికంటే

నువ్వే ముందు చేరుకుంటావు


ముందు నడిస్తే వెనక్కొచ్చి

నడక నేర్పిస్తావు

వెనుక నడుస్తూ ఉంటే

నడుస్తూ ఉంటావు


నడవడమూ కష్టమే

కూచోవడమూ కష్టమే

మాట్లాడటమూ కష్టమే

మౌనంగా ఉండటమూ కష్టమే


బరువును మోస్తూనే

బరువనుకోకుండా ఉండాలి

ప్రయత్నాలు చేస్తూనే

ఫలితాల ఆశ లేకుండా ఉండాలి


బాధ్యతల బరువులను

దించుకున్నవాడెవడు?

ఆశల అగ్నులను

ఆర్పుకున్నవాడెవడు?


సత్యం ఇలా అంటున్నాడు


మాటలలోనే జీవితం ఆవిరైపోతుంది

ఆటలలోనే అవకాశం చేజారిపోతుంది

ఒడ్డెక్కినవాడెవడో చెప్పనా నేస్తం?

బాధ్యతలు, ఆశలు రెండూ లేనివాడే !

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 28 (బాధ్యతలు - ఆశలు) "

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 27 (మా క్రొత్త పుస్తకం 'వేదాంత సారము' విడుదలైంది)

నా కలం నుండి వెలువడుతున్న 52 వ పుస్తకంగా అద్వైతవేదాంతమునకు ఒక టెక్స్ట్ బుక్ లాంటిదైన 'వేదాంతసారము' నేడు వెలువడుతున్నది.

ఇది 15 వ శతాబ్దమునకు చెందిన శృంగేరీ శంకరాచార్యులైన సదానంద యోగేంద్ర సరస్వతీస్వామి వారి సంస్కృతమాతృకకు నా తెలుగువ్యాఖ్యానము. డెట్రాయిట్ (అమెరికా) నుండి ఈ గ్రంధమును విడుదల చేస్తున్నాను.

అమెరికా వెళ్లి ఏం చేస్తున్నారని నా శిష్యులు కొంతమంది అడుగుతున్నారు. ఇదుగో ఇదే చేస్తున్నాను. భోగభూమిలో ఉంటూ వేదాంతం వ్రాస్తున్నాను. అర్హులకు యోగాన్ని నేర్పిస్తున్నాను.

వేదాంతమంటే సాధారణంగా అద్వైతవేదాంతమనే భావన లోకంలో వాడుకలో ఉంది. ద్వైతము, విశిష్టాద్వైతములు కూడా వేదాంతములే. అయినప్పటికీ, 'వేదాంతము' అంటే అద్వైతమనే భావన లోకంలో స్థిరపడి పోయింది. దానికి కారణం అది తాత్విక చింతనలలో అన్నింటిలోకీ అత్యున్నతమైన శిఖరం కావడమే కావచ్చు.

అద్వైతవేదాంతమును వివరిస్తూ వ్రాయబడిన గ్రంధములు ఎన్నో ఉన్నాయి. వాటిలో శ్రీ సదానంద యోగేంద్ర సరస్వతీస్వామి వ్రాసిన 'వేదాంతసారమ'నే ఈ గ్రంధమునకు పండితలోకంలో చాలా విలువ ఉన్నది. అద్వైతవేదాంతమును అధ్యయనం చేయాలనుకునే వారికి ఇదొక టెక్స్ట్ బుక్ వంటిది. అందుకే దీనిని ప్రకరణ గ్రంధాలలో ఒకటిగా భావిస్తారు.

శ్రీసదానంద యోగేంద్ర సరస్వతీస్వామి, శృంగేరీ సాంప్రదాయమునకు చెందిన అద్వైతాచార్యుడు. 15 వ శతాబ్దంలో ఈయన నివసించిట్లు ఆధారాలున్నాయి. ఈయన 'వేదాంత సిద్ధాంత సారసంగ్రహము', 'బ్రహ్మసూత్ర తాత్పర్య ప్రకాశము'లనే ఇతర గ్రంధాలను రచించినట్లుగా తెలుస్తున్నది. భగవద్గీతపైన ఈయన వ్రాసిన వ్యాఖ్యానము 'భావప్రకాశమ'నే పేరుతో ప్రసిద్ధి కెక్కింది. ఈయన తండ్రిగారు అనంతదేవుడని, గురువుగారు అద్వయానంద సరస్వతీస్వామి యని తెలుస్తున్నది.

వీరి రచనలలో ఆదిశంకరుల వారిని, సురేశ్వరాచార్యులవారిని, విద్యారణ్యస్వామివారిని భక్తితో స్మరిస్తూ, వారి గ్రంథముల నుండి శ్లోకములను ఉటంకిస్తూ తమ రచనను సాగించారు. చాలా చిక్కని అద్వైతమును సూటిభాషలో వివరించారు.

ప్రస్తుత గ్రంధములో, అద్వైత వేదాంతాధ్యయనమునకు అధికారి ఎవరు?, అతనికి ఉండవలసిన లక్షణములేమిటి?, ఈ శాస్త్రము యొక్క ప్రయోజనమేమిటి? దీనిచేత పొందబడే సిద్ధి ఎలా ఉంటుంది? అనే విషయములతో మొదలుపెట్టి, వ్యష్టి, సమష్టి, పంచకోశములు, అజ్ఞానము, జ్ఞానము, జీవుడు, మాయ, ఈశ్వరుడు, మహావాక్యముల వివరణ, బ్రహ్మానుభవము, దానికి చేయవలసిన సాధనామార్గము, దానిలోని మెట్లు, జీవన్ముక్తుని స్థితి, అతని జీవనవిధానము, విదేహముక్తి మొదలైన వివరములు చాలా చక్కని  ప్రణాళిక ప్రకారం వరుసగా వివరింపబడినాయి.

ఈ గ్రంధము మధ్యలో మహావాక్యముల వివరణాభాగంలో వివరింపబడిన తర్కభాగం చాలా జటిలమైనది. దానిని అర్ధం చేసుకోవాలంటే అతి తీక్షణమైన బుద్ధికుశలత ఉండాలి. లేదంటే గందరగోళంగా అనిపిస్తుంది. అర్ధం కాదు. ఔత్సాహికులు ప్రయత్నించి చూడండి.

నాకు దాదాపుగా ఇరవై ఏళ్ల వయసులో ఈ గ్రంధమును నేను మొదటిసారిగా చదవడం జరిగింది. అద్వైతవేదాంతము పైన నాకు బాగా నచ్చిన ప్రాచీన గ్రంధములలో ఇది ఒకటి. ఇన్నేళ్లకు ఈ గ్రంధానికి నాదైన వ్యాఖ్యానమును వ్రాయడం సాధ్యపడింది.

ఈ గ్రంధమును వ్రాయడంలో నాకు ఎంతో సహాయపడిన నా శ్రీమతి సరళాదేవి, ప్రూఫ్ రీడింగ్, టైప్ సెట్టింగ్, బుక్ ఫార్మాటింగ్ పనులు చేసిన అఖిల, కవర్ పేజీని డిజైన్ చేసిన ప్రవీణ్, పబ్లిషింగ్ పనులు చూచుకున్న శ్రీనివాస్ చావలిలకు నా ఆశీస్సులు, కృతజ్ఞతలు.

ఈ నా వ్యాఖ్యానము, జిజ్ఞాసువులకు, ముముక్షువులకు నచ్చుతుందని, వారికి ఆనందాన్ని కలిగిస్తుందని, అద్వైతవేదాంతమును అర్ధం చేసుకోవడంలో వారికి ఇతోధికంగా సహాయపడుతుందని నమ్ముతున్నాను.

ఈ గ్రంధం కూడా ప్రస్తుతానికి ఈ బుక్ గా Google Play Books నుండి ఇక్కడ లభిస్తుంది. చదవండి. సాధన చేయలేకపోతే మానె, కనీసం అద్వైతాన్ని అర్ధం చేసుకోండి. భారతీయ తాత్విక చింతనా శిఖరాలు ఎలా ఉంటాయో  కనీసం గ్రహించండి.

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 27 (మా క్రొత్త పుస్తకం 'వేదాంత సారము' విడుదలైంది) "

1, అక్టోబర్ 2022, శనివారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 26 (పాపం బాబాజీ)

నాకు బాబాజీని చూస్తే చాలా జాలేస్తోంది.

అందరి బిజినెస్ కూ ఒక మార్కెటింగ్ టూల్ అయిపోయాడు పాపం !

ప్రతివాడూ బాబాజీని చూశామంటారు.

కొంతమంది చిన్నప్పుడే చూశామంటారు, కొంతమంది ఈ మధ్యనే చూచామంటారు. మరికొందరు ఇంకొక్క అడుగు ముందుకేసి, ఎప్పుడూ చూస్తూనే ఉన్నామంటున్నారు.

ఇక్కడ అమెరికాలో కూడా, బాబాజీని చూశామని చెప్పి మంచి బిజినెస్ చేసుకుంటున్న అమెరికన్స్ చాలా మంది ఉన్నారు.

యోగానందగారేమో అమెరికా ఆర్టిస్ట్ చేత బొమ్మ గీయిస్తే అది అమెరికా వాడిలాగా వచ్చింది. 'ఛీ ఆయనలా ఉండడు, పక్కా ఇండియా వాడిలాగా ఉంటాడు, ఇదుగో ఇలా ఉంటాడు' అంటూ ఇండియావాళ్లు మళ్ళీ ఇంకో బొమ్మ గీసుకున్నారు.

యోగులు చూశామంటారు. స్వాములు చూశామంటారు. యూ ట్యూబర్లు చూశామంటారు. చివరికి అతిచేష్టలు చేసే రజనీకాంత్ కూడా చూశానని సినిమానే తీసేసి చేతులు కాల్చుకున్నాడు పాపం !

ఇంతా చేస్తే, అందరూ నమ్మే ఆ బాబాజీ ఆసలున్నాడో లేక కల్పితమో ఎవరికీ తెలీదు.

పాపం బాబాజీని చూస్తే జాలేస్తోంది.

ఎంతమందికి బిజినెస్ మెటీరియల్ అయ్యాడో ఆయన !

జాలెయ్యదూ మరి !

దేన్నైనా వ్యాపారంగా మార్చడం మనుషులకిష్టం.

దేన్నైనా రోడ్డుమీద నిలబెట్టి అమ్మెయ్యడం వారికి మహా ఇష్టం !

బాబాజీ కూడా దీనికి కాదు అతీతం !

ఏమంటారు?

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 26 (పాపం బాబాజీ) "

25, సెప్టెంబర్ 2022, ఆదివారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 25 (ఫణినారాయణ గారి వీణా కచేరి)








డెట్రాయిట్లో 'సంజీవని కల్చరల్ సొసైటీ' అనే ఒక సంస్థ ఉంది. ఇక్కడుంటున్న తెలుగువాళ్ళు ఈ సంస్థను పెట్టినట్లున్నారు. వాళ్ళు నిన్న రాత్రి ఒక కల్చరల్ ప్రోగ్రాం పెట్టారు. వడలి ఫణినారాయణ గారి వీణా కచేరి అది. మాకూ ఆహ్వానం అందింది గనుక మేమూ వెళ్లి వచ్చాం.

ఈ ప్రోగ్రాం, ట్రాయ్ సిటీలో ఉన్న HTC Global Services సంస్థ బిల్డింగ్ లోని కాన్ఫరెన్స్ హాల్లో జరిగింది. సాయంత్రం 6 గంటలకు మొదలైన కచేరి రాత్రి పది వరకూ జరిగింది. ఎక్కువమంది రాలేదు గాని, హాలు నిండింది.

ఫణినారాయణ గారి స్వగ్రామం కాకినాడ. వీణావిద్వాంసుల వంశంలో జన్మించారు. ఈయన పూర్వీకులు ఏడు తరాలనుంచీ వీణా విద్వాంసులు. ఈయనది ఏడవ తరం. కాలిఫోర్నియాలో ప్రోగ్రాం ఇచ్చి ఇక్కడకొచ్చారు. వయసులో చిన్నవాడైనా, వీణను ఒక ఆటవస్తువులాగా ఆడుకున్నాడాయన. సరస్వతీ అమ్మవారి కటాక్షం అమితంగా లేకపోతే అంతటి ప్రజ్ఞ అసాధ్యమౌతుంది. శాస్త్రీయ కీర్తను ఎంత సులువుగా వాయించారో, అంతే సులువుగా సినిమా పాటలను కూడా వీణపైన పలికించారు. అదే విధంగా, తెలుగు, తమిళ, కన్నడ, హిందీ, హాలీవుడ్ మెడ్లీస్ కూడా పలికించారు. వీణపైన చాలా అద్భుతమైన పట్టున్న కళాకారుడాయన. ప్రోగ్రాం చాలా బాగుంది. కాకపోతే టీమ్ లేరు. ఒక్కరే వచ్చినట్లున్నారు. ట్రాక్ ప్రోగ్రామ్ ఇచ్చారు.

ప్రోగ్రాం మధ్యలో వీణ గురించి కొంచం వివరించాడాయన. వీణ మెట్లకూ, తంతులకూ, మానవుని వెన్నెముకలోని మెట్లకూ, నాడులకూ ఉన్న సంబంధాన్ని పైపైన చెప్పాడాయన.  వీణావాదనం ఉపాసనే అని, దీనిని అభ్యాసం చెయ్యడమే పూర్వజన్మసుకృతమనీ అన్నాడు.  పాటల రాగాలను ఆయన ఇంప్రొవైజ్ చేసి వాయించిన తీరు, పలికించిన సంగతులు చాలా బాగున్నాయి. సంగీతమంటే  ఎంతో ప్రేమ, ఎన్నో ఏండ్ల కఠోరమైన సాధనలు ఉంటే తప్ప ఇలాంటి ప్రజ్ఞ రావడం కష్టం. సంతోషం కలిగింది.

ప్రోగ్రాం అయిపోయాక, ఆయనతో మాట్లాడుతూ  ఇలా అడిగాను.

'ఇందాక మీరు వీణకూ, యోగచక్రాలకూ ఉన్న సామ్యాన్ని గురించి చెప్పారు. ఆ విధమైన అంతరిక సాధనలో ప్రవేశం ఉన్నవారు ఎవరైనా మీకు  ప్రస్తుతం తెలుసా?'

ఆయన వినయంగా, 'ఉంటారండీ ఎక్కడో. ముత్తుస్వామి  దీక్షితులవారు ఉన్నారు కదా? మానవదేహంలో ఉన్న దేవతామూర్తులపైన ఆయన 'వీణాగాన వినోదిని, గానలోల కరుణాలవాల' మొదలైన కీర్తనలు వ్రాశారు కదా?' అన్నారు.

సంతోషం కలిగింది. నేటి కాలంలో కూడా, ఈ రహస్యాల గురించి అనుభవం లేకపోతే మానె, కనీసం సంగీత త్రిమూర్తుల గురించి, అందులోనూ దీక్షితులవారి శ్రీవిద్యోపాసన గురించి, ఆయన చేసిన అంతరిక నాదోపాసన గురించి, ఎకాడమిక్ గా అయినా అవగాహన ఉన్న కళాకారులు కనిపించడం సంతోషాన్ని కలిగించింది.

ఫణినారాయణ గారికి అందులో అనుభవం లేదని అర్ధం కావడంతో, ఇంక ఆ విషయం పైన నేనేమీ రెట్టించలేదు.

'హైద్రాబాద్ లో మీరెక్కడుంటారు?' అడిగాను.

'మణికొండ లో ఉంటానండి' అన్నాడాయన.

'మిమ్మల్ని హైద్రాబాద్ లో మళ్ళీ కలుస్తాను' అని చెప్పి సెలవు తీసుకున్నాను.

నిన్న జరిగిన రెండో సంఘటన, HTC CEO మాధవరెడ్డిగారిని కలుసుకోవడం. ఆయనకూడా ప్రోగ్రాం కొచ్చారు.  ప్రోగ్రాం స్పాన్సర్లలో ఆయన కూడా ఒకరని తెలిసింది. అరవైలలో ఉన్న ఆయన ఆరా చాలా ఆహ్లాదంగా ఉంది. చాలా సరళమైన స్వభావం ఉన్న వ్యక్తిలాగా అనిపించారు. 1983 లో అమెరికా వచ్చిన ఆయన 1989 లో HTC సంస్థను పెట్టి 33 ఏళ్లలో దానిని మల్టీనేషనల్ కంపెనీ చేశారు. డెట్రాయిట్ బిలియనీర్లలో ఆయనొకరు.

నన్నెవరికీ గొప్పగా పరిచయం చెయ్యొద్దని, మన సంస్థ గురించి దాని కార్యకలాపాలగురించి చెప్పద్దని, నేను అతి మామూలుగా ఉంటానని, అలాగే ఉండనివ్వమని మావాళ్లకు ముందే హెచ్చరించి ఉన్నాను.

అందుకే నన్నాయనకు పరిచయం చేసినవారు, 'ఈయనకూడా ఆధ్యాత్మికమార్గంలో ఉన్నారు' అని మాత్రమే చెప్పారు.

'మీరేం చేస్తారు? అన్నారాయన.

నేను ఇండియన్ రైల్వేలో ట్రాఫిక్ ఆఫీసర్ గా రిటైర్ అయ్యానని IRTS అనీ చెప్పాను. 

ఆయన వెంటనే 'మేమూ ఇక్కడ ఒక స్పిరిట్యువల్ సెంటర్ నడుపుతున్నాం, ఈ హాల్లోనే మేము మెడిటేషన్ చేస్తూ ఉంటాం' అన్నారు.

ఒక బిలియనీర్ అయిన వ్యక్తికి ఆధ్యాత్మికంగా అంత ఇంట్రెస్ట్ ఉండటం, పైగా ఆయనలో అహంకారం లేకపోవడం, సౌమ్యస్వభావం కలిగివుండటం నాకు చాలా ఆనందాన్ని కలిగించింది.

'మీరు రామచంద్రా మిషన్ ఫాలోయర్ కదా?' అడిగాను.

దానికాయన ' అవును, ప్రస్తుతం హార్ట్ ఫుల్ నెస్ మెడిటేషన్'  అంటున్నాం దానిని. మీకు పరిచయం ఉందా?' అన్నారు.

'తెలుసు, 35 ఏళ్ళనుంచీ ఆ మార్గం నాకు పరిచయమే. 1990లలో నా స్నేహితులు కొంతమంది అందులో ఉండేవారు. ఆ పుస్తకాలన్నీ చదివాను. మీరిక్కడ ప్రిసెప్టరా' అన్నాను. 

'అవును.  ఇదుగో వీరుకూడా' అంటూ ఇంకో జంటను పరిచయం చేశారాయన.

'మీరు రామచంద్రాజీ గారిని చూచారా?' అడిగాను.

'అవును. చూచాను. బాబూజీ గారిని దర్శించాను' అన్నారాయన.

మొదటి రామచంద్రాజీని లాలాజీ అని ఆయన శిష్యుడైన రెండవ రామచంద్రాజీని బాబూజీ అని ఆ మార్గంలో వాళ్ళు పిలుస్తారు. అది నాకు తెలుసుగనుక నవ్వి ఊరుకున్నాను.

'బుధవారం నాడు ఇదే బిల్డింగ్ మూడో ఫ్లోర్ లో మా మెడిటేషన్ సెషన్ ఉంది. రండి. తెలుసుకోవచ్చు' అన్నారాయన.

నవ్వొచ్చింది.

లాలాజీ, బాబూజీలంటే నాకు చాలా గౌరవం ఉన్నప్పటికీ, ప్రస్తుతం రామచంద్రామిషన్ పైన, ఈ ప్రిసెప్టార్ల పైన నాకంత సదభిప్రాయం లేకపోవడంతో మర్యాదపూర్వకంగా నవ్వి ఊరుకున్నాను. 30 ఏళ్ల క్రితమే ఈ మార్గాలన్నీ నేను తరచి చూచినవే. ఇప్పుడు నేను ప్రత్యేకంగా ఎవరిదగ్గరైనా నేర్చుకునేది ఏముంది గనుక?

కూర్చుని మౌనంగా ప్రోగ్రాం చూస్తున్న నాకు రామచంద్రాజీ జీవితం నుండి ఒక సంఘటన గుర్తుకొచ్చింది. 

ఒక సమయంలో ఆయన మద్రాస్ రామకృష్ణ మఠానికి వెళ్లారు. అప్పటికే ఆయనకు రామకృష్ణులవారి దర్శనం కలిగి ఉండటం, ఆయన అనుగ్రహాన్ని పొంది ఉండటం జరిగింది. 'నీవు అవతారుని స్థాయిని అందుకున్నావు' అని శ్రీరామకృష్ణులవారే ఆయనతో అన్నట్లుగా చెబుతారు. కానీ రామకృష్ణ మఠంలో ఉన్న అప్పటి ఇంచార్జ్ స్వామి ఆయన యొక్క ఆధ్యాత్మికస్థాయిని గుర్తించలేదని, ఒక మామూలు మనిషిగా ఆయన్ను ట్రీట్ చేశాడని రామచంద్రాజీ (బాబూజీ) వ్రాసుకున్నారు. మహనీయుల స్థాయి, ఆయన సంస్థలో తర్వాత్తర్వాత వచ్చే అనుచరులకు ఉండదని కూడా ఆయనన్నారు. ఈ సంఘటన ఆయన జీవితచరిత్రలో ఉంది.

నవ్వొచ్చింది.

ఒకవేళ రామచంద్రాజీ మళ్ళీ పుట్టి వీరి ఎదురుగా వస్తే, వీరు కూడా ఆయన్ను గుర్తించలేరు. 'మా  మెడిటేషన్ నేర్పిస్తాం. ఇనీషియేషన్ ఇస్తాం రమ్మ'ని ఆయన్నే ఆహ్వానిస్తారు. ఒకవేళ జీసస్ వస్తే క్రిస్టియన్లూ అదే చేస్తారు. బుద్ధుడొస్తే బౌద్ధులూ అదే చేస్తారు. రామకృష్ణుడొస్తే ఆయన భక్తులూ అదే చేస్తారు. 

మానవులందరూ ఇంతే. పుస్తకాలు వేరు. నిజజీవితం వేరు. చెప్పేమాటలు వేరు.  అంతరికస్థాయిలు వేరు. యోగదృష్టి లేనిదే ఒక మనిషిలోని ఆధ్యాత్మికశక్తిని, ఔన్నత్యాన్ని ఎవరూ గుర్తించలేరు. అదంతే. అందులోనూ ఆర్భాటం లేకుండా సాదాసీదాగా ఉంటే, మరీ పప్పులో కాలేస్తారు. UG గారిని ఎంతమంది గుర్తించగలిగారు?

మనుషులిచ్చే గౌరవాలన్నీ డబ్బుకు, పదవులకు, డ్రస్సుకు, హంగులకే. వీటిని దాటిన సత్యమైన దృష్టి ఎందరిలో ఉంది? సోకాల్డ్ ఆధ్యాత్మికులలో కూడా అది కనిపించడం లేదు.

'హార్ట్ ఫుల్ నెస్' మెడిటేషన్ మీద వీరు ప్రచురించిన ఒక పుస్తకం కాపీలను అందరికీ పంచారు. ఒక చిన్నపాప కొన్ని పుస్తకాలను  తీసుకుని అందరి దగ్గరకి వచ్చి పంచుతున్నది. నాకూ ఇవ్వబోయింది. నేను తీసుకోకుండా, ఆ పాపను మౌనంగా ఆశీర్వదించి నవ్వి ఊరుకున్నాను.

మూడవ సంఘటన, నారాయణస్వామి, డా | సావిత్రి దంపతులను కలవడం. వీరు నాకు చిరపరిచితులే.  నారాయణస్వామి ప్రముఖ బ్లాగరు, రచయిత, హిందూ ఐక్యతావాది కూడా. డెట్రాయిట్ లోని హిందూ సంఘాలను కూడగట్టి, ఇతర మతస్తులనుండి, ముఖ్యంగా పాకిస్తానీ ముస్లిముల నుండి ఎదురౌతున్న దాడులను ఎదుర్కోవడానికి ఎన్నారై హిందువులను సంఘటిత పరచడంలో ధైర్యంగా కృషి చేస్తున్నాడాయన. ఆయన చేస్తున్న కృషికి అభినందించాను.

ఆయనిలా అన్నారు.

'మన లోపలి శత్రువులే మనకు ఎక్కువయ్యారు. బయటవాళ్ళనుంచి కంటే లోపలివాళ్లనుంచే మనకు ఇబ్బంది ఎక్కువగా ఉంది'

దానితో ఏకీభవిస్తూ, 'రాజులందరూ తమలో తాము కొట్టుకుంటూ, బయటనుండి వచ్చిన ముస్లిములకు ఉప్పందిస్తూ సరిహద్దులను పట్టించుకోకుండా, ఐకమత్యం లేకుండా ఉండబట్టే మనం ఎనిమిదొందల ఏళ్లపాటు ఇస్లామిక్ దొంగల పరిపాలనలో ఉండవలసి వచ్చింది. నేటికీ హిందూసమాజం అలాగే ఉంది. నిజమే' అన్నాను.

'అవునండి. ఈ మధ్యనే జరిగిన ఒక పెద్ద విగ్రహప్రతిష్టాపనా కార్యక్రమానికి నేనూ హైదరాబాద్ వచ్చాను. మాట్లాడబోయేముందు  అక్కడి కార్యకర్తలు, 'హిందూ' అనే పదం వాడకండి, వాడకుండా మీ ఉపన్యాసం ఇవ్వండి' అని నాకు సూచన చేశారు. మన స్వామీజీలు, మత నాయకులూ ఇలా ఉన్నారు. ఏం చెయ్యాలి?' అని తన ఆవేదనను వ్యక్తం చేశారు.

ఇంతదూరం వచ్చి, ఇన్నేళ్ళుగా ఇక్కడుంటూ కూడా, మన దేశం గురించి ఆలోచిస్తూ, కరెంట్ ఎఫైర్స్ తో టచ్ లో ఉంటూ, హిందూమత ఐక్యతకు పాటుపడుతూ, ఇక్కడి ముస్లిం వర్గాల దాడులనుండి హిందువులను సంఘటితపరుద్దామని ప్రయత్నం చేస్తున్న ఆయనను మనస్ఫూర్తిగా అభినందించాను.   

రాత్రి పదింటికి ప్రోగ్రాం అయిపోయాక అందరి దగ్గరా సెలవు తీసుకుని ఇంటికి వచ్చేశాము.

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 25 (ఫణినారాయణ గారి వీణా కచేరి) "

23, సెప్టెంబర్ 2022, శుక్రవారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 24 (మాంసం తింటున్న ఆవులు)

అమెరికాలో ఎక్కడ చూచినా కనిపిస్తున్న ఆటిజం (పిల్లలలో బుద్ధిమాంద్యం), జైగాంటిజం (చిన్నపిల్లలు కూడా రాక్షసులలాగా పెరిగిపోవడం), ఒబెసిటీ (ఊబకాయం), ప్రికోసియస్ ప్యూబర్టీ (తొమ్మిదేళ్లకే ఆడపిల్లలు రజస్వలలు కావడం, ఎనిమిదేళ్లకే అబ్బాయిలకు గడ్డాలు మీసాలు రావడం), 25 ఏళ్లకే వస్తున్న రకరకాల కేన్సర్లు, ఆటో ఇమ్యూన్ డిసీజెస్ ఇవన్నీ ఎందుకొస్తున్నాయా అని తెగ పరిశీలించా చాలాసార్లు. వీటన్నిటికీ కొన్ని కారణాలు కనిపించాయి. అవి, 

1. జీవనవిధానాలు లేదా లైఫ్ స్టైల్స్. అంటే, ఒక వేళకు నిద్ర లేవడం, నిద్రపోవడం లాంటి ఒక నియమిత జీవనవిధానం లేకపోవడం. 

2. ఆహారదోషాలు. అంటే, ప్రాసెస్ చేసినవి, ఫ్రోజెన్ ఫుడ్స్, జంక్ ఫుడ్స్, రెడ్ మీట్ లాంటివి తెగ తినడం.

3. సిగరెట్లు, త్రాగుడు, వీడ్ మొదలైనవి వివరీతంగా తీసుకోవడం.

4. ఉద్యోగ టెన్షన్లు. విపరీతమైన పని ఒత్తిడితో, టెన్షన్ తో, బాగా చేయకపోతే ఉద్యోగం పోతుందేమో అన్న భయంతో ఏళ్లకేళ్లు పనిచేయడం.

5. మోడ్రన్ మెడిసిన్ లో వాడబడుతున్న సింథటిక్ డ్రగ్స్, ఇంకా స్టెరాయిడ్స్ మొదలైన వాటి వాడకం. ప్రతి చిన్నదానికీ భయపడి హై పవర్ మందులు వాడెయ్యడం. 

6.. వందలాది టీకాలను పుట్టినప్పటినుండీ పిల్లలకు విచక్షణారహితంగా వేయించడం.

ఇలా చాలా కారణాలు నాకు కనిపించాయి. కానీ వీటిని చెప్పినా కూడా ఎవరూ నమ్మనంతగా జనం తయారయ్యారు. పైగా, 'ఇవి కారణాలు కాదులే' అని తేలికగా కొట్టిపారేస్తున్నారు. సరే ఎవరి ఖర్మకు ఎవరు బాధ్యులు? అని నేనూ వదిలేస్తూ ఉంటాను.

మూడేళ్ళ క్రితం మావాడు నాతో ఫోన్లో మాట్లాడుతూ, 'నాన్నా నేను పాలు పెరుగు మానేశాను.  వీగన్ నయ్యాను' అన్నాడు.

నేను షాకయ్యాను.

'అదేంటి నాన్నా? పాలూ పెరుగూ మానేస్తే ఎలా? మనం తినే ఆహారంలో కాస్త ప్రోటీన్ అదే కదా? పైగా పెరుగేమో ప్రో బయాటిక్. గట్ హెల్త్ కి అది చాలా అవసరం. అది మానేస్తే ఎలారా?' అని కొంచం గదిమినట్లే అన్నాను.

మావాడు తేలికగా, 'నువ్వు ఇక్కడికొచ్చినపుడు నీకర్థమౌతుందిలే నాన్నా' అన్నాడు.

'సరే. అక్కడి పరిస్థితులేంటో మనకు తెలీవు కదా. వెళ్ళినపుడు చూద్దాం' అనుకోని నేనూ ఊరుకున్నాను.  

ఇక్కడికొచ్చి నలభై రోజులయ్యాయి. ఈ నలభై రోజులలో అరుగుదలలో చాలా తేడా వచ్చింది.  ముందు నీళ్ల తేడా అనుకున్నాను. కానీ రోజురోజుకూ కొన్ని సమస్యలు ఎక్కువౌతున్నట్లు అనిపిస్తున్నది.  మొదటిరోజునుంచీ ఇక్కడ పాలు, పెరుగుల మీద నాకేదో అనుమానంగానే ఉంది. అవి సహజంగా ఉన్నట్లు అనిపించవు. రుచి తేడాగానే ఉంటుంది, అదీగాక వాటిని తీసుకున్న తర్వాతే అరుగుదల సమస్యలు ఎక్కువౌతున్నట్లు అనిపించింది.  అందుకని ఈ మధ్యనే అవి రెండూ మానేశాను. వెంటనే అప్పటిదాకా కనిపిస్తున్న డైజెషన్ సమస్యలన్నీ మంత్రం వేసినట్లుగా మాయమయ్యాయి. ఈ రెండే అసలైన దొంగలని అర్ధమైంది. వీటిమీద ఇంకాస్త రీసెర్చి చేద్దామని నిర్ణయించుకున్నాను. 

ఈ లోపల డెట్రాయిట్ రిట్రీట్ వచ్చింది. నాలుగైదు రాష్ట్రాల నుండి సభ్యులు వచ్చారు. ఒకరోజున  మాటల మధ్యలో ఇదే టాపిక్ వచ్చింది.

'డైరీ ప్రాడక్స్ ఇక్కడివాళ్లకు అసలైన చేటు చేస్తున్నాయని నా ఉద్దేశ్యం' అన్నాను.

సభ్యులలో ఒక డాక్టర్ ఉన్నారు. ఆమె గత ముప్పై ఏళ్ళనుంచీ ఇక్కడ డాక్టర్ గా ఉన్నారు. ఆమె నా మాటలతో ఏకీభవించడమే గాక, ఇలా అన్నారు.

'ఇక్కడ ఆవులకు మాంసం తినిపిస్తున్నారు. వాటి పాలను కల్చర్ చేసి, చాలా మార్చేసి మార్కెట్లో పెడుతున్నారు. వాటిని త్రాగిన పిల్లల్లో మీరు చెప్పిన రోగాలన్నీ వస్తున్నాయి. చిన్నచిన్న పిల్లల్లో కూడా కేన్సర్లు వస్తున్నాయి. ఇక్కడి తిండే ఇక్కడి రోగాలకు కారణం, పాలు బాగా త్రాగాలని ఇక్కడి పిల్లలకు మనవాళ్లు తెగ తాగిస్తారు. అవే వాళ్ళ కొంప ముంచుతాయి. కానీ ఆ విషయం అర్ధమయ్యేసరికి చేయి దాటిపోతుంది.'

నేను నిర్ఘాంతపోయాను.

'ఆవులకు మాంసమా?' అన్నాను నోరెళ్ళబెట్టి. కానీ అమెరికాలో ఆమె చాలా సీనియర్ డాక్టర్ అవడం చేత ఆమె చెప్పినది నమ్మక తప్పలేదు.

తరువాత రీసెర్చి చేస్తే దిమ్మెరపోయే నిజాలు బయటపడ్డాయి.

ఇక్కడ స్టోర్స్ లో, 'గ్రాస్ ఫెడ్ కౌ మిల్క్' అని విడిగా పాలపేకెట్లు దొరుకుతాయి. అంటే, 'గడ్డి తినే ఆవుల పాలు' అన్నమాట. మొదటిసారి స్టోర్స్ లో ఈ పాల పాకెట్స్ చూసినపుడు నాకు మళ్ళీ మతిపోయింది. 

'ఆవులు గడ్డి తినక ఇంకేం తింటాయి?' అనడిగాను.

'అలా కాదు, బలం కోసం, మరిన్ని పాలివ్వడం కోసం వాటికి బీన్స్ పెడతారు. అంతేగాక హార్మోన్  ఇంజక్షన్లు ఇస్తారు' అని నాకు చెప్పారు.

ఇప్పుడు, ఆ బీన్స్ తో బాటు, మాంసాన్ని బాగా ఎండబెట్టి, పొడిచేసి, అందులో కలిపి ఆవులకు తినిపిస్తున్నారన్న దిగ్భ్రాంతికరమైన వాస్తవం బయటపడింది. అందులో పందిమాంసం కూడా ఉంటుందట. అందుకే ఇక్కడి పాలు ఏదోగా ఉంటాయి. పెరుగేమో బంక బంకగా సాగుతూ ఉంటుంది. సహజమైన రుచి వాటిలో ఉండదు.

అంటే, అలాంటి మాంసం తిని, హార్మోన్ ఇంజక్షన్లు చేయించుకున్న ఆవుల పాలు, డబల్ పాశ్చరైజేషన్, కల్చర్ చెయ్యబడిన తర్వాత, మనం త్రాగుతున్నాం. అదే పెరుగును తింటున్నామన్న మాట !

మరి పైన చెప్పిన నానా రోగాలు రాక ఇంకేమొస్తాయి?

అమెరికాలో అడుగుపెట్టిన మొదటిరోజునుంచీ నాకీ పాలంటే, పెరుగంటే ఎందుకు అసహ్యంగా ఉందో ఇప్పుడర్థమైంది. వాటిని మానేశాక, ఎందుకు హాయిగా ఉందో ఇంకా బాగా అర్ధమైంది.

ఇవీ ఫుడ్ మాఫియా లీలలు !

అందుకేనేమో, అమెరికాలో ఎక్కడ చూసినా వీగన్ కల్చర్ బాగా ఎక్కువైంది. ఇప్పుడు ఇండియాలో కంటే అమెరికాలోనే శాకాహారులు ఎక్కువగా ఉన్నారు. ఇండియాలో మనం పాలు పెరుగులు కూడా తీసుకుంటాం. ఇక్కడ వీగన్స్ అవి కూడా తినరు. పూర్తిగా మొక్కల నుండి తయారైన ఆహారాన్నే వీళ్ళు వాడతారు.  వీగనిజం అనేది ప్రస్తుతం ఇక్కడొక ఉద్యమంలా వ్యాపిస్తోంది. ఎక్కడచూచినా వీగన్ రెస్టారెంట్లు కనిపిస్తున్నాయి. ఇండియాలో తినే శాకాహారమే అన్నిటికంటే బెస్ట్ బేలన్సుడ్ ఫుడ్ అని అమెరికన్లు చాలామంది అంటున్నారు.

చావుకొస్తుంటే చస్తారా మరి?

ఒకే ఒక్క ఉదాహరణ చెప్పి ముగిస్తాను.

బాక్సింగ్ రంగంలో ఎప్పటికీ గుర్తుండే పేరు - మైక్ టైసన్. రెడ్ మీట్ లేనిదే అతనికి ముద్ద దిగదు, అతనితో రింగ్  లోకి దిగాలంటే భయపడి చచ్చేవాళ్ళు ప్రత్యర్ధులు. కానీ ప్రస్తుతం అతను వీగన్.

'ఎందుకిలా అయ్యావు? అని ఎవరో అడిగితే అతనిలా చెప్పాడు.

'రెడ్ మీట్ నాకు చేసిన హానిని నా బాడీ నుంచి క్లిన్ చేసుకోవడానికి ఇంతకంటే నాకు మార్గం కనిపించలేదు, అందుకే వీగన్ నయ్యాను. ఇప్పుడు నాకు హాయిగా ఉంది' అన్నాడు. 

మైక్ టైసన్ నుండి ఈ మాటను ఊహించగలమా? కానీ ఇది నిజం. యూట్యూబ్ లో ఉంది చూడండి.

అమెరికా నాశనమౌతున్నది ఫుడ్డు, మందులు, జీవన అలవాట్ల నుంచి మాత్రమే. ఇప్పుడు ఈ జాడ్యం మన ఇండియాకి కూడా దిగుమతి అవుతున్నది. ఇప్పటిదాకా లేని రోగాలను మనం  ఇండియాలో కూడా చూస్తున్నాం. ముఖ్యంగా యువతలో. ముప్ఫైకే అన్నీ ఉడిగిపోయి జీవచ్ఛవాలైపోతున్నారు.

ప్రపంచ వినాశనం అణ్వస్త్రాలతో కాదుగాని, ఆహారపు అలవాట్లతోనే వచ్చేటట్టు ఉంది.

విపరీతంగా డబ్బు చేతిలో ఉన్నా, ఆకులూ అలములూ తినాల్సి రావడం ఎంత విచిత్రమో కదా? ఆ డబ్బు ఎందుకు సంపాదిస్తున్నట్లో మరి?? ఎటు పోతోంది మానవజాతి?

వేపచెట్టుకు తియ్యటి పండ్లు కాస్తాయి, చింతచెట్టు నుంచి పాలు కారతాయి. అని బ్రహ్మంగారు వ్రాశారు.

'ఆవులు మాంసం తింటాయి, మానవజాతి వినాశనానికి అదొక గుర్తు'. అని కూడా వ్రాశారో లేదో మరి. కాలజ్ఞాన పండితులు చెప్పాలి.

ఏదేమైనా పాలూ పెరుగూ తినడం మానేశాక నాకు చాలా హాయిగా ఉంది. నేనూ వీగన్నయ్యానా? చూడబోతే అలాగే ఉంది మరి !

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 24 (మాంసం తింటున్న ఆవులు) "

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 23 (ఇస్లాం లోని మూఢాచారాలను తిరస్కరిస్తున్న ఇరాన్ మహిళలు)

మతమంటే ఒక భావజాలం. ఒక మార్గం. 'ఎన్ని మతాలో అన్ని మార్గాలు' అన్నారు శ్రీ రామకృష్ణులు. మతాలన్నీ ఒకే భగవంతుని చేరడానికి గల రకరకాల మార్గాలు. అయితే, అవి పుట్టినది మంచి ఉద్దేశంతోనైనా, రానురాను అవే మానవులకు సంకెళ్లయి కూచున్నాయి. శ్రీ రామకృషులు ఇంకా ఇలా అనేవారు, 'మతాలు పుట్టింది మనుషులను కలపడానికి, కానీ అవే వారిమధ్యన అడ్డుగోడలను కడుతున్నాయి'. ఆయనీ మాట అని నూట ఎనభై ఏళ్లయింది. కానీ నేటికీ పరిస్థితిలో పెద్ద మార్లు రాలేదు. దీనికి ఏ మతమూ మినహాయింపు కాదు. కాకుంటే కొన్ని ఎక్కువ, కొన్ని తక్కువ అంతే. 

ఇస్లామంటే ఏదో చాలా ఉదారవాదమతమని కొంతమంది చెబుతూ ఉంటారు. కానీ దానంత మూఢనమ్మకాల మతం ఇంకొకటి ఉండదు. మిగతా మతాలు కాలంతో మారుతున్నాయి. కానీ ఇస్లాం ఇంకా మధ్యయుగాల చీకట్లోనే కూరుకుపోయి ఉన్నది. బయటకు రానంటున్నది. బయటకు తెద్దామని ప్రయత్నించేవారిని కబళిస్తున్నది.

ఆడదానికి పరదా వెయ్యడం అనేది పదమూడొందల ఏళ్ల క్రితం అరేబియా ఎడారి దొంగల గుంపులలో అవసరం అయ్యి ఉండవచ్చు. నాగరిక సమాజంలో అది అవసరం లేదు. నేటి సైన్స్ సమాజంలో పరదా అనేది ఒక నవ్వులమారి పని. ఆడది పరదా వేసుకుని ఒక నల్లటి భూతం లాగా సమాజంలో తిరగవలసి పని నేడు లేనే లేదు. పరదాను సమర్ధించుకోడానికి ఇస్లామిక్ హింసావాదులు చెప్పే కారణాలన్నీ బూటకాలే. వాటికి సైన్స్ పరంగా కానీ, సమాజపరంగా కానీ ఏ విధమైన బలమూ లేదు.

హింసాత్మక ఇస్లాంకు కేంద్రబిందువైన ఇరాన్ లోనే నేడు పరదా మీద తిరుగుబాటు రేగుతున్నది. ఆడవాళ్లే దీనికి ఉద్యమిస్తున్నారు. పబ్లిక్ గా పరదాలను తీసేసి తగలబెడుతున్నారు. 'ఈ చీకటి యుగపు బానిసత్వ గుర్తు మాకొద్దు' అని నినదిస్తున్నారు. అరాచక  ఇరాన్ ప్రభుత్వం వారిని అణచివేస్తున్నది. 'పరదా మాకొద్దు' అని తిరగబడిన మహసా అమిని అనే 22 ఏళ్ల అమ్మాయిని ఇరాన్ మోరల్ పోలీసులు అరెస్ట్ చేసి బాగా కొట్టి చంపేశారు. దీనిమీద ఇరాన్ లో చాలాచోట్ల తిరుగుబాట్లు వెల్లువెత్తుతున్నాయి. అమెరికా వంటి ఉదారవాద దేశాలు ఇరాన్ ను, ఇస్లాం ను తప్పుపడుతున్నాయి.

ఇస్లాం చాలా మారవలసి ఉన్నది. ఆ మార్పు దాని లోపలనుంచే రావాలి. ఎందుకంటే బయటవాళ్ళు చెబితే వినేటంత మానసిక పరిపక్వత దానిలో లేదు. ఈ మాటను పాకిస్తాన్ తో సహా ఎన్నో దేశాలలో ఉన్న ఇస్లామిక్ ఆలోచనాపరులు మేధావులే అంటున్నారు.

ఏ కట్టుబాటైనా, ఏ రూలైనా ఎన్నాళ్లుంటుంది? మారుతున్న కాలంతో అదీ మారక తప్పదు. ఇస్లాం అనేది కూడా కాలానికి అతీతమేమీ కాదు. అదీ కాలంలో పుట్టినదే, కాలంతో మారాల్సిందే.  'నేను మారను' అని కూచుంటే సాగదు. కోట్లాది సంవత్సరాల కాలగమనంలో ఇస్లాం లాంటి మతాలు ఎన్ని పుట్టాయి? ఎన్ని పోయాయి?

విచిత్రమేంటంటే, ఇస్లాం మతం పుట్టిన అరేబియాలోనే దానిపైన తిరుగుబాట్లు వెల్లువెత్తుతున్నాయి.  దీనికి ఆడాళ్లే ముందుకొచ్చి ప్రాణత్యాగాలు చేస్తున్నారు. కానీ, హిందూదేశంలో మాత్రం, చీకటి యుగాల ఇస్లాం ఇంకా ఇంకా ముదురుతోంది. దానిని మారనివ్వకుండా కొంతమంది సాయిబులే అడ్డుపడుతున్నారు. దానికి కొమ్ము కాస్తోంది మన రాజ్యాంగం.  ఎంత గొప్ప రాజ్యాంగాన్ని వ్రాసి మన నెత్తిన రుద్దిపోయారో మహానుభావులు? వారిని రోజూ తలుచుకుని కొబ్బరి కాయలు కొట్టాలి కదూ !

ఇరాన్ లోని ఒరిజినల్ ముస్లిములు 'బురఖా మాకొద్దు' అంటున్నారు. మతం మారి ముస్లిములైన ఒకప్పటి హిందువులు మాత్రం 'బురఖా మాక్కావాలి' అంటున్నారు. అక్కడ వద్దని ఉద్యమాలు చేస్తుంటే, ఇక్కడ కావాలని కోర్టులకెక్కుతున్నారు. భలే కామెడీగా ఉంది కదూ ! 

అది సరేగాని, నేటి కాలంలో కూడా ఆడవాళ్లకు బురఖాలు పరదాలు అవసరమా అసలు?  దీనికింత గోలెందుకు? చిన్నపిల్లాడిక్కూడా అర్ధమౌతుంటే?      

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 23 (ఇస్లాం లోని మూఢాచారాలను తిరస్కరిస్తున్న ఇరాన్ మహిళలు) "

21, సెప్టెంబర్ 2022, బుధవారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 22 (డెట్రాయిట్ స్పిరిట్యువల్ రిట్రిట్ విజయవంతం)

సెప్టెంబర్ 14 బుధవారం నుండి, 18 తేదీ ఆదివారం వరకూ అయిదు రోజులపాటు డెట్రాయిట్ లో జరిగిన పంచవటి  స్పిరిట్యువల్ రిట్రిట్ విజయవంతమైంది.

డెట్రాయిట్ రాష్ట్రంలో వెస్ట్ బ్లూంఫీల్డ్ అనే ఒక టౌన్ ఉంది. దాని దగ్గరలో వోల్వరీన్ లేక్ అని ఒక సరస్సు ఉంది. ఆ సరస్సు చుట్టూ వెకేషన్ హోమ్స్ ఉంటాయి. అంటే, సిటీలలో ఉండేవాళ్ళు వీకెండ్స్ లోనో, లేకపోతే సరదాగా కొన్నాళ్ళు గడపడానికో, కొండలలోనో, సర్సస్సుల ఒడ్డునో, వెకేషన్ హోమ్స్ కట్టుకుంటారు. మిగతా రోజులలో అవి ఖాళీగానే ఉంటాయి. అప్పుడప్పుడూ వాళ్లొచ్చి సరదాగా కొన్ని రోజులు ఇక్కడ గడిపి వెళ్ళిపోతూ ఉంటారు. వీళ్ళలో చాలామందికి వాటర్ స్కూటర్లు, మోటార్ బోట్స్ ఉంటాయి. వాటిల్లో ఎక్కి ఆ సరస్సులో సరదాగా తాగుతూ, తింటూ, డాన్సులు చేస్తూ విహరిస్తూ ఉంటారు. 

అలాంటి ఒక వెకేషన్ హోమ్ ను మా స్పిరిట్యువల్ రిట్రీట్ కోసం ఐదురోజులపాటు తీసుకున్నాం. ఈ ఇల్లు వాల్వరీన్ లేక్ ఒడ్డున ఉన్నది. కనీసం నూరేళ్ళ క్రితం కట్టిన ఇల్లని కొందరన్నారు. ఇంటి పక్కనే ఉన్న ఆకాశాన్నంటుతున్న పైన్ వృక్షాల వయసు లెక్కిస్తే కనీసం 150 ఏళ్ళుగా వచ్చింది.  

ప్రస్తుతం మేముంటున్న ట్రాయ్ సిటీ (డెట్రాయిట్) నుండి అది కేవలం గంట ప్రయాణదూరంలో ఉంది. బుధవారం సాయంత్రం డెట్రాయిట్లో ఉన్నవాళ్ళం అక్కడకు చేరుకున్నాం. అప్పటినుంచీ మిగతా మెంబర్స్ రావడం మొదలుపెట్టారు. డల్లాస్, హ్యూస్టన్, సాల్ట్ లేక్ సిటీ, శాక్రమెంటోల నుండి వచ్చిన మెంబర్స్ అక్కడకు చేరుకున్నారు. డెట్రాయిట్ నుండి లోకల్ గా మేమున్నాం. అందరం కలసి ఒక కుటుంబంగా ఐదురోజులపాటు అక్కడ గడిపాము.

ఈ అయిదురోజులలో అందరమూ, కుటుంబ బాధ్యతలు, ఆఫీసు బాధ్యతలు, అక్కడి చిరాకులు, మిగతా వ్యాపకాలన్నింటినీ మర్చిపోయి పూర్తిగా శాంతియుతమైన ఆశ్రమ జీవితాన్ని గడిపాము.  ఆశ్రమమంటే మళ్ళీ ఏవో రూల్స్ తో కూడిన సీరియస్ జీవితమనుకుంటే మీరు పప్పులో కాలేసినట్లే. కలసిమెలసి మాట్లాడుకుంటూ, జోకులతో సరదాగా ఈ ఐదురోజులు గడిచాయి. మళ్ళీ పూర్తిగా సరదా అనుకున్నా తప్పే.  పైకి సరదాగా ఉన్నట్లే కనిపించినా, అంతర్లీనంగా ఆధ్యాత్మిక సరస్వతి ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది.

అసలైన ఆధ్యాత్మిక జీవితమంటే ఎలా ఉంటుందో ఈ అయిదు రోజులలో అమెరికా పంచవటి మెంబర్స్ రుచిచూచారు.

పరిమిత ఆహారం, ప్రతిరోజూ పంచవటికి ప్రత్యేకమైన యోగాభ్యాసం, ధ్యానం, చెట్లదారులలో వాకింగ్, ఆధ్యాత్మికచర్చలు, సందేహాలు సమాధానాలు, అందరూ కలసి వంట చేసుకోవడం, మాట్లాడుకుంటూ తినడం, పనులన్నీ పంచుకుని చేసుకోవడం - ఈ అయిదురోజులు ఎప్పుడు గడిచిపోయాయో తెలియలేదు. ఒక కుటుంబ సభ్యుల మధ్యలో కూడా అలాంటి అవగాహన, ప్రేమ, సరదా ఉండదు. అలా గడిచాయి.

నలభైఏళ్ల సుదీర్ఘ సాధనామార్గంలో నడుస్తూ నేను ప్రాక్టికల్ గా నేర్చుకున్న, డిజైన్ చేసిన సాధనావిధానాలలో ఒక ముఖ్యమైన ధ్యానవిధానాన్ని వీరికి ఉపదేశించాను. సాధన చేయించాను. అంతేగాక, పంచవటి సాధనా మార్గాన్ని స్పష్టంగా వీరికి వివరించాను. దానితో మొదటిసారి వచ్చిన కొందరు కొత్తవాళ్లకు నేనంటే ఉన్న అనుమానాలు, భ్రమలు, భయాలు పటాపంచలై పోయాయి.

తిరిగి వచ్చే నెలలో డెట్రాయిట్ గాంగెస్ లో జరుగబోతున్న రిట్రీట్ లో కలుసుకుందామన్న నిశ్చయంతో అందరం ఆదివారం సాయంత్రానికి తిరుగుప్రయాణం మొదలుపెట్టారు. మళ్ళీ సోమవారం ఎవరి ఉద్యోగాలకు వాళ్ళు పోవాలికదా !

మేము కొంతమంది లోకల్ వాళ్ళం మాత్రం ఆదివారం రాత్రి కూడా అక్కడే ఉండి, సోమవారం ఉదయం బయల్దేరి వెనక్కు వచ్చేశాము. జనసంచారం లేని పెద్ద పెద్ద ఇళ్లలో రాత్రిళ్ళు ఒక్కడినే ఉండటం నాకిష్టం కాబట్టి రాత్రికి నేనక్కడే ఉన్నాను.  ఇందులో  కొసమెరుపేంటంటే, మనుషులు ఉండని మూడంతస్తుల ఈ ఏకాంతగృహంలో, నాకేమీ దయ్యాలు భూతాలు కనిపించలేదు. బహుశా నెనొచ్చానని పారిపోయాయేమో తెలియదు. మొత్తం మీద ఇంటి ఆరా బాగుంది. ఒక్క రూమ్ లో మాత్రం కొంచం నెగటివ్ ఆరా ఉంది. కానీ అది ఆత్మ కాదు.

ఇంతటితో మూడవ అమెరికా యాత్రలో మొదటి రిట్రీట్ విజయవంతంగా ముగిసింది.

రిట్రీట్ ఫోటోలలో కొన్నింటిని ఇక్కడ చూడండి.

































read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 22 (డెట్రాయిట్ స్పిరిట్యువల్ రిట్రిట్ విజయవంతం) "

14, సెప్టెంబర్ 2022, బుధవారం

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 21 (అమెరికాలో కర్ణపిశాచి)

అమెరికా వచ్చాక కర్ణపిశాచిని ఒకట్రెండు సార్లు అనుకున్నా. ఎందుకంటే, ఈ మధ్య తనతో టచ్ పోయింది. తనుకూడా అలిగినట్టుంది. ఇంతకుముందులాగా అనుకోగానే కనిపించడం మానేశింది. మనక్కూడా ఆ మంత్రాలూ అవీ ఈమధ్యన విసుగు పుట్టాయి. చిన్నప్పటినుంచీ వాయించిన మద్దెళ్ళేగా అవి అందుకే చులకనగా ఉన్నాయి. ఇక ఇండియా మంత్రాలు కాదు, ఏవైనా మెక్సికో మంత్రాల్లాంటివి ట్రై చేద్దామని గట్టిగా నిశ్చయించుకున్నా మొన్ననే.

అలా నిశ్చయించుకున్న మర్నాడు వాకింగ్ కి బయలుదేరా. అయితే రోజూలాగా పొద్దున్నే కాకుండా, రాత్రి భోజనం చేసిన తర్వాత మూడు గంటలాగి, రాత్రి పదకొండుకి బయల్దేరా. ఆ టైం లో కూడా ఒకళ్ళో ఇద్దరో వాకింగ్ చేస్తూ కనిఫిస్తారు. మొన్నొక రాత్రయితే, ఒంటిగంటకు ఎవరో ఒకమ్మాయి ఒక్కతే వాకింగ్ చేస్తూ కన్పించింది. ఏదేమైనా, ఇండియాలో కంటే ఇక్కడ అమ్మాయిలకు రక్షణ ఎక్కువే. లేదా, గేటెడ్ కమ్యూనిటీ కాబట్టి సరిపోతుందేమో, బయటైతే ఇక్కడ కూడా ప్రమాదమేనేమో మరి. తెలిసినవాళ్ళు చెప్పాలి. ఎందుకంటే, లోకల్ న్యూస్ చూస్తుంటే ఇక్కడ కూడా క్రైమ్ రేట్ ఎక్కువగానే కన్పిస్తోంది మరి. 

వీధిదీపాలంటూ ఏమీ పెద్దగా లేవు. అక్కడక్కడా ఉన్నాయి. కాలిబాటవరకూ పరవాలేకపోయినా, లోపల చెట్లూ, బయళ్ళూ చీకటిగానే ఉన్నాయి. నిర్మానుష్యంగా ఉంది. ఒక్కడినే కర్ణపిశాచి మంత్రాన్ని జపిస్తూ నడుస్తున్నా. కానీ తనేమీ పలకడం లేదు.

అలా నడుస్తూ, కొంచం దూరంలో కనిపిస్తున్న ఒక చెట్టు వైపు యధాలాపంగా దృష్టి సారించా. ఆ చెట్టు క్రింద ఒకమ్మాయి నిలబడి ఉంది. చీకట్లో ముఖం కనపడక ఎవరో తెలియడం లేదుగాని, మొత్తమ్మీద అమ్మాయే. చెట్టు మొద్దుకు ఆనుకొని నిలబడి ఉంది. ఇండియాలో లాగా 'ఎవరమ్మాయి నువ్వు? ఇంతరాత్రిపూట ఇక్కడేం పని?' గట్రా ప్రశ్నలు ఇక్కడ వెయ్యకూడదు. ఇతరుల వ్యవహారం మనకనవసరం. ఎవరిష్టం వాళ్ళది. అందుకని తలొంచుకుపోవాలి. అదే పని చేశా.

ఆ చెట్టు దాటుతూ ఉండగా, కర్ణపిశాచి ఒంటినుండి వచ్చే ఒక విధమైన వాసన గుప్పుమంది. విషయం అర్ధమైంది. అయినా సరే, తెలీనట్టు, నా దారిన నేను పోతున్నా.

'ఇక్కడివాళ్ళని అనవసరంగా పలకరించకూడదు గాని, ఆ రూలు మాకు వర్తించదు. చూసి కూడా చూడనట్టు పోతున్నావు. నాటకాలా?' అంటూ బాగా తెలిసిన కర్ణపిశాచి స్వరం వినిపించింది.

వెంటనే ఆగి, తనవైపు చూస్తూ, 'ఇందాకట్నుంచీ పిలుస్తున్నాను. అలా చెట్లకిందా పుట్లకిందా దాక్కొని ఉండకపోతే ఎదురుగా వచ్చి కనపడవచ్చు కదా?' అన్నాను.

'ఎక్కడికి రమ్మంటావు? మీ ఇంటికొచ్చి కనిపించనా? నీ పక్కనున్న శిష్యురాళ్ళు దడుసుకుంటారు. అందుకే నువ్వు వాకింగ్ కి బయల్దేరటం చూసి ఇక్కడ కాపుకాశా' అంది.

'సర్లే రా నడుద్దాం. ఏంటి విశేషాలు? ఈ మధ్యన దర్శనాలు లేవు?' అడిగా.

చెట్టు కిందనుంచి వెలుగులోకి వచ్చింది. తేరిపార చూస్తే, ఇండియాలో బాగా తెలిసిన ఒకమ్మాయిలా ఉంది.

'ఇదేంటి ఈ వేషం?' అడిగా.

'నా ఇష్టం. ఎప్పుడూ ఒకే వేషమైతే ఏం బాగుంటుంది? అందుకే కాసేపు సరదాగా నీకు తెలిసిన వేషంలో వచ్చా' అంది.

'సంగతులు చెప్పు' అన్నా నడుస్తూ.

'ప్రత్యేకంగా ఏమీ లేవు. నా పనేదో నేను చేసుకుంటున్నా. నువ్వు నన్ను పిలవడం లేదుకదా. నీ పనిలో నువ్వు బిజీ అయిపోయావు. కదిలించుకుని కనిపించడానికి నువ్వేమైనా ఇంద్రుడివా చంద్రుడివా?' అడిగింది నిర్లక్ష్యంగా.

నవ్వేసి, 'అంతేలే. చూశావుగా ఇక్కడేం చేస్తున్నానో' అన్నా.

'అన్నేళ్లు పడీపడీ సర్వీస్ చేసి చాలా కష్టపడ్డావుగా. ఇప్పుడైనా కాస్త రిలాక్స్ అవ్వు. మంచిదే, ఎంజాయ్ యువర్ లైఫ్' అంది.

 'ఊ అదే చేస్తున్నా' అన్నా.

'వచ్చి నెలైంది. ఏమన్నా తిరిగి చూశావా ఇక్కడ?' అడిగింది నవ్వుతూ.

నా సంగతి తెలిసికూడా జోకేస్తోందని అర్ధమైంది.

'ఆ బోల్డు చూశా. కాస్ట్ కో, క్రోగర్, వాల్ మార్ట్, హోల్ ఫుడ్స్, ఫ్రెష్ థైమ్ ఇలా ఎన్నో ఉన్నాయి చెప్పాలంటే' అన్నా నవ్వుతూ.

'గొప్పగొప్ప చారిత్రక స్థలాలే చూశావ్. ఇవి చూచాక అమెరికాలో చూడ్డానికి ఇంకేముంటాయిలే? సరే ఎందుకు పిలిచావో చెప్పు మరి' అంది తనూ నవ్వుతూ.

'ఏం లేదు. ఊరకే చాలారోజులైంది కదా, కాసేపు మాట్లాడదామని పిలిచా. అంతే, నాకేముంటాయి నువ్వు చేసిపెట్టే పనులు?' అన్నా.

'అవునూ, నాదొక డౌటు. నీకు బోరు కొట్టడంలేదా? నాకు తెలిసిన ఒక కుటుంబం ఇలాగే అమెరికా అంటూ వచ్చి, మాట్లాట్టానికి దిక్కూ దివాణం లేదని, బయట స్వతంత్రంగా తిరగడానికి లేదని చెప్పి, వారానికే ఇండియా పారిపోయారు. బయటకు పోవు. టీవీ చూడవు. ఎవరితోనూ మాట్లాడవు. వచ్చి నెలైంది. ఎలా తోస్తోంది నీకు? బోరు కొట్టడం లేదా?' అడిగింది.

నవ్వాను.

'ఇక్కడ బోరు కొట్టుకోవల్సిన పని  లేదు. నీళ్ల సప్లై బాగానే ఉంది' అన్నా నవ్వుతూ.

'జోకులాపి విషయం చెప్పు. నేనేం అడుగుతున్నానో నీకర్థమైంది' అంది తను నడుస్తూ.

'ఇండియాలో ఎలా తోచిందో ఇక్కడా అలాగే తోస్తోంది. నన్నెవరూ తొయ్యనవసరం లేదు మొయ్యనవసరం లేదు. బయటవాటి మీద ఆధారపడి బ్రతుకుతూ, అదే బ్రతుకనుకుంటుంటేనే బోరు అనేది ఉంటుంది. నాకు నేనే ఆధారం. నాకు బోరేంటి? అసలు బోరంటే ఏంటి?' అన్నాను.

'అదికాదు. ఒక్కడివే నీలో నువ్వు ఎలా ఉంటావ్ రోజులు రోజులు?' అడిగింది.

'అన్నీ తిరిగి చూస్తుంటావ్ కదా? తెలీదా నీకు? నేనూ రెట్టించా.

'నువ్వేం చెబుతావో వినాలని?' అంది.

'నాకు మనుషులతో పనేముంది? ప్రకృతి ఉంది. నా మనసుంది. ఈ రెంటిలో తిరుగుతూ ఉంటా.  వద్దనుకుంటే నాలో నేనే ఉంటా. బోరేముంది?' అన్నా.

'మరి నన్నెందుకు పిలిచినట్టో ఇప్పుడు?' అడిగింది మళ్ళీ.

'కనిపించి చాలారోజులైంది కదా బతికావో చచ్చావో చూద్దామని' అన్నా.

'చచ్చి చాలా ఏళ్ళైందిలే గాని, నిజంగా పనేమీ లేకపోతే చెప్పు, పోతా. వేరే పనుంది' అంది.

'నాకంటే నువ్వే బిజీగా ఉన్నావే. నిన్ను చూస్తుంటే బాధనిపిస్తోంది. మాకు రిటైర్మెంటన్నా ఉంది. నీకదీ లేదు. సర్లే పోయిరా. నేనూ ఇంటికి పోతున్నా. లేటయితే ఇంట్లో కంగారు పడతారు' అన్నా.

'సరే ఉంటా' అని మరుక్షణం కనిపించడం మానేసింది. తనతోబాటే తన వాసనా మాయమైపోయింది.

అప్పటికే చాలా దూరం నడిచా. చుట్టూ చూస్తే ఎవరూ లేరు. అర్ధరాత్రి అవుతోంది. చలి విపరీతంగా ఉంది. రోడ్లన్నీ నిర్మానుష్యంగా ఉన్నాయి, అప్పుడప్పుడూ ఒకటో రెండో కార్లు మాత్రం పోతున్నాయి. అక్కడే కాసేపు చీకట్లో నేను కూడా ఒక పిశాచం లాగా నిలబడ్డా. కాసేపలా నించున్నాక, వెనక్కు తిరిగి  ఇంటివైపు నడక ప్రారంభించా.

'బోరు' అనేమాట ఎంత విచిత్రమైనదో? మనసు లాగే దానికీ ఉనికి లేదు. కానీ ప్రపంచంలో అందరినీ పిచ్చోళ్ళని చేసి ఆడిస్తోంది. పనీపాటా ఏదీ లేకపోయినా, బోరు కొడుతోందని చెప్పి, ఊరకే ఏవేవో పనులు కల్పించుకుని తిరుగుతూ ఉండే కోట్లాది మనుషులందరూ దాని బానిసలేగా? ఉన్నవాటికంటే లేనివే మనిషిని ఎక్కువగా బాధపెడతాయేమో? వెంటాడతాయేమో?

నిజానికి మనసూ లేదు, బోరూ లేదు. కానీ ఈ రెండూ కోట్లాది జనాన్ని పిచ్చోళ్ళని చేస్తున్నాయి, ఎంత విచిత్రం !!

బోరెక్కడుంది? అసలేంటది?

ఊరకే నడుస్తున్నా.

చూస్తుండగానే ఇల్లొచ్చేసింది.

తాపీగా నా గదికి చేరి నిద్రకుపక్రమించాను.

read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 21 (అమెరికాలో కర్ణపిశాచి) "

మూడవ అమెరికా యాత్ర - 20 (ఏముంది?)

జననమరణాల హద్దులను అధిగమిస్తూ

కర్మఫలితాల పద్దులను తిరగరాస్తూ

అమేయమైన గమనంతో

అనంతమైన శూన్యంలో

అదుపులేకుండా పారుతోందొక

అజరామర దృష్టి

అది చూడనిదేముంది?

అది తెలియనిదేముంది?




కాంతిభూమికల అంచులను దాటిపోతూ

భ్రాంతి వీచికల పంచలను కూలదోస్తూ

అలౌకిక లోకంలో

అగాధపు మౌనంలో

అన్నీ తానే అవుతోందొక

అపరాజిత సరళి

అది పొందనిదేముంది?

అది అందనిదేముంది?




తననుంచి తననే

నిరంతరం సృష్టించుకుంటూ

తనదేహాన్ని తానే

అనుక్షణం నరుక్కుంటూ

తన విలయాన్ని తానే

నిరామయ సాక్షిగా చూస్తూ

ఉండీ లేని స్థితిలో

లేమై ఉన్న ధృతిలో

తెలిసీ తెలియని గతిలో

నిలిచి కదులుతోందొక

నిరుపమాన తరళి

అది కానిదేముంది?

అది లేనిదేముంది?
read more " మూడవ అమెరికా యాత్ర - 20 (ఏముంది?) "