'మనిషి స్వతంత్రుడు కాడు. తన కర్మ చేతిలో బానిస'

17, అక్టోబర్ 2019, గురువారం

Wooden Dummy Practice - 1

Wooden Dummy మీద కొన్ని రకాల పంచెస్ అభ్యాసం చేయడాన్ని ఇక్కడ చూడండి.






read more " Wooden Dummy Practice - 1 "

Mosquito Kung Fu

చెట్ల మధ్యన ప్రాక్టిస్ చేసే సమయంలో చెట్ల దోమలు మనల్ని కుడుతూ ఉంటాయి. వాటినుంచి కాచుకుంటూ డమ్మీ ప్రాక్టిస్ చెయ్యడమే 'మస్కిటో కుంగ్ ఫూ'. సరదాగా చేసిన ఈ క్లిప్ ను చూడండి. 'మస్కిటో కుంగ్ ఫూ' ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకోండి !


read more " Mosquito Kung Fu "

13, అక్టోబర్ 2019, ఆదివారం

Making of Wooden Dummy

హైదరాబాద్ కు వచ్చాక ప్రతి ఆదివారమూ మా ఇంట్లో యోగసాధన జరుగుతోంది. ఆ తర్వాత కాసేపు మాట్లాడుకుని టీ త్రాగి ఎవరిదారిన వారు వెళ్లడం జరుగుతోంది. కానీ ఈ రోజు మాత్రం యోగా తర్వాత Martial Arts practice కోసం Wooden Dummy ని తయారు చేసే కార్యక్రమం పెట్టుకున్నాం. దానికోసం తోటలో ఒకచోట పడిపోయి ఉన్న చెట్టును సేకరించి దానిని చక్కగా రెండుముక్కలుగా నరికి ఒక చక్కని స్థలంలో దానిని పాతాము. ఆ తర్వాత దానికి కావలసిన పాడింగ్ చుట్టి కొద్దిసేపు దానిమీద పంచెస్ ప్రాక్టీస్ చెయ్యడం జరిగింది. Iron body training లో ఇదొక ముఖ్యమైన అంశం. ఆ ఫోటోలను ఇక్కడ చూడండి.











 



read more " Making of Wooden Dummy "

9, అక్టోబర్ 2019, బుధవారం

సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 2

ఇంటర్ నెట్ వల్ల చాలా ఉపయోగాలున్నాయి. అందులో ఒకటి, ప్రపంచం ఏ మూలన ఉన్నవాళ్ళైనా సరే, మనలాటి భావాలే ఉన్నవాళ్లు మనకు తేలికగా పరిచయం అవుతారు. మంచి స్నేహితులూ అవుతారు. ఇంతకు మునుపు ఇంత చాయిస్ మనకు ఉండేది కాదు. బావిలో కప్పలాగా మన పరిధిలోనే, అంటే, మన ఊళ్ళోనో, మన కాలేజీలోనో, మనం ఉద్యోగం చేసిన ఆఫీసులోనో, స్నేహితులను వెదుక్కోవలసి వచ్ఛేది. ఇప్పుడలా కాదు. ఇంటర్నెట్ పుణ్యమాని ప్రపంచం ఒక చిన్న కుగ్రామం అయిపోయింది. భూమి నలుమూలనుంచీ మనకు నచ్చిన స్నేహితులను వెదుక్కోవడం ఇప్పుడు చాలా తేలిక.

నా భావాలు నచ్చేవాళ్ళు నా పాఠకులలో చాలామంది ఉన్నారు. వాళ్లలో చాలామంది నాకు మంచి స్నేహితులయ్యారు. అలాంటి వారిలో ఒకమ్మాయి, సాంప్రదాయాలు చట్టబండలు టాపిక్ మీద ఫోన్లో మాట్లాడుకుంటూ ఉన్నప్పుడు ఒక మాట చెప్పింది.

'నా మాంగల్యం ఎప్పుడూ చల్లగా ఉంటుంది' 

'ఎలా?' అడిగాను.

'ఎలా అంటే, పెళ్ళవగానే దాన్ని తీసి ఫ్రిజ్ లో పెట్టేసాను కాబట్టి' - అందామె.

'అదేంటి? మీరు తాళి మెడలో ఉంచుకోరా?' అడిగాను భయం భయంగా.

'ఎందుకు? అదొక బోర్' అందామె.

'మరి మీ ఆయన ఏమీ అనడా?' అడిగాను.

'ఆయన మనంత నేరో మైండెడ్ కాదు. అర్ధం చేసుకుంటాడు' అందామె కూల్ గా.

సంతోషం వేసింది - ఆచారాలతో సంబంధం లేని నిజమైన బాంధవ్యాన్ని అర్ధం చేసుకుని ఆచరిస్తున్నందుకు.

ఇదే మాటను మొన్న ఒక బంధువుతో అంటే, ఆమె సూర్యకాంతం టైపులో దీర్ఘాలు తీస్తూ ' అయ్యో అయ్యో అదేం పోయే కాలం? పెళ్లైన పిల్ల, తాళి తీసి ఫ్రిజ్ లో పెట్టిందా అనాచారం ! కలికాలం !' అంటూ బుగ్గలు నొక్కుకుంది.

'నాచారమూ లేదు బొలారమూ లేదుగాని ఎక్కువ నొక్కుకోకండి. హోలు పడుతుంది. ఒక సంగతి చెప్పండి. మీ అమ్మాయి ఎక్కడుంది?' అడిగాను, ఎప్పుడో ఆమె చెప్పిన విషయం గుర్తుచేసుకుంటూ. 

'యూ ఎస్ లో ఉంది' అందామె గర్వంగా.

'పెళ్లయింది కదా?' అడిగాను.

'అయింది. అయ్యాకే అల్లుడితో కలసి అక్కడికి వెళ్ళింది?' అందామె.

'సముద్రాలు దాటి మ్లేచ్చదేశాలకు వెళ్లడం వల్ల కులభ్రష్టత్వమూ ధర్మభ్రష్టత్వమూ వస్తుందని మన ధర్మశాస్త్రాలలో వ్రాసుంది. మీకు తెలుసా?' అడిగాను.

ఆమె మాట్లాడలేదు.

'దానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా, తిరిగి మన దేశానికి వచ్చినపుడు, నాలుకను నిప్పుతో కాల్చాలనీ, నలభై రోజులపాటు, ఏకభుక్తం, భూశయనం, బ్రహ్మచర్యం పాటిస్తూ, గాయత్రిని జపించాలనీ, అప్పుడే ఆ దోషం పోతుందనీ కూడా వ్రాసుంది. పోనీ ఇదైనా తెలుసా?' అడిగాను.

ఆమె మళ్ళీ మాట్లాడలేదు.

'ఒక్కసారి మీ అమ్మాయికి వీడియో కాల్ చెయ్యండి. నేను చూస్తాను' అడిగాను.

వీడియో కాల్ కలిసింది.

వాళ్ళమ్మాయి ఎక్కడో బయట షాపింగ్ లో ఉంది. మెడలో తాళి లేకపోగా, మోస్ట్ మోడర్న్ డ్రెస్సులో ఉంది. మొహాన బొట్టు లేదు. పొడుగాటి జుట్టూ లేదు. కత్తిరించుకుంది. కాసేపు అదీఇదీ మాట్లాడాక, 'ఏమ్మా? బొట్టు లేదు. తాళీ లేదు? జుట్టు కత్తిరించావ్?' అన్నాను.

'అవన్నీ ఇక్కడ కుదరవు అంకుల్. తాళి తీసి లాకర్లో పెట్టాను. బొట్టు పర్సులో ఉంది. ఇంటికెళ్ళాక పెట్టుకుంటా. వర్కింగ్ వుమెన్ కి జడ కష్టం అంకుల్. ఇదే హాయి' అంది నవ్వుతూ.

' అంతేలే. అక్కడకు తగ్గట్టు అక్కడ ఉండాలి మరి. ఓకే మా. బై' అంటూ ఫోన్ పెట్టేశా.

ఇటు తిరిగి 'ఏంటమ్మా ఇది?' అన్నా.

ఆమె ముఖంలో కత్తి వేటుకు నెత్తురు చుక్క లేదు.

'ఇండియాలో ఉన్న మా ఫ్రెండ్ తాళి తీసి ఫ్రిజ్ లో పెడితేనేమో, తప్పా? అనాచారమా? మరి అమెరికాలో ఉన్న మీ అమ్మాయి తాళి తీసి లాకర్లో పెడితేనేమో అది తప్పు కాదా? దాన్ని సాంప్రదాయం అంటారా?' అడిగాను.

'అంటే, అక్కడ నల్లవాళ్ళకు మన ఇండియన్స్ కి ఉన్న బంగారం పిచ్చి గురించి బాగా తెలుసు.  ఇక్కడలాగా, అక్కడ బంగారం వేసుకుని రోడ్డుమీద తిరిగితే ప్రాణాలకే ప్రమాదం' అందామె.

'ఓహో. ప్రాణం మీదకు వస్తే ఏదీ తప్పు కాదన్నమాట! మరి మన సాంప్రదాయం ప్రకారం ఆడవాళ్లు జుట్టు కత్తిరించుకోవచ్చా? అలాంటి డ్రస్సులు వేసుకుని రోడ్డుమీద తిరగొచ్చా?' అన్నాను పాతసామెతను ఒకదాన్ని గుర్తుకు తెచ్చుకుంటూ.

'అదీ. అదీ....' అంటూ నీళ్లు నమిలింది ఆమె.

'నార్త్ ఇండియాలో హిందూస్త్రీలు తాళి వేసుకోరు. మరి వాళ్ళు హిందువులు కారా? అని నువ్వు అడగాలమ్మా నన్ను' అన్నాను.

ఆ హింట్ కూడా ఆమెకు అర్ధం కాలేదు.

'అవన్నీ నాకు తెలీవండి, మా పెద్దవాళ్ళు చెప్పినంతవరకే నేను పాటిస్తాను. లోకంలో ఉన్న అన్ని సాంప్రదాయాలూ మనం పాటించలేం కదా?' అంటూ లాజిక్ తెచ్చింది ఆమె.

'అవున్లే. మనకు నచ్చినవి వీలైనవి పాటిద్దాం. నచ్చనివి, వీలుకానివి, చక్కగా వదిలేద్దాం. ఎదుటివాళ్ళకు మాత్రం నీతులు చెబుదాం. వాళ్లకు నచ్చనివీ వీలుకానివీ వాళ్ళు కూడా మనలాగే వదిలేస్తారు కదా అని మాత్రం ఆలోచించం. ఇదేకదా మన సాంప్రదాయం?' అడిగాను.

జవాబు లేదు.

ఇక ఎక్కువగా ఆమెతో మాట్లాడాలనిపించలేదు. వదిలేశాను.

ఆ సంభాషణ అంతటితో ముగిసింది.

మన సాంప్రదాయాలూ, ఆచారాలూ అన్నీ ఇంతే. ఏదైనా మనకు వీలైనంతవరకే పాటిస్తాం. కానీ ఇదే రూలు ఎదుటివారికి కూడా వర్తిస్తుందన్న విషయం మర్చిపోతాం. వారికి మాత్రం ఎక్కడలేని నీతులూ చెప్పబోతాం. హిందూమతంలో ఉన్న ఇంకో డొల్ల కోణం ఇది.

'సాంప్రదాయాలు ఎలా పుట్టాయి? వాటికున్న చారిత్రక నేపధ్యం ఏమిటి? ప్రాంతీయంగా వీటిలో ఇన్ని తేడాలు ఎందుకున్నాయి? మళ్ళీ అన్నీ హిందూ సాంప్రదాయంగానే ఎందుకు ఎలా ఆమోదింపబడుతున్నాయి? అసలు సాంప్రదాయం ఏమిటి? దాని ఉద్దేశ్యం ఏమిటి?' ఇవేవీ తెలీకుండా టీవీలు చూచి, వినేవాళ్ళు వెర్రి వెంగళప్పలనుకుని, వారికి చాగపాటి కబుర్లు చెప్పబోవడం వల్లనే హిందూమతం భ్రష్టు పడుతోంది.

అందుకే 'ఎదుటి మనిషికి చెప్పేటందుకే నీతులు ఉన్నాయి. డోంట్ కేర్' అంటూ ఘంటసాల తాగి ఎప్పుడో ఒక పాట పాడాడు.

కాదంటారా?
read more " సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 2 "

సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 1

హిందూమతంలో అనవసరమైన గోల  చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. 'విషయం తక్కువ, గోల ఎక్కువ' అనే మాట నేటి హిందూమతానికి సరిగ్గా సరిపోతుంది. అందులోనూ, సాంప్రదాయం పేరుతో నాశనమయ్యే ధోరణి బ్రాహ్మలలోనే ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. మిగతా కులాలలో ఇది ఉండదు. వారు చాలా ప్రాక్టికల్ గా ఉంటారు. బ్రాహ్మలు మాత్రం, పాత ఆచారాలను వదుల్చుకోలేక, నవీనతను అందిపుచ్చుకోలేక చూరుకు వేళ్ళాడుతున్న గబ్బిలాల్లా అఘోరిస్తూ ఉంటారు. అతి సాంప్రదాయం అతి చాదస్తం - ఇవే బ్రాహ్మల పతనానికి కారణాలని నా అభిప్రాయం. జీవితంలో ఏదైనా సరే, 'అతి' అయితే అది నాశనానికి దారి తీస్తుంది. ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణకుటుంబాలలో ఈ 'అతి' అనేది చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఈ అతి చాదస్తానికి కారణం చాలావరకూ నేటి టీవీ ఉపన్యాసకులు. వీరు నూరిపోస్తున్న అతి సాంప్రదాయమూ అతి చాదస్తమూ కలసి ఎన్నో కుటుంబాలను నాశనం చేస్తున్నాయి. నేటి పెళ్ళిళ్ళలో ఈ రెండు పోకడలూ చాలా ప్రస్ఫుటంగా కనిపిస్తూ ఉంటాయి. ముఖ్యంగా 'పెళ్లిళ్ల ఖర్చు' అనేది నేటి రోజులలో కొన్ని కుటుంబాలను పూర్తిగా నేలమట్టం చేసేస్తోంది.

మొన్నీ మధ్యన ఒకామె ఇలా చెప్పింది. 'మా అమ్మాయి పెళ్ళికి దాదాపు ముప్పై లక్షలు నాకు ఖర్చు అవుతోంది'. ఈ మాట విని నాకు మతి పోయినంత పని అయింది. పోనీ, వాళ్ళేమన్నా, కోట్లు మూలుగుతున్న వాళ్ళా అంటే అదీ కాదు. మామూలు మధ్యతరగతి మనుషులే. మరి వాళ్ళ శక్తికి మించి ఇంత ఖర్చు ఎందుకు పెడుతున్నారూ అంటే, లోకుల గొప్ప కోసం, బంధువులలో మెప్పు కోసం, వారి తాహతుకు మించి బట్టలూ, నగలూ, ఆర్భాటాలూ అప్పులూ చేసుకుంటూ, పెళ్లి అయిన తర్వాత లెక్కలు చూసుకుని భోరున ఏడుస్తున్నారు.

అసలు హిందూ వివాహాలలో జరిగే దుబారాని చూసీ చూసీ నాకు 'హిందూ వివాహం' అంటేనే చీదర పుట్టేసింది. ప్రస్తుతం జరుగుతున్నవేవీ హిందూ సాంప్రదాయ వివాహాలు కావని, ఆ పేరుతో జరుగుతున్న డొల్ల తంతులు మాత్రమేననీ నా ఖచ్చితమైన అభిప్రాయం.

ముప్పై ఏళ్ల క్రితం నా పెళ్లప్పుడు మా అత్తగారితో మామగారితో నేనిలా చెప్పాను. 'పెళ్ళంటూ దుబారా చెయ్యకండి. సింపుల్ గా రిజిస్టర్ మేరేజి చెయ్యండి. నాకు బంగారం, బట్టలూ వీటిమీద ఇంట్రస్ట్ లేదు. ఇన్ని రోజుల తంతులూ, గోలా నాకిష్టం ఉండదు. ఎంత సింపుల్ గా, క్లుప్తంగా చెయ్యగలిగితే అంతే చెయ్యండి.'

'అదెలా కుదురుతుంది నాయనా? మాకున్నది ఒక్కగానొక్క పిల్ల. పెళ్లి ఘనంగా చేస్తాము' అన్నారు వాళ్ళు.

'అంత ఘనం నాకవసరం లేదు. సింపుల్ గా చెయ్యండి చాలు' అన్నాను.

వాళ్ళు వినలేదు. నోరు మూసుకున్నాను.

నా పెళ్ళిలో నేను కట్నం తీసుకోలేదు. మా మామగారు ఏమి పెడతారో అడగలేదు. ఎంతిస్తారో అడగలేదు. అసలు వాళ్ళు ఏమి పెట్టారో కూడా నాకిప్పుడు గుర్తులేదు. పెళ్లి అయిన తర్వాత పండుగకు బట్టలు పెడతామంటే కూడా నేను వద్దన్నాను.

ఇదంతా చూచి మా అత్తగారు ఇలా అన్నారు 'ఇదేంటి నాయనా? ఇలాంటి అల్లుడివి దొరికావు. అందరూనేమో, ఇంకా కావాలి, ఇంకా కావాలి, అని అడిగి మరీ తీసుకుంటుంటే నువ్వెంటి 'నాకేమీ వద్దు' అంటావు. కనీసం పండుగకు బట్టలు కూడా వద్దంటే ఎలా?'

ఆమెతో నేనిలా అన్నాను.

'అత్తయ్యగారు. నా కష్టార్జితం నాకు చాలు. ఒకరి సొమ్ము నాకొద్దు. అది మీదైనా సరే, నేను తీసుకోను. అందుకని మీరు పెట్టేవేవీ నాకొద్దు'.

ఆమె ఇలా అన్నారు.

'మేము ఉన్నంతవరకే మేము పెడతాము నాయనా! మేము పోయాక మీకెవరు పెడతారు? అందుకని ఇచ్చినవి కాదనకు. తీసుకో'. 

'అందరికీ ఇచ్చేది భగవంతుడే. ఆయనే నాకిస్తాడు. నాకొద్దు' అని నేను ఖచ్చితంగా చెప్పేశాను.

నా పెళ్లి ఎలాగూ నా ఇష్టప్రకారం జరగలేదు. కనీసం, నా పిల్లల పెళ్లిళ్లన్నా నాకిష్టం వచ్చినట్లు చేద్దామని అనుకున్నాను. అదీ కుదరడం లేదు. ఇప్పుడు చూస్తుంటే, ముప్పై ఏళ్ల క్రితం కంటే చాదస్తాలు వందరెట్లు ఎక్కువయ్యాయి. అనవసరపు గోలా, తంతూ విపరీతంగా ఎక్కువైంది. చెబితే వినేవారు ఎవరూ లేరు. పాతకాలంలో మునులు అందర్నీ వదిలిపెట్టి కొండల్లోకి అడవుల్లోకి ఎందుకు పారిపోయారో నాకిప్పుడు బాగా అర్ధమౌతోంది.

మనకు మనస్ఫూర్తిగా నచ్చే మనుషులు మన కుటుంబాలలో, బంధువులలో, స్నేహితులలో, చివరకు 'నా' అనుకునే వారిలో కూడా ఎవరూ ఉండరన్న విషయం నాకిప్పుడు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. మన డొల్ల ఆచారాలు సాంప్రదాయాలు అంటే అసహ్యం కలుగుతోంది.

'(నోర్మూసుకుని) ఊరుకున్నంత ఉత్తమం లేదు, బోడిగుండంత సుఖమూ లేదు' అన్న సామెతలో ఎంత నిజముందో ! మనకు రెండూ ఉన్నాయిగా మరి !

ముప్పైఏళ్ల తర్వాత ఇప్పుడు కొన్ని పెళ్ళిళ్ళూ, వాటికి అవుతున్న గోలా చూస్తుంటే నాకు చచ్చే నవ్వూ, అసహ్యమూ రెండూ ఒకేసారి  కలుగుతున్నాయి. మనుషులంటే నాకిప్పటికే ఉన్న అసహ్యం కొన్ని లక్షల రెట్లు పెరిగిపోతోంది.

చీర అంచు ఎలా ఉండాలి, దారంలో ఎన్ని పోగులుండాలి, , పెళ్లి కార్డు ఏ రంగులో ఉండాలి, ఎంత సైజులో ఉండాలి, ఏ డిజైన్ లో ఉండాలి, కళ్యాణమంటపం స్టేజి ఎత్తెంత ఉండాలి, లోతెంత ఉండాలి, ఎన్ని గంటలకి ఇంట్లో బయలుదేరాలి, బయలుదేరే కారుకు ఎన్ని పూలు అతికించాలి, ఏవి ఏ రంగులో ఉండాలి, ఏ సైజులో ఉండాలి, బాయినేట్ మీద ఎంత దూరంలో వాటిని అతికించాలి, మధ్యలో అవి ఊడిపోతే మళ్ళీ ఎలా అతికించాలి, అలా అతికించడానికి ఏ కంపెనీ ఫెవికాల్ వాడాలి, క్యాటరింగ్ లో ఏయే పదార్ధాలు ఉండాలి, అవి ఎలా తయారు చెయ్యాలి, వాటిల్లో నూనె, నెయ్యీ ఎంతెంత వెయ్యాలి, ఎలా వడ్డించాలి, వడ్డించేవారు ఏయే బట్టలు వేసుకోవాలి, శ్వీట్లో ఎంత చక్కెర ఉండాలి, బాత్రూమ్ లో ఉండే సబ్బు ఏ కంపెనీది అయి ఉండాలి, బక్కెట్టు ఏ మూలన ఉండాలి, మగ్గు ఏ రంగులో ఉండాలి, అంట్లు తోమే పీచులో ఎన్ని వైర్లుండాలి?  -- ఈ విధంగా ప్రతి విషయాన్నీ శల్యపరీక్ష చేస్తూ, రోజులకు రోజులు ఈ చర్చలమీద కాలం గడిపేవాళ్లు ఎంతోమంది నాకు కనిపిస్తున్నారు. ఎంతసేపూ ఎదుటివారి మెప్పు కోసం, ఎదుటివారి దృష్టిలో గొప్పకోసం బ్రతుకుతున్న వీరి మానసికస్థితి చూస్తుంటే 'అయ్యో పాపం' అని నాకు విపరీతమైన జాలి కలుగుతోంది. నాకు తెలిసిన మానసిక రోగాల పేర్లన్నీ గుర్తొస్తున్నాయి.

ఇకపోతే ఇంకొక రకం మనుషులున్నారు.

'చీర కట్టుకునేటప్పుడు గోచీ పోసి కట్టాలా, వద్దా? వల్లెవాటు వెయ్యాలా వద్దా? నమస్కారం చేసేటప్పుడు వంగి చేస్తే చాలా, లేక సాష్టాంగం చెయ్యాలా, కుడిపక్కనించి నమస్కారం చెయ్యాలా ఎడమ పక్కనించి చెయ్యాలా, నమస్కారం పెట్టె సమయంలో కుడిచేత్తో కుడికాలికి పెట్టొచ్చా? లేక చేతులు క్రాస్ చేసి కుడిచేత్తో ఎడమకాలు, ఎడమచేత్తో కుడికాలూ తాకాలా? టాయిలెట్ కి వెళ్ళేటప్పుడు కూడా ముహూర్తం చూచే వెళ్ళాలా? దుర్ముహూర్తం ఉందని బిగబట్టుకోవాలా? శాస్త్రప్రకారం వంటల్లో ఎన్ని శ్వీట్లు ఉండాలి, ఎన్ని హాట్లు ఉండాలి? మంగళసూత్రంలో ఎన్ని దారాలుండాలి? వాటికి పసుపు పైనించి కిందికి పుయ్యాలా? లేక కిందినుంచి పైకి పుయ్యాలా? మారేడు చెట్టు ఇంట్లో ఉంటె, అది గుమ్మానికి కుడివైపే ఉండాలా? ఎడమవైపు కూడా ఉండొచ్చా? గులాబీ చెట్టైతే ఇంటి ముందుండాలా, పెరట్లో ఉండాలా? పిల్లి మనకు కుడినుంచి ఎడమవైపు వెళ్ళాలి. రివర్స్ లో వెళితే, మనం వెనక్కు నడుస్తూ ఇంట్లోకి పారిపోవాలి. ఇక ఆరోజున ఏ పనీ చెయ్యకూడదు.' -  ఇలాంటి గోలతో సతమతమౌతూ చాగంటిని, గరికపాటిని పరమప్రమాణంగా తీసుకుంటూ 'చాగపాటి' గా తయారౌతున్న వాళ్ళు మరికొందరు. ఇలాంటి వారిని చూచినా నాకు జాలీ నవ్వూ తెగ పుడుతున్నాయి. వీళ్ళని చూస్తుంటే మరికొన్ని మానసిక రోగాల పేర్లు గుర్తొస్తున్నాయి.

ఫేస్ బుక్ లోనేమో అమ్మాయి చెడ్డీతో ఉన్న ఫోటోలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. పెళ్ళిలోనేమో తొంభై గజాల పట్టు చీరె నిండుగా కప్పుకుని ఫోటోలకు పూజిస్తూ ఉంటుంది. అబ్బాయి ఫేస్ బుక్ లోనేమో పబ్బుల్లో ఫ్రెండ్స్ తో సీసాలు పట్టుకుని ఫోటోలుంటాయి. పెళ్ళిలో పట్టుపంచె, లాల్ఛీ వేసుకుని ముఖాన పదిహేను బొట్లు పెట్టుకుని భక్తిగా ఫోజిస్తాడు. ఎంత డొల్ల బ్రతుకులో మనవి !

మన పెళ్ళిళ్ళల్లో జరిగే తంతులలో 95% శుద్ధ వేస్ట్ తంతులు. అదేమంటే, వేదప్రమాణం అంటారు. ఆ వేదాలలో ఏముందో ఎవడికీ తెలీదు. లోకల్ అలవాట్లన్నీ వేదప్రమాణం అనే ముసుగులో చలామణీ అవుతున్నాయి. వారివారి గోత్రఋషులు ఎందరున్నారో, వారి చరిత్రలేమిటో తెలియని మనుషులు సాంప్రదాయం అంటూ మాట్లాడుతుంటే తన్నాలన్నంత కోపం వస్తోంది నాకు.

మన దేశంలో, ఒక్కొక్క రాష్ట్రంలో ఒక్కొక్క పెళ్లి తంతు ఉంటుంది.  మళ్ళీ అన్నీ హిందూ వివాహాలే. అన్నీ వేదం ప్రకారం జరిగేవే.  మరి, ఇన్ని తేడాలెందుకు? ఒక రాష్ట్రానికీ ఒక రాష్ట్రానికే కాదు. ఒకే రాష్ట్రంలో ఒక ప్రాంతానికీ మరో ప్రాంతానికీ ఈ సాంప్రదాయాలలో ఎంతో భేదం ఉంటుంది. ఈ భేదాలు ఎలా పుట్టాయి? ఈ నానారకాల లోకల్ ఆచారాలకు వేదప్రామాణికత ఎక్కడుంది? ఇది ఎవరి సాంప్రదాయం? అసలు సాంప్రదాయం అంటే ఏమిటి? ఈ ప్రశ్నలకు ఎవడూ జవాబు చెప్పలేడు.

సౌత్ లో మంగళ సూత్రానికి విలువ. నార్త్ లో నల్లపూసలకు విలువ. నార్త్ లో మంగళసూత్రమే వేసుకోరు. అక్కడ పాపిట్లో సిందూరం పెట్టుకుంటారు. సౌత్ లో అలా పెట్టుకుంటే కేరెక్టర్ లేని మనిషిగా భావిస్తారు. ఒకే ఆచారం నార్త్ లో మహామంచిది, సౌత్ లో అదే ఆచారం మహా చెడ్డది. ఇదంతా ఏంటసలు? ఏంటీ నాటకాలు? ఇలాంటి ఉదాహరణలు తొంభై ఆరు ఇవ్వగలను నేను.

ఈ గోలంతా చూచి, విసుగు పుట్టిన దయానందసరస్వతి స్వామి, నూట యాభై ఏళ్ల క్రితమే, ఈ చెత్తనంతా తీసిపారేసి, హిందూ వివాహాన్ని వేదాల ప్రకారం స్టాండర్డైజ్ చేసి పెట్టాడు. అదే ఆర్యసమాజపు హిందూ వివాహం. అతి సింపుల్ గా ఉన్న ఈ తంతు మాత్రమే వేదాలలో ఉన్న అసలైన తంతు. ఇక మిగతా చెత్తనంతా మనం పోగేసుకుని, మన చుట్టూ అల్లుకుని, అది సాంప్రదాయం అంటూ, ఆచారం అంటూ చస్తున్నాం. అప్పులు చేసి పెళ్లిళ్లకు తగలేస్తూ నాశనమౌతున్నాం. మనం పాటిస్తున్నది వైదిక సాంప్రదాయం ఏమాత్రమూ కాదు. దానిపేరుతో మనిష్టప్రకారం చేస్తున్న చెత్తతంతు మాత్రమే. ఈ తంతంతా వద్దన్నాడని దయానంద సరస్వతీస్వామినే మనం తిరస్కరించాం. ఆయన చెప్పినవి 'ఆర్యసమాజం' వరకే పరిమితం, మనకు వర్తించదు అని తీర్పిచ్చేశాం. ఇదీ మన హిందూమతపు ఘనత !

మనకున్న 29 రాష్ట్రాలు, 7 కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాలలో కొన్ని వందల పద్ధతులలో హిందూ వివాహాలు జరుగుతూ ఉంటాయి. మళ్ళీ అన్నీ హిందూ సాంప్రదాయాలే. అన్నీ వేదప్రమాణం అని చెప్పేవే. ఇదేంటి? వీటిల్లో ఏది కరెక్ట్ సాంప్రదాయం? ఏది తప్పు ఏది ఒప్పు? మనం చేసేవన్నీ కరెక్ట్ ఎలా అవుతాయి? అని ఎవడికీ సందేహం మాత్రం రాదు. ఇదే హిందూమతపు ఆచారాల డొల్లతనం.

ఈ అన్ని హిందూ పెళ్ళిళ్ళలోనూ కామన్ గా ఉండేది ఒక్కటే. అగ్ని చుట్టూ ఏడడుగులు వెయ్యడం ! అదొక్కటే కామన్ తంతు. అదే అసలైన వేదవివాహం. ఆ పైని తంతులన్నీ మన సరదాలకోసం, డబ్బులు ఎక్కువై, కొవ్వెక్కి,  మనం కల్పించుకున్నవే. ఇవన్నీ హిందూ సాంప్రదాయం కాదు. ఈ విషయాన్ని ముందు హిందువులు స్పష్టంగా అర్ధం చేసుకోవాలి.

అగ్ని చుట్టూ ఏడడుగులు వెయ్యడాన్ని సప్తపది అంటారు. ఇదొక్కటే హిందూ వివాహంలో most essential ritual. దయానంద సరస్వతి స్వామి దీనినే స్థిరపరచారు. కానీ మనం వినం కదా !

హిందువులలో ఉన్న పెద్ద రోగం ఏంటంటే - తాము చేస్తున్న ప్రతిదీ సాంప్రదాయం అనుకోవడమే. ప్రతిదీ వైదికం అనుకోవడమే. కానీ నేడు మనం చేస్తున్న అనేక తంతులకు వైదికప్రమాణం లేనేలేదు. ఈ సంగతి మనం చెప్పినా ఎవడూ వినడానికి సిద్ధంగా లేడు. చాగంటీ, గరికపాటీ మొదలైనవారు ఇవి చెప్పకుండా, పిలకలు పెట్టుకోండి, పంచెలు కట్టుకోండి, నమ్మకాలు పెంచుకోండి అంటూ ఇంకా ఇంకా జనాన్ని చీకటి యుగాల చాదస్తాలలోకి తీసుకుపోతున్నారు.

ఆధారరహితాలైన చాదస్తాలూ, గొప్పకోసం అప్పులు చేసి ఆర్భాటంగా పెళ్లిళ్లు చెయ్యడాలూ - ఈ రెండే నేడు ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు సర్వనాశనం కావడానికి కారణాలు. హిందూ సమాజంలో ప్రధానంగా ఈ ధోరణి పోవాలి. హిందూవివాహం అనేది సాధ్యమైనంత సింపుల్ గా ఉండాలి.

నా వేదం ప్రకారం హిందూ వివాహం ఇలా జరగాలి.

1. అమ్మాయివైపు వారు, అబ్బాయి వైపు వారు ఒకచోట కూచోవాలి. అమ్మాయీ అబ్బాయీ అక్కడే ఉండాలి. అందరూ కలసి టీనో, కాఫీనో త్రాగాలి.

2. ఒక కాగితం మీద ' మేమిద్దరం ఒకరి మనసును మరొకరు నొప్పించకుండా కలసి బ్రతుకుతాం' అని వ్రాసి అబ్బాయీ అమ్మాయీ సంతకాలు చెయ్యాలి.

3. ఒక గిన్నెలో అగ్నిని వెలిగించి, దానిచుట్టూ అబ్బాయి అమ్మాయి ఏడు ప్రదక్షిణలు చెయ్యాలి.

4. వారి వారి పెద్దలను తలచుకుని నమస్కరించాలి.

5. సింపుల్ గా భోజనాలు ముగించాలి.

పెళ్లి అయిపోయింది. అంతే !

దీనికి పట్టే సమయం అరగంట. అయ్యే ఖర్చు మహా అయితే పదివేలు. ఎవరికీ ఏవీ ఇచ్చేది లేదు, తీసుకునేదీ లేదు. కళ్యాణమంటపాలూ, బట్టలూ, నగలూ, షాపింగూ, నసా, గోలా ఏవీ ఉండవు. ఫినిష్ !

నాకే గనుక అధికారం ఉంటే, హిందూ వివాహాలను ఈ విధంగా మార్చేస్తాను. ప్రస్తుతం జరుగుతున్న చెత్త గోలా, అలుగుళ్ళూ, విసుగులూ, కోపాలూ, తాపాలూ, అలసిపోయి సిక్ అయిపోవడాలూ, అప్పులు చేసి ఆర్భాటంగా పెళ్లి చేయడాలూ, ఆ తర్వాత ఏడాదికే తిట్టుకుని కొట్టుకుని విడిపోవడాలూ, ఏడుస్తూ బ్రతకడాలూ, ఏవీ ఉండవు.

ఒక ఆడా, ఒక మగా కలసి బ్రతకడానికి ఇంత గోల అవసరమా? దానికి సాంప్రదాయం, చట్టుబండలు అని పేర్లు పెట్టడం అవసరమా? అసలెవడు ఇవన్నీ పెట్టింది? వేదాలలో అతి సింపుల్ గా చెప్పబడిన హిందూ వివాహాన్ని ఇంత కాంప్లెక్స్ గా మార్చి, ఇంత గందరగోళాన్ని సృష్టించినవాళ్లెవరు? వాడిని ముందు ఉరి తియ్యాలి. ఆ పని చెయ్యలేం. ఎందుకంటే, ఇలా మార్చుకుంది మనమే గాబట్టి. మనల్ని మనమే ఉరి తీసుకోవాలి. ప్రతి చాదస్తపు బ్రాహ్మణుడూ ముందు వాడిని వాడు ఉరేసుకోవాలి. ఇదే నా తీర్పు.

ఇంత అనవసరమైన చెత్తని మన చుట్టూ పోగేసుకుని ఇదేదో పెద్ద సాంప్రదాయంగా అనుకుంటూ అఘోరిస్తున్న మనకు - నూరేళ్ల క్రితం వివేకానంద స్వామి చెప్పిన  - 'మన మతం వంటింట్లో మాత్రమే ఉంది. వంటపాత్రలలో అంట్లగిన్నెలలో అఘోరిస్తోంది. 'నన్ను ముట్టుకోకు, నేను పవిత్రుడిని. నువ్వు అపవిత్రుడివి' అనేదే దాని మంత్రం. ఈ ధోరణి పోనంతవరకూ హిందూమతానికి నిష్కృతి లేదు' - అన్న ఋషివాక్కులు ఎలా గుర్తుంటాయి? ఎలా అర్ధమౌతాయి? ఎప్పుడు మనం నిజంగా ఎదుగుతాం? మనుషులుగా బ్రతకడం ఎప్పుడు నేర్చుకుంటాం? 

దయానంద సరస్వతి స్వామి, వివేకానందస్వామి, కందుకూరి వీరేశలింగం వంటి వేదపండితులు చెప్పినా మన చెత్త ధోరణులు మనం మార్చుకోము  కదా ! నేటి టీవీ ఉపన్యాసకులు నేర్పించే డొల్ల ఆచారాలే మన మతం అయిపాయె ! ఇదే విధంగా బ్రతుకుతూ ఉంటే, మన హిందూ సమాజానికి, ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణజాతికి నిష్కృతి ఎప్పటికి వస్తుంది మరి?
read more " సాంప్రదాయమూ - చట్టుబండలూ - 1 "

7, అక్టోబర్ 2019, సోమవారం

బాసర సరస్వతీ అమ్మవారిని దర్శించాను

ఒకరోజున బాసర స్టేషన్ తనిఖీకి వెళ్లాను. అక్కడి స్టాఫ్ ని అడిగితే ఉదయం నాలుగున్నరకే ఆలయం తెరుస్తారని చెప్పారు. ఉద్యోగానికి సంబంధించిన పని అయిపోయాక తెల్లవారు ఝామున నాలుగున్నరకు బయల్దేరి పది నిముషాలలో ఆలయం దగ్గరకు చేరుకున్నాను. అక్కడ చడీచప్పుడూ ఏమీ లేదు. షాపులూ, ఆలయం కౌంటర్లూ అన్నీ మూసేసి ఉన్నాయి. జోగుతున్న సెక్యూరిటీ వారిని అడిగితే ఆరుగంటలకు మాత్రమే లోనికి వదుల్తామనీ, ఈలోపల అమ్మవారికి అలంకారం చేస్తుంటారనీ అన్నారు.

ఒక గంటసేపు ఆ బజార్లు అన్నీ తనిఖీ చేశాను. ఎక్కడా శుచీ శుభ్రతా లేదు. వానలు బాగా పడుతున్నాయేమో రోడ్లన్నీ తడిగా బురదగా ఉన్నాయి. దానికి తోడు, యాత్రికులు, హోటలు వాళ్ళు రోడ్డుమీదే పారేసిన చెత్త ఎక్కడబడితే అక్కడ కనిపిస్తోంది. దేశమంతా స్వచ్చభారత్ పాటిస్తోంది. ఇక్కడ మాత్రం చెత్త భారత్ కనిపించింది. బాధ కలిగింది.

మన పౌరుల దగ్గరా, అందులోనూ భక్తుల దగ్గరా సివిక్ సెన్స్ ఆశించడం అనేది ఒక పెద్ద పొరపాటనే విషయం నాకు బాగా తెలుసు. అసలు భక్తులనేవాళ్ళే పెద్ద దొంగలు. స్వార్ధపూరితమైన కోరికలతో మాత్రమే వాళ్ళు గుళ్ళూగోపురాలూ తిరుగుతూ ఉంటారు. అలాంటి స్వార్ధపూరిత మనస్తత్వాలు ఉన్నవాళ్ళు పర్యావరణం గురించి, శుభ్రత గురించి, సివిక్ సెన్స్ గురించి ఎందుకు ఆలోచిస్తారు? అందుకే మన యాత్రాస్థలాలన్నీ చెత్త కుప్పలుగా ఉంటుంటాయి. అందుకే, నేను అసహ్యించుకునే వారిలో సోకాల్డ్ భక్తులు మొదటి వరుసలో ఉంటారు.

దాదాపు ముప్పైఏళ్ళ క్రితం ఒకసారి బాసర వచ్చాను. కానీ నేను వెళ్ళిన సమయంలో ఆలయం మూసేసి ఉంది. తలుపులు వేసున్నా తీసున్నా మనకు పెద్ద తేడా ఉండదు గనుక, బయటనుంచే దణ్ణం పెట్టుకుని తిరిగి వచ్చేశాను. తర్వాత మళ్ళీ ఇన్నేళ్ళకు కుదురుతోంది.

బాసరలో అప్పటికీ ఇప్పటికీ చాలా మార్పు ఉంది. అప్పట్లో దేవాలయం చాలా చిన్నగా ఉండేది. వాతావరణం ఒక కుగ్రామంలా ఉండేది. షాపులు ఇన్ని ఉండేవి కావు. ఇప్పుడు చుట్టూ చాలా హంగులు వచ్చాయి. వ్యాపారం పెరిగింది. మనుషుల సందడితో, వ్యాపారాలతో వచ్చే దరిద్రపు 'ఆరా' ఎక్కువైంది. ప్రకృతి సహజమైన ఆధ్యాత్మిక ఆరా తగ్గింది. ఈ ఆలయాన్ని కూడా ఒక పర్యాటకస్థలంగా వృద్ధి చేద్దామనే ప్రభుత్వతపన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. ఈ క్రమంలో అసలైన ఆధ్యాత్మికత గంగలో కలుస్తోంది. అప్పటికీ ఇప్పటికీ, ఇదే నాకు కనిపించిన పెద్ద తేడా.

బయట ఉన్న వ్యాసుని ఆలయం వద్ద కాసేపు కూచున్నాను. 'ఇక్కడ గోదావరి నది ఉన్నది గనుక ఆయన కొన్నాళ్ళు ఈ కొండమీది గుహలో ఉంటూ తపస్సు చేశాడన్నమాట. ఏం చెయ్యాలన్నా తిండీ నీరూ ఉండాలి. అవి లేకుంటే తపస్సు కూడా సాగదు! కనీసం వ్యాసమహర్షి ఎందుకు ఇక్కడ తపస్సు చేశాడు? అని కూడా ఎవరూ ఆలోచించడం లేదు! అయితే అక్షరాభ్యాసం, లేకపోతే పర్యాటకం. ఇదీ జనానికి అర్ధమైన విషయం !' అనుకున్నాను.

టైం ఆరయింది. కౌంటర్లు తెరిచారు. దర్శనానికి కదిలాను. అప్పటికే లోపల ఒక పదిమంది ఉన్నారు. పెద్ద సందడి లేదు. అమ్మ దర్శనం చేసుకుని, కొండపైన ఉన్న వ్యాసగుహకు వెళ్లాను. అక్కడైతే, నేను తప్ప ఎవరూ లేరు. అక్కడికి వెళ్ళే దారిలో షాపులన్నీ మూసేసి ఉన్నాయి. గుహకు అడ్డంగా ఇనుప రెయిలింగ్ ఉన్నది. గుహకు వెళ్ళే దారిలో భక్తులూ షాపుల వాళ్ళూ పారేసిన గార్బేజ్ చూస్తె రెండోసారి అక్కడకు రావాలనిపించలేదు. అంతగా వాడేసిన పూజాసామగ్రీ, దండలూ, చెత్తా చెదారమూ ఎక్కడ బడితే అక్కడ గుట్టలుగా వేసి ఉన్నాయి.

గుహనుంచి తిరిగి వస్తుంటే అప్పుడే షాపులు తెరుస్తున్నారు. ఏం చెబుతాడో చూద్దామని, 'ఆ గుహలో ఏముంటుంది?' అని ఒకాయన్ని అడిగాను. 'అమ్మవారు ఆక్కడే మొదటగా పుట్టింది' అన్నాడు. చచ్చే నవ్వొచ్చింది. ' మీ వ్యాపారాల కోసం ఎన్నెన్ని అబద్దాలు చెబుతార్రా మీరు? అమ్మవారు ఇక్కడ పుట్టిందని నిజంగా మీరనుకుంటే ఈ ప్రదేశాన్ని ఇంత దరిద్రంగా ఎలా ఉంచుతారు?' అనుకున్నా.

మన దేవాలయాల కంటే, చర్చిలూ మసీదులూ చాలా శుభ్రంగా, పద్దతిగా ఉంటాయి. దేవుడు అక్కడ ఉన్నాడని వాళ్ళు నమ్ముతారు గనుక వాటిని ఎంతో శుభ్రంగా ఉంచుతారు. మనకేమో ఆ స్పృహే ఉండదు. మన దేవాలయాలన్నీ మురికికూపాలు. అక్కడ దేవుడున్నాడని మనం అనుకుంటే అక్కడ చెత్తా చెదారం ఎలా పారేస్తాం? అక్కడే నానా రాజకీయాలూ మాట్లాడుకుంటూ అరుచుకుంటూ ఒకరినొకరు తోసుకుంటూ ఎలా ఉంటాం? అందుకే పాపులర్ హిందూమతమంతా పెద్ద డొల్ల అని నేనెప్పుడూ అంటాను. 

బయటకొచ్చాను. ఆటోలు లేవు. ఉన్న ఒకడూ 'ఒక్కరికైతే నేను రాను' అన్నాడు. 'సరే, మార్నింగ్ వాక్ చేసినట్లు ఉంటుంది' అనుకుంటూ రెండు కి.మీ. దూరంలో ఉన్న స్టేషన్ కు నడక సాగించాను. దారిలో అన్ని కులాల సత్రాలూ దండిగా దర్శనమిచ్చాయి. 'అకులా సమయాంతస్థా సమయాచార తత్పరా' అనే లలితానామం గుర్తొచ్చింది. నవ్వుకున్నాను. 

ప్రభుత్వమూ, ప్రజలూ కలసి ఈ క్షేత్రంలో పిల్లల అక్షరాభ్యాసానికి ఎక్కువగా ప్రాధాన్యతను పెంచుతున్నారు. మిగతా వాళ్ళు, ఏవేవో గొంతెమ్మ కోరికలతో ఇక్కడకు వస్తున్నారు. కులసత్రాలు కడుతున్నారు. పూజారులేమో వాళ్ళ ఉద్యోగాలు వాళ్ళు చేస్తున్నారు. అంతేగాని, సరస్వతీదేవి అసలైన తత్వాన్ని ఎవరూ గమనిస్తున్నట్లు నాకు అనిపించలేదు. ఉపాసకులనేవాళ్ళు ఎక్కడా లేరు. ఇది తపోభూమి అన్న విషయం కూడా ఎవరికీ గుర్తు లేదు. 'తారాస్తోత్రం' లో అమ్మవారిమీద నేను వ్రాసిన కొన్ని శ్లోకాలూ పద్యాలూ గుర్తొచ్చాయి. ప్రపంచమంతా ఇంతే ! చక్రవర్తి దర్బార్ లో నిలబడి పుచ్చు వంకాయలు కోరుతున్నారు మనుషులు ! తపోభూమిని షాపింగ్ కాంప్లెక్స్ గా మారుస్తున్నారు. ఛీ ! అని అసహ్యం వేసింది.

'ఈ చౌకబారు మనుషులని ఎలా భరిస్తున్నావమ్మా?' అని మనసులో అనుకుంటూ స్టేషన్ కు నడక సాగించాను.
read more " బాసర సరస్వతీ అమ్మవారిని దర్శించాను "

6, అక్టోబర్ 2019, ఆదివారం

లంబస్తనీం వికృతాక్షీం.....

'లంబస్తనీం వికృతాక్షీం
ఘోరరూపాం మహాబలాం
ప్రేతాసన సమారూడాం
జోగులాంబాం నమామ్యహమ్'

(పెద్ద పాలిండ్లు కలిగి, వికృతమైన కన్నులతో, ఘోరమైన రూపంతో, మహాబలశాలియై, శవంమీద కూర్చొని ఉన్న జోగులాంబను ధ్యానిస్తున్నాను)

ఆలంపురం జోగులాంబ ధ్యానశ్లోకం ఇది.

మొన్న ఒకరోజున కర్నూల్ టౌన్ ఆలంపురం మధ్యలో అర్ధరాత్రి తనిఖీకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. అది కూడా నవరాత్రుల మధ్యలో.

ముప్పై ఏళ్ల క్రితం నేను ఆదోనిలో ఉన్నప్పుడే తంత్రసాధన చేస్తూ ఉండేవాడిని. అక్కణ్ణించి వయా కర్నూల్ రూట్లో వస్తే అలంపురం దగ్గరే గనుక, అలంపురం వెళదామని అనుకున్నాను. కానీ అవలేదు. ఇప్పటికి ఆ అవకాశం వచ్చింది. ఖడ్గమాలలో చెప్పబడిన యోగినుల ఆలయాలు ఇక్కడ ఉండేవని నేను విన్నాను.

కర్నూల్ లో దిగి ఆలంపురం దగ్గరకు చేరేసరికి సరిగ్గా రాత్రి పన్నెండున్నర అయింది. వచ్చిన పని ముగించుకుని తిరుగు ప్రయాణంలో ఉండగా, 'సార్. గుడికి పోనిమ్మంటారా' అని డ్రైవర్ అడిగాడు.

'ఒద్దు. ఈ టైం లో గుడి మూసేసి ఉంటుంది కదా ! ఇంకోసారి వద్దాం. కానీ ఇక్కడే కాసేపు ఆపు' అన్నాను.

కారాగింది.

బయటకు దిగి, ఆలయం ఉన్న దిక్కుగా చూస్తూ అక్కడే చీకట్లో కాసేపు నిలుచున్నాను. చుట్టూ చీకటి, పొలాలు, వర్షపునీటికి కప్పల బెకబెకలు తప్ప ఇంకేమీ వినిపించడం లేదు. 'సార్ చీకట్లో అలా నిలబడకండి. పాములుంటాయి'. అన్నాడు డ్రైవర్.

నవ్వాను.

కాసేపు అక్కడ ఉన్న తర్వాత కారెక్కి 'పోనీ' అన్నా. కారు కర్నూల్ చేరింది.

నవరాత్రులలో అర్ధరాత్రి పూట అక్కడకు వచ్చిన పని పూర్తయింది.

ఈ ఆలయం ఏడో శతాబ్దం నాటిది. అంటే తంత్రయుగానికి చెందినది. ఇక్కడ అమ్మవారి అసలు విగ్రహం భయంకరంగా ఉంటుంది. జోగులాంబ అంటే యోగుల అమ్మ అని అర్ధం. అంటే జగన్మాత అన్నమాట. ఇది జమదగ్ని మహర్షి, రేణుకాదేవులు నివసించిన ప్రదేశం అని ఒక స్థలపురాణం చెబుతున్నది. శివుని కోసం బ్రహ్మ తపస్సు చేసిన ప్రదేశం అని ఇంకో పురాణం అంటుంది. ఈ కధలు నిజమైనా కాకపోయినా, దాదాపు పన్నెండు వందల ఏళ్ళ క్రితమే ఇది ప్రసిద్ధి చెందిన తాంత్రికక్షేత్రం అన్నది వాస్తవం. అక్కడ నాకు కలిగిన అనుభవం దీనినే రూడి చేస్తున్నది. తంత్రం పుట్టుక గురించి నా పాత వ్యాసాలు 'ఛిన్నమస్తా సాధన' అనే సీరీస్ లో చదవండి.

బెంగాల్ ప్రాంతంలో ఎనిమిదో శతాబ్దంలో పుట్టిన తంత్రం అక్కణ్ణించి హిందూమతంలోనూ, బౌద్ధంలోనూ ప్రవేశించింది. శైవ, శాక్త, వైష్ణవ సాంప్రదాయాలలో అది వేళ్ళూనుకున్నప్పటికీ, శైవం లోనూ, శాక్తమ్ లోనూ బాగా నిలదొక్కుకున్నది. వజ్రయానంగా టిబెటన్ బౌద్ధంలో ప్రవేశించింది. మహాయానాన్ని ప్రభావితం చేసింది. కాలక్రమేణా అసలు తంత్రం కనుమరుగై, పనులు కావడం కోసం పూజలు చేసే క్షుద్రతంత్రం అక్కడక్కడా మిగిలి పోయింది.  ఆ ఆలయాలన్నీ తమతమ రూపురేఖలు మార్చుకుని, వైదిక సాంప్రదాయం ప్రకారం మార్చబడి, ప్రాంతీయంగా ఉన్న అమ్మతల్లుల పూజలతో కలసిపోయి, నేడు ఈ రూపంలో మనకు కనిపిస్తున్నాయి. ముస్లిం దండయాత్రలలో ఈ ఆలయం పూర్తిగా నేలమట్టం చెయ్యబడింది. ఆ తర్వాత కొన్ని వందల ఏళ్లకు దీనిని మళ్ళీ కట్టారు. ఇప్పుడు ఆలయం ఉన్న స్థలం అసలైన స్థలం కాదు.

జోగులాంబ అమ్మవారి జుట్టులో బల్లి, గుడ్లగూబ, తేలు ఉంటాయి. ధ్యానశ్లోకం ప్రకారం ఆమె మూర్తి చాలా భయంకరం. కాళీమాతకు ఒక రూపం ఈమె. శ్మశానకాళిక అని ఈమెను అనుకోవచ్చు. పిచ్చిలోకులు ఈమెను గృహదోషాలు పోగొట్టే దేవతగా ఆరాధిస్తున్నారు. కానీ, మార్మిక సంకేతాలతో కూడిన ఈమె రూపం అత్యంత ఉన్నతమైన పరిపూర్ణ యోగసిద్ధిని కలిగించే దేవతారూపం అన్న సంగతి తాంత్రికయోగులు మాత్రమే గ్రహించగలరు. లోకులకు భయాన్ని కలిగించే తల్లి రూపం, వారికి అత్యంత ప్రేమను పుట్టిస్తుంది.

'లంబస్తని' అనేది జీవులకు పాలిచ్చి పోషించాలనే అత్యంత ప్రేమకు, మెత్తని హృదయానికి సంకేతపదం. 'వికృతాక్షి' అంటే, ఇంద్రియలోలత పైన అమితమైన కోపానికి, జాగృతమైన మూడవకంటికి సూచన. విరూపాక్ష అనే పదమూ, వికృతాక్షి అనే పదమూ సమానార్థకాలే. వికసించిన ఆజ్ఞాచక్రానికి ఇవి సూచికలు. 'ఘోరరూపా' అంటే, ప్రపంచపు డొల్ల కట్టుబాట్లను లెక్కచెయ్యని విశృంఖలత్వమూ, ఆత్మచైతన్యమూ అని అర్ధాలు. 'మహాబలా' అనేది అమితమైన వీర్యశక్తికి, ప్రాణశక్తికి సూచిక. 'ప్రేతాసన సమారూడా' అనేపదం సమాధిస్థితిలో జాగృతమైజడత్వాన్ని అధిరోహించిన దివ్యచైతన్యశక్తికి మార్మిక సూచన. ఈ మార్మికకోణాలలో దర్శిస్తే ఆమె భయంకరరూపం అత్యంత సౌమ్యంగా, ప్రేమమయంగా కనిపిస్తుంది.  

దేహమే ఆత్మకు గృహం. గృహదోషాలంటే మనం ఉండే ఇంటిదోషాలు కావు. జన్మజన్మాన్తరాలలో దేహాన్ని పట్టుకుని ఉన్న సంస్కార దోషాలు. వాటిని పోగొట్టడం అంటే, సంస్కార నాశనం చేసి కర్మపరంపర అనబడే పొలిమేరను దాటించడం. ఎల్లలను దాటిస్తుంది గనుక ఎల్లమ్మ అయింది. కుండలినీ శక్తికి ఈమె ప్రతిరూపం. పొలిమేరలు దాటించే దేవతను, పొలిమేరల లోపల ఉండే సుఖాల కోసం పూజిస్తున్నారు పిచ్చి లోకులు !

ఛిన్నమస్త, రేణుక, భైరవి, ఎల్లమ్మ - ఇవన్నీ ఈమె పేర్లు. తెలంగాణా ప్రాంతానికి ఈమె అధిష్టానదేవతగా అనేక వేల ఏళ్ళనుంచి కొలువై ఉంది. శ్రీవత్సగోత్రం వారికి ఈమె కులదేవత అవుతుంది. వారిలో ఆమె రక్తమే ప్రవహిస్తున్నది. సరియైన సిద్ధుల వద్ద గ్రహించి ఈమె ఉపాసన గావిస్తే, మహత్తరమైన యోగసిద్ధిని అచిరకాలంలో కలిగించి, మానవజీవితపు పొలిమేరలు దాటిస్తుంది.

ఈ విధంగా, నవరాత్రులలో, అర్ధరాత్రిపూట చీకట్లో, అలంపురం దగ్గర పొలాలలో, ఈ దేవతను దర్శించాను.
read more " లంబస్తనీం వికృతాక్షీం..... "

25, సెప్టెంబర్ 2019, బుధవారం

శుక్రుని నీచస్థితి - సెక్స్ కుంభకోణాలు - అర్ధాంతర మరణాలు

ప్రతి ఏడాదీ సెప్టెంబర్ లో శుక్రుడు నీచస్థితిలోకి (కన్యారాశిలోకి) వస్తూ ఉంటాడు. ఈ స్థితిలో ఆయన ఒక నెలపాటు ఉంటాడు. అదేచోట బుధుడు ఉఛ్చస్థితిలో ఉంటాడు. కన్యారాశి మూడోపాదంలో ఉన్నపుడు నవాంశలో వీరిద్దరి స్థితులు రివర్స్ అవుతాయి. అంటే బుధుడు నీచస్థితిలోకి, శుక్రుడు ఉఛ్చస్థితిలోకి పోతారు. రాశి నవాంశలలో వ్యతిరేక స్థితులలో వీరుండటం సమాజంలో గందరగోళ పరిస్థితులను సృష్టిస్తుంది. ముఖ్యంగా ఇవి, సెక్స్ కుంభకోణాలు, అసహజమైన మానవసంబంధాలు బయటపడటం, జలప్రమాదాలు జరగడం, శుక్రసంబంధమైన రోగాలతో మనుషులు చనిపోవడం మొదలైన రూపాలలో మనకు కనిపిస్తూ ఉంటాయి. కొన్నేళ్లపాటు సెప్టెంబర్ అక్టోబర్ లలో వార్తలను గమనిస్తే, నేను చెప్పిన ఈ ట్రెండ్ చాలా స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మిమ్మల్ని ఆశ్చర్య చకితులను చేస్తుంది. మనుషుల మీద గ్రహప్రభావం ఖఛ్చితంగా ఉంది అనడానికి ఇదొక ఉదాహరణ. 

ఈ నెల 15 తేదీన శుక్రుడు నవాంశలో ఉఛ్చస్థితికి వచ్చాడు.  కానీ రాశిలో నీచస్థితిలో ఉన్నాడు. సరిగ్గా ఒకరోజు ముందు అంటే సెప్టెంబర్ 14 తేదీన స్వామి చిన్మయానంద్ తనను రేప్ చేశాడంటూ ఒకమ్మాయి ఫిర్యాదు చెయ్యడమే కాక, దానికి సంబంధించిన 43 వీడియో క్లిప్స్ ఉన్న పెన్ డ్రైవ్ ను సిట్ టీమ్ కి సమర్పించింది. ఈ వీడియో క్లిప్స్ ఇప్పుడు చాలామంది దగ్గర ఉన్నాయి. మా ఫ్రెండ్ ఒకడి మొబైల్లో కూడా ఉన్నాయి. చూస్తావా అని ఫ్రెండ్ గాడు నన్నడిగాడు. నాకు అక్కర్లేదని చెప్పాను. ఈ కేసు ఇంకా తేలలేదు. విచారణ జరుగుతూనే ఉంది.

సెప్టెంబర్ 16 న గోదావరిలో లాంచీ మునిగి దాదాపు 40 మంది చనిపోయారు. ఇది కూడా శుక్రుని నీచ/ఉఛ్చస్థితుల ప్రభావమే. చంద్రునితోబాటు శుక్రుడు కూడా నీటికి, వరదలకు, జలప్రమాదాలకు కారకుడని గుర్తుండాలి.

సెప్టెంబర్ 17 న రాజస్థాన్ లోని అనేక ప్రాంతాలు భారీ వర్షాల వల్ల జలమయం అయ్యాయి. ఇది కూడా శుక్రుని జలకారకత్వపు విపరీత పరిణామమే.

సెప్టెంబర్ 23 న సౌత్ ఢిల్లీలోని ఒక బార్ లో రాత్రి పదిన్నర సమయంలో , కొందరు యువకులు తమను వేధించారంటూ కొందరు యువతులు కేసు పెట్టారు. ఆ సమయంలో అమ్మాయిలు బార్లో ఉండి త్రాగడం ఏమిటని మాత్రం ఎవరూ అడగడం లేదు.

వానలకు అమీర్ పేట మెట్రో స్టేషన్ సీలింగ్ పెచ్చు ఊడి తలమీద పడి 26 ఏళ్ల యువతి మొన్న చనిపోయింది. వానలు, యువతీ, రెండూ శుక్రుని కారకత్వం లోనివే.  

నిన్నటినుండీ ఆంధ్రా తెలంగాణాలలో భారీ వర్షాలు పడుతున్నాయి. నిన్న హైదరాబాద్లో పడిన వానకు అనేక రోడ్లు పూర్తిగా మునిగిపోయాయి. చాలాచోట్ల ట్రాఫిక్ స్తంభించిపోయింది. జనం నానా అవస్థలు పడ్డారు. స్కూటర్లు మునిగిపోయేంత నీరు పారడం హైదరాబాద్లో నేను స్వయంగా చూచాను. ఇదీ శుక్రుని జలకారకత్వ పరిధిలోదే.

ఇవిగాక ప్రతిరోజూ చిన్నాచితకా సెక్స్ కుంభకోణాలు, వెర్రిపోకడలు మన దేశంలో బయటపడుతూనే ఉన్నాయి. ఇక భూమ్మీది మిగతా దేశాలలోని వార్తల గురించి నేను వ్రాయబోవడం లేదు. మీరే చూసుకోండి.

ఇవి గాక, ఇదే సమయంలో కోడెల శివప్రసాద్ బలవన్మరణమూ (ఇది బుధుని స్థితివల్ల జరిగింది. దీనివల్ల తీవ్రమైన మానసిక అలజడి అశాంతి పుట్టుకొస్తాయి), నేడు సినీనటుడు వేణుమాధవ్ చనిపోవడమూ కూడా శుక్రుని నీచస్థితి పరిణామమే. వేణుమాధవ్ ఏదో నయంకాని రోగంతో బాధపడుతున్నాడని ఆ మధ్యన వార్తలు వచ్చాయి. అందులో నిజం ఉంటే, ఇదీ శుక్రుని కారకత్వమే.

జాగ్రత్తగా గమనిస్తే, గ్రహస్థితులకూ మన చుట్టూ జరిగే సంఘటనలకూ ఈ విధమైన సూక్షసంబంధాలను మనం తెలుసుకోవచ్చు. 
read more " శుక్రుని నీచస్థితి - సెక్స్ కుంభకోణాలు - అర్ధాంతర మరణాలు "

24, సెప్టెంబర్ 2019, మంగళవారం

షిరిడీ సాయిబాబా శిష్యుడు దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమానికి వెళ్ళొచ్చాను







ఉద్యోగపనులలో భాగంగా మహారాష్ట్రలోని ఉమ్రీ స్టేషన్ తనిఖీకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. ఈ స్టేషన్ నాందేడ్ కు 30 కి. మీ దూరంలో ఉంటుంది. పని అయిపోయాక యధాలాపంగా చూస్తే, సాయిబాబా ముఖ్యశిష్యుడైన దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమం అక్కడకు దగ్గర్లోనే గోరఠీ గ్రామంలో ఉందని తెలిసింది.

నేనా  బోర్డు వైపు చూడటం గమనించి, స్టేషన్ మాస్టర్ ఇలా అన్నాడు - 'ఆశ్రమం బాగుంటుంది సార్. వెళ్ళిరండి.  చాలా దగ్గర. రెండు కి.మీ లోపే ఉంటుంది'. అక్కడి స్టాఫ్ అందరూ సాయిభక్తుల లాగా ఉన్నారు. ఆశ్రమం గురించి గొప్పగా చెప్పారు. దగ్గరే కదా చూద్దామని బయలుదేరాము. 'మధ్యాన్నం ఒంటిగంట దాటింది. ఆశ్రమం మూసేసి ఉంటారు. సాయంత్రం వెళ్ళండి' అని కొంతమంది అన్నారు. వాళ్లకు  ఒక చిరునవ్వును బహుమతిగా ఇచ్చి 'చలో, దర్శన్ కర్కే ఆయేంగే' అన్నాను. 'ప్రత్యేక పూజ చేయిద్దాం' అన్నారు మా స్టాఫ్. ప్రత్యేక పూజ కాదు, అసలుపూజ కూడా వద్దు. నా గురించి మీరేదో గొప్పగా వారికి చెప్పకూడదు. సామాన్య భక్తులలాగా హడావుడి లేకుండా వెళ్లి వద్దాం. నో స్పెషల్ ట్రీట్మెంట్ ప్లీజ్' అని మావాళ్లకు ఖరాఖండిగా చెప్పాను.

కాసేపట్లోనే గోరఠీ గ్రామంలోని ఆశ్రమానికి చేరుకున్నాం. గోరఠీ అనేది చాలా చిన్న ఊరు. ఆ ఊళ్లోకి అడుగుపెడుతూనే ఒక 100 ఏళ్ళు వెనక్కు వెళ్లినట్లు అనిపించింది. అంత కుగ్రామం. ఊరి చుట్టూ పచ్చటి పొలాలు, సమృద్ధిగా నీళ్లు. కోనసీమలోని గ్రామంలాగా అనిపించింది.  గ్రామం మొదట్లోనే ఒక చిన్న గుట్టమీద పెద్ద భవనం కనిపించింది. ఆశ్రమం అదేనేమో అనుకున్నాను. నా సంశయాన్ని గమనించి బైక్ నడుపుతున్న స్టేషన్ మాస్టర్ ఇలా అన్నాడు. 'అది ఆశ్రమం కాదు. ఎమ్మెల్యే ఇల్లు'.  నాకు నవ్వొచ్చింది. అంత కుగ్రామంలో ఎమ్మెల్యే కి అంత రాజభవనమా? మన దేశంలో ప్రజాధనం దోపిడీ ఇంతేనేమో అనిపించింది.

కొంచం దూరంలోనే, వినమ్రంగా ఉన్నా, ఆధ్యాత్మిక తరంగాలను వెదజల్లుతున్న ఆశ్రమం ఉంది. ఆశ్రమం నిర్మానుష్యంగా ఉంది. కమిటీ మెంబర్లు కొంతమంది, బాంబే నుంచి వఛ్చిన భక్తులు కొంతమంది తప్ప  అందులో ఎవరూ లేరు. ముందువైపున దాసగణు మహారాజ్ సమాధి ఉంది. లోపలగా ఆ ఆశ్రమం స్థాపించిన స్వామి వరదానంద భారతి గారు ఉన్న గది ఉన్నది. ఆ కమిటీ వారికి మా స్టాఫ్ నన్ను పరిచయం చెయ్యబోతుంటే సున్నితంగా వారించాను. స్టాఫ్ అంతా ఇక్కడివారేనని నేనుమాత్రం హైదరాబాద్ నుంచి వచ్చానని చెప్పాను.

దాసగణు గారు 1962 లో చనిపోయారు. ఈ ఆశ్రమాన్ని స్థాపించిన వరదానంద భారతి గారు 2002 లో ఉత్తరకాశీలో చనిపోయారట. స్వామీజీ గారి గదిలో ఒక ఫోటో చూశాము. కొండల మధ్యన ఒక రాతిమీద కూర్చుని ఉన్న చతుర్భుజ మహావిష్ణువు చిత్రం అది. మామూలుగా మనం ప్రతిచోటా చూచే చిత్రం కాదది. నేను దానివైపు తదేకంగా చూడటం గమనించి ఆశ్రమాన్ని మాకు చూపిస్తున్న పదహారేళ్ళ పూజారి ఇలా అన్నాడు. ' భగవంతుడు స్వామీజీకి అలా దర్శనం ఇచ్చారు. ఆయన చెప్పినట్లు ఆ చిత్రం గీశారు.'

స్వామీజీ గదిలో ఆయన నిలువెత్తు చిత్రం ఉన్నది. పక్కన ఉన్న గదిలో రాక్స్ నిండా ప్రాచీన గ్రంధాలున్నాయి. వివేకానందస్వామి, శంకరాచార్య, తుకారాం, విఠోబా చిత్రాలున్నాయి. ఆ గదిలోనే స్వామీజీ నివసించారని చెప్పారు. అక్కడ మంచి శక్తివంతమైన వేదాంత భావనా తరంగాలుండటం గమనించాను. స్వామీజీ డెబ్భైకి పైగా పుస్తకాలు వ్రాశారని పూజారి పిల్లవాడు చెప్పాడు.

దాసగణు మహారాజ్ పోలీసు ఉద్యోగిగా పనిచేసేవాడు. ఎస్సై కావాలని ఆయనకు గట్టి కోరిక ఉండేది. సాయిబాబా మీద అనేక పాటలు పద్యాలు వ్రాసేవాడు. చదువు అబ్బకపోయినా, పెద్దల నుంచి వఛ్చిన జీన్స్ ప్రభావమో ఏమోగాని 'తమాషా' అనే పల్లెపదాలలో అలవోకగా ఆశుకవితలు చెప్పేవాడు. సాయిబాబాను విష్ణువు, శివుడు, అని తన పాటల్లో పొగిడినా, ఆయనంటే గట్టి నమ్మకం లోలోపల ఉండేది కాదు. ఆ సంగతి సాయిబాబాకూ తెలుసు. సాయిబాబా ఒక ముస్లిం అని, తాను శుద్ధ బ్రాహ్మణవంశంలో పుట్టానని కొంచం తిరస్కార భావం ఆయనకు లోలోపల ఉండేది.

దాసగణు జీవితంలో సాయిబాబా అనేక అద్భుతాలు చేశాడు. ఎన్నోసార్లు అతని ప్రాణాలను రక్షించాడు. ఉద్యోగం పోయే పరిస్థితుల నుంచి రక్షించాడు. 'పోలీసు ఉద్యోగం మానుకో' అని సాయిబాబా అనేకసార్లు దాసగణుకు చెప్పాడు. దాసగణు వినేవాడు కాదు. 'ఫౌజుదార్ (ఎస్సై) అయ్యాక ఉద్యోగం వదిలేస్తా' అని దాసగణు, సాయిబాబాకు చెప్పేవాడు. కొన్నాళ్ళపాటు ఆ అధికారమూ హోదా చెలాయించాలని ఆయనకు కోరిక ఉండేది. చివరకు ఒక కేసులో ఇరికించబడి 32 రూపాయల కోసం  ఉద్యోగం మానుకోవలసిన పరిస్థితి వచ్చింది. మానుకున్నాడు. 'మంచిగా చెబితే నువ్వు వినడం లేదు. ముల్లుతో గుచ్చితే గాని వినవన్నమాట' అని సాయిబాబా ఈయనతో అన్నాడు.

బాసర దగ్గర గోదావరి ఉంది. నాందేడ్ లో కూడా ఉంది. గోదావరి అంటే దాసగణుకు భక్తి. గంగామాయి అని గోదావరిని పిలిచేవాడు. 'గోదావరిలో స్నానం చేసి వస్తానని' ఒకరోజున సాయిబాబాతో అన్నాడు దాసగణు. 'గోదావరి కోసం ఎక్కడికో పోవడం ఎందుకు. అది ఇక్కడ లేదా?' అన్నాడు బాబా. అలా అంటూ తన పాదాలనుండి గోదావరి నీటిధారను పుట్టించాడు. దాసగణు ఆ నీటిని నెత్తిన చల్లుకున్నాడు. సాయిబాబా మౌనంగా ఊరుకున్నాడు. కానీ సాయిబాబా గతించిన కొన్నేళ్ళకు దాసగణు ఇంకొక మహాత్ముడిని కలిశాడు. ఆయన ఇలా అన్నాడు 'నీవు సాయిబాబా భక్తుడివి, ఆయన దేవుడంటూ నువ్వు పాటలు వ్రాశావు. కానీ నీకు ఆయనంటే నిజమైన భక్తి లేదు'. దాసగణు బిత్తరపోయాడు. ఆ మహాత్ముడు కొనసాగించాడు. 'నీకోసం సాయిబాబా తన పాదాలనుండి గోదావరిని సృష్టించాడు. నీవా నీటిని నెత్తిన చల్లుకున్నావే గాని, లోపలకు త్రాగలేదు. సాయిబాబా ఒక ముస్లిం అని నీకు లోలోపల కొంత తిరస్కార భావం ఉంది. అందుకే నువ్వా నీటిని తీర్థంగా తీసుకోలేకపోయావు'. సాయిబాబా గతించిన అనేక సంవత్సరాల తర్వాత, ఆ విధంగా తాను చేసిన తప్పు దాసగణుకు అర్ధమైంది.

ఇలాంటి సంఘటనలు దాసగణు జీవితంలో చాలా జరిగాయి. దాసగణు, నానాసాహెబ్ చందోర్కర్ ఇద్దరూ సాయిబాబా ముఖ్యభక్తులు. దాసగణు మహరాజ్ యొక్క వస్త్ర సమాధి ఇక్కడ గోరఠీ గ్రామంలో ఉంది. 'వస్త్ర సమాధి' అంటే ఏమిటి? అని అక్కడివాళ్లను అడిగాను. ఆయన శరీరాన్ని సాంప్రదాయ బద్దంగా దహనం చేశారు. ఆయన వస్త్రాన్ని మాత్రం ఇక్కడ ఉంచి సమాధి కట్టారు అని అక్కడి పూజారి చెప్పాడు.

దాసగణు ఒక హరికథా భాగవతార్ వంటి కళాకారుడు. ఆశువుగా ఎన్నో పాటలు పద్యాలు పాడుతూ ఏడెనిమిది గంటల పాటు శ్రోతలను ఆయన రంజింపజెయ్యగలిగేవాడు. తాను అలా ఇఛ్చిన అనేక ప్రోగ్రాములలో, స్టేజిమీద ఒకవైపున సాయిబాబా ఫొటో ఉంచి, ఆయన మహిమలు. లీలలు, దైవత్వం గురించి చెప్పేవాడు. అవి విని వేలాదిమంది సాయిబాబా దర్శనార్ధం వచ్చేవారు. ఆ విధంగా సాయిబాబాను ప్రజలలోకి తీసుకువెళ్లడంలో ప్రముఖ పాత్ర వహించాడు దాసగణు. విజయదశమి నాడు షిరిడీలో జరిగే ఉత్సవంలో మొదటి నివేదనగా ఈ ఊరిలోని దాసగణు ఆశ్రమం నుండి వెళ్లిన నివేదననే సమర్పిస్తారని అక్కడి వారు నాకు చెప్పారు. బాంబే నుంచి వచ్చిన కొందరు మహిళా భక్తులు అక్కడ కనిపించారు. మౌనంగా  వచ్చేస్తున్న మమ్మల్ని ఆగమని చెప్పి, డైమండ్ కోవా శ్వీట్ ను మాకు ప్రసాదంగా ఇచ్చారు. బాబా ఆశీస్సులుగా భావించాం.

కాసేపు అక్కడ కూర్చుని తిరిగి ఉమ్రీ స్టేషన్ కు చేరుకున్నాం. సాయంత్రం వరకు వెళ్లిన పని ముగించుకుని, తిరుగు రైలెక్కి మల్కాజిగిరి స్టేషన్లో దిగాను. ఆ విధంగా సాయిబాబా ముఖ్య భక్తుడైన దాసగణు సమాధిని అనుకోకుండా సందర్శించాను. 'అనుకోకుండా జరిగేదే అనుగ్రహం' అని జిల్లెళ్ళమూడి అమ్మగారు అనలేదా మరి?
read more " షిరిడీ సాయిబాబా శిష్యుడు దాసగణు మహారాజ్ ఆశ్రమానికి వెళ్ళొచ్చాను "

17, సెప్టెంబర్ 2019, మంగళవారం

సెప్టెంబర్ 2019 పౌర్ణమి ప్రభావం ఇలా చూపించింది

మనుషుల పైన చంద్రుని ప్రభావం తప్పకుండా ఉంటుందనే విషయం గత పదేళ్లుగా నా పోస్టులు చదువుతున్న వాళ్లకు స్పష్టంగా తెలిసే ఉంటుంది. అందులోనూ, పౌర్ణమి అమావాస్య ప్రభావాలు ఎలా ఉంటాయో అనేక ఉదాహరణల ద్వారా నేను వ్రాసిన గత పోస్టులలో ఇంకా స్పష్టంగా మీరు చూడవచ్చు.

ఈ నెల పౌర్ణమి ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక రకాలుగా ప్రభావాలు చూపించింది. వీటిల్లో, మన తెలుగు రాష్ట్రాలలో జరిగిన రెండు ముఖ్యమైన చెడు సంఘటనలు - గోదావరిలో లాంచీ మునిగి జనం చనిపోవడం, ఉరివేసుకుని కోడెల శివప్రసాద్ మరణించడం.

వీటికీ చంద్రుని స్థితిగతులకూ ఏమిటి సంబంధం? అని అనకండి. ఒక్కసారి నా గత పోస్టులు చదవండి. సంబంధం ఏమిటో అర్ధమౌతుంది. లాంచీ విషయం ప్రస్తుతం పక్కన ఉంచి, కోడెల ఉదంతం పరిశీలిద్దాం.

మానసికంగా కృంగిపోయి ఉన్నవారు ఇలాంటి సమయాలలో ఇలాంటి తొందరపాటు నిర్ణయాలు తీసుకుంటూ ఉంటారు. ఈ విషయం గతంలో ఉదయకిరణ్ విషయంలో గాని, జియాఖాన్ విషయంలో గాని, ఇంకా కొంతమంది మామూలు మనుషుల ఆత్మహత్యల విషయాలలో గాని, స్పష్టంగా నేను విశ్లేషించాను. కావలసినవారు ఆ పోస్టులు వెతికి చదవవచ్చు. వీరందరూ కూడా పౌర్ణమి అమావాస్య సమయాలలోనే ఆయా అఘాయిత్యాలకు పాల్పడ్డారు.

పౌర్ణమి అమావాస్య సమయాలలో పిచ్చివాళ్లకు పిచ్చి ఎక్కువౌతుందనేది ప్రపంచవ్యాప్తంగా రుజువైన వాస్తవం. అలాగే, మానసిక రోగులు కూడా, సమత్వాన్ని ఇంకా ఎక్కువగా కోల్పోయి ఈ సమయాలలో విపరీతంగా ప్రవర్తిస్తారనేది కూడా రుజువైన వాస్తవమే. ముఖ్యంగా ఆడవాళ్ళ ప్రవర్తనలో చాలా స్పష్టమైన ఊగిసలాటలను ఈ సమయాల్లో గమనించవచ్చు. ఎందుకంటే వాళ్ళు cycle based జీవులు. ఆడవారి మీద చంద్రుని ప్రభావం చాలా  అధికంగా ఉంటుంది.

అదలా ఉంచితే, డిప్రెషన్ లో ఉన్నవార్లు ఈ సమయంలో ఆత్మహత్యా ప్రయత్నాలు చేస్తారనేది కూడా ఎన్నోసార్లు రుజువైంది. కనుక, అలాంటి స్థితిలో ఉన్నవారిని కుటుంబ సభ్యులు ఒంటరిగా వదలిపెట్టి ఉండకూడదని, వాళ్లకు మానసికంగా ఆసరా ఇస్తూ, 24 గంటలూ వెన్నంటి జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ ఉండాలని, ఉదయకిరణ్ జాతకవిశ్లేషణలో నేను వ్రాశాను. ఇప్పుడు మళ్ళీ కోడెల విషయంలో కూడా ఇటువంటి డిప్రెషనే ఈ దుర్ఘటనకు కారణమైంది.

రాజులైనా, రాజ్యం ఏలినవారైనా, మహా ధనికులైనా, ఎవరూ కర్మకు అతీతులు కారు. సమయం వచ్చినపుడు ఈ ప్రపంచంలో ఎవరి కర్మను వారు అనుభవించక తప్పదు. ఆయా కర్మఫలితాలు, సూర్యచంద్రుల గతులను బట్టి మనుషులకు కలుగుతూ ఉంటాయి. డబ్బున్నవాడు పెద్ద ఆస్పత్రి లో పోతే, డబ్బు లేనివాడు వాడి ఇంట్లోనే పోతాడు. అంతే తేడా ! అయితే, డబ్బూ అధికారమూ ఎంతో ఎక్కువగా చూసినవాళ్లు చివరిలో ఇలా దుర్మరణం పాలు కావడం చేసుకున్న కర్మ  కాక మరేమిటి?

తెలుగుదేశం పార్టీని స్థాపించిన ఎన్టీఆర్ తన చివరిరోజులలో చాలా మానసిక క్షోభను అనుభవించాడు. తనవారు, తన అనుచరులు, తన నీడలు అనుకున్నవారి నుండి ఆయనకు చివరి క్షణాలలో ఎలాంటి ఆసరా కూడా దక్కలేదు. చివరి రోజులలో ఆయన పడిన క్షోభ ఈరోజున తెలుగుదేశం పార్టీ లీడర్లను ఇలా వెంటాడుతోందా? అందుకే తెలుగుదేశం నాయకులు చాలామంది రోడ్డు ప్రమాదాల లోనో, ఇతర కారణాల వల్లనో దుర్మరణం పాలౌతున్నారా? వారికి మానసికంగా శాంతి లేకుండా పోతున్నది ఇందుకేనా? ఉసురంటే ఇదేనా? ఏమో? మనకు తెలీదు. కాలమే నిర్ణయించాలి.
read more " సెప్టెంబర్ 2019 పౌర్ణమి ప్రభావం ఇలా చూపించింది "

7, సెప్టెంబర్ 2019, శనివారం

చంద్రయాన్ - 2 ఎందుకు విఫలమైంది? జ్యోతిష్య కారణాలు

ఈ పోస్టు రాద్దామని కూచోగానే కర్ణపిశాచి నవ్వు వినిపించింది. 

'ఏంటీ చాలా రోజులనించీ కనిపించడం వినిపించడం మానేశావ్? - అడిగా కాస్త కోపంగా.

'నువ్వీ మధ్యన controversial posts ఏవీ వ్రాయడం లేదు కదా? ఉన్నట్టుండి చాలా మంచివాడివై పోయావ్. అందుకని' - అందది.

'హైదరాబాద్ షిఫ్ట్ అయ్యే పనుల్లో ఉండి వ్రాతలు తగ్గించాలే. టైం సరిపోవడం లేదు. జర పరేశాన్లున్న. అదట్లుంచు గాని, ఏంది భై గట్ల సకిలించినవ్? ' - అడిగా.

'నీ విమర్శకులు ఈ టైటిల్ చూడగానే ఏమనుకుంటారో అర్ధమై అలా నవ్వాలే. గింజుకోకు' - అందది.

'ఏమనుకుంటారు?' - తెలిసినా తెలీనట్టు అడిగా.

'ఏమనుకుంటారా? అన్నీ అయిపోయాక జ్యోతిష్యం భలే  చెప్తారు గురువుగారు. ముందు మాత్రం ఏవీ చెప్పరు అనుకుంటారు' అంది.

'పోన్లే అనుకోనీ. వాళ్ళ ఆలోచనలు ఆపడానికి నేనెవర్ని? అదీగాక, శుభమా అని మనవాళ్ళు ఒక పెద్దపని పెట్టుకుంటే, ఇది చివర్లో ఫెయిల్ అవుతుంది అని శకునపక్షిలా చెప్పడానికి నాకేం పని? నేను చెప్పినా ఎవరు వింటారు? ఆపుతారు?' అన్నాను.

'అంటే, నీకు ముందే తెలుసా?' - అడిగింది

'సుబ్బరంగా తెలుసు. అందుకే అందరూ నిన్న రాత్రి టీవీల ముందు కూచుని జాగారం చేస్తే, నేనుమాత్రం హాయిగా నిద్రపోయి పొద్దున్నే లేచా. ఎలా తెలుసో కావాలంటే నీక్కూడా చెప్తా విను చాలా సింపుల్' - అని చెప్పడం సాగించా.

'చెప్పు చెప్పు' అందది నా పక్కనే మంచం మీద కూచొని ల్యాప్ టాప్ లోకి తొంగి చూస్తూ.

చంద్రయాన్ రాకెట్, 22-7-2019 మధ్యాన్నం 2.43 కి శ్రీహరి కోట నుంచి లాంచ్ చెయ్యబడింది. ఆ సమయానికి వేసిన గ్రహచక్రమూ ఆయా గ్రహాల స్థితులూ పక్కనే చూడవచ్చు.

వక్ర గురువుతో కూడిన వృశ్చికలగ్నం ఉదయిస్తోంది. అంటే, గురుబలం సరిగా లేదని అర్ధం. కానీ గురువు ఈ లగ్నానికి మంచివాడు గనుక లాంచ్ వరకూ బాగానే జరిగింది. మొదటి సారి లాంచ్ వాయిదా పడి రెండో సారి జరిగిందని గుర్తుంటే, గురువు ఎందుకు వక్రించి లగ్నంలో ఉన్నాడో అర్ధమౌతుంది.

ప్రయాణాలకు చరలగ్నం ఉండాలి. కానీ ఇక్కడ ముహూర్తం ఎవరు పెట్టారో గాని, స్థిరలగ్నం పెట్టారు. ఇదొక దోషం. మిడిమిడిజ్ఞానపు జ్యోతిష్కులు, పురోహితులు ఇలాగే చేస్తుంటారు. గురువు లగ్నంలో ఉంటె లక్షదోషాలు పరిహరిస్తాడు, సూర్యుడు ఏకాదశంలో ఉంటె కోటిదోషాలు పోతాయి అని శ్లోకాలు వల్లిస్తారు. ఇవన్నీ నాటకాలు. అలా ఏమీ జరగదు. ఏ దోషమూ అంత తేలికగా పోదు. ఈ విషయం ఇక్కడ కూడా రుజువైంది కదా !

దూర ప్రయాణాలను నవమం సూచిస్తుంది. నవమంలో మూడు గ్రహాలున్నాయి. అవి సూర్యుడు బుధుడు నీచ కుజుడు. వీరిలో బుధుడు అస్తంగతుడయ్యాడు. కుజుడు నీచస్థితిలో ఉండి దూరప్రాంతంలో (చివరి నిముషంలో) అపజయాన్ని సూచిస్తున్నాడు. బుధుడు కమ్యూనికేషన్ కు సూచకుడు. అతని అస్తంగత్వం, చివరి నిముషంలో కమ్యూనికేషన్ విఫలం అవుతుంది అని సూచిస్తోంది. అదేగా జరిగింది మరి !

లాంచ్ సమయంలో శని - శని - రాహు - సూర్య - బుధదశ నడుస్తున్నది.  ఇది ఖచ్చితమైన శపితయోగ దశ. సూక్ష్మదశా ప్రాణదశానాదులైన సూర్య బుధులు నవమంలో ఉండగా బుధుడు అస్తంగతుడై, కమ్యూనికేషన్ ఫెయిల్యూర్ వల్ల మిషన్ విఫలం అవుతుంది అని ఖచ్చితంగా సూచిస్తున్నారు.

లగ్నాధిపతి కుజుడు నవమంలో నీచలో ఉండటం, పెట్టుకున్న పని దూరప్రయాణ తీరంలో ఫెయిల్ అవుతుంది అని చూపిస్తున్నది. దశమాధిపతి సూర్యుడు, అష్టమాదిపతి బుదునితో కలసి పనిలో ఫెయిల్యూర్ ని సూచిస్తున్నాడు.  

నిన్న శని - శని - గురు - గురు - రాహు దశ నడుస్తున్నది. ఇది శపితయోగం, గురుచండాల యోగం కలసిన పరమ దరిద్రమైన దశ. ఈ సమయంలో లాండర్ చంద్రునిమీద దిగబోయింది. ఇంతగాక ఇంకేం జరుగుతుంది మరి?

ఇది అర్ధం కావడానికి పెద్ద జ్యోతిష్య పాండిత్యం అక్కర్లేదు. ఈ శాస్త్రం కొద్దిగా తెలిసినా ఇది అర్ధమౌతుంది. మరి ముహూర్తం పెట్టిన ఘనాపాటిలకు ఎందుకు తెలియలేదో మరి?

'రాకెట్ లాంచ్ కి కూడా ముహూర్తం పెడతారా?' - అని సందేహపడకండి. మనదేశంలో అలాంటివి కూడా జరుగుతాయి. కాకపోతే, ఎవరు పెడతారో ఎవరికీ తెలియనివ్వరు అంతే. అంతేకాదు, రాకెట్ పార్ట్లు కొన్ని రహస్యంగా తెచ్చి, తిరుమలలో స్వామి పాదాలకు తాకించి మరీ తీసుకుపోతారని వినికిడి. మరి స్వామి అనుగ్రహం ఏమైందో ఇప్పుడు? లేదా ఇలా విఫలం అవడమే స్వామి అనుగ్రహం అని సరిపెట్టుకోవాలా?

ఇంకోటి ఏంటంటే, ద్వారకా శంకరాచార్య కూడా, తన వేదిక్ మాధ్స్ పరిజ్ఞానంతో  ISRO వాళ్లకు సహాయం చేశాడు. ఆయన అందులో దిట్ట ఇందులో దిట్ట అని కొందరు నెట్లో ఊదరగొట్టారు. మరి ఇప్పుడేమైంది వేదిక్ మాత్స్? చెప్పండి ! అయినా, భూమికి చంద్రుడికి మధ్యన ఎన్ని యోజనాల దూరం ఉందొ పురాణాలు చూసి మనం తెలుసుకోవలసిన పని లేనేలేదు. శంకరాచార్య గారిని అడగవలసిన పని అసలే లేదు. సైన్స్ ప్రకారం ఆ దూరం ఎంతో ఇప్పుడు మనకు ఖచ్చితంగా తెలుసు. దానికి ఆయన సహాయం తీసుకోవలసిన పని ఇస్రో కు ఏముంది?

పైగా ఇంకొకటి. అసలే మన దేశానికి శత్రుపీడ చాలా ఎక్కువగా ఉంది. అన్ని దేశాలూ మనల్ని చూచి ఏడుస్తున్నాయి. అలాంటప్పుడు చైనా లాగా, సైలెంట్ గా మన పని మనం చేసుకోవాలి గాని, పెద్ద టాంటాం చెయ్యడమూ, అందర్నీ పిలిచి షో చెయ్యడమూ అవసరమా? మన విజయమే మన గురించి మాట్లాడాలి గాని, మనం డప్పు కొట్టుకోవలసిన పని లేదు. 

ఇప్పుడేమైంది? మోడీగారు పెద్ద మనసుతో ఇస్రో చైర్మన్ ని ఓదార్చారు. 'మళ్ళీ ప్రయత్నించండి నేనున్నాను. ధైర్యాన్ని కోల్పోకండి' అని చెప్పారు. అది బాగానే ఉంది. కానీ జరిగింది వైఫల్యమే కదా ! ఎవరెన్ని చెప్పినా, ఇస్రో ఫెయిల్ ఐన మాట వాస్తవం. దాన్ని మనం ఏ విధంగానూ కప్పి పుచ్చలేం.

దిష్టి (దృష్టి) అనేది వాస్తవమే. మనల్ని చూచి ఎన్ని దేశాలు ఏడుస్తున్నాయో గుర్తుంటే ఇంత అనవసరపు పబ్లిసిటీ ఇచ్చుకునే వాళ్ళం కాము. ఇలా ఫెయిల్ అయ్యేవాళ్ళమూ కాము.

ఈసారైనా మరింత జాగ్రత్తగా ప్రయత్నిస్తారని ఆశిస్తూ, ఇంతవరకైనా సాధించినందుకు ఇస్రో కు మన శుభాకాంక్షలు తెలియజేద్దాం.

జై భారత్ !
read more " చంద్రయాన్ - 2 ఎందుకు విఫలమైంది? జ్యోతిష్య కారణాలు "

30, ఆగస్టు 2019, శుక్రవారం

మార్షల్ ఆర్ట్స్ ఎలా అభ్యాసం చెయ్యాలి?

మార్షల్ ఆర్ట్స్ లో అనేక రకాలున్నాయి. మన దేశంలో పుట్టి అనేక దేశాలకు విస్తరించి ఇప్పుడు అక్కడి నేషనల్ స్పోర్ట్స్ గా, నేషనల్ మార్షల్ ఆర్ట్స్ గా గుర్తింపు పొందిన అనేక విద్యలు అతి ప్రాచీనకాలంలో ఇక్కడ పుట్టినవే. అయితే, మిగతా అన్ని విద్యలలాగే, ఇవి కూడా, మన నిర్లక్ష్యధోరణి వల్ల మనవి కాకుండా పోయాయి. ఇదే మనకు పట్టిన అనేక దరిద్రాలలో ఒకటి.

మార్షల్ ఆర్ట్స్ లో స్థూలంగా చూస్తే, తూర్పు దేశాల విద్యలు, పశ్చిమ దేశాల విద్యలు అని రెండు గ్రూపులుగా ఉన్నాయి. తూర్పువి - కలారిపయత్, వర్మకలై, సిలంబం, కుంగ్ ఫూ, తాయ్ ఛి, బాగ్వా, జింగ్ యి, కరాటే, టైక్వోన్ డో, హ్వరాంగ్ డో, జుజుట్సు, సుమో, జూడో, ఐకిడో, కెండో, నింజుత్సు,కాలి సిలాట్, తాయ్ బాక్సింగ్ మొదలైనవి. పశ్చిమపు విద్యలు - కుస్తీ, బాక్సింగ్, ఫెన్సింగ్ మొదలైనవి.

లోకంలో ఉన్న ఒక భ్రమ ఏంటంటే - మార్షల్ ఆర్ట్స్ చేసేవాళ్ళు చాలా ఆరోగ్యంగా ఉంటారు అని. ఇది నిరాధారమైన నమ్మకం. సినిమాలు, యాడ్స్ చూసి జనం అలా అనుకుంటూ ఉంటారు. ఇది నిజం కాదు. ఒక భ్రమ మాత్రమే.

ఉదాహరణకు బ్రూస్ లీ 33 ఏళ్ళకే అనేక రోగాలతో చనిపోయాడు. ఒయామా అరవై దాటి బ్రతికినా, లంగ్ కేన్సర్ తో పోయాడు. మహమ్మద్ అలీ పార్కిన్సన్ డిసీస్ తో పోయాడు. ఇదే విధంగా ప్రఖ్యాత  అథ్లెట్లు చాలామంది పెద్ద వయసులో అనేక రోగాల బారిన పడ్డారు. కారణాలు ఏమిటి?

కండలు పెంచడం మీద ఉన్న శ్రద్ధ ప్రాణశక్తి మీద పెట్టకపోవడమే దీనికి కారణం. నేటి జిమ్ కల్చర్ కూడా కండలనే ప్రోత్సహిస్తోంది. ఇది చాలా పొరపాటు విధానం. జిమ్ చేసేవారు దానిని మానేశాక ఒళ్ళు విపరీతంగా పెరుగుతుంది. దానిని కంట్రోల్ చెయ్యడానికి నానా అవస్థలు పడాల్సి వస్తుంది. కండలనేవి వయసులో ఉన్నపుడు మాత్రమె పెంచగలం. పెద్ద వయసులో కండలు ఉండవు. నిలబడవు. పెంచాలని ప్రయత్నిస్తే హార్ట్ ఎంలార్జ్ మెంట్ వంటి ఇతర అనేక రోగాలు రావడం ఖాయం. దీనికి కారణం కండలకు, మేల్ హార్మోన్ కు సూటి సంబంధం ఉండటమే.

ఈ హార్మోన్ కొంత వయసు వచ్చాక బాడీలో పుట్టదు. కనుక పెద్దవయసులో కండలు పెంచడం కుదరదు. కండలు పెంచాలని అనుకునే అమ్మాయి అథ్లెట్లు, బాక్సర్లు కూడా మేల్ హార్మోన్ సప్లిమెంట్లు తీసుకుంటారు. లేకుంటే వారికి కండలు పెరగవు. అలాంటి హార్మోన్స వాడకం వల్ల, వారిలో సహజమైన సౌకుమార్యం లాలిత్యం మాయమై మొగరాయుళ్ళ లాగా అసహ్యంగా కనిపిస్తూ ఉంటారు. ఇది మరో కోణం. అమెరికా దేశంలో ఇలా అబ్బాయిలలాగా అసహ్యంగా కనిపించే అమ్మాయి అధ్లెట్లను, బాడీ బిల్డర్లను చాలా మందిని చూడవచ్చు. వారు సెలబ్రిటీలు కావచ్చు. కానీ చాలా అసహ్యంగా కనిపిస్తారు.

ప్రసిద్ధ ఆధ్లెట్లూ, బాక్సర్లూ, మార్షల్ ఆర్ట్ రింగ్ యోధులూ, వస్తాదులూ, బాడీ బిల్డర్లూ 35 కి సాధారణంగా రిటైర్ అవుతూ ఉంటారు. కారణం ఇదే. శరీరాన్ని విపరీతంగా కష్టపెట్టే వ్యాయామాలు కొన్నేళ్లు చేస్తే ఆ తర్వాత చాలా సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఉంటాయి. వీటిని వారు తప్పుకోలేరు. ఉదాహరణకు సల్మాన్ ఖాన్ వంటి హిందీ నటులు వయసులో ఉన్నప్పుడు కండలు బాగా పెంచారు. కానీ ఒక వయసు వచ్చాక అవి నిలబడవు. జారిపోతాయి. అప్పుడు వాటిని ఫామ్ లో ఉంచడం వారికి గగనం అవుతుంది. నటులకే కాదు అధ్లెట్స్ కి మార్షల్ ఆర్టిస్టులకీ కూడా అంతే అవుతుంది. అప్పుడు నానా హార్మోన్లు వాడి ఒళ్ళు గుల్ల చేసుకుంటారు. లివరూ, హార్టూ, కిడ్నీలూ పాడౌతాయి.

మార్షల్ ఆర్ట్స్ లో థాయ్ బాక్సింగ్ చాలా భయంకరమైన ఆర్ట్. వాళ్ళు పడీపడీ వ్యాయామాలు చేస్తారు. రాక్షసుల లాగా ఒంటిని రాటు దేలుస్తారు. కానీ వాళ్ళు కూడా 35 తర్వాత రిటైర్ అవుతారు. ఇది ఎవరికైనా తప్పదు. ఆ తర్వాత, మునుపు చేసినట్లు వాళ్ళు వ్యాయామాలు చెయ్యలేరు. అది శరీర ధర్మం అంతే.

ఇదంతా ఎందుకు జరుగుతుంది? కండలు పెంచడం ఒక్కదాని మీదనే దృష్టి పెట్టడం వల్ల ఇది జరుగుతుంది. బ్రూస్లీ కూడా ఇదే అలవాటుకు బలై పోయాడు. 'ఎంటర్ ది  డ్రాగన్' సినిమా సరిగ్గా చూస్తే, ముఖ్యంగా, హాన్ ద్వీపంలో జరిగే చివరి ఫైట్స్ లో, బ్రూస్లీ ఎంత అనారోగ్యంగా ఉన్నాడో తెలుస్తుంది. తనను ఎటాక్ చేయబోయిన ఒకడిని త్రో చేయబోయి బ్రూస్లీ బాలెన్స్ తప్పి తూలడం ఒక సీన్ లో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. ఆ తర్వాత అతి త్వరలో అతను బ్రెయిన్ ఎడీమా తో చనిపోయాడు.

ప్రాణశక్తి అనేదాన్ని నిర్లక్ష్యం చేసి ఉత్త కండల మీద దృష్టి పెట్టడం వల్లనే ఇది జరుగుతుంది. నేటి సినిమా హీరోలు కూడా కండలు పెంచడం మీద మాత్రమే దృష్టి పెడుతున్నారు. ఇది హాలీవుడ్ హీరోలను చూసి మనవాళ్ళు కాపీ కొట్టడం వల్ల వచ్చిన దరిద్రం. వీళ్ళందరూ ముందు ముందు చాలా అవస్థలు పడతారు.

అందుకనే, భయంకరంగా కండలు పెంచి రింగ్ ఫైట్స్ చేసే యోధుల కంటే, యోగా, తాయ్ ఛీ, బాగ్వా వంటి ప్రాణశక్తి అభ్యాసాలు శ్రద్ధగా చేసేవారు ఆరోగ్యంగా ఎక్కువకాలం బ్రతుకుతారు.

మార్షల్ ఆర్ట్స్ లోని సాఫ్ట్ స్టైల్స్ అన్నీ ప్రాణశక్తి మీదనే దృష్టి పెడతాయి. అందుకనే వాటిని Internal Martial Arts అంటారు. ఈ విద్యలు అభ్యాసం చేసేవారికి బాడీ బిల్డర్స్ లాగా, బాక్సర్ల లాగా కండలు ఉండవు. కానీ వారి ప్రాణశక్తి మంచి స్థితిలో ఉంటుంది. 90 ఏళ్ళు వచ్చినా అది వారిని ఆరోగ్యంగా ఉంచుతుంది. వారిలో జీవశక్తి ఉట్టిపడుతూ ఉంటుంది.

ఈ సూత్రం బాగా అర్థమైంది గనుకనే, షావోలిన్ టెంపుల్ లో, మధ్యవయసు వరకూ హార్డ్ స్టైల్ కుంగ్ ఫు, ఆ తర్వాత సాఫ్ట్ స్టైల్ కుంగ్ ఫు అభ్యాసం చేసేవారు. ఆరోగ్యంగా ఉండేవారు.

Internal Martial Arts కూ యోగాభ్యాసానికీ పెద్ద తేడా లేదు. ఆహార నియమాలు పాటిస్తూ, ఆసన ప్రాణాయామాలు సరిగ్గా చేస్తే మాత్రమే అన్ని రకాలుగా ఆరోగ్యం బాగుంటుంది. ఎక్కువకాలం హాయిగా బ్రతకడమూ జరుగుతుంది. అంతేగాని, లాంగ్ రన్ లో హార్డ్ ఎక్సర్ సైజులు మంచివి కావు.

బాడీ బిల్డింగ్, కుస్తీ, రన్నింగ్, మొదలైన హార్డ్ వ్యాయామాలు ఒక విధంగా భూతాల వంటివి. మనం ఒకసారి వాటి జోలికి పోతే, ఆ తరువాత మనం వాటిని వదిలినా, అవి మనల్ని వదలవు. బలవంతంగా వదిలించుకుంటే, సైడ్ ఎఫెక్ట్స్ ఉంటాయి. కనుక వాటి జోలికి పోకుండా ఉండటం మంచిది.

బుద్ధుడు తన అష్టాంగ మార్గంలో 'సమ్యక్ వ్యాయామం' అని ఒక దానిని చెబుతాడు. సరియైన వ్యాయామం చెయ్యమని దాని అర్ధం. పెద్దవయసు వరకూ మనలని రక్షించే వ్యాయామాలే మనం చెయ్యాలి గాని, ఇప్పటికిప్పుడు కండలు పెరుగుతున్నాయని చెప్పి, ఒక వయసు దాటాక సమస్యలు తెచ్చేవాటిని చెయ్యకూడదు.

ఈ స్పృహతో మార్షల్ ఆర్ట్స్ అభ్యాసం చెయ్యడం సరియైన విధానం. అప్పుడే ఆయుస్సూ, ఆరోగ్యమూ రెండూ బాగుంటాయి. ఇవి ఉన్నప్పుడు ఆనందంగా బ్రతకడం సాధ్యం అవుతుంది.
read more " మార్షల్ ఆర్ట్స్ ఎలా అభ్యాసం చెయ్యాలి? "

29, ఆగస్టు 2019, గురువారం

ప్రస్తుతం నేను హైదరాబాద్ వాసిని

ఉద్యోగం హైదరాబాద్ కు మారడంతో, ఒక నెలనుంచీ నా నివాసం కూడా హైదరాబాద్ లోనే. తార్నాక దగ్గరలోనే ఉంటున్నాను. ఉద్యోగమూ, కుటుంబమూ, మిగతా విషయాలూ ఎలా ఉన్నప్పటికీ, ఈ మార్పుతో నా జీవితంలోనూ, మా సంస్థలోనూ ముఖ్యమైన అనుబంధ మార్పులు కొన్ని జరుగబోతున్నాయి.

నా హైదరాబాద్ శిష్యులూ అభిమానులూ కొన్నేళ్ల నుంచీ నన్ను హైదరాబాద్ రమ్మని కోరుతున్నారు. అది ఇప్పటికి జరిగింది. ఎందుకంటే, నేను పెడుతున్న స్పిరిట్యువల్ రిట్రీట్లూ, యాస్ట్రో వర్క్ షాపులూ, యోగా కేంపులూ,  హోమియో క్లాసులూ, మార్షల్ ఆర్ట్స్ క్లాసులూ అన్నీ హైద్రాబాద్ లోనే పెడుతున్నాను. దానికోసం నేను గుంటూరు నుంచి రావడం జరుగుతోంది. మాటమాటకీ అలా రావడం కుదరడం లేదు. ప్రస్తుతం ఇక్కడే ఉంటున్నాను గనుక ఇకమీద  ప్రతి వీకెండూ ఒక సమ్మేళనమే. ఈ మార్పువల్ల ఇక్కడ ఉన్న నా శిష్యులకూ నాకూ చాలా అనుకూలంగా ఉంటుంది. అందుకే 'పంచవటి' లో నూతన అధ్యాయం మొదలైందని అంటున్నాను.

మా సాధనా సమ్మేళనాలు ఇకమీద ప్రతివారమూ మా ఇంటిలోనే జరుగుతాయి. నిజంగా సాధన చేయాలనుకునేవారికి ఇది సువర్ణావకాశం. అందుకున్నవారికి అందుకున్నంత ఇస్తాను. తెలుసుకోవాలనుకునేవారికి వారు కోరినంత చెబుతాను. నాతో నడిస్తే, చెయ్యి పట్టి నడిపిస్తాను. నాతో కలసి ఎక్కువకాలం గడపాలని, జ్యోతిష్య - యోగ - తంత్ర రహస్యాలను తెలుసుకోవాలని, వాటిలో సాధన చెయ్యాలని అనుకునేవారికి ఇది మళ్ళీమళ్ళీ రాని అవకాశం. మినిమమ్ ఒక ఏడాది నేను ఇక్కడే ఉంటాను. అందుకే నా హైదరాబాద్ శిష్యులు ప్రస్తుతం మహా ఉత్సాహంగా ఉన్నారు.

'ఎలా ఉంది హైదరాబాద్?' అని మిత్రులు అడిగారు. 'ఎలా ఉంటుంది? ఎప్పటిలాగానే ఉంది. హైదరాబాద్ నాకేమీ కొత్త కాదు.  నలభై ఏళ్ల నించీ తెలుసు' అని చెప్పాను. అయితే అప్పటికీ ఇప్పటికీ వాతావరణం బాగా పాడయింది. గాలిలో దుమ్మూ, పొగా పెరిగాయి. ఎండలో వేడి పెరిగింది. జీవితాలలో వేగం పెరిగింది. మానవ సంబంధాలు తగ్గిపోయి జీవితాలు యాంత్రికం అయిపోయాయి. ఉరుకులు పరుగులు ఎక్కువయ్యాయి. బాంధవ్యాలు ప్రేమలు ఉన్నా, మనుషులు ఒకరినొకరు కలవలేని పరిస్థితి. జీవనపోరాటం ప్రధమస్థానాన్ని ఆక్రమించింది. అన్నింటికంటే డబ్బే ముఖ్యం అయిపోయింది. ఇంతే అప్పటికీ ఇప్పటికీ మార్పు' - అని చెప్పాను.

అదంతా ఎలా ఉన్నప్పటికీ, నాకేమీ సంబంధం లేదు. అది గుంటూరైనా, హైదరాబాద్  అయినా, ఇండియా అయినా అమెరికా అయినా - నా జీవనవిధానం ఒక్కలాగానే ఉంటుంది.  ఏమీ తేడా ఉండదు. సమాజంతోనూ దానిలో వస్తున్న మార్పులతోనూ నాకు సంబంధం ఉండదు. నాలోకం నాది గనుక ఇబ్బంది లేదు.

అటూ ఇటూ మారడంతో గత నెలరోజులుగా వెనుక పడిన నా కార్యక్రమాలు, వ్రాతలు, ఉపన్యాసాలు, పాటలు, అభ్యాసాలు ఇక మళ్ళీ మునుపటి కంటే వేగంగా మొదలు కాబోతున్నాయి. వచ్ఛే వారం నుంచీ వీక్లీ రిట్రీట్స్ మొదలు కాబోతున్నాయి. వాటిల్లో నా శిష్యులను అనేక విద్యలలో ప్రాక్టికల్ గా గైడ్ చేయబోతున్నాను. నాతో కలసి ప్రతిరోజూ ధ్యానం చేసే అవకాశం వారికిప్పుడు లభిస్తున్నది. నాతో యోగా చేసే అవకాశమూ, మార్షల్ ఆర్ట్స్ ప్రాక్టీస్ చేసే అవకాశమూ లభిస్తున్నాయి. నా ఆధ్యాత్మిక పయనం ఇప్పుడు మరింత రాకెట్ స్పీడుతో ముందుకు పోబోతోంది. అందుకే 'పంచవటిలో ఇది కొత్త అధ్యాయం' అంటున్నాను. కొంతమంది ఇన్నర్ సర్కిల్ శిష్యులు ఇప్పటికే నన్ను రెగ్యులర్ గా కలుస్తున్నారు.

ఈ ప్రయాణంలో నాతో కలసి నడిచే ధైర్యమూ తెగింపూ ఉన్న నా మిగతా శిష్యులకు కూడా బ్లాగుముఖంగా స్వాగతం పలుకుతున్నాను. నేను హైదరాబాద్ వచ్చాక జరిగే మన మొదటి సమ్మేళనం త్వరలో ఉంటుంది. గమనించండి.
read more " ప్రస్తుతం నేను హైదరాబాద్ వాసిని "

16, ఆగస్టు 2019, శుక్రవారం

ఇండియా ప్రధాన శత్రువులు ఇంటిదొంగలే

ఇది ఈనాడు కొత్తగా జరుగుతున్నది కాదు. చరిత్ర మొదటినుంచీ మనదేశంలో ఇదే తంతు. మొదటినుంచీ మన దేశానికి ప్రధానమైన శత్రువులు ఇంటిదొంగలే. కృష్ణుడి కాలంలో గ్రీకులకు రోమన్లకు ఉప్పు అందించి మన గుట్టుమట్లు చెప్పి, రహస్య మార్గాలు ఎక్కడున్నాయో చెప్పి శత్రువులకు రాచమార్గాలు వేసింది ఇంటిదొంగలే. వారిలో కొంతమంది రాజులూ ఉండేవారు. పక్కరాజును మనం గెలవలేమని అనుకున్నప్పుడు విదేశీయులను ఆహ్వానించి వారిచేత సాటి రాజును ఓడించేవారు. ఆ తర్వాత ఆ విదేశీరాజు వీడిని కూడా చితక్కొట్టి చెవులు మూసేవాడు. ఇలా చరిత్రలో ఎన్నో సార్లు జరిగింది. అయినా మనవాళ్లకు బుద్ధి రాదు. ఎంతసేపూ 'నా కులం నా ఊరు' తప్ప జాతీయతాభావం రాదు.

మధ్యయుగాలలో తురుష్కులు అరబ్బులు మొఘలులు మన దేశం మీదకు దండెత్తి వఛ్చినపుడు కూడా మనవాళ్ళు ఇదే విధంగా హీనంగా ప్రవర్తించి, మన గుట్టుమట్లన్నీ వారికీ అందించి, మాతృదేశానికి తీరని ద్రోహం చేశారు. మాలిక్ కాఫర్ ఢిల్లీ నుంచి బయల్దేరి కాకతీయ సామ్రాజ్యాన్ని చిన్నాభిన్నం చేసి, మదురై వరకూ ఊచకోత కోస్తూ సాగిపోయాడంటే అర్ధం ఏమిటి? ఇంటిదొంగలు అతనికి సాయం చేసి తలుపులు బార్లా తెరవడమే దానికి కారణం.

ఇంతమంది రాజులు, సైన్యాలు ఉన్న మన దేశాన్ని ఇంగిలీషు వాళ్ళు తేలికగా ఎలా గెలవగలిగారు? ముఖ్యకారణాలు ఎన్నున్నా వాటికి సహాయపడిన మనుషులు ఇంటిదొంగలే. స్వతంత్ర పోరాటం ముగిసి మనకు గెలుపు వఛ్చినపుడు కూడా మనవాళ్ళు ఇదే విధంగా చేశారు. కనీసం ఈ డెబ్బై ఏళ్లలోనూ వారికి దేశభక్తి రాకపోగా ప్రస్తుతం బాహాటంగా శత్రుదేశాలను సమర్ధించే కార్యక్రమం ఎక్కువై పోయింది. బయటనుంచి వఛ్చి ఇక్కడ స్థిరపడిన వాళ్ళు మన దేశాన్ని  సమర్ధించాలి గాని బయట దేశాలను కాదు. వాళ్ళు ఏ మతం వారైనా సరే, ఇండియాలో ఉంటున్నప్పుడు ఇండియానే సమర్ధించాలి. ఇది బేసిక్ రూల్.

కానీ మన దేశంలో చాలా విచిత్రమైన జాతులున్నాయి. తినేది ఇక్కడి తిండి, పీల్చేది ఇక్కడి గాలి, తాగేది ఇక్కడి నీళ్లు, వంత పాడేది మాత్రం శత్రుదేశాలకు. ఇదీ మనవాళ్ళు అని మనం అనుకుంటున్న వాళ్ళ వరస.

పాకిస్తానూ, చైనా కలసి కాశ్మీర్ విషయాన్ని రచ్చ చెయ్యాలని చూస్తున్నాయంటే ఒక అర్ధం ఉంది.  కానీ మన దేశంలో కొన్ని పార్టీలూ, ఒవైసీ లాంటి నాయకులూ, కాశ్మీర్ విషయంలో పాకిస్తాన్ కు వంత పాడటం చూస్తుంటే వాళ్లకు సిగ్గు లేకపోయినా మనకు సిగ్గేస్తోంది. ఇలాంటి విషయాలలో దేశంలో అన్ని పార్టీలూ ఒక్కటిగా నిలబడాలి. లేకపోతే కాలక్రమంలో వాళ్ళ మనుగడనే కోల్పోవాల్సి వస్తుంది.

ఈనాడు ఒవైసీ వంటి నాయకులూ, పాకిస్తాన్ నాయకులూ కాశ్మీర్లో మానవహక్కుల గురించి మాట్లాడుతున్నారు. మరి 1990 ప్రాంతాలలో పది లక్షలమంది కాశ్మీర్ పండిట్లు వాళ్ళ ఇళ్ళూ వాకిళ్ళూ వదలిపెట్టి ఇండియాలోని ప్రతి రాష్ట్రానికీ పారిపోయి వచ్చి రోడ్ల పక్కన బ్రతకవలసిన పరిస్థితి ఎందుకొచ్చింది? ఈ మానవ హక్కులు వాళ్లకు లేవా? అప్పుడు వీళ్ళందరూ ఎందుకు మాట్లాడలేదు? ఆ గొడవలతో ఎన్నెన్ని కాశ్మీర్ పండిట్ల కుటుంబాలు పాకిస్తాన్ అనుకూలవాద వర్గాల బుల్లెట్లకు బలై పోయాయి? ఆ లెక్కలు కూడా తియ్యండి మరి. కాశ్మీర్లో ఉన్న ముస్మీములే మనుషులా? హిందువులు కారా? వాళ్ళ గురించి ఎవరూ మాట్లాడరెందుకు?

ఈనాడు రాహుల్ గాంధీగారు, నేను కాశ్మీర్ వఛ్చి చూస్తా చూస్తా అంటూ ప్రతిరోజూ అరుస్తున్నాడు. మరి 1990 లలో కాశ్మీర్ లోని హిందూ కుటుంబాలను ఎక్కడికక్కడ చంపేస్తూ ఉంటె, ఇదే రాహుల్ గాంధీగారి కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వం అధికారంలో ఉండి ఏమి చేసింది? ఆనాడు కాశ్మీర్ పండిట్ల గోడు ఎవరూ పట్టించుకోలేదు ఎందుకని? ఈనాడు ఈ మొసలి కన్నీళ్లు ఎవరికోసం? ముస్లిం ఓట్ల కోసమా? ఇంకా అదే కార్డా? కాలం మారింది కాస్తన్నా మారండయ్యా కాంగ్రెస్ బాబులూ !

పాకిస్తాన్ కు స్వతంత్రం వఛ్చినపుడు అక్కడున్న హిందువుల శాతం 22. అది నేడు రెండు శాతానికి ఎలా పడిపోయింది? వారంతా ఏమై పోయారు? ఎందుకు వాళ్ళ శాతం అలా తగ్గింది? వాళ్ళను అంతగా భయభ్రాంతులకు గురిచేసింది ఎవరు? బడి నుంచి గుడి వరకూ వారిని వెంటాడి వేధించి చివరకు ప్రాణభయంతో  దేశాన్ని వదలి పారిపోయేలా చేసింది ఎవరు? అదే సమయంలో ఇక్కడ మన దేశంలో ముస్లింజనాభా ఎంత పెరిగింది? ఎందుకు పెరిగింది? మానవహక్కులూ రక్షణా లేని దేశంలో ఇంతలా వారి జనాభా ఎలా పెరుగుతుంది? ఈ లెక్కలన్నీ తియ్యాలి మరి !

పిచ్చివాగుడు వాగుతున్నాడని మనం తరిమేసిన జాకీర్ నాయక్ మలేషియాలో ఉంటూ అక్కడి చైనీయుల మీద భారతీయుల మీద ఇష్టం వఛ్చినట్లు వాగుతూ ఉంటె అతన్ని అక్కడనుంచి కూడా బయటకు పంపిస్తామని వాళ్లంటున్నారు. కానీ మన దేశంలో ఉంటూ మన దేశాన్ని విమర్శించడమే గాక, బాహాటంగా వ్యతిరేకిస్తూ మాట్లాడుతున్న వాళ్ళను మనమేం చెయ్యడం లేదు. అది మన విజ్ఞత కావచ్చు. లేదా హిందువులకు సహజమైన మానవతాధోరణి కావచ్చు.  అది వారికి అర్ధం కావడం లేదు. దీన్నేమనాలి మరి? 

నిన్నటికి నిన్న లండన్లో మన స్వతంత్ర దినోత్సవం జరుపుకుంటున్న భారతీయుల మీద పాకిస్తాన్ అనుకూల వర్గాలు రాళ్ళేసి గోల చేశాయంటే, అదికూడా బ్రిటిష్ పోలీసుల సమక్షంలో జరిగిందంటే, దీన్నేమనాలి? కాశ్మీర్లో ఏదో జరిగిపోతోంది అంటూ గోల చేసే అంతర్జాతీయ టీవీలు ఈ ఈవెంట్ ని ఎందుకు కవర్ చెయ్యలేదో మరి?

టెర్రరిస్తాన్ మనకు నీతులు చెప్పడం ఎలా ఉందంటే సైతాన్ ఖురాన్ వల్లించినట్లు ఉంది.

మనం బలహీనంగా నంగినంగిగా ఉన్నంతవరకూ ప్రతివాడూ మన నెత్తికెక్కి తాండవం చెయ్యాలనే చూస్తాడు. ప్రపంచ దేశాల దృష్టిలో అందుకే మనం ఇలా ఉన్నాం. మనం గట్టిగా ఉండవలసిన సమయం వచ్చ్చేసింది. గట్టి చర్యలతో బయట దేశాలకు ఎలాంటి మెసేజి పంపుతున్నామో, ఇంటి దొంగల విషయంలో, వారు వ్యక్తులైనా, పార్టీలైనా, అంతే గట్టిగా ప్రవర్తించవలసిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. అప్పుడే ప్రపంచ దేశాల దృష్టిలో మన పరువు కాస్తైనా నిలబడుతుంది మరి !
read more " ఇండియా ప్రధాన శత్రువులు ఇంటిదొంగలే "