అన్తః శాక్తః బహిః శైవః లోకే వైష్ణవః అయమేవాచారః
హాస్యం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు
హాస్యం లేబుల్‌తో ఉన్న పోస్ట్‌లను చూపుతోంది. అన్ని పోస్ట్‌లు చూపించు

24, డిసెంబర్ 2020, గురువారం

సంవత్సరాంత వేడుకలు

పొద్దున్న రవి మళ్ళీ ఫోన్ చేశాడు. తను రోజూ ఫోన్ చేస్తూనే ఉంటాడు. కానీ నేను ఎత్తను. ఆ టైంకి  నేనేదో పనిలో ఉంటాను.  ఎన్నిసార్లు ఎత్తకపోయినా పాపం విసుక్కోకుండా రోజూ ఒకే టైం కి చేస్తూనే ఉంటాడు.

అలాగే పొద్దున్న కూడా ఫోన్ మ్రోగింది. అప్పుడుకూడా ఏదో పనిలో ఉన్నాను. ఇక బాగోదని ఫోనెత్తాను. మనలని తలచుకునేవాళ్ళని మనం నిర్లక్ష్యం చెయ్యకూడదనేది మొదట్నుంచీ నా సిద్ధాంతం. అందులోనూ మా స్నేహం ఇప్పటిది కాదు. దీనికి ముప్పై ఏళ్ల చరిత్ర ఉంది.

'ఇవాళకూడా అమితాబ్ బచ్చన్ని వినేసి ఫోన్ పెట్టెయ్యాలేమో అనుకున్నా. మొత్తమ్మీద ఫోనెత్తావు' అన్నాడు కించిత్ నిష్టూరంగా.

'లేదులే. రోజూ నిన్ను డిజప్పాయింట్ చేయడం నాకూ బాలేదు. అందుకే కాసేపు' అన్నా.

అలా కాసేపు  అవీఇవీ మాట్లాడాక ' సంవత్సరాంత  వేడుకలు ఏం ప్లాను చేస్తున్నావ్ ?' అడిగాడు.

'ఏ ప్లానూ లేకుండా ఎలా ఉండాలా అని ప్లాన్ చేస్తున్నా' అన్నా. 

'అంటే?' అన్నాడు

'ఎవరికీ తెలీని, ఎవరూ రాలేని ప్రాంతానికి వెళదామనుకుంటున్నా' అన్నా.

'ఏదైనా ఐలెండ్ కి పోతున్నావా?' అన్నాడు.

'అవును. నా మనసే ఆ ఐలెండ్' అన్నా.

నవ్వేసి 'మన జోసెఫ్ పాండిచ్చేరి వెళుతున్నాడు జనవరి ఫస్ట్ దాకా రాడు.' అన్నాడు.

'అదేంటి? అరబిందో తీర్ధం పుచ్చుకున్నాడా?' అడిగా.    

'కాదు. అక్కడేదో పురాతన చర్చిలున్నాయిట. వాటిలో ప్రార్ధనలు చేసి ఆ బీచుల్లో తిరిగి వస్తానని పేమిలీతో కలసి వెళుతున్నాడు' అన్నాడు.

'మంచిదే. పొమ్మను. అక్కడే చర్చిలో శేషజీవితం గడపమని చెప్పు. వెనక్కి రావద్దను' అన్నా.

'చర్చిలో ఒక్కరోజే. మిగతా రోజులు బీచ్లో తిరుగుతాట్ట. అంటే ప్లెజర్ ట్రిప్పన్నమాట' అన్నాడు.

'ఓహో. ప్రభుత్వం సొమ్ముతో ప్రభువు దర్శనం చేసుకుని చివర్లో ప్రజలవద్దకు పాలన అన్నమాట' అన్నా.

'అలాటిందేలే. ఎవడి టేస్ట్ వాడిది. నువ్వూ వెళ్లచ్చుగా. ఎప్పుడో ఫిబ్రవరిలో వెళ్ళొచ్చావ్. కావాలంటే చెప్పు మన మూర్తితో చెప్పి ఏర్పాట్లు చేస్తా' అడిగాడు.

'అనుకున్నా. కానీ వద్దన్నాడు' అన్నా.

'ఎవరూ?' అడిగాడు అనుమానంగా.

'ప్రభువు' అన్నా.

'ఛా..' అన్నాడు నవ్వుతూ.

'అవును. మొన్నరాత్రి ఫోన్ చేశాడు. ముందు నువ్వనుకుని ఎత్తలా. తర్వాత చూస్తే ప్రభువు. 'పోయినసారి పాండిచ్చేరి వచ్చి చాలా డిజప్పాయింట్ అయ్యావు. ఈసారి అలా ఎవరితో పడితే వారితో రాకు.' అని తనే చెప్పాడు. సర్లే ఆయనమాట కాదనడం ఎందుకులే అని కాన్సిల్ చేశా ట్రిప్' అన్నా సీరియస్ గా.

'సర్లే నీ గోల నాకర్ధం కాదులే గాని, మన ఇంకో ఫ్రెండ్ ప్రసాద్ చూడు హాయిగా తిరుమల వెళ్లి చక్కగా మూడురోజులు కొండమీద ఉండేలా ప్లాన్ చేసుకుని వెళ్ళాడు. అదన్నా చెయ్యి కనీసం' అన్నాడు కోపంగా.

'అడుసు త్రొక్కనేల కాలు కడుగనేల?' అన్నా.

'అదేంటి/' అన్నాడు.

'పాపాలు చేసినవాడికే దేవుడి అవసరం. నాకు తెలిసి నేనే పాపమూ చెయ్యలేదు. కాబట్టి నాకు ప్రభువూ అవసరం లేదు. ఎవరూ అవసరం లేదు. నేనే అడుసూ  తొక్కలేదు. కాబట్టి కాళ్ళు కడుక్కునే పని లేదు' అన్నా.

'పోనీ డిసెంబర్ 31 రాత్రి మన ఫ్రెండ్స్ గెట్ టుగెదర్ ఉంటుంది. అక్కడికైనా రా' అన్నాడు.

'నేన్రాను. ఏముందక్కడ? తాగుడు, వాగుడు, తినుడు, ఎగురుడు అంతేగా. పనికిమాలిన చెత్త ! అదీగాక, అదే సమయంలో నాకోసం చాలామంది ఫ్రెండ్స్ వస్తారు నన్ను కలవడానికి' అన్నా. 

'ఎవరు వాళ్ళు?' అడిగాడు.

'వాళ్లంతా గతించి చాలా కాలమైందిలే. నా బ్లెస్సింగ్స్ కోసం ఆరోజు రాత్రికి వచ్చిపోతారు. నీక్కనిపించరు' అన్నా.

'ఓహో ! వాళ్ళక్కూడా న్యూ ఇయర్ ఉంటుందా?' అడిగాడు.

'ఎందుకుండదు? వాళ్ళు బ్రతికున్నపుడు మనలాంటివాళ్లే కదా ! అందుకే మన అలవాట్లు వాళ్లకూ ఉంటాయి. కావాలంటే నువ్వే మా ఇంటికి రా ఆరోజు రాత్రికి . పరిచయం చేస్తా' అన్నా.

'బాబోయ్ వద్దులే. మా పార్టీలేవో మేం చేసుకుంటాం. ఏదైనా నీ దారి వేరులే. 'అంతర్ముఖ సమారాధ్యా బహిర్ముఖ సుదుర్లభా' అంతేగా?' అడిగాడు ఈసారి సీరియస్ గా.

ముప్పై ఏళ్ల క్రితం మేము ట్రెయినింగ్ లో రెండేళ్లపాటు కలసి ఉన్నపుడు, నా పరధ్యానపు ఎపిసోడ్స్ ని దగ్గరనుంచి తను చాలాసార్లు గమనించాడు.  అందుకే అలా అడిగాడని నాకర్షమైంది.

'అంతే. చెప్పడం చాలా తేలిక. చెయ్యడం బహు కష్టం' అన్నా.

'అదేంటి' అన్నాడు.

'బహూనాం జన్మనామంతే జ్ఞానవాన్ మాం ప్రపద్యతే' అన్నా.

'ఏంటో నీ గోల! సరే ఉంటామరి. ఆ టైంకి కనీసం ఫోన్ చేసి విషెస్ చెప్పచ్ఛా నీకు?' అడిగాడు.

'నీ అదృష్టం ! పరీక్షించుకో. ఆ టైంకి నేనేదో పనిలో ఉన్నాననుకో, వాళ్లలో ఎవరైనా ఫోనెత్తితే ఆ స్వరం విని కంగారుపడకు' అన్నా నవ్వుతూ.

'ఎందుకు పడతాను? ముందే చెప్పి రక్షించావ్ కదా?' అన్నాడు

'అదికాదు. నాతోలాగా వాళ్ళతో కూడా ముచ్చట్లు పెట్టుకున్నావనుకో. ఆ తర్వాత వాళ్ళు మీ ఇంటికి కూడా వస్తే అప్పుడుంటుంది నీకు' అన్నా నవ్వుతూ.

'బాబోయ్ ! అంతపని చెయ్యకు. ఉంటా మరి" అని ఫోన్ పెట్టేశాడు రవి.

నేనూ నవ్వుకుంటూ ఫోన్ పెట్టేశా.

ఇయర్ ఎండింగ్ సెలబ్రేషన్ ట ! మతిలేకపోతే సరి ! పిచ్చిలోకమూ పిచ్చి పనులూనూ ! తాగడానికి తందనాలాడటానికి ఏదో ఒక సాకు !

మన సెలబ్రేషన్ అలా ఉంటుంది !

read more " సంవత్సరాంత వేడుకలు "

27, నవంబర్ 2020, శుక్రవారం

'పిచ్చిగోల' వాట్సప్ గ్రూపు - మైకేల్ ఓ నీల్ రిపోర్ట్

ఒళ్లంతా బద్ధకంగా ఉంది. మనసంతా చిరాగ్గా ఉంది. వెదరంతా ముసురుబట్టింది. ఈ అన్నిటికీ కారణాలున్నాయి.

అసలే పౌర్ణమి ఘడియల్లో ఉన్నాం. ఈ టైమ్ లో పిచ్చోళ్ళ కందరికీ పిచ్చి లేస్తుందని పదేళ్ళనుంచీ చెబుతున్నా. అందులో నవంబర్ లో వచ్చే పౌర్ణమి చాలా పవర్ ఫుల్ గా ఉంటుంది. అందుకే నాకలా ఉందేమో మరి?

అదీగాక రాత్రి నుంచీ టీవీలో చెబుతున్నారు. కొత్త తుపాన్ ట. దానిపేరు నివర్ ట. ఏంటో ఈ పేర్లు? నివ్వర్, సువ్వర్, లవ్వర్, నిరోధ్, విరోధ్ ...  ఛీ ఛీ... చిరాకేసింది. చెత్త న్యూస్.. చెత్త వెదర్.,,చెత్త పేర్లు. పొద్దున్నే లేవాలనిపించక బద్ధకంగా అలా పడుకునుంటే ఫోన్ మోగింది. ఇదొకటి మధ్యలో? అని విసుక్కుంటూ ఫోనెత్తా.

'హలో ! అయాం మైకేల్ ఓనీల్ స్పీకింగ్' అన్నాడు అమెరికా యాసతో.

'వీడెవడు పొద్దున్నే' అనుకుంటూ 'సారీ రాంగ్ నంబర్' అని ఫోన్ పెట్తెయ్యబోతుండగా  '  ఫ్రం ఎఫ్.బీ. ఐ' అన్నాడు.

ఉంకో పౌర్ణమి కేసేమో అనుకుంటూ 'యా టెల్ మీ' అన్నా నేనూ అమెరికా యాసలో.

'మీ గ్రూప్ లోంచి వెళ్ళిపోయిన ఆడంగులందరూ కలసి ఒక కొత్త వాట్సప్ గ్రూప్ పెట్టారని మాకు సమాచారం వచ్చింది' అన్నాడు ఓనీల్.

'ఓ ! నీల్ ! అమెరికానుంచి నాకు ఫోన్ చేసేంత పెద్ద విషయమా అది? అయితే ఏంటి?' అన్నా.

'అదికాదు. దానిపేరు 'పిచ్చిగోల' అని పెట్టుకున్నారు. అది మాకు నచ్చలేదు. అందుకే మీ ఒపీనియన్ కోసం ఫోన్ చేస్తున్నా' అన్నాడు.

'దాందేముంది. పెట్టుకొనీ. వాళ్లకు సెల్ఫ్ రియలైజేషన్ వచ్చేసింది. వాళ్ళేంటో  వాళ్ళకు తెలిసిపోయింది. నీకేంటి బాధ/' అడిగా.

'అందులో వాళ్ళు మాట్లాడుకుంటున్నవన్నీ మేం ట్రాక్ చేస్తున్నాం. వాళ్ళంతా మీ బాధితులే. ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో కేస్ బై కేస్ మీకు చెప్పాలని ఫోన్ చేశా/ అన్నాడు.

'వీడు ఖచ్చితంగా పిచ్చోడే. వదిలేలా లేడు' అనుకుంటూ  'సరే ఏడువ్' అన్నా

సామాన్యంగా ఆడవాళ్ళలో మెంటల్ పోకడలు ఎక్కువగా ఉంటాయన్నది మెడికల్ పరిశోధనలలో తేలిన వాస్తవం. ఎందుకంటే వారి జీవితమంతా  మెన్సస్ సైకిల్ మీద ఆధారపడి ఉంటుంది. అమావాస్యకీ పౌర్ణమికీ వారి మనస్సు బాగా చెదిరిపోతూ ఉంటుంది. దీనికి తోడు ఏవో ఫేమిలీ ప్రాబ్లంస్ ఉండనే ఉంటాయి. ఇవన్నీ కలసి, వాళ్ళు సైకలాజికల్ గా బాగా చెదిరిపోతూ ఉంటారు. వీటికి తోడుగా గుళ్ళూ గోపురాలూ పూజలూ వ్రతాలూ మొదలైన పిచ్చి ఉంటె ఇక చెప్పే పనేలేదు. వారిలో చాలామందికి కావాల్సింది మంచి సైకియాట్రిస్ట్ దగ్గర, మంచి సైకలాజికల్ ట్రీట్మెంట్. అంతేగాని గురువులు సాధనలు కాదు. వీళ్ళంతా మానసికరోగులు. ఇంకా చెప్పాలంటే మెంటల్ పేషంట్లు. ఇవన్నీ మనకు తెలుసు కాబట్టి 'సరే ఏం చెబుతాడో విందాం లే' అనుకుంటూ 'చెప్పు ఒనీల్' అన్నా.

'నేనీయన దగ్గర పదేళ్ళనించీ ఉన్నా. ఎంతో చేశా. కొత్తవాళ్ళని ఎక్కువగా దగ్గరకు తీస్తాడు. పాతవాళ్ళని అస్సలు పట్టించుకోడు. అందుకే విసుగేసి బయటకొచ్చా. ఈ గ్రూప్ పెట్టా' అంటోంది గ్రూప్ ఓనర్ ఒకామె - అన్నాడు ఓనీల్.

'కొత్తనీటిని చూస్తే పాతనీటికి పోటు' అనే సామెత ఊరకే రాలేదు మరి. అంత అసూయ ఉన్నవాళ్ళు ఆధ్యాత్మిక గ్రూప్లో ఎలా ఉండగలరు? వదిలేయ్. నెక్స్ట్.' అన్నా  

'ఈయనకు అమ్మాయిలంటే సాఫ్ట్ కార్నర్ ఉంది. వాళ్ళతోనే ఎక్కువగా మాట్లాడతాడు. అబ్బాయిల్ని పట్టించుకోడు. అందుకే కోపమొచ్చి బయటకొచ్చా' అంటోంది ఇంకొకామె అన్నాడు మళ్ళీ.

'ఆమెకు ఐడెంటిటీ క్రైసిస్ ఉన్నట్లుంది. తను ఏం చెబుతోందో తనకే అర్ధం అవడం లేదు. అబ్బాయిల్ని పట్టించుకోనని కోపమొచ్చి అమ్మాయి బయటకెళ్ళిపోయిందా? అంటే తను అబ్బాయా అమ్మాయా? లేక మధ్యరకమా? ఈ గోల వింటుంటే, నాకే మెంటల్ వచ్చేలా ఉంది. వదిలేయ్. నెక్స్ట్' అన్నా.

'నేనెంత టైట్ టీ షర్టులూ, జీన్స్ పాంట్లూ వేసుకుని ఎన్నిసార్లు ఈయన దగ్గరకి వచ్చినా నన్ను పట్టించుకోలేదు. కనీసం నావైపు ఓరగా కూడా చూడలేదు. ఇంకెందుకు ఇక్కడుండటం? నామీద నాకే నమ్మకం పోతోంది. నేను హర్టయ్యాను. అందుకే విసుగేసి బయటకొచ్చా' అంటోంది ఒకమ్మాయి - అన్నాడు ఓనీల్.

'ఆంజనేయుడి ముందు కుప్పిగంతులా? అని ఒక సామెత తెలుగులో ఉంది తెలుసా నీకు?' అడిగా.

'తెలీదు' అన్నాడు ఓనీల్.

'దానికదే సమాధానం. తనెళ్ళవలసినది ఫేషన్ పెరేడ్ కి. ఒక గురువు దగ్గరకి కాదు. తను ఇప్పటికైనా బయటకెళ్ళడం మాకు చాలా ఆనందంగా ఉందని చెప్పు. వీలైతే ఇంకా కురచ బట్టలున్నాయి వాటిని వేసుకుని వేరేవాళ్ళని ట్రై చేయమని చెప్పు.  నెక్స్ట్' అన్నా.

'నేనుకూడా ఆ సంస్థలో నాలుగేళ్ళున్నాను. నా మాటకి అస్సలు విలువే లేదు. నేను చెప్పినట్లు ఆయన వినాలా? ఆయన చెప్పినట్లు నేను వినాలా? పైగా నన్ను ఒక మనిషిలా కూడా చూడటం లేదు? ఎంతోమంది మీద ఎన్నో చాడీలు చెప్పాను. వాళ్ళలో వాళ్లకి ఎన్నో పుల్లలు పెట్టాలని ఎంతో ప్రయత్నించాను. కానీ నా జిత్తులకి ఆయనా పడటం లేదు. ఆయన ఇన్నర్ సర్కిల్ వాళ్ళూ పడటం లేదు. ఇంకెందుకు నేనక్కడ? వేస్ట్' అందుకే బయటకొచ్చా. మీ గ్రూప్ లో చేరా' అంటోంది ఇంకొకామె - అన్నాడు ఓనీల్.

'ఈమె మహాజ్ఞాని. ఇంత జ్ఞానితో మనం వేగలేం. ఆమె తనంతట తనే బయటకు పోవడం మాకు చాలా మంచిది. మావైపు తిరిగి చూడొద్దని చెప్పండి. థాంక్యూ చెప్పండి తనకి. నెక్స్ట్' అన్నా.

'నేను చాలా అందంగా ఉంటాను. ఈ మాట నా చిన్నప్పటినుంచీ ఎందరో అన్నారు. ఎక్కడికెళ్ళినా అందరూ నా వెంట పడుతూ ఉంటారు. మొన్నటికి మొన్న రిషీకేష్ యాత్ర కెళితే, అక్కడ షాపింగుకనీ ఒక షాపుకెళ్ళాం, ఏవో కొనుక్కుని బయటకొస్తుంటే ఆ షాపువాడు షట్టర్ దించేసి నా వెనుకే మా హోటల్ దాకా వచ్చాడు. నేనంత అందగత్తెని. కానీ మొగగురువులతో నాకు మొహం మొత్తింది. అందరూ అదోరకంగా చూసేవారే. నాకు ఆడగురువు కావాలి. ఈయన్ని ఆడదానిగా ఆపరేషన్ చేయించుకోమని ఎంతో బతిమిలాడాను. వినడం లేదు. ఛీ ఇలాంటి గురువు నాకెందుకని అర్జెంటుగా ఈ ఊబిలోనుంచి బయటపడ్డాను. మన 'పిచ్చిగోల' గ్రూప్ నాకు చాలా బాగా నచ్చింది. ఎందుకంటే ఇక్కడ నాలాంటివాళ్ళే ఎంతోమంది ఉన్నారు. థ్యాంక్యూ' అంటోంది ఇంకొకామె'. - అన్నాడు ఓనీల్.

పగలబడి నవ్వాను అతని మాటలకి. 'షాపోడు షట్టర్ వేసుకుని వచ్చాడా? బతికిపోయాడు. వేయకుండా వచ్చుంటే షాపు ఖాళీ అయ్యుండేది. పోన్లే కొంచం సెన్స్ లో ఉన్నాడు. ఇంకా నయం స్వెట్టర్ వేసుకోకుండా వచ్చాడనలేదు. ఆ చలికి గడ్డగట్టి చచ్చుండేవాడు. అయినా,  అంత అందగత్తె ఈ లోకంలో ఎందుకు? స్వర్గానికి వెళ్ళమను. డాన్స్ నేర్పించే అప్సరసల పోస్టులు ఖాళీ ఉన్నాయట, ఫుల్ టైమ్ ఇంద్రుడి ఎదురుగా డాన్స్ చెయ్యొచ్చు.  తోచనప్పుడు అడివిలో ఏదో ఒక రుషి ఎదుట డాన్స్ చేసుకుంటూ శేషజీవితం గడపమని చెప్పండి. మా దగ్గరకు రావద్దని నా మాటగా చెప్పండి. నెక్స్ట్' అన్నా.

'నేనూ ఈ సంస్థలో ఐదేళ్ళ నుంచీ ఉన్నాను. డబ్బులు సంపాదించే సులువులు చెప్పరా మగడా అంటే ఉలకడు పలకడు. వీడేం గురువు? ఎంతసేపూ ఆధ్యాత్మికం అంటాడు. 'నువ్వు మారాలి' అంటాడు. ఏంటి మారేది? డబ్బు లేకపోతే లోకంలో ఎందుకూ పనికిరాము. ఈ ఐదేళ్ళలో బయటైతే కోట్లు సంపాదించేదాన్ని. ఇక్కడ ఏమీ అవకాశాలు లేవు. ఇంకో అయిదేళ్లైనా ఇంతేకదా. అనవసరం అని బయటకొచ్చా' అంటోంది ఇంకొకామె. 

'ఎక్సలెంట్ డెసిషన్ ! సంపాదించుకోమనండి. బోలెడన్ని మార్గాలున్నాయి లోకంలో. బెస్ట్ ఆఫ్ లక్. నేక్ట్' అన్నా.

'ఈలోపల యాస్ట్రల్ వరల్డ్ నించి ఇంకో ఆమె 'ఈయన చెప్పేది సరిగా అర్ధం చేసుకోకుండా, ఆచరించకుండా, పిచ్చిదానిలా తొందరపాటులో సూయిసైడ్ చేసుకుని ఇలా అఘోరిస్తున్నా. వాళ్ళ గ్రూప్ లో ఎలాగూ నన్ను చేర్చుకోరు. అందుకని మీ గ్రూప్ లో కొచ్చా' అంటోంది.  ఇలాంటి కేస్ ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ చూడలేదు. ఇదే ఫస్ట్ టైం ఇలా జరుగుతోంది' అన్నాడు ఓనీల్.

'ఆమె పాపం నిజంగా పిచ్చిదే. ఆ పిచ్చోళ్ళ గ్రూప్ లో ఆమెను ఉండనివ్వకండి. వాళ్ళు చాలా డేంజరస్ మనుషులు. ఆత్మలకి కూడా పిచ్చేక్కించగల ఘనులు. ఆమెను తర్వాతి జన్మకు పంపించే పని మొదలైపోయింది. ఎన్నాళ్ళో ఆమె ఆ స్థితిలో ఉండదు. త్వరలోనే అక్కడనుంచి మరో జన్మకు వెళ్ళిపోతుంది. కనుక బాధ పడవద్దని చెప్పండి. ముందా గ్రూప్ నుంచి బయటకు రమ్మని చెప్పండి. నెక్స్ట్' అన్నా.

'నాకు పిచ్చి ఉందని ఈయనకు ముందే చెప్పాను. నాకే కాదు. మా ఆయనకి కూడా కొంచం పిచ్చుంది. నేనూ మా ఆయనా కలసి నెలలో రెండుసార్లు విడాకుల కోసం లాయర్ ని కలుస్తూ ఉంటాం. ఎంతో అరుచుకుని మళ్ళీ కలసిపోతూ ఉంటాం. ఇలా పదేళ్ళనించీ చేస్తున్నాం. ఈ క్రమంలో మాకు తగ్గలేదు కాని మా లాయర్ కి పిచ్చెక్కింది. ఆమె న భర్తనుంచి విడాకులు తీసుకుంది. కానీ మా విడాకుల సంగతి పట్టించుకోవడం లేదు. ఏదైనా రేమేడీ చెప్తాడని ఈయన గ్రూపులో చేరాను. ఎంతకీ మాకు రేమేడీ చెప్పడం లేదు. పిచ్చివేషాలు తగ్గించుకోమంటాడు. ఎలా తగ్గుతుందండి? నాకు పుట్టినప్పుడే పిచ్చుంది. అదెలా పోతుంది? ఏంటీ గోల? విసుగొచ్చి బయటకొచ్చాను. ఈ గ్రూప్ లో చేరాను. ఇక్కడంతా నాలాంటివాళ్ళే ఉన్నారు. ప్రస్తుతం చాలా హాయిగా ఉంది. ఆయన దగ్గరకెళ్ళకండి. ఆయన దొంగగురువు' అంటోంది ఇంకొకామె' అన్నాడు ఒనీల్.

'ఈమెకు సెల్ఫ్ రియలైజేషన్ చాలా ముదిరిపోయింది. మన లెవల్ కాదు. వేరే ఎవరైనా పెద్దగురువుని, సారీ, పెద్దడాక్టర్ని కలవమని చెప్పండి. నెక్స్ట్' అన్నా.

'నేను బ్రాహ్మిన్ని. ముప్పై ఏళ్లనుంచీ ఆమెరికాలో ఉన్నా. అయినా సరే, రోజూ ఆరుగంటలు పూజ చేస్తా. ఆఫీసుకి పట్టుచీరెలో, ఫుల్ నగలతో వెళతా. ఈయనేదో పెద్దగురువని నమ్మి ఈయన గ్రూపులో చేరా. ఈయన బ్రాహ్మనుడై ఉండి బ్రాహ్మలనే తిడుతున్నాడు. ఇలాంటి అప్రాచ్యుడు నాకెందుకు? నేను అప్రాచ్యదేశంలో, అప్రాచ్యంగా ఎన్నేళ్లయినా ఉండవచ్చు కానీ ప్రాచ్యదేశపు అప్రాచ్యగురువు నాకక్కర్లేదు. అసలు నాకు గురువెందుకు? మా ఏరియాలో నేనే గురువుని. నాకేం తక్కువ? నాకన్నీ తెలుసు. ఈయనకు ఆచారం లేదు. సాంప్రదాయం లేదు. అందుకే బయటకొచ్చా. నేనే గ్రూపు పెట్టా' అంటోంది వకామె - అన్నాడు ఒనీల్.

'బ్రాహ్మలు మ్లేచ్చభాషలో చదువులు చదవచ్చా? ఒకరిక్రింద ఉద్యోగం చేయవచ్చా? సముద్రం దాటి బయటకి పోవచ్చా? అక్కడి గాలి పీలుస్తూ, అక్కడి తిండి తింటూ వాళ్ళతో కలసి ఉండవచ్చా? ఏ ధర్మశాస్త్రంలో ఏముందో ముందు తెలుసుకుని ఆ తర్వాత నాతో మాట్లాడమనండి ఆ మహాపతివ్రతని. నెక్స్ట్' అన్నా.     

'నా కూతురికి పిచ్చుంది. దాని పిచ్చి నాకెక్కిస్తోంది. ఈ గురువేమో వద్దంటాడు. ఏం? నా కూతురి పిచ్చి నేనేక్కించుకుంటే తప్పేంటి? మా అమ్మకి కూడా పిచ్చే, అసలు పిచ్చనేది మా వంశంలోనే ఉంది. ఇప్పుడు మా అమ్మకూడా తన పిచ్చిని నాకెక్కిస్తోంది. తప్పేముంది? ఈయన్ని గురువని నమ్మి దగ్గర చేరితే, 'ఇదంతా వద్దు. ఈ పిచ్చిగోల మానుకో' అంటాడు. ఎలా కుదురుతుంది? అందుకే ఆ గ్రూపు నుంచి బయటకొచ్చాను. 'పిచ్చిగోల' గ్రూప్ ఫౌండర్స్ లో నేనూ ఒకదాన్ని. ఇక చూపిస్తా నా తడాఖా' అని గర్జిస్తోంది ఇంకొకామె - అన్నాడు ఓనీల్.

'బాబోయ్ ! ఆ కుటుంబంలో అమ్మమ్మ - అమ్మ - కూతురు మూడు తరాలలో ముగ్గురికీ పిచ్చి ఉన్నపుడు, ఆ విషయం వాళ్లకు తెలిసికూడా ఉన్నపుడు ఇంక మనమేం చేయగలం ఓనీల్ ? వాళ్ళను మాకు చాలా దూరంగా ఉండమని చెప్పండి. మేం తట్టుకోలేం వాళ్ళని. నెక్స్ట్' అన్నాను.

'ఈయన దగ్గర చేరిన్నాటినుంచీ నాకు హింస అయిపొయింది. వారంవారం రిట్రీట్ అంటూ రమ్మని పిలుస్తాడు. అడ్డమైన చాకిరీ చేయించుకుంటాడు. డబ్బులివ్వడు. కళ్ళు మూసుకుని కోచోమంటాడు. నేను ఫ్రీగా ఉండేది ఆ వీకెండ్ లోనే, అప్పుడే తను ఏదో పని చెప్తాడు. ఏం? నాకేం పనుల్లెవా? నా బాయ్ ఫ్రెండ్స్ తో నేను తిరగక్కర్లేదా? నాకు సరదాలుండకూడదా? ఈ వయసు పోతే మళ్ళీ వస్తుందా? నాకేంటీ హింస? ఆధ్యాత్మికం లేదు తొక్కా లేదు. నాకెందుకు? నాకు డబ్బులు ముఖ్యం. నా టాలెంట్ కి బయటైతే ఎంతో సంపాదించేదాన్ని. అందుకే బయటపడ్డా. ఇప్పుడు హ్యాపీగా ఉంది' అంటోంది ఇంకో అమ్మాయి - అన్నాడు ఓనీల్.

'చాలా మంచిది ఓనీల్. అలాంటి కార్యక్రమాలలోనే ఉండమను. పుణ్యం పురుషార్ధం రెండూ వస్తాయి. నెక్స్ట్' అన్నా.

'యాభైఏళ్ళ క్రితం 'స్వామి కోతేశ్వరానంద కొమ్మచ్చి' గారి దగ్గర దీక్ష తీసుకున్నాను. ఇంతవరకూ ఏమీ ఎదుగుదల లేదు. ఈయనేమైనా ఎదుగుదల ఇస్తాడేమో అని ఈ గ్రూప్ లో చేరాను. ఈయనకే ఏ 'దలా' లేదు ఇక నాకేం ఇస్తాడు 'దల'? అందుకే విసుగుపుట్టి బయటకు వచ్చాను. 'పిచ్చిగోల' గ్రూప్ లో నాకు చాలా హాయిగా ఉంది. మొదటిరోజునే ఇక్కడ ఎంతో ఎదుగుదల కన్పిస్తోంది. ఒకే రోజులో మూడుకేజీలు బరువు పెరిగాను. అయాం హ్యాపీ' అంటోంది ఇంకొకామె - అన్నాడు ఓనీల్. 

నవ్వుతో కొరబోయింది నాకు.

ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలను కొలవడానికి గిన్నెలు, చెంబులు, డ్రమ్ములు లేవేమో ఈమె దగ్గర? ముందవి ఎక్కువగా కొనుక్కోమనండి. లేకపోతే నెక్లెస్ రోడ్డులో ' స్పిరిట్యువల్ బ్రితలైజర్స్' అమ్ముతున్నారు. అందులో ఊదితే మనం ఆధ్యాత్మికంగా ఎంత ఎదిగామో తెలుస్తుందిట. అర్జంటుగా వాటిని కొనేసుకుని దాచుకోమనండి. మళ్ళీ స్టాక్ అయిపోతే కష్టం. ఆ తర్వాత తీరిగ్గా ఊదుకుంటూ కొలుచుకోవచ్చు 'ఎదుగుదల'. నెక్స్ట్' అన్నాను.

'ఇక నేను చెప్పలేను. నా వల్లకాదు. ఈ గ్రూపులో రోజురోజుకీ విపరీతంగా జనం చేరిపోతున్నారు. ఒక్కరోజులోనే లక్షమంది చేరారు వాళ్ళు చెబుతున్నవన్నీ ఒక్క రోజులోనే నేను చదవలేను. మళ్ళీ ఇంకోసారి వస్తా' అన్నాడు ఓనీల్.

'సరే నువ్వు ఎక్కడుండేది అమెరికాలో?' అడిగా.

'అమెరికేందన్న? నేనుండేది తార్నాకల' అన్నాడు ఓనీల్.

మంచం మీద నుంచి ధబ్బున క్రింద పడ్డా.

'వార్నీ. మనూరే ! మరి ఎఫ్. బీ. ఐ అన్నావ్?'

'అంటే, గీ మద్దెనే బెట్టినా. 'ఫేస్ బుక్ ఇనిషియేటివ్' అనీ ఒక సంస్థ. ఆన్లైన్ ల్లున్న వాట్సప్ గ్రూపులన్ని రీసెర్చి జేసి, వాళ్ళకీ వీల్లకీ ఫోన్లు జేసి, టైమ్పాస్ జేస్తుంటా. మళ్ళీ కాసేపట్లో వాల్లోస్తరు గదా పట్కపోడానికి' అన్నాడు.

'వాళ్ళెవరు?' అన్నా అయోమయంగా.

'అదేన్నా. ఎర్రగడ్డ నించి జంపై మకాన్ కొచ్చిన గదా? కనుక్కున్రు. వస్తున్రు. అమ్మో. అదుగో వచ్చిన్రు. ఏయ్ వదులుండ్రి. నేన్రాను. నేన్రాను' అంటూ అరుస్తున్నాడు. ఫోన్ కట్ అయిపొయింది.

'ఇదాసంగతి? ఛీ ఛీ. అసలే చిరాగ్గా ఉంటె, పొద్దున్నే ఈ పిచ్చోడొకడు? ఇలా లాభంలేదు. అర్జెంటుగా నేనుకూడా 'పిచ్చిగోల' వాట్సప్ గ్రూప్ లో చేరిపోయి ఈ పిచ్చోళ్లని ఒక పట్టు పట్టాలి. తప్పదు ' అనుకుంటూ నేలమీద నుంచి మెల్లిగా లేచి బాత్రూం లోకి దారి తీశా.

read more " 'పిచ్చిగోల' వాట్సప్ గ్రూపు - మైకేల్ ఓ నీల్ రిపోర్ట్ "

27, మార్చి 2020, శుక్రవారం

కరోనా కతలు - 1 (బయట తిరుగుళ్ళు)

ఇండియాలో మనకొక మంచి అలవాటుంది. ఆఫ్ కోర్స్ చాలా మంచి అలవాట్లు మనకెన్నో ఉన్నాయి. కానీ వాటిల్లోకెల్లా ఇది చాలా మామంచి అలవాటు. అదేంటో చెప్పనా? - బయట తిరుగుడు.

ఈ మాట వినగానే మళ్ళీ నేనేదో రసవత్తరమైన కధ రాస్తున్నాననుకుని "ఇదేదో భలే బాగుంది. మంచి టాపిక్ ఇన్నాళ్ళకు రాస్తున్నారు సారు' అని సీట్లో ముందుకు జరగకండి. నేను రాస్తున్నది మీరు తిరిగే తిరుగుడు గురించి కాదు. పనీపాటా లేకుండా ఊరకే రోడ్లమీద తిరగడాన్నే నేను 'బయట తిరుగుడు' అంటున్నాను. తిరుగుడు  అంతగా అలవాటై పోయింది మనకు ! సారీ ! మీకు !

పనున్నా లేకపోయినా ఊరకే తయారై కాసేపు రోడ్లమీద తిరిగి వస్తే ఎవరెస్ట్ శిఖరం ఎక్కినంత ఆనందం మనకు కలుగుతుంది. ఇదేం దరిద్రమో తెలీదు గాని, దాదాపు అయిదారెళ్ళ క్రితమో ఇంకా ముందో నేను వ్రాసిన 'ఏకాంతం లోని ఆనందం' అనుకుంటా దాని పేరు, అలాంటి ఒక పోస్ట్ లో ఇదే వ్రాశాను.

చాలామందిలో ఈ రోగం ఉంటుంది. ఇంట్లో ఉండలేరు. పొద్దున్న లేవగానే ముందు రోడ్డెక్కాలి. వాళ్ళవి వీళ్ళవీ ముఖాలు చూసి, 'వాడెక్కడ తిరుగుతున్నాడు? ఇదెక్కడ తిరుగుతోంది?' అంటూ నానాగాసిప్ చెప్పుకుని ఇంటికి చేరకపోతే జ్వరం వఛ్చినట్టు ఉంటుంది. ఒకవేళ అలా రోడ్డెక్కకపోతే, ఇంట్లో ఆడాళ్ళే విసుక్కుంటారు. 'ఎంతసేపూ ఆ దేభ్యం మొహంతో నా మొహం చూస్తూ కూచోకపోతే అలా కాసేపు బయటకెళ్ళి ఏడవచ్చుగా' అంటూ. ఈ రోగం ఒక్క మగాళ్ళకే అనుకుంటున్నారా? భలేవారే. అదేంటో ఆడాళ్ళు కూడా అంతే, 'అబ్బ. బయటకెళ్ళి నెలైంది. కాస్త అలా వెళ్ళి ఒక తిరుగుడు తిరిగి రావాలి. అప్పుడుగాని కాస్త రిలీఫ్ గా ఉండదు' అనే ఆడవాళ్ళను నేను చాలామందిని చూచాను. మళ్ళీ నన్ను వేరే విధంగా అర్ధం చేసుకోకండి. ఇది కూడా నేను మహామంచి ఉద్దేశ్యంతోనే చెబుతున్నాను.

మామూలు రోజుల్లో అలా తిరిగితే పోనీలే ఇదొక రోగంలే అనుకోవచ్చు. కానీ ప్రాణంమీదకు వస్తున్న ఈ రోజుల్లో కూడా, కదిల్తే కరోనా కాటేస్తున్న ఈ రోజుల్లో కూడా, పోలీసులు కర్రలిరిగేలా వీపు పగిలేలా బాత్తున్న ఈ రోజుల్లో కూడా, ఏదో ఒక రకంగా, ఎప్పుడో కాసేపు, పోలీసుల కళ్ళు గప్పి, రోడ్లమీద అటూఇటూ తిరిగి వస్తేగాని తోచని క్షుద్రజీవులు కోట్లలో ఉన్నారు మన దేశంలో. అదేం శునకానందమో మరి?

చాలామంది ఆడాళ్ళలోనూ, మగాళ్ళలోనూ నేనీ పోకడను గమనించాను. పౌర్ణమి అమావాస్యలు వస్తున్నాయంటే చాలు, కాలు గాలిన పిల్లులై పోతారు. ఏదో ఒక కుంటిసాకుతో రోడ్దేక్కాల్సిందే. ఏదో ఒకటి చెయ్యాల్సిందే. తిట్లో దెబ్బలో తినాల్సిందే. చేతులు కాల్చుకోవాల్సిందే. తర్వాత తీరిగ్గా ఏడవాల్సిందే.

ఈ మధ్యన ఇంకో విచిత్రమైన మాట వింటున్నా.

ఇంతకు ముందైతే 'వాడు మగాడ్రా బుజ్జీ. తిరగాలి. తిరక్కపోతే మగాడు చెడిపోతాడు' అనేవాళ్ళు. ఇప్పుడు ట్రెండ్ మారింది. 'అది ఆడదిరా. ఎన్నాళ్ళు ఇంట్లో కూచుంటుంది? తిరగాలి, లేకపోతే చెడిపోతుంది' అంటున్నారు. అసలు బయట తిరగడానికీ ఈ చెడిపోడానికీ ఏమిటో సంబంధం? నా చిన్నప్పటినించీ ఆలోచిస్తున్నా ఇప్పటికీ అర్ధం కావడంలేదు నా మట్టిబుర్రకి. ఏం ఇంట్లో ఉండేవాళ్ళు చెడిపోరా? చెడిపోకూడదా? ఏంటీ గోలసలు?

'ఎవరి ఇళ్ళలో వాళ్ళుండండి. బయటకు రావద్దురా బాబూ' అని ముఖ్యమంత్రులూ ప్రధానమంత్రీ దండాలు పెట్టి మరీ మొక్కుతున్నారు ప్రజలకి. వీళ్లేమో దసరాబుల్లోళ్ళ మాదిరి రోడ్లెక్కి పోలీసులతో గొడవ పడుతున్నారు. చావుతన్నులు తింటున్నారుగాని ఇంట్లోకి పొండిరా అంటే పోవడంలేదు. వీధి వాకిట్లోంచి ఇంట్లోకి పంపిస్తే దొడ్డి వాకిట్లోంచి బజార్లోకి తుర్రుమంటున్నారు.

అసలు, మన ఇండియా వాళ్ళకి వేరే శిక్ష ఏమీ అక్కర్లేదని నా ఉద్దేశ్యం. 'బయటకు రాకుండా ఇంట్లో ఉండండిరా' అంటే చాలు, ఒక వారానికి గుండాగి చస్తారు. వేరే మరణశిక్షా ఉరిశిక్షా ఏవీ అక్కర్లేదు వీళ్ళకి.

పొద్దున్న ఒకసారి సాయంత్రం ఒకసారి ముందు రోడ్డెక్కి కాసేపు అటూ ఇటూ తిరిగి, ఏదో ఒక బజ్జీలబండి దగ్గర నానా చెత్తా తిని, ఏదో ఒక మాల్ లో పనికిరానివన్నీ కొని, ఆ చెత్త పట్టుకుని ఇంటికి చేరితే IAS పరీక్షలో సెలక్ట్ అయినంత ఆనందం మనకి.

ఇదేం ఖర్మో మరి?

ఇలాంటి ఇంపల్సివ్ రోమింగ్, కంపల్సివ్ బయ్యింగ్ రోగాలున్న చాలామంది ఆడాళ్ళను నేను ఎరుగుదును. మళ్ళీ మరోలా అర్ధం చేసుకోకండి 'అన్ని రోగాలున్న ఆడాళ్ళూ మీకే తెలుస్తారా?' అంటూ. నేను ఇప్పుడు కూ.....డా చాలామంచి ఉద్దేశంతోనే ఈ మాటను చెబుతున్నాను. అలాంటి ఆడాళ్ళందరూ ఇప్పుడు కాళ్ళు కట్టేసిన కుందేళ్ళై పోయారు. బయటకెళ్ళి ఏదో ఒకటి కొనకపోతే వాళ్లకు మహాచావుగా ఉంటోంది. వాళ్ళంతా నాకు ఫోన్లు చేసి అడుగుతున్నారు. గ్రహాల ప్రకారం ఈ క్వారంటైన్ ఎప్పుడైపోతుంది? మేం బయటకెళ్ళి ఎప్పుడు తిరగొచ్చు? అంటూ. ఏమో నాకేం తెలుసు? నేను క్వారంటైన్నీ కాదు, గ్రహాన్నీ కాదుగా జవాబు చెప్పడానికి.

కరోనా ఏమోగాని, ముందు రోడ్లమీద తిరగనివ్వక పోవడం మనవాళ్ళ చావుకొస్తున్నది. కొన్నాళ్ళు గనక ఇలాగే సాగితే, 'ముందు మమ్మల్ని ఇంట్లోనించి రోడ్డెక్కనివ్వండి. కరోనా వచ్చి చచ్చినా పరవాలేదు. మేము ఇంట్లో మాత్రం ఉండలేం. రోడ్డెక్కాల్సిందే' అని అందరూ పోలోమంటూ బయటకు వస్తారేమో చీమల పుట్టలలోంచి చీమల్లాగా !

'మనిషి రోడ్డున పడ్డాడు' అనేది ఒకనాటి సినిమా. 'మనిషి రోడ్డున పడలేక ఇంట్లోనే చస్తున్నాడు' అనేది నేటి సినిమా.

ఇంకెన్ని సినిమాలు చూడాలో? చూద్దాం !
read more " కరోనా కతలు - 1 (బయట తిరుగుళ్ళు) "

25, మార్చి 2020, బుధవారం

ఉగాది కవిత - 2020

వచ్చింది వచ్చింది శార్వరి
తెచ్చింది తెచ్చింది కొలవెరి
రోడ్డుమీద కొస్తేను పోకిరి
వాడిపని అవుతుంది ఆవిరి

ఇంట్లోన ఉంటే ఉగాది
బయట కొస్తే మాత్రం సమాధి
కరోనా అసలే కబోది
నీలో వేసుకుంటుంది పునాది

ఇంట్లో ఉంటే
అమ్మచేతి ఉగాది పచ్చడి
రోడ్డుమీదకొస్తే
బాబాయి చేతిలో చింతకాయ పచ్చడి

కరీనా కోసం బయటకొస్తే
కరోనా నీతో వస్తానంటుంది
మెరీనా బీచ్ లో తిరుగుతానంటే
చలానా నీ చేతిలో ఉంటుంది

ఇంట్లో కూచుంటే
పట్టుపంచె, పంచాంగ శ్రవణం
బయటకొస్తే
పుట్టగోచి, సర్వాంగ మర్దనం

ఇంట్లో చేసుకుంటావ్
దేవుడికి ఆకుపూజ
బయటకొస్తే
నీకౌతుంది బడితెపూజ

పంచాంగం చెబుతోంది
బాగుంటుందని వర్షపాతం
బయట తిరిగావంటే మాత్రం
నీకొస్తుంది పక్షవాతం

పంచాంగంలోని తిధి
సంపదను నీకిస్తానంటుంది
కరోనా కనిపిస్తే మాత్రం
పదపద నీతో వస్తానంటుంది

వారమేమో నీ ఆయువును
బాగా పెంచుతానంటుంది
కరోనామాత్రం జటాయువై
నిన్నెత్తుకు పోతానంటుంది

నక్షత్రం నీ పాపాన్ని
ప్రక్షాళన గావిస్తుంది
కరోనా మాత్రం సరుకుల కోసం
భిక్షాటన చేయిస్తుంది

యోగమేమో రోగాన్ని
తగ్గిస్తా రమ్మంటుంది
కరోనామాత్రం
కాటికెళదాం పదమంటుంది

కరణం గంగాస్నాన ఫలితం
ఇక్కడే ఇస్తానంటుంది
కరోనామాత్రం మరణం
ఇప్పుడే తెస్తానంటుంది

ఆదాయ వ్యయాలన్నీ
అలవిగాని లెక్కలు
కందాయఫలితాలన్నీ
కనిపించని తళుకులు

తప్పు పంచాంగాలు చదివి
ముప్పు తెచ్చుకోకు
అయనాంశే తేలనప్పుడు
అసలెందుకీ పంచాంగాలు?

కరోనా ఒక్కటే సత్యం
పంచాంగాలన్నీ అసత్యం
అవి చెప్పేవారి జాతకాలు
వారికే తెలియవు ఇదినిజం

అయ్యాబాబూ అంటున్నా
మాట వినని ప్రజానీకం
ప్రభుత్వాలను చూస్తే
అనిపిస్తుంది అయ్యోపాపం

మాస్కు వేసుకోకుంటే
ఫ్లాస్కు పగిలిపోతుంది
హ్యాండు వాషు లేకుంటే
బ్యాండు నీకు పడుతుంది

శానిటైజరొద్దంటే
లోని టైరు పగుల్తుంది
దూరం వద్దువద్దంటే
రోగం ముద్దులిస్తుంది

దగ్గు తుమ్ము మొదలైతే
డప్పు ఇంటికొస్తుంది
పెగ్గు వేసి పడుకుంటే
ముప్పు తప్పిపోతుంది

చెప్పుల్లో కాళ్ళు పెడితే
పప్పు పగిలిపోతుంది
కప్పు కింద తొంగుంటే
నిప్పు దూరమౌతుంది

టిక్కు టాకు చేస్తుంటే
తప్పు జరగకుంటుంది
నిక్కి నీల్గి బయటకొస్తే
తుప్పు వదిలిపోతుంది

అందరూ ఆన్లైన్ కొస్తే
సర్వరు క్రాషౌతుంది
దగ్గేవాడు దగ్గరకొస్తే
నీపని ట్రాషౌతుంది

తప్పులు చెయ్యకపోతే
డ్యూటీ మెచ్చుకుంటుంది
చెప్పింది వినకపోతే
చీటీ చినిగిపోతుంది

క్వారంటైను వద్దంటే
ఘోరం జరిగిపోతుంది
వీరంగాలు వేస్తుంటే
కారం కంట్లో పడుతుంది

వాసన తెలియకపోతుంటే
కరోనా నిన్ను రమ్మంటోంది
వేషాలు మానుకోకుంటే
చలోనా అని అదంటోంది

మరోలా అర్ధమైతే
కండ కావరమౌతుంది
కరోనా లేదులే అనుకుంటే
దండ దగ్గరౌతుంది

ఎవరి పద్ధతుల్లో వారుంటే
అంతా బాగుండేది
చేతులు కాలాక ఆకులంటే
మందా? ఇప్పుడేది?
read more " ఉగాది కవిత - 2020 "

11, డిసెంబర్ 2019, బుధవారం

ప్రపంచ రేపుల రాజధాని

మొన్న కొందరు నాయకులు పార్లమెంట్ లో మాట్లాడుతూ, 'ఇండియాకు ప్రపంచ రేపుల రాజధాని అని పేరోస్తోంది' అన్నారు. Make in India బదులు Rape in India అంటే సరిపోతుంది అని కూడా అన్నారు. కొత్త సినిమా టైటిల్ భలే ఉంది కదూ An evening in Paris, Love in Tokyo లకి సీక్వెల్ లాగా Rape in India!  సినిమావాళ్ళు ఎవరైనా ఈ టైటిల్ ని ఆల్రెడీ రిజిస్టర్ చేశారో లేదో నాకైతే తెలీదు మరి !!

అసలూ, ఈ పేరు మన దేశానికి ఎప్పటినుంచో ఉంది. ఇప్పుడు కొత్తగా వచ్చిందేమీ కాదు. సీతాదేవిని రావణుడు బలాత్కారంగా ఎత్తుకుపోవడం దగ్గరే ఇది ఉంది. నిండు సభలో ద్రౌపదికి బట్టలు విప్పడం నుంచే ఇది ఉంది. ఆడదాన్ని ఒక విలాసవస్తువుగా, ఒక ప్రాణమూ మనసూ లేని commodity గా చూడటం అతి ప్రాచీనకాలం నుంచే మన దేశంలో ఉంది. కాకపోతే, అలా చూసిన వాళ్ళను విలన్లు అన్నాం. వ్యతిరేకంగా పోరాడినవాళ్ళను హీరోలన్నాం. విషయం మాత్రం మొదటినుంచీ ఉంది. అంతే తేడా !

అయితే ఈ పోకడకి కారణం ఏంటో ఇంతవరకూ ఏ సైంటిస్టూ కనుక్కోలేక పోయాడు. ఫస్ట్ టైం నేనే కనుక్కుని చెబుతున్నా ! దీనికంతటికీ కారణం 'మషాలా' ! ఇది విన్నాక 'మాషా అల్లా' అని మాత్రం అనకండి. మళ్ళీ తేడాలొస్తాయి.

సమాజపు కట్టుబాట్లూ, చట్టమూ న్యాయమూ లేని దేశంలో - ఎవరూ మనల్ని చూడటం లేదన్నపుడు - ఏకాంతం దొరికినప్పుడు - ఎంతమంది మనుషులు - వాళ్ళు మగవాళ్ళైనా, ఆడవాళ్ళైనా - పవిత్రులుగా ఉంటారన్నది ఒక మిలియన్ డాలర్ ప్రశ్న ! అసలు 'పవిత్రత' అంటే ఏమిటి? దాని నిర్వచనం ఏమిటి? అది మానసికమా? శారీరికమా? లేక రెండూనా? లేక రెండూ కాదా? అన్నది ఇంకో భయంకరమైన ప్రశ్న ! మౌలికమైన అనేక ప్రశ్నలకులాగే వీటికీ జవాబులు చెప్పడం అంత సులభసాధ్యం కాదు మరి !

'ఇండియాలో ప్రజలకు కామం చాలా ఎక్కువ. వాళ్ళ జనాభాని చూస్తె ఈ విషయం ఎవరికైనా తేలికగా తెలుస్తుంది' అని చాలామంది తెల్ల మేధావులు ఎప్పుడో అనేశారు. ఈ మాటల్లో నిజం ఎంతుందా? అని నిన్నటినించీ తెగ ఆలోచిస్తుంటే, అకస్మాత్తుగా కర్ణపిశాచి స్వరం వినిపించింది.

'నేను చెప్పనా దీనికి జవాబు?'

'అబ్బా ! మా తల్లే ! చాన్నాళ్ళకి వినిపించావ్ గాని, చెప్పు' అన్నా.

'మీ దేశంలో అందరూ మషాలాలు ఎక్కువగా వాడతారు. అందుకే మీకు కామం ఎక్కువ' అంది పిశాచి.

'అదేంటి? మషాలాలకీ, కామానికీ లింకుందా?' అడిగాను తెగ హాశ్చర్యపోతూ.

'ఎందుకు లేదు? మాంసమూ, మషాలాలూ, కామాన్ని బాగా ఉద్రేకిస్తాయని మీ ఆయుర్వేదమే చెబుతోంది. 'మేకమాంస లేహ్యం' పేరు ఎప్పుడైనా విన్నావా లేదా? అది మీ ఆయుర్వేదంలో మంచి aphrodisiac. తెలీదా?' అంది పిశాచి.

'ఆ ప్రయోగాలు చేసే అవసరం ఇంకా రాలేదులేగాని, ఇది నిజమా?' అడిగాను సీరియస్ గా.

'నేను చచ్చినంత ఒట్టు' అంది పిశాచి.

నాకు డౌటోచ్చింది.

'అదేంటి? చస్తేనే కదా పిశాచిగా మారేది. మళ్ళీ 'నేను చచ్చినంత ఒట్టు' అంటుందేంటి?' అనుకుని ఇలా అడిగా.

'చూడూ ! నీ వాలకం నాకేదో అనుమానంగా ఉంది. ఇందాక మీ దేశంలో అన్నావ్ ! ఇప్పుడేమో మీ ఆయుర్వేదం అంటున్నావ్ ! ఇంతకీ నువ్వేక్కడున్నావ్? ఎక్కణ్ణించి నాతో మాట్లాడుతున్నావ్? ఇండియా నుంచి కాదా?' అడిగా.

'కాదు. ప్రస్తుతం అమెరికా నుంచి నీతో మాట్లాడుతున్నా' అంది తను.

నాకు మతిపోయింది.

'అదేంటి? అలా కూడా చెయ్యగలవా?' అడిగా భయపడుతూ.

'ఎలాగైనా చెయ్యగలను. మాది యూనివర్సల్ నెట్వర్క్. నో ప్రాబ్లం' అని నవ్విందది.

'అయినా నీకక్కడెం పని? అమెరికాలో ఎక్కడున్నావ్? డెట్రాయిట్ సమీపంలోనా?' అడిగా మళ్ళీ భయం భయంగా.

'అవున్లే. నీ భయాలు నీవి ! అయినా మీకు అమెరికా అంటే, USA ఒక్కటే గుర్తొస్తుంది. నేనున్నది లాటిన్ అమెరికాలో' అంది తను.

'ఓ, అక్కడున్నావా? ఎన్నాల్లేంటి ట్రిప్?' అడిగా.

'మా బాస్ ఇక్కడ ఒక ద్వీపం కొనేశాడు. అందుకని కొన్నాళ్ళు ఇక్కడ వెకేషన్ కనీ వచ్చా' అంది.

తనేం చెప్తోందో అర్ధమైంది.

'యూ మీన్ Parama Shivam?' అడిగా.

'ఎస్. మేమంతా భూతాలం కదా. ఆయనెక్కడుంటే మేమక్కడే ఉంటాం' అంది తను.

'ఐసీ ! ఈ మధ్యనే మీ భూతాల ఫోటోలు కొన్ని చూశా. మీలో కూడా మాంఛి అందగత్తెలున్నారు సుమీ !' అన్నా చనువుగా.

'ఎందుకుండరు? మాకు ప్రతిరోజూ నాన్ వెజ్జూ, మషాలా కూరలూ లేందే ముద్ద దిగదు. అందుకని మాకు అందమూ ఎక్కువే, అన్నీ ఎక్కువే' అందది వికటంగా నవ్వుతూ.

'ఎలాగైనా మీ బాస్ భలే లక్కీఫెలో కదా ! ' అన్నా అసూయగా.

'ఎందుకో?' అంది తను దీర్ఘం తీస్తూ.

'మరి మీలాంటి అందమైన భూతాల మధ్యన తన దేశంలో తనున్నాడు. న్యాయమూ చట్టమూ అన్నీ మీవే. మిమ్మల్ని అనేవాడూ లేడు, అడిగేవాడూ లేడు. రోజూ మషాలా కూరలు. కేసులుండవు. భలే ఉంది మీ పని' అన్నా.

'ఇదుగో అంటేగింటే మమ్మల్ని ఏమైనా అను, ఊరుకుంటా, మా బాస్ ని ఏమైనా అన్నావో నీ సంగతి చెప్తా' అంది తను కోపంగా.

నాకు నిజ్జంగా భయమేసింది.

'బాబోయ్. అనన్లే. ఇక చాలు చెప్పకు. వినగావినగా నాకూ మీరు తినేవన్నీ రోజూ  లాగించాలనిపిస్తోంది. వద్దులేగాని, మీ ఐలెండ్ లో ఏం జరుగుతోంది అసలు?' అడిగా.

'చూడూ ! కూపీలు లాగాలని చూడకు. నీ ఫస్ట్ డౌట్ గురించి మాత్రమే నువ్వడుగు. అంతేగాని, మా బాస్ గురించి కూపీలు లాగావో చూడు నిన్నేం చేస్తానో?' అని బెదిరించింది అది.

'సర్లే ఆయనేం చేస్తే నాకెందుకులే గాని, అయితే, ఇండియాలో జరుగుతున్న రేపులన్నిటికీ మషాలాలే కారణం అంటావ్?' అన్నా.

'ముమ్మాటికీ అంతే, వాటికి తోడు మద్యం, మాంసం, ఇవి రెండూ కలిస్తే రేపులు కాక ఇంకేం జరుగుతాయి మరి?' అంది తను కాన్ఫిడెంట్ గా.

'ఇక చాలు. నువ్వేమీ చెప్పకుండానే, మీ ద్వీపంలో ఏం జరుగుతుందో నాకు బాగా అర్ధమైపోయింది. కాకపోతే, అక్కడ దాన్ని 'రేప్' అనరేమో? అంతేనా?' అడిగా నవ్వుతూ.

'అవును. ఇక్కడ రేప్ చేసినవాళ్ళమీద కేసుండదు. చెయ్యకపోతే మాత్రం 'ఫలానా సిటిజెన్ మషాలాలు సరిగా తినడం లేదు' అంటూ మా బాస్ కి కంప్లెయింట్ చేస్తాం. అప్పుడు కేసౌతుంది.' అందది.

చచ్చే నవ్వొచ్చింది నాకు.

'అంతా మషాలా మహిమ ! అయితే, మా దేశంలో ఈ సమస్య పరిష్కారం కావాలంటే ఏం చెయ్యాలి మేం?' అడిగా.

'మందూ, మాంసం, మషాలాలు - మూడూ మానుకొని, రోజూ పచ్చిమొలకలు తింటూ యోగా చెయ్యడం మొదలుపెట్టండి. అందరూ శాంతిగా ఉంటారు. అప్పుడు చూడండి నేను చెప్పేది నిజమో కాదో?' అంది.

'యూ మీన్ sprouts?' అడిగా అమాయకంగా.

'యూ ఫూల్ ! What else could I mean? సర్లే, నీతో ఈ వాదన తెగదులే గాని, నేనొస్తా. పనుంది' అంది మాయమైపోబోతూ.

'ఆగాగు. ఎక్కడికి? అంత అర్జెంట్ పనేముంది?' అన్నా.

'కూరల్లోకి మషాలాముద్ద నూరుకుని రమ్మన్నాడు బాస్. ఈ లోపల నీ బాధ చూడలేక నీ నెట్వర్క్ లోకి అడుగుపెట్టా. త్వరగా వెళ్ళకపోతే ఈ పూటకి చప్పిడికూరలు తినాల్సి వస్తుంది. అప్పుడు జరిగే నష్టానికి నేనే జవాబుదారి. నేనిలాగే లేట్ చేస్తే, మా సిటిజెన్స్ పెర్ఫామెన్స్ లెవల్స్ పడిపోతాయి. సాటి భూతాలనుంచి ఎన్ని కంప్లెయింట్స్ వెళ్తాయో మా బాస్ కి రేపు? నాకొద్దు ఆ పనిష్మెంట్. వస్తా. బై' అంటూ మాయమై పోయింది తను.

'హా పరమశివమ్ ! ఇదా అసలు సీక్రెట్?' అనుకుంటూ కుర్చీలోంచి పైకి లేచా.
read more " ప్రపంచ రేపుల రాజధాని "