“There are many who just talk, but very very few who really realize" - Self Quote

13, జూన్ 2009, శనివారం

ఓషో ఉత్తరాలు-10

ప్రేమాశీస్సులు,
నీ ఉత్తరం గురించి ఎదురు చూస్తున్న సమయంలోనే అది వచ్చింది. నీ జీవితం వెలుగుతో నింప బడాలనీ, నీవు భగవంతునికి శరణాగతి చెందాలనీ నేను ఆశిస్తున్నాను. భగవంతుడు, వెలుగు చాలా దగ్గరివి. మనం కళ్లు తెరిస్తే చాలు కనిపిస్తాయి. అప్పుడు ఏది మనదో అది మళ్ళీ మనదౌతుంది. కనురేప్పకూ కంటికీ ఉన్న దూరం వంటిదే ఇది. ఇంకా సరిగా చెప్పాలంటే అంత దూరం కూడా ఉండదు. కళ్లు తెరిచే ఉన్నాయి, కాని మనకు అది తెలియదు అంతే.

ఒక పాత కథ విను. ఒక చేప సముద్రాన్ని గురించి ఎన్నో కథలు వినేది. అదెక్కడ ఉందొ తెలుసుకోవాలని చాలా ఆత్ర పడేది. తట్టుకోలేక చివరికి రాణీ చేపను అడిగింది. " సముద్రం అంటే ఏమిటి? అదెక్కడ ఉంది?" రాణీ చేపకు ఆశ్చర్యం కలిగింది." అదేంటి? నువ్వున్నది అందులోనే కదా !నీ జీవితం, నీ ప్రాణం ,సర్వం సముద్రమే. అది నీ లోపలే ఉంది. అదే నీ సర్వస్వం. అది లేకుంటే నువ్వే లేవు."

కారణం చేతనే చేప సముద్రాన్ని చూడలేక పోతున్నది. సరిగ్గా కారణం చేతనే మనమూ భగవంతుని కనుగొన లేక పోతున్నాము. కాని భగవంతుని కనుగొన వచ్చు. ఎలా? నీవు శూన్యం కావాలి. శూన్య స్థితిలో మనం భగవంతుని కలుసుకుంటాము. ఎందుకంటే శూన్యమే భగవంతుడు కనుక.

నేను ఆనందంలో ఉన్నాను. ఇంకో విధం గా చెప్పనా? ఆనందమే ఉంది . నేను లేను.

ఈ ఉత్తరంలో ఓషో గారు గొప్ప సత్యాన్ని వివరిస్తారు. సత్యం చాలా సరళమైంది. కనుకనే త్వరగా అర్థం చేసుకోలేము. రోజూ కళ్ళఎదుట కనిపిస్తున్నది సాధారణంగా తోస్తుంది. వేదములు, ఉపనిషత్తులు అన్నీ ఇదే చెబుతున్నాయి. సర్వం భగవన్మయమే. నీవు నేను ప్రపంచం అంతా భగవన్మయమే. కాని ఇది ఎవ్వరికీ అనుభవంలో లేదు. రాదు. కారణంఏమిటి? కారణం చాలా చిన్నది. మనం నిద్రలో ఉన్నాం. పీడకల వస్తుంది. భయంతో గిజగిజ లాడుతుంటాము. దెయ్యం దెయ్యం అని కలవరిస్తుంటాము. ఎవరో చూచి మనలను నిద్ర లేపుతుంటారు. దెయ్యం లేదు గియ్యం లేదు. లే నిద్రమెలకువ తెచ్చుకో. అని తడుతుంటారు. కాని కల గంటున్న మనకు దయ్యం సత్యమే. దయ్యం నిజానికి లేదు అన్నది మనకు సత్యం కాదు. అది స్వప్న భ్రాంతి.

ప్రపంచం కూడా స్వప్నమే అంటుంది వేదాంతము. అయితే ఇది దీర్ఘ స్వప్నం. అలవాటయ్యి ఇదే నిజం గా అనిపిస్తుంది. ఈ ప్రపంచ భ్రాంతి వీడినపుడు సత్యం అనుభవానికి వస్తుంది. దానికి ఆటంకం మన మనసే. అందుకే అది ఖాళీ అయి శూన్యం గా మారితే అపుడు అహం అనే అడ్డు గోడ కరిగి పోయి ఏకత్వానుభూతి కలుగుతుంది. అదే కళ్లు తెరవటం అంటే. అపుడు సత్యం కనిపిస్తుంది. కనిపిస్తుంది అనటం కన్నా నేను కరిగి పోయి సత్యమే మిగులుతుంది అనటం సరిగా ఉంటుంది. దానినే ఓషో గారు చివరి వాక్యంలో చాలా అద్భుతం గా చెప్పారు. ఆనందమే ఉంది. నేను లేను అంటారు. ఈ ఉత్తరాన్ని అద్వైత వేదాంత సారం గా చెప్ప వచ్చు.