“భగవంతుని పట్ల దిగులే జిజ్ఞాస"- జిల్లెళ్ళమూడి అమ్మగారి అమృతవాక్కు

3, ఏప్రిల్ 2009, శుక్రవారం

ఓషో ఉత్తరాలు - 6

నేను వేరే చోట ఉన్నాను. కాని నీ ఉత్తరం నన్ను వెంటాడుతూ వచ్చింది. సంతోషం కలిగించింది

జీవితం
ఆనందమయం గా నాకు కనిపిస్తోంది. సాధారణం గా మనకు దీనిని చూచే కళ్లు ఉండవు. కనుక దీనిని కోల్పోతాం.కాని చూడటాన్ని సృష్టించుకో వచ్చు. బహుశ సృష్టించుకోవటం అనే మాట తప్పేమో. అది ఎప్పుడూ ఉంది. మనం కళ్లు తెరిచి చూడటమే కావలసింది. అప్పుడు అంతా మారిపోతుంది.

ధ్యానం
స్థితిని సాధిస్తుంది. ధ్యానం అంటే శాంతి, శూన్యత. శూన్యత ఎప్పుడూ ఉంది. కాని దానిని ఆలోచనా ప్రవాహం కప్పి ఉంచుతోంది. ఆలోచనలు ఆగిపోతే అది దర్శనమిస్తుంది. ఆలోచనల నుంచి బయట పడటం కష్టం అనిపిస్తుంది. కాని చాలా తేలిక. మనసు అతి చంచలంగా అనిపిస్తుంది. కాని తేలికగా స్థిరం అవుతుంది. స్థితికి మార్గం ఎరుక తో ఉండటమే . మనం సాక్షిగా ఉండాలి. మనస్సును గమనిస్తూ ఉండాలి.

మనస్సును
గమనించు. ఊరకే చూస్తూ ఉండు. క్షణంలో సాక్షీ స్థితి ఉదయిస్తుందో అదే క్షణంలో ఆలోచనల నుంచి విముక్తి వస్తుంది. ఇదే ఆనందపు తలుపు తీస్తుంది. అప్పుడు ఇదే ప్రపంచం మొత్తం మారిపోయి కొత్తగా కనిపిస్తుంది.

ధ్యానం
చేస్తూ ఉండు. ఫలితాలు నిదానం గా వస్తాయి. నీవు వాటిగురించి బాధపడకు. అవి తప్పక వస్తాయి. అందరికీ నా ఆశీస్సులు.

ఈ ఉత్తరంలో రజనీష్ తను ఆచరించి బోధించిన స్థితిని చెప్పారు.
ఇది జ్ఞాన మార్గ సాధన. వేదాంతంలో దీనిని సాక్షీ భావస్థితి అన్నారు. బుద్ధుడు దీనిని విపస్సాన అనే పేరుతొ పిలిచాడు. వి పశ్యన్ అనగా చక్కగా చూచుట అనే అర్థం. ఆలోచనలను సాక్షీ స్థితిలో ఊరకే చక్కగా చూస్తూ ఉంటే కొంత సేపటికి అవి ఆగిపోతాయి. అప్పుడు శూన్య స్థితిఏర్పడుతుంది. ఆ స్థితిలో ఎల్లప్పుడూ ఉండకలిగితే అదే ముక్తి. అదే జీవన మరణ సమస్యకు అంతం.

ధ్యానం లో ఫలితాల కోసం ఎదురు చూడ కూడదు అనే విషయం కూడా ఆయన చాలా స్పష్టం గా చెబుతాడు.